حدود اعتبار قرارداد دریافت وجه در ازای گذشت از شکایت کیفری

رأی دادگاه بدوی خواسته و دعوی آقای ح.ز. به طرفیت آقای ب.ر. ب. ش. د. تقدیمی صدور حکم بر الزام وی به پرداخت مبلغ 215/000/000 ریال بابت وجه مندرج در قرارداد تنظیمی در تاریخ 1388/9/28 و با احتساب کلیه خسارات قانونی اعم از هزینه‌های دادرسی و تأخیر تأدیه دین م. ب.. خ. د. د. تقدیمی و در جلسه دادرسی بیان داشته که خوانده ملک غیر را به وی فروخته بود و چون مبیع مستحق‌للغیر برآمد لذا درصدد شکایت کیفری برآمده و حکم محکومیت وی را اخذ و طی قرارداد تنظیمی موصوف متعهد گردید تا در قبال انصراف وی از شکایت کیفری خوانده مبلغ 215/000/000 ریال به وی مسترد نماید که از استرداد آن وجه امتناع کرده است و پس از استماع دفاعیات خوانده مبلغ خواسته را به مبلغ 110/000/000 ریال تقلیل داده است و تقاضای صدور حکم بر محکومیت وی به آن میزان از وجه را کرده است. خوانده پرونده پس از حضور در جلسه دادرسی اظهار داشته که کلاً خواهان به وی مبلغ 105/000/000 ریال بابت ثمن پرداخت کرده بود که در پرونده کیفری محبوس گردید و در تاریخ 1392/5/12 خواهان با دریافت مبلغ 105/000/000 رضایت بدون قید و شرط خود را اعلام کرده است و تصویری از رضایت‌نامه موصوف را به ضمیمه لایحه دفاعیه‌اش تقدیم نموده و توضیح داده که دیگر دینی به وی ندارد تا پرداخت نماید و تقاضای رد دعوی مطروحه را کرده است. دادگاه با عنایت به اینکه در رضایت‌نامه مرقومی در تاریخ 1392/5/12 آقای ح.ز. رضایت خود را نسبت به پرونده کیفری با اخذ مبلغ105/000/000 ریال اعلام کرده است و مفاد رضایت‌نامه مذکور تسری به موضوع قرارداد تنظیمی در تاریخ 1388/9/28 ندارد و خواهان صراحتاً به دریافت مبلغ 105/000/000 ریال از ثمن اشاره کرده و خواسته را با تقلیل به مبلغ 110/000/000 ریال بابت باقیمانده وجه مندرج در قرارداد استنادی‌اش تعیین کرده است و خوانده دلیل و مدرکی مبنی بر پرداخت آن میزان از وجه و نهایتاً برائت ذمه‌اش ارائه نکرده است و دفاعیات وی نیز مؤثر واقع نگردیده است لذا با استناد به مواد 231 و 219 و 10 قانون مدنی و مواد 522 و 519 و 515 و 198 قانون آیین دادرسی دادگاه‬های عمومی و انقلاب در امور مدنی دعوی مطروحه را نسبت به مبلغ 110/000/000 ریال که خواهان به آن میزان خواسته را تقلیل و کاهش داده است ثابت و وارد تشخیص داده و حکم بر محکومیت خوانده را به پرداخت مبلغ 110/000/000 ریال بابت باقیمانده وجه مندرج در قرارداد استنادی به عنوان اصل خواسته و مبلغ 2/200/000 ریال بابت هزینه‌های دادرسی و همچنین پرداخت خسارت تأخیر تأدیه دین که موقع اجرای حکم از تاریخ 1392/5/12 (تاریخ اعلام رضایت در پرونده کیفری) تا تاریخ پرداخت بر مبنای شاخص اعلامی از سوی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران محاسبه و برآورد خواهد شد د. ح. خ. صادر و اعلام می‌دارد. رأی صادره حضوری و ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر‬خواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 152 دادگاه عمومی حقوقی تهران رمضانی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده آقای ب.ر. به طرفیت آقای ح.ز. از دادنامه شماره 00541 مورخ 1392/7/10 شعبه 152 دادگاه عمومی حقوقی تهران تجدیدنظر‬خواهی کرده است به موجب دادنامه موصوف حکم به محکومیت تجدیدنظر‬خواه به پرداخت مبلغ 11/000/000 ریال بابت باقیمانده وجه مندرج در قرارداد استنادی (1388/9/28) و خسارات قانونی به شرح مذکور در رأی بدوی صادر شده است دادگاه ب. ت. ب. بررسی اوراق و مستندات پرونده و تشکیل جلسه دادرسی و استماع اظهارات طرفین د. ا. م. ایراد و اعتراض مؤثر و مدللی که موجب نقض و بی‌اعتباری دادنامه تجدیدنظرخواسته را فراهم کند مطرح نشده است درخواست تجدیدنظر با جهات مذکور در ماده 348 قانون آیین دارسی دادگاه‬های عمومی و انقلاب در امور مدنی انطباق ندارد لذا با رد تجدیدنظر‬خواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته به استناد ماده 358 قانون مرقوم تأیید و استوار می‌شود. این رأی قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 56 دادگاه تجدیدنظر استان تهران اهوارکی - رمضانی رأی دادگاه حسب دادنامه قطعی شماره 00478 مورخه 1393/05/13 این دادگاه که در مقام تجدیدنظر‬خواهی از دادنامه شماره 00541 مورخ 1392/07/10 شعبه 152 دادگاه عمومی حقوقی تهران صادر شده است حکم بد و. م. ب. محکومیت آقای ب.ر. به پرداخت مبلغ 110/000/000 ریال و خسارت قانونی به شرح مذکور در رأی بدوی به نفع آقای ح.ز.، مطابق دادنامه قطعی این دادگاه تأیید شده است. دادگاه با عنایت به لایحه آقای ح.ز. که طی شماره 75700 مورخ 1393/6/29 ثبت گردیده و از آن جایی که مبلغ باقی مانده وجه مندرج در قرارداد استنادی 1388/9/28 به جای 110/000/000 ریال 11/000/000 ریال قید شده است که در نوشتن رأی این دادگاه سهو قلم رخ داده است لذا به استناد مواد 309 و 360 قانون آیین دادرسی دادگاه‬های عمومی و انقلاب در امور مدنی مبلغ محکوم‌به از 11/000/000 ریال به 110/000/000 ریال و پرداخت خسارت قانونی به شرح مذکور در رأی بدوی تصحیح و اعلام می‌شود، رأی تصحیحی به طرفین ابلاغ و تسلیم رونوشت رأی اصلی بدون رونوشت رأی تصحیحی ممنوع است. این رأی قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 56 دادگاه تجدیدنظر استان تهران اهوارکی - رمضانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی حدود اعتبار قرارداد دریافت وجه در ازای گذشت از شکایت کیفری موضوع این پرونده، دعوی به منظور الزام به پرداخت مبلغ 110,000,000 ریال به عنوان باقیمانده وجه مندرج در قراردادی مربوط به تاریخ 1388/09/28 و همچنین خسارات قانونی است. خواهان ادعا نموده که خوانده ملکی غیر را به وی فروخته و پس از صدور حکم محکومیت در پرونده کیفری، متعهد شده است که در قبال انصراف از شکایت، مبلغ مذکور را به وی بازگرداند. در مقابل، خوانده با ارائه رضایت‌نامه‌ای به تاریخ 1392/05/12، اعلام کرده که دیگر دینی به خواهان ندارد و خواهان تنها مبلغ 105,000,000 ریال به وی پرداخت کرده است. <br>دادگاه بدوی با استناد به مواد 231 و 219 قانون مدنی و همچنین مواد 522، 519، 515 و 198 قانون آیین دادرسی، دعوی خواهان را به مبلغ 110,000,000 ریال وارد دانسته و حکم به محکومیت خوانده صادر کرده است. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی مستندات و عدم ارائه دلایل موثر از سوی خوانده، دادنامه بدوی را تایید کرده است. در نهایت، در رای تصحیحی، مبلغ محکومیت به 110,000,000 ریال اصلاح و رای به صورت قطعی اعلام گردیده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/07/07 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در شکایت کیفری به دلیل مستحق للغیر درآمدن مبیع، اگر قرارداد خصوصی که مفاد آن حاکی از دریافت مبلغی تحت عنوان خسارت در ازای گذشت از شکایت کیفری باشد، منعقد گردد نافذ و معتبر است و مشتکی عنه (بایع) باید مبلغ مورد توافق در این قرارداد را بپردازد. خواسته و دعوی آقای ح.ز. به طرفیت آقای ب.ر. ب. ش. د. تقدیمی صدور حکم بر الزام وی به پرداخت مبلغ 215/000/000 ریال بابت وجه مندرج در قرارداد تنظیمی در تاریخ 1388/09/28 و با احتساب کلیه خسارات قانونی اعم از هزینه‌های دادرسی و تاخیر تادیه دین م. ب.. خ. د. د. تقدیمی و در جلسه دادرسی بیان داشته که خوانده ملک غیر را به وی فروخته بود و چون مبیع مستحق‌للغیر برآمد لذا درصدد شکایت کیفری برآمده و حکم محکومیت وی را اخذ و طی قرارداد تنظیمی موصوف متعهد گردید تا در قبال انصراف وی از شکایت کیفری خوانده مبلغ 215/000/000 ریال به وی مسترد نماید که از استرداد آن وجه امتناع کرده است و پس از استماع دفاعیات خوانده مبلغ خواسته را به مبلغ 110/000/000 ریال تقلیل داده است و تقاضای صدور حکم بر محکومیت وی به آن میزان از وجه را کرده است. خوانده پرونده پس از حضور در جلسه دادرسی اظهار داشته که کلا خواهان به وی مبلغ 105/000/000 ریال بابت ثمن پرداخت کرده بود که در پرونده کیفری محبوس گردید و در تاریخ 1392/05/12 خواهان با دریافت مبلغ 105/000/000 رضایت بدون قید و شرط خود را اعلام کرده است و تصویری از رضایت‌نامه موصوف را به ضمیمه لایحه دفاعیه‌اش تقدیم نموده و توضیح داده که دیگر دینی به وی ندارد تا پرداخت نماید و تقاضای رد دعوی مطروحه را کرده است. دادگاه با عنایت به اینکه در رضایت‌نامه مرقومی در تاریخ 1392/05/12 آقای ح.ز. رضایت خود را نسبت به پرونده کیفری با اخذ مبلغ 105/000/000 ریال اعلام کرده است و مفاد رضایت‌نامه مذکور تسری به موضوع قرارداد تنظیمی در تاریخ 1388/09/28 ندارد و خواهان صراحتا به دریافت مبلغ 105/000/000 ریال از ثمن اشاره کرده و خواسته را با تقلیل به مبلغ 110/000/000 ریال بابت باقیمانده وجه مندرج در قرارداد استنادی‌اش تعیین کرده است و خوانده دلیل و مدرکی مبنی بر پرداخت آن میزان از وجه و نهایتا برائت ذمه‌اش ارائه نکرده است و دفاعیات وی نیز موثر واقع نگردیده است لذا با استناد به مواد 231 و 219 و 10 قانون مدنی و مواد 522 و 519 و 515 و 198 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی دعوی مطروحه را نسبت به مبلغ 110/000/000 ریال که خواهان به آن میزان خواسته را تقلیل و کاهش داده است ثابت و وارد تشخیص داده و حکم بر محکومیت خوانده را به پرداخت مبلغ 110/000/000 ریال بابت باقیمانده وجه مندرج در قرارداد استنادی به عنوان اصل خواسته و مبلغ 2/200/000 ریال بابت هزینه‌های دادرسی و همچنین پرداخت خسارت تاخیر تادیه دین که موقع اجرای حکم از تاریخ 1392/05/12 (تاریخ اعلام رضایت در پرونده کیفری) تا تاریخ پرداخت بر مبنای شاخص اعلامی از سوی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران محاسبه و برآورد خواهد شد د. ح. خ. صادر و اعلام می‌دارد. رای صادره حضوری و ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر‌خواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران رای دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده آقای ب.ر. به طرفیت آقای ح.ز. از دادنامه شماره --- مورخ 1392/07/10 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران تجدیدنظر‌خواهی کرده است به موجب دادنامه موصوف حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 11/000/000 ریال بابت باقیمانده وجه مندرج در قرارداد استنادی ( 1388/09/28 ) و خسارات قانونی به شرح مذکور در رای بدوی صادر شده است دادگاه ب. ت. ب. بررسی اوراق و مستندات پرونده و تشکیل جلسه دادرسی و استماع اظهارات طرفین د. ا. م. ایراد و اعتراض موثر و مدللی که موجب نقض و بی‌اعتباری دادنامه تجدیدنظرخواسته را فراهم کند مطرح نشده است درخواست تجدیدنظر با جهات مذکور در ماده 348 قانون آیین دارسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی انطباق ندارد لذا با رد تجدیدنظر‌خواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته به استناد ماده 358 قانون مرقوم تایید و استوار می‌شود. این رای قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران حسب دادنامه قطعی شماره 00478 مورخه 1393/05/13 این دادگاه که در مقام تجدیدنظر‌خواهی از دادنامه شماره --- مورخ 1392/07/10 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران صادر شده است حکم بد و. م. ب. محکومیت آقای ب.ر. به پرداخت مبلغ 110/000/000 ریال و خسارت قانونی به شرح مذکور در رای بدوی به نفع آقای ح.ز.، مطابق دادنامه قطعی این دادگاه تایید شده است. دادگاه با عنایت به لایحه آقای ح.ز. که طی شماره 75700 مورخ 1393/06/29 ثبت گردیده و از آن جایی که مبلغ باقی مانده وجه مندرج در قرارداد استنادی 1388/09/28 به جای 110/000/000 ریال 11/000/000 ریال قید شده است که در نوشتن رای این دادگاه سهو قلم رخ داده است لذا به استناد مواد 309 و 360 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مبلغ محکوم‌به از 11/000/000 ریال به 110/000/000 ریال و پرداخت خسارت قانونی به شرح مذکور در رای بدوی تصحیح و اعلام می‌شود، رای تصحیحی به طرفین ابلاغ و تسلیم رونوشت رای اصلی بدون رونوشت رای تصحیحی ممنوع است. این رای قطعی است.