Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

مقدمه
تکلیف دادگاه بدوی در صورت صدور حکم خلاف حکم قطعی مرجع تجدیدنظر خ. م.: در نشست قضایی برگزار شده در تاریخ 17 مهر 1383، موضوع اصلی بحث، وظیفه دادگاه بدوی در مواقعی بود که حکمی برخلاف حکم قطعی مرجع تجدیدنظر صادر می‌شود. در این پرونده، دعوایی به منظور تخلیه عین مستاجره علیه پنج نفر از وراث مستاجر مطرح شده است. دادگاه بدوی حکمی صادر کرده که نسبت به یکی از خواندگان به صورت حضوری و نسبت به چهار نفر دیگر به صورت غیابی است. پس از آن، محکومٌ علیه حاضر به تجدیدنظرخواهی اقدام کرده و دادگاه تجدیدنظر حکم را تایید کرده است. محکومین غایب نیز اقدام به واخواهی کرده‌اند. نظر هیات عالی بر این است که واخواهی ادامه مرحله نخستین دادرسی محسوب می‌شود و بنابراین، رای بدوی نسبت به محکومٌ علیهم غایب قطعی نیست. از این‌رو، دادگاه بدوی موظف به رسیدگی به واخواهی است. اکثریت هیات نیز بر این نکته تاکید دارند که حق اعتراض دیگر محکومین با تجدیدنظرخواهی یکی از آنان سلب نمی‌شود و دادگاه باید به اعتراضات رسیدگی کند. اما نظر اقلیت بر این باور است که حکم قطعی دادگاه تجدیدنظر نسبت به تمامی محکومین قابل تسری است و دادگاه بدوی حق صدور حکمی برخلاف آن را ندارد. در نهایت، نظر اکثریت به دلیل عدم قطعیت رای بدوی و حق اعتراض محکومین غایب تایید شد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1383/07/17 برگزار شده توسط: استان آذربایجان شرقی/ شهر تبریز
موضوع
تکلیف دادگاه بدوی در صورت صدور حکم خلاف حکم قطعی مرجع تجدیدنظر
پرسش
دعوایی به خواسته تخلیه عین مستأجره علیه پنج نفر از وراث مستأجر اقامه شده که یکی از خواندگان در دادگاه حاضر و چهار نفر دیگر حضور نیافته اند، دادگاه نسبت به قضیه رسیدگی و حکم مقتضی صادر کرده که نسبت به خوانده حاضر حضوری و نسبت به دیگران غیابی است. محکومٌ علیه حاضر، اقدام به تجدیدنظر خواهی کرده و دادگاه تجدیدنظر حکم صادره را تأیید کرده است. حال محکومین غایب، اقدام به واخواهی کرده اند در این وضعیت، تکلیف دادگاه بدوی ب. ت. ب. احتمال صدور حکم بر خلاف حکم قطعی مرجع تجدیدنظر چیست؟ نظر هیئت عالی ن. ب. ا. واخواهی در واقع ادامه مرحله نخستین دادرسی است و رأی بدوی اساساً نسبت به محکومٌ علیهم غایب که مبادرت به واخواهی کرده اند قطعیت ندارد و باب رسیدگی بدوی نسبت به آنان مفتوح شده است، استناد به قسمت اخیر ماده 359 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه‌های عمومی و انقلاب، توجیه منطقی و قانونی ندارد زیرا اصولاً در قضیه مورد بحث مرحله بدوی هنوز نسبت به واخواهان خاتمه نیافته است. مضافاً صدر ماده 359 قانون مذکور در بیان حکم اصلی است و قسمت دوم ماده مذکور به عنوان استثنا بر قاعده اصلی وضع شده است. از آنجایی که در موارد استثنایی باید به حداقل مودای مواد اکتفا کرد و از تفسیر موسع که موجب خروج از شمول حکم میشود پرهیز کرد، نظر اکثریت تأیید میشود.
نظر اکثریت
ب. ت. ب. اینکه دادگاه تجدیدنظر فقط نسبت به آنچه که مورد تجدیدنظر خواهی قرار گرفته رسیدگی میکند در سوال مطروحه رسیدگی دادگاه تجدیدنظر فقط نسبت به یک نفر از محکومین پرونده صورت گرفته است و نسبت به دیگران اظهارنظر نشده است و ن. ب. ا. با واخواهی و تجدیدنظرخواهی یکی از محکومین، حق اعتراض دیگر محکومین اسقاط نمیشود و در صورت اعتراض هر کدام از محکومین غایب نیز دادگاه برابر مقررات مکلف به رسیدگی است حکم صادره از مرجع تجدیدنظر نیز به نسبت حق هر کدام از محکومین پرونده قابل تجزیه و تفکیک است و مطابق ماده 359 قانون آیین دادرسی مدنی در چنین حالتی رأی صادره متعاقب واخواهی و تجدیدنظرخواهی فقط نسبت به شخصی که اعتراض کرده قابل تسری و دارای آثار خواهد بود و نسبت به دیگران اثری ندارد؛ فلذا حق واخواهی و اعتراض دیگر محکومین پرونده کماکان باقی است و دادگاه نیز مکلف است به اعتراض نامبردگان رسیدگی کند کما اینکه اگر موجر از ابتدا دعوای تخلیه را فقط به طرفیت یکی از خواندگان اقامه میکرد، قابل رسیدگی بود و رأی صادره نیز فقط نسبت به محکومین قابل اجرا بود. بنابراین، دادگاه مکلف به رسیدگی است و در صورتیکه رأی اخیر دادگاه بدوی با رأی صادره از دادگاه تجدیدنظر متعارض باشد برابر مقررات راجع به تعارض آرا، قابل حل و فصل خواهد بود.
نظر اقلیت
ن. ب. ا. حکم صادره از دادگاه بدوی در دادگاه تجدیدنظر به قطعیت رسیده است و ن. ب. ا. حکم صادره از دادگاه تجدیدنظر در صورتی که قابل تجزیه و تفکیک نباشد نسبت به همه اطراف پرونده قابل تسری است و در سوال مطروحه نیز محل اجاره و تخلیه عین مستأجره ب. ت. ب. تعدد وراث و محکومین قابل تجزیه نیست و حکم دادگاه نیز قابل تجزیه نخواهد بود، فلذا حکم قطعی صادره از دادگاه تجدیدنظر نسبت به همه محکومین پرونده قابل اعمال و تسری است و دادگاه بدوی حق صدور حکم برخلاف حکم قطعی دادگاه تجدیدنظر را ندارد و باید واخواهی محکومین غایب را مردود اعلام کند.

موارد مرتبط 35

آرای مرتبط 25

نظریات مشورتی 6

مواد مرتبط 1

دکترین 3

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین