تهدید به آسیب های جسمی حین آدم ربایی

رأی خلاصه جریان پرونده به دلالت دادنامه شماره 900076- ۱۳۹4/2/2 شعبه 106 دادگاه جزایی قزوین آقایان ر. و غیره شهرت همگی م. به اتهام شرکت در بازداشت غیر قانونی و آقای م. م. به اتهام آدم ربایی با خودرو و توهین و شرکت در بازداشت غیر قانونی و ایراد ضرب و جرح عمدی - سرقت و تهدید نسبت به شاکی (آقای ح. م.) تحت پیگرد قرار گرفته‌اند و ب. ت. ب. محتویات پرونده - گزارش مرجع انتظامی و تحقیقات جامع انجام یافته و تحقیقات صورت گرفته از طریق حفاظت استان ق. و پرینت تلفن و پیامک‌های مبادله شده بین متهمین که حکایت از سبق تصمیم و سوء نیت آنان در ارتکاب بزه‌های انتسابی داشته و دعوت متهم ردیف چهارم از شاکی خصوصی به حیله و انتقال وی به درب منزل و سپس یکی از خانه‌های مجتمع که این مرکز متعلق به س. بوده و ردیف چهارم ( م. م.) در این خصوص از موقعیت و لباس خویش سوء استفاده نموده و مرتکب بزه‌های انتسابی به شاکی که بعضاً دور از شأن انسانی دست گردیده و مخالف ایشان از خروج و بازسازی صحنه ردیف چهارم اقرار داشته چند سیلی به صورت شاکی زده و این حکایت از حضور غیر ارادی شاکی در محل و عدم اراده وی در خروج از محل داشته و انکار غیر موجه ردیف چهارم و دیگر متهمین و دفاعیات غیر موثر وکیل ایشان و نظریه پزشکی قانونی وسایر قرائن و امارات موجود بزهکار شناخته شده‌اند و با ذکر مستندات قانونی منعکس در رأی هر یک از متهمان ردیف های اول و دوم و سوم به تحمل سه سال حبس و متهم ردیف چهارم به تحمل یکصد و یازده ضربه شلاق به سبب بزه توهین و تحمل چهار سال و نیم حبس به جهت شرکت در بازداشت غیر قانونی و یکسال و نیم حبس تعزیری به سبب بردن مال دیگری (سرقت)‌ و به تحمل سه سال حبس به سبب تهدید و تحمل بیس و دو سال و نیم حبس به سبب آدم ربایی با خودرو (مجازات اشد قابل اجراء) و پرداخت دیه د. ح. شاکی خصوصی محکوم گردیده‌اند در پی تجدیدنظرخواهی وکلای مدافع محکومین شعبه هشتم دادگاه تجدیدنظر استان ق. حسب الارجاع رسیدگی و برابر رأی شماره 200534- ۱۳۹4/3/31 در مورد محکومیت م. م. ر. یی به پرداخت دیه که کمتر از خمس دیه کامل بوده قرار رد صادر و از حیث اتهام شرکت در توقیف غیر قانونی شاکی که نتیجه آدم ربایی بوده اعتراض را وارد تشخیص و ضمن نقض این قسمت از دادنامه بدوی حکم بر برائت او صادر نموده و در سایر موارد دادنامه تجدیدنظرخواسته را تأیید و قطعی نموده است. اینک م. ع. ب. تقدیم لایحه ای مفصل در ده صفحه به دیوان عالی کشور که هنگام شور قرائت خواهد شد اجمالاً با پرداختن به ماهیت پرونده و نفی اتهام آدم ربایی و شرکت در توقیف غیر قانونی و اینکه مجازات توقیف غیر قانونی بیش از مجازات قانونی (موضوع ماده 585) تعیین شده اقتضاء داشته و دادگاه تجدیدنظر ضمن برائت م. م. از حیث توقیف غیر قانونی نسبت به صدور حکم برائت دیگر متهمین هم اقدام می نمود و شاکی پرونده آقای ح. م. مرتکب تهدید و مزاحمت تلفنی شده و حکم برائت در مغایر با دلایل موجود صادر گردیده و شاکی در حضور شهود اظهار داشته م. م. بی‌گناه بوده و انتساب سرقت با تحویل مدارک و لب تاب غیر منصفانه و غیر شرعی است و به جز ایراد ضرب و جرح عمدی مرتکب جرم دیگری نشده که آن هم ناشی از عملکرد شاکی در اعلام و نشان دادن تصویر بدون حجاب دخترش در تلفن و لب تاپ بوده است مضافاً اینکه بر فرض احراز آدم ربایی ، سایر اتهامات یعنی توهین و فحاشی و تهدید از لوازم و نتیجه آن بوده ضمن اشاره به ماده 585 قانون تعزیرات مستند به بندهای ج و چ ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری تقاضای اعاده دادرسی نموده‌اند که پرونده بعد از ثبت کلاسه دفتر کل به این شعبه ارجاع با تهیه گزارش در دستور کار قرار گرفته است. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … مقامی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی در خصوص دادنامه شماره300534- ۱۳۹4/3/31 تجدیدنظر خواسته مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور نظر به مفاد لایحه مستدعیان اعاده دادرسی به ویژه ذکر ماده 585 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) در مورد توقیف غیر قانونی کمتر از پنج روز و از این حیث که در خصوص بخشی از اتهام وارده به م. م. دائر به توهین با اعمال ماده 134 قانون مجازات اسلامی و مستند به ماده 608 قانون تعزیرات (اشتباهاً ماده 607 تایپ ده) یکصد و یازده ضربه شلاق تعزیری تعیین شده که با اصل کلی تعزیر دون الحد مغایر و غیر قابل توجیه بوده و اطلاق ماده 134 قانون مجازات اسلامی به لحاظ منع شرعی در این مورد قابلیت اعمال و اجرا نداشته و از طرفی اتهام تهدید به لحاظ عملی ساختن تصمیم و اراده با وصف آدم ربایی و ضرب و جرح مستقلاً قابل تعقیب و مجازات نبوده، مورد تقاضا با بند چ ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب1392 منطبق تشخیص و مستند به ماده 476 همین قانون ضمن تجویز اعاده دادرسی، رسیدگی مجدد به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان ق. محول و ارجاع می گردد. رئیس و مستشار و عضو معاون شعبه 38 دیوان عالی کشور سید علی اصغر لطیفی رستمی - سید مصطفی قائم مقامی - سید اسمعیل محمدی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی تهدید به آسیب های جسمی حین آدم ربایی در تاریخ 31 تیرماه 1394، شعبه هشتم دادگاه تجدیدنظر استان ق. حکمی صادر نمود که در آن تعدادی از متهمین به اتهام‌های مرتبط با بازداشت غیرقانونی، آدم‌ربایی، توهین، ضرب و جرح عمدی، سرقت و تهدید نسبت به شاکی تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند. ب. ت. ب. مستندات موجود، از جمله گزارش مرجع انتظامی و تحقیقات انجام‌شده، متهمین به حبس و شلاق محکوم شدند. پس از تجدیدنظرخواهی، دادگاه تجدیدنظر بخشی از محکومیت را نقض و حکم برائت یکی از متهمین را صادر کرد. محکومین با ارائه لایحه‌ای به دیوان عالی کشور، درخواست اعاده دادرسی نمودند و ادعا کردند که مجازات‌ها غیرمنصفانه و مغایر با قوانین مربوطه هستند. دیوان عالی کشور با استناد به مواد 585 و 134 قانون مجازات اسلامی و بندهای ج و چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری، درخواست اعاده دادرسی را پذیرفت و رسیدگی مجدد را به شعبه دیگری از دادگاه تجدیدنظر ارجاع داد. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/04/31 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: چنانچه مرتکب با تهدید به آسیب های جسمی نسبت به بزه دیده مرتکب آدم ربایی و ایراد صدمات بدنی شود عمل ارتکابی مصداق بزه آدم ربایی مشدد بوده و تهدید مذکور فاقد مجازات مستقل است. رای خلاصه جریان پرونده به دلالت دادنامه شماره --- - 1394/02/02 شعبه --- دادگاه جزایی قزوین آقایان ر. و غیره شهرت همگی م. به اتهام شرکت در بازداشت غیر قانونی و آقای م. م. به اتهام آدم ربایی با خودرو و توهین و شرکت در بازداشت غیر قانونی و ایراد ضرب و جرح عمدی - سرقت و تهدید نسبت به شاکی (آقای ح. م.) تحت پیگرد قرار گرفته‌اند و ب. ت. ب. محتویات پرونده - گزارش مرجع انتظامی و تحقیقات جامع انجام یافته و تحقیقات صورت گرفته از طریق حفاظت استان ق. و پرینت تلفن و پیامک‌های مبادله شده بین متهمین که حکایت از سبق تصمیم و سوء نیت آنان در ارتکاب بزه‌های انتسابی داشته و دعوت متهم ردیف چهارم از شاکی خصوصی به حیله و انتقال وی به درب منزل و سپس یکی از خانه‌های مجتمع که این مرکز متعلق به س. بوده و ردیف چهارم (م. م.) در این خصوص از موقعیت و لباس خویش سوء استفاده نموده و مرتکب بزه‌های انتسابی به شاکی که بعضا دور از شان انسانی دست گردیده و مخالف ایشان از خروج و بازسازی صحنه ردیف چهارم اقرار داشته چند سیلی به صورت شاکی زده و این حکایت از حضور غیر ارادی شاکی در محل و عدم اراده وی در خروج از محل داشته و انکار غیر موجه ردیف چهارم و دیگر متهمین و دفاعیات غیر موثر وکیل ایشان و نظریه پزشکی قانونی وسایر قرائن و امارات موجود بزهکار شناخته شده‌اند و با ذکر مستندات قانونی منعکس در رای هر یک از متهمان ردیف های اول و دوم و سوم به تحمل سه سال حبس و متهم ردیف چهارم به تحمل یکصد و یازده ضربه شلاق به سبب بزه توهین و تحمل چهار سال و نیم حبس به جهت شرکت در بازداشت غیر قانونی و یک سال و نیم حبس تعزیری به سبب بردن مال دیگری (سرقت)‌ و به تحمل سه سال حبس به سبب تهدید و تحمل بیس و دو سال و نیم حبس به سبب آدم ربایی با خودرو (مجازات اشد قابل اجراء) و پرداخت دیه د. ح. شاکی خصوصی محکوم گردیده‌اند در پی تجدیدنظرخواهی وکلای مدافع محکومین شعبه هشتم دادگاه تجدیدنظر استان ق. حسب الارجاع رسیدگی و برابر رای شماره --- - 1394/03/31 در مورد محکومیت م. م. ر. یی به پرداخت دیه که کمتر از خمس دیه کامل بوده قرار رد صادر و از حیث اتهام شرکت در توقیف غیر قانونی شاکی که نتیجه آدم ربایی بوده اعتراض را وارد تشخیص و ضمن نقض این قسمت از دادنامه بدوی حکم بر برائت او صادر نموده و در سایر موارد دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید و قطعی نموده است. اینک م. ع. ب. تقدیم لایحه ای مفصل در ده صفحه به دیوان عالی کشور که هنگام شور قرائت خواهد شد اجمالا با پرداختن به ماهیت پرونده و نفی اتهام آدم ربایی و شرکت در توقیف غیر قانونی و اینکه مجازات توقیف غیر قانونی بیش از مجازات قانونی (موضوع ماده 585 ) تعیین شده اقتضاء داشته و دادگاه تجدیدنظر ضمن برائت م. م. از حیث توقیف غیر قانونی نسبت به صدور حکم برائت دیگر متهمین هم اقدام می نمود و شاکی پرونده آقای ح. م. مرتکب تهدید و مزاحمت تلفنی شده و حکم برائت در مغایر با دلایل موجود صادر گردیده و شاکی در حضور شهود اظهار داشته م. م. بی‌گناه بوده و انتساب سرقت با تحویل مدارک و لب تاب غیر منصفانه و غیر شرعی است و به جز ایراد ضرب و جرح عمدی مرتکب جرم دیگری نشده که آن هم ناشی از عملکرد شاکی در اعلام و نشان دادن تصویر بدون حجاب دخترش در تلفن و لب تاپ بوده است مضافا اینکه بر فرض احراز آدم ربایی، سایر اتهامات یعنی توهین و فحاشی و تهدید از لوازم و نتیجه آن بوده ضمن اشاره به ماده 585 قانون تعزیرات مستند به بندهای ج و چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری تقاضای اعاده دادرسی نموده‌اند که پرونده بعد از ثبت کلاسه دفتر کل به این شعبه ارجاع با تهیه گزارش در دستور کار قرار گرفته است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … مقامی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی در خصوص دادنامه شماره --- - 1394/03/31 تجدیدنظر خواسته مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور نظر به مفاد لایحه مستدعیان اعاده دادرسی به ویژه ذکر ماده 585 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) در مورد توقیف غیر قانونی کمتر از پنج روز و از این حیث که در خصوص بخشی از اتهام وارده به م. م. دائر به توهین با اعمال ماده 134 قانون مجازات اسلامی و مستند به ماده 608 قانون تعزیرات (اشتباها ماده 607 تایپ ده) یکصد و یازده ضربه شلاق تعزیری تعیین شده که با اصل کلی تعزیر دون الحد مغایر و غیر قابل توجیه بوده و اطلاق ماده 134 قانون مجازات اسلامی به لحاظ منع شرعی در این مورد قابلیت اعمال و اجرا نداشته و از طرفی اتهام تهدید به لحاظ عملی ساختن تصمیم و اراده با وصف آدم ربایی و ضرب و جرح مستقلا قابل تعقیب و مجازات نبوده، مورد تقاضا با بند چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 منطبق تشخیص و مستند به ماده 476 همین قانون ضمن تجویز اعاده دادرسی، رسیدگی مجدد به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان ق. محول و ارجاع می‌گردد. رئیس و مستشار و عضو معاون شعبه --- دیوان عالی کشور