تقلیل مجازات حبس به کمتر از 91 روز پس از اعمال کیفیات مخففهدیه شکستگی بینی که بدون عیب و نقص اصلاح شده

رأی خلاصه جریان پرونده به موجب دادنامه شماره 930971118401645-92/12/12 صادره از شعبه 101 دادگاه عمومی (جزائی) سابق بخش خ. آقای م. گ. فرزند ع. به جرم ایراد ضرب و جرح عمدی نسبت به خانم ز. ش. فرزند ح. منتهی به شکستگی بینی شاکی که التیام یافته است مستنداً به مواد 462 و بند الف ماده 488 و 593 قانون مجازات اسلامی به پرداخت یک دهم دیه کامل ظرف یک سال از تاریخ وقوع جرم و مستنداً به ماده 614 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) و درجه 6 ماده 19 و بند پ ماده 38 قانون مجازات اسلامی از لحاظ جنبه عمومی جرم با رعایت تخفیف به تحمل سه ماه حبس تعزیری محکوم شده و در مورد شکایت وی علیه آقای س. ش. و خانم س. ع. دائر بر ایراد ضرب و جرح عمدی حکم برائت مشتکی‌عنها صادر شده است. وکیل م. ع. نسبت به دادنامه صادره تجدیدنظرخواهی کرده که به موجب دادنامه شماره 949971515900008-94/1/7 صادره از شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران در مورد تجدیدنظرخواهی وی نسبت به محکومیت به پرداخت دیه به لحاظ اینکه میزان دیه مورد حکم کمتر از خمس کامله بوده و ب. ت. ب. قطعیت حکم قرار رد تجدیدنظرخواهی صادر شده در مورد محکومیت از نظر جنبه عمومی جرم با رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته در این بخش تأیید شده و درخصوص تجدیدنظرخواهی وی نسبت به برائت تجدیدنظرخواندگان از اتهامات فحاشی و ورود به عنف چون مشارٌالیهما صرفاً از اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی تبرئه شده‌اند و دادگاه نخستین درخصوص بزه‌های یاد شده نفیاً یا اثباتاً اظهارنظر نکرده و حکمی در این خصوص صادر نشده دادگاه تجدیدنظر خود را مواجه با تکلیف ندانسته است. م. ع. یک بار نسبت به دادنامه صادره تقاضای اعاده دادرسی نموده که تقاضای وی به موجب دادنامه شماره 9409970909501054-94/5/28 صادره از شعبه چهلم دیوان عالی کشور رد شده است مشارٌالیه مجدداً به استناد بند «ج»; ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری نسبت به حکم صادره درخواست اعاده دادرسی نموده و با ارائه تصویر گواهی پزشکی شاکیه که به حکایت آن شکستگی بینی مشارٌالیها التیام یافته است و تصویر گواهی پزشکی و رأی شماره 1690--‌--‌920-92/12/21 شعبه 101 دادگاه عمومی (جزائی) بخش خ. در پرونده‌ای دیگر در لایحه تقدیمی به طور اختصار اظهار داشته اینجانب به اتهام ایراد ضرب و جرح و شکستگی بینی خانم ز. ش. که صحیح التیام یافته محکوم به پرداخت یک دهم دیه کامل شدهام درصورتی که طبق ماده568قانون مجازات اسلامی مصوب سال92 که در زمان صدور دادنامه حاکمیت داشته دیه شکستگی عضوی که دیه مقرر دارد و بدون هیچ عیب و نقصی درمان شده چهار بیست وپنجم دیه آن عضو م. ب. و همین دادگاه در دادنامه شماره 1690--‌--‌920-92/12/21 در مورد ایراد ضرب و جرح منجر به شکستگی بینی که صحیحاً التیام یافت متهم را به چهار درصد دیه کامل محکوم کرده است. ماده 614 قانون مجازات اسلامی نیز که به استناد آن محکوم به حبس شده‌اند مربوط به جایی است که ضرب و جرح موجب نقص عضو گردد بنابراین حکم صادره برخلاف ماده 568 و 614 قانون مجازات اسلامی است و بیشتر از مجازات قانونی علیه اینجانب حکم صادر شده و در دادگاه تجدیدنظر هم به آن توجهی نشده است. پرونده به شعبه چهلم دیوان عالی کشور ارجاع گردید و مورد بررسی قرار گرفت.هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر صدور رأی شایسته موافق موازین قانونی مورد تقاضا م. ب. درخصوص دادنامه شماره 9409971515900008-94/1/7 راجع به اعاده دادرسی مشاوره نموده چنین رأی می‌‌‌‌‌‌دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور استناد متقاضی اعاده دادرسی به ماده 568 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 در مورد میزان دیه شکستگی بینی که بدون عیب و نقص اصلاح شده صحیح نمی‌باشد زیرا اولاً ب. ت. ب. ذیل ماده مذکور و ماده 593 همین قانون چون درباره شکستگی استخوان بینی مقررات خاص جداگانه تعیین شده موجبی جهت استناد به ماده 568 مزبور وجود ندارد ثانیاً میزان دیه‌ای که طبق ماده 593 مرقوم درباره متقاضی اعاده دادرسی مورد حکم قرار گرفته یعنی یک دهم دیه کامل کمتر از میزان دیه مقرر در ماده 568 یعنی 4/25 (چهار بیست و پنجم) دیه کامل است ثالثاً میزان چهاردرصد دیه کامل انسان بابت شکستگی استخوان بینی که بدون فساد بهبود یافته مندرج در تصویر رأی شماره 9209971118401690-92/12/21 شعبه 101 دادگاه عمومی (جزائی) بخش خ. که به عنوان مستند درخواست اعاده دادرسی ارائه گردیده مبنی بر اشتباه بوده و با هیچیک از دو ماده یاد شده انطباق ندارد و رأی اشتباه نمی‌تواند مستند اعاده دادرسی برای دادنامه دیگر قرار گیرد لذا درخواست اعاده دادرسی محکوم‌ٌعلیه در این بخش با هیچیک از بندهای ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری انطباق ندارد و مستنداً به قسمت اخیر ماده 476 همین قانون قرار رد آن صادر می‌شود. در مورد محکومیت متقاضی اعاده دادرسی به سه ماه حبس تعزیری نیز اظهارات وی در این خصوص که مقررات ماده 614 قانون مجازات اسلامی را منحصر به موارد ایراد ضرب و جرح منتهی به نقص عضو دانسته است خلاف ماده مذکور بوده و وارد به نظر نمی‌رسد لیکن ن. ب. ا. دادگاه با استناد به کیفیات مخففه مجازات حبس محکوم‌ٌعلیه را به سه ماه تقلیل داده این امر ب. ت. ب. بند 2 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین و رأی وحدت رویه شماره 642-78/9/9 هیأت عمومی دیوان عالی کشور صحیح به نظر نمی‌رسد زیرا طبق رأی وحدت رویه یاد شده چنانچه نظر دادگاه به تعیین مجازات کمتر از 91 روز حبس باشد می‌بایستی حکم به جزای نقدی بدهد لذا درخواست اعاده دادرسی محکوم‌ٌعلیه در این بخش با قسمت اخیر بند «چ»; ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری منطبق بوده و با پذیرش تقاضای وی در این قسمت رسیدگی مجدّد به شعبه هم‌عرض دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارجاع می‌گردد. شعبه 40 دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون عبدالمحمد خالصی - محمد بارانی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی تقلیل مجازات حبس به کمتر از 91 روز پس از اعمال کیفیات مخففهدیه شکستگی بینی که بدون عیب و نقص اصلاح شده موضوع پرونده حاضر به محکومیت فردی به اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی و شکستگی بینی شاکی مربوط م. ب.. بر اساس دادنامه صادره از شعبه مربوطه دادگاه عمومی (جزایی)، متهم به پرداخت یک دهم دیه کامل و تحمل سه ماه حبس تعزیری بر اساس مواد 462، 488 و 593 قانون مجازات اسلامی و همچنین ماده 614 این قانون محکوم گردید. شاکی همچنین علیه سایر متهمان شکایت کرده بود که این شکایت منجر به برائت آنان شد. درخواست تجدیدنظر نسبت به محکومیت به پرداخت دیه از سوی وکیل م. ع. رد شد، اما