حدود صلاحیت دیوان عدالت اداری

حدود صلاحیت دیوان عدالت اداری خ. م.: در تاریخ 31 اردیبهشت 1401، شعبه دادگاه عمومی حقوقی شهرستان نیشابور به دعوی مطروحه در خصوص صدور حکم برای برقراری انشعاب آب و پرداخت خسارات دادرسی رسیدگی نمود. خواهان ادعا کرد که انشعاب آب ملک خریداری‌شده‌اش به‌طور غیرموجه قطع شده است. دادگاه با استناد به مدارک ارائه‌شده، ادعای خواهان را تایید و خوانده را به برقراری انشعاب آب و پرداخت مبلغ 2,000,000 ریال به‌عنوان حق‌الوکاله و 1,656,000 ریال به‌عنوان خسارات دادرسی محکوم کرد. این رای به تجدیدنظرخواهی خوانده در دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی منجر شد که در آن، رای اولیه نقض و عدم صلاحیت دادگاه عمومی اعلام گردید و پرونده به دیوان عدالت اداری ارجاع شد. دیوان عدالت اداری نیز با استناد به قوانین مربوطه، صلاحیت خود را رد و پرونده را به محاکم عمومی حقوقی ارجاع داد. در نهایت، دیوان عالی کشور با تایید استدلال دیوان عدالت اداری و اعلام صلاحیت دادگاه تجدیدنظر، پرونده را مختومه اعلام نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1401/02/31 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: شرکت های اب و فاضلاب جز در مواردی که به تصویب هیات وزیران به صورت دولتی تشکیل و اداره می‌شود، غیردولتی شناخته می‌شوند. بنابراین، دعاوی به طرفیت آن ها در صلاحیت محاکم دادگستری بوده و از شمول صلاحیت دیوان عدالت اداری خارج است. رای خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی شهرستان نیشابور- *رضوی به موجب دادنامه شماره --- - 15 . 7 ٫ 1400 چنین اظهار نظر نموده است: در خصوص دعوی اقای م. س. فرزند م. با وکالت اقای ح. ا. ک.، به طرفیت سازمان*، به خواسته صدور حکم به برقراری انشعاب اب به شماره اشتراک 89132 و پرداخت خسارات دادرسی، به این شرح که خواهان مدعیست یک قطعه زمین از خوانده خریداری کرده و علیرغم این که با پرداخت هزینه، انشعاب اب برای ملک مذکور خریداری و وصل نموده بوده است، لکن خوانده بدون دلیل موجه قانونی، انشعاب اب را قطع کرده است، لذا تقاضای صدور حکم به شرح خواسته را دارد.؛ با وصف مراتب و با عنایت به این که ابرازی خواهان و محتویات پرونده های استنادی، از صحت ادعای خ. م. ب. پرداخت هزینه توسط وی و اختصاص انشعاب اب به ملک وی حکایت دارد. و خوانده دلیل و مدرکی بر رد ادعای خواهان و بی اعتباری وی ابراز نکرده و ایراد و دفاع موجهی بر رد دعوی مطروحه به عمل نیاورده است، به علاوه اگر چه سابقا ادعای خ. ب. ش. فوق، در پرونده کلاسه --- شعبه سوم دادگاه حقوقی شهرستان رسیدگی گردیده و منتهی به صدور حکم بر بی حقی خواهان شده است، لکن ابرازی جدید خواهان شامل نامه مورخ 1396/10/03 اداره جهاد کشاورزی و نیز پروانه احداث بنا مورخ 1399/10/25 شهرداری شهرستان، دلالت بر تغییر شرایط و اوضاع و احوالی دارد. که مبنای رد دعوی خواهان بوده، لذا این دادگاه دعوی خ. ر. و. دانسته، مستند به مواد 23 - 4 و 16 - 4 آیین‌نامه عملیاتی و شرایط عمومی تعرفه های اب و فاضلاب و مواد 502 ٫ 515 و 519 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، ضمن صدور حکم بر محکومیت خوانده به برقراری انشعاب اب فروخته شده به خواهان، خوانده را به پرداخت مبلغ 2/000/000 ریال بابت حق الوکاله وکیل مطابق قرارداد وکالت و نیز مبلغ 1/656/000 ریال بابت خسارات دادرسی (معادل تمبر الصاقی به دادخواست و پیوست های ان) د. ح. خ. محکوم می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدید نظر مرکز استان م. ب.. متعاقبا شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی به موجب دادنامه شماره --- - 27 . 9 ٫ 1400 چنین اظهار نظر نموده است: در خصوص تجدید نظر خواهی سازمان* به طرفیت اقای م. س. فرزند م. ا. نسبت به دادنامه شماره --- - 400/07/15 شعبه هفت دادگاه حقوقی نیشابور که به موجب ان شرکت ت. ن. خ. به الزام به بر قراری انشعاب اب و پرداخت خسارات دادرسی محکوم شده است، عنایت به این که مستفاد از رای وحدت رویه شماره 294 ٫ 295 ٫ 296 - 80/09/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری این است.که شرکتهای اب و فاضلاب دولتی می‌باشند و به موجب رای وحدت رویه شماره 28 - 64/09/12 هیات عمومی دیوان عالی کشور اختلاف بین محاکم عمومی و دیوان عدالت اداری در صورتی محقق هست که هر دو مرجع از خود نفی صلاحیت کند و در این صورت است.که مرجع حل اختلاف دیوان عالی کشور است.این دادگاه با تشخیص صلاحیت دیوان عدالت اداری در رسیدگی به موضوع مستندا به ماده 352 قانون آیین دادرسی در امور مدنی و مواد 10 و 14 (بند های الف، ب) قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 92/03/25 ضمن نقض رای تجدید نظر خواسته قرار عدم صلاحیت دادگاه عمومی حقوقی را به شایستگی و اعتبار دیوان عدالت اداری صادر و اعلام می دارد. رای صادره قطعی است متعاقبا شعبه --- دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره --- - 2 . 12 ٫ 1400 چنین اظهار نظر نموده است: در خصوص شکایت شاکی یاد شده با عنایت به مجموع اوراق و محتویات پرونده و شکایت شاکی و مفاد لایحه دفاعیه و ن. ب. ا. اولا: به موجب تبصره ذیل ماده 3 قانون تشکیل شرکت های اب و فاضلاب مصوب 11/10/1369 شرکت های اب و فاضلاب جز در مواردی که به تصویب هیات وزیران به صورت دولتی تشکیل و اداره می‌شود.، غیردولتی شناخته می‌شوند و دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی هستند و رای وحدت رویه هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره 107 - 1377/04/24 نیز موید این مطلب م. ب.. و ب. ت. ب. قسمت الف بند یک ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری که رسیدگی به شکایات و تظلمات و اقدامات واحد های دولتی در صلاحیت و حدود اختیارات دیوان عدالت اداری نهاده شده است. ثانیا: صلاحیت مرجع قضایی از حیث صلاحیت تابع عنوان خواسته است.و خواسته شاکی مبنی بر مطالبه خسارات دادرسی و حق الوکاله وکیل و خسارت تاخیر تادیه نیز از نوع دعاوی مدنی محسوب و در صلاحیت مرجع عام تظلم خواهی و محاکم عمومی حقوقی دادگستری م. ب..فلذا این مرجع خود را صالح به رسیدگی ندانسته و مستندا به ماده 48 قانون فوق الذکر قرارعدم صلاحیت به اعتبار و صلاحیت محاکم عمومی حقوقی شهرستان *صادر و اعلام می‌نماید.قرار صادره قطعی است. دفتر مقرر است.مراتب به شاکی اعلام، و ضمن تهیه بدل، پرونده از امار کسر و پس از برگ شماری در راستای ماده 14 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال گردد. با وصول پرونده به دیوان عالی کشور و ارجاع به این شعبه، هیات قضایی شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ح. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده، مشاوره نموده و چنین رای صادر می‌نماید.: رای شعبه دیوان عالی کشور رای ب. ت. ب. مراتب فوق، نظر به محتوای پرونده امر و موضوع خواسته به شرحی که در قراردادگاه و دیوان عدالت اداری بازتاب یافته؛ لذا استدلال شعبه --- دیوان عدالت اداری صحیح و منطبق با موازین قانونی م. ب..، توجها به مواد 10 و 26 و 28 / تبصره ذیل ماده 27 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، ضمن تایید استدلال مذکور، با اعلام صلاحیت شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی حل اختلاف می‌گردد. شعبه دوازدهم دیوان عالی کشور رییس: ح. ح. عضو معاون: ع. ط.