دادگاه تجدیدنظر در خصوص برائت متهمان دیگر اظهارنظری نکرد. درخواست اعاده دادرسی از سوی م. ع. ب. دیوان عالی کشور ارائه گردید که به استناد ماده 568 قانون مجازات اسلامی، به دلیل عدم انطباق با مقررات خاص مربوط به شکستگی بینی، رد شد. در خصوص حبس تعزیری، دیوان به این نتیجه رسید که ب. ت. ب. تعیین مجازات کمتر از 91 روز حبس، باید به جزای نقدی تبدیل می‌شد. در نتیجه، درخواست اعاده دادرسی در این بخش پذیرفته شد و پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه همعرض ارجاع گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/08/19 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در مواردی که دادگاه پس از اعمال کیفیات مخففه مجازات حبس مورد حکم را به کمتر از 91 رو تقلیل دهد،مکلف به تبدیل مجازات حبس مذکور به جزای نقدی است.شکستگی استخوان بینی چنانچه بدون عیب و نقص اصلاح شود،موجب یک دهم دیه کامل است. رای خلاصه جریان پرونده به موجب دادنامه شماره --- - 92/12/12 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی (جزایی) سابق بخش خ. آقای م. گ. فرزند ع. به جرم ایراد ضرب و جرح عمدی نسبت به خانم ز. ش. فرزند ح. منتهی به شکستگی بینی شاکی که التیام یافته است مستندا به مواد 462 و بند الف ماده 488 و 593 قانون مجازات اسلامی به پرداخت یک دهم دیه کامل ظرف یک سال از تاریخ وقوع جرم و مستندا به ماده 614 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) و درجه 6 ماده 19 و بند پ ماده 38 قانون مجازات اسلامی از لحاظ جنبه عمومی جرم با رعایت تخفیف به تحمل سه ماه حبس تعزیری محکوم شده و در مورد شکایت وی علیه آقای س. ش. و خانم س. ع. دائر بر ایراد ضرب و جرح عمدی حکم برائت مشتکی‌عنها صادر شده است. وکیل م. ع. نسبت به دادنامه صادره تجدیدنظرخواهی کرده که به موجب دادنامه شماره --- - 94/1/7 صادره از شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران در مورد تجدیدنظرخواهی وی نسبت به محکومیت به پرداخت دیه به لحاظ اینکه میزان دیه مورد حکم کمتر از خمس کامله بوده و ب. ت. ب. قطعیت حکم قرار رد تجدیدنظرخواهی صادر شده در مورد محکومیت از نظر جنبه عمومی جرم با رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته در این بخش تایید شده و در خصوص تجدیدنظرخواهی وی نسبت به برائت تجدیدنظرخواندگان از اتهامات فحاشی و ورود به عنف چون مشارٌالیهما صرفا از اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی تبرئه شده‌اند و دادگاه نخستین در خصوص بزه‌های یاد شده نفیا یا اثباتا اظهارنظر نکرده و حکمی در این خصوص صادر نشده دادگاه تجدیدنظر خود را مواجه با تکلیف ندانسته است. م. ع. یک بار نسبت به دادنامه صادره تقاضای اعاده دادرسی نموده که تقاضای وی به موجب دادنامه شماره --- - 94/5/28 صادره از شعبه چهلم دیوان عالی کشور رد شده است مشارٌالیه مجددا به استناد بند «ج»; ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری نسبت به حکم صادره درخواست اعاده دادرسی نموده و با ارائه تصویر گواهی پزشکی شاکیه که به حکایت آن شکستگی بینی مشارٌالیها التیام یافته است و تصویر گواهی پزشکی و رای شماره --- - -‌--‌ 920 - 92/12/21 شعبه --- دادگاه عمومی (جزایی) بخش خ. در پرونده‌ای دیگر در لایحه تقدیمی به طور اختصار اظهار داشته اینجانب به اتهام ایراد ضرب و جرح و شکستگی بینی خانم ز. ش. که صحیح التیام یافته محکوم به پرداخت یک دهم دیه کامل شدهام در صورتی که طبق ماده 568 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 92 که در زمان صدور دادنامه حاکمیت داشته دیه شکستگی عضوی که دیه مقرر دارد و بدون هیچ عیب و نقصی درمان شده چهار بیست وپنجم دیه آن عضو م. ب. و همین دادگاه در دادنامه شماره --- - -‌--‌ 920 - 92/12/21 در مورد ایراد ضرب و جرح منجر به شکستگی بینی که صحیحا التیام یافت متهم را به چهار درصد دیه کامل محکوم کرده است. ماده 614 قانون مجازات اسلامی نیز که به استناد آن محکوم به حبس شده‌اند مربوط به جایی است که ضرب و جرح موجب نقص عضو گردد بنابراین حکم صادره برخلاف ماده 568 و 614 قانون مجازات اسلامی است و بیشتر از مجازات قانونی علیه اینجانب حکم صادر شده و در دادگاه تجدیدنظر هم به آن توجهی نشده است. پرونده به شعبه چهلم دیوان عالی کشور ارجاع گردید و مورد بررسی قرار گرفت.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر صدور رای شایسته موافق موازین قانونی مورد تقاضا م. ب. در خصوص دادنامه شماره --- - 94/1/7 راجع به اعاده دادرسی مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور استناد متقاضی اعاده دادرسی به ماده 568 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 در مورد میزان دیه شکستگی بینی که بدون عیب و نقص اصلاح شده صحیح نمی‌باشد زیرا اولا ب. ت. ب. ذیل ماده مذکور و ماده 593 همین قانون چون درباره شکستگی استخوان بینی مقررات خاص جداگانه تعیین شده موجبی جهت استناد به ماده 568 مزبور وجود ندارد ثانیا میزان دیه‌ای که طبق ماده 593 مرقوم درباره متقاضی اعاده دادرسی مورد حکم قرار گرفته یعنی یک دهم دیه کامل کمتر از میزان دیه مقرر در ماده 568 یعنی 4/25 (چهار بیست و پنجم) دیه کامل است ثالثا میزان چهاردرصد دیه کامل انسان بابت شکستگی استخوان بینی که بدون فساد بهبود یافته مندرج در تصویر رای شماره --- - 92/12/21 شعبه --- دادگاه عمومی (جزایی) بخش خ. که به عنوان مستند درخواست اعاده دادرسی ارائه گردیده مبنی بر اشتباه بوده و با هیچ یک از دو ماده یاد شده انطباق ندارد و رای اشتباه نمی‌تواند مستند اعاده دادرسی برای دادنامه دیگر قرار گیرد لذا درخواست اعاده دادرسی محکوم‌ٌعلیه در این بخش با هیچ یک از بندهای ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری انطباق ندارد و مستندا به قسمت اخیر ماده 476 همین قانون قرار رد آن صادر می‌شود. در مورد محکومیت متقاضی اعاده دادرسی به سه ماه حبس تعزیری نیز اظهارات وی در این خصوص که مقررات ماده 614 قانون مجازات اسلامی را منحصر به موارد ایراد ضرب و جرح منتهی به نقص عضو دانسته است خلاف ماده مذکور بوده و وارد به نظر نمی‌رسد لیکن ن. ب. ا. دادگاه با استناد به کیفیات مخففه مجازات حبس محکوم‌ٌعلیه را به سه ماه تقلیل داده این امر ب. ت. ب. بند 2 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین و رای وحدت رویه شماره 642 - 78/9/9 هیات عمومی دیوان عالی کشور صحیح به نظر نمی‌رسد زیرا طبق رای وحدت رویه یاد شده چنانچه نظر دادگاه به تعیین مجازات کمتر از 91 روز حبس باشد می‌بایستی حکم به جزای نقدی بدهد لذا درخواست اعاده دادرسی محکوم‌ٌعلیه در این بخش با قسمت اخیر بند «چ»; ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری منطبق بوده و با پذیرش تقاضای وی در این قسمت رسیدگی مجدّد به شعبه هم‌عرض دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارجاع می‌گردد. شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون