حقوق ناشی از ثبت علامت تجاری در کشورهای غیر عضو کنوانسیون پاریس

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای م.خ. به وکالت از ش. به طرفیت 1-شرکت بازرگانی الف. و اداره ثبت علائم تجاری مبنی بر ابطال ثبت علامت تجاری 165561 مورخ 20/12/87 و الزام خوانده دوم به ثبت علامت موضوع اظهارنامه شماره 190040543 مورخ 8/4/1390 و سپس تقدیم دادخواست به طرفیت آقای ف.ق. به عنوان مجلوب ثالث به همان خواسته دادگاه ب. ت. ب. دفاعیات وکیل مجلوب ثالث به شرح لایحه پیوست ن. ب. ا. علامت متنازع ٌفیه تحت عنوان الف. و تصویر دو پیکان از سوی خواهان در ایران ثبت نشده و با عنایت به عدم عضویت کشور کویت در کنوانسیون پاریس صرف ثبت مقدم علامت مزبور در کشور مذکور موجبات استفاده از مزایای کنوانسیون پاریس را فراهم نیاورده و حقوق ناشی از ثبت مقدم علامت به لحاظ عدم عضویت در اتحادیه در ایران قابل حمایت نمی باشد بنابراین دعوی غیرثابت تشخیص و مستنداً به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بطلان آن صادر و اعلام می گردد رأی صادره ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی درمحاکم تجدیدنظر تهران م. ب.. رئیس شعبه 3 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ احمدی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی ش. با وکالت آقای م.خ. به طرفیت 1- شرکت بازرگانی الف. 2- آقای ف.ق. 3- اداره ثبت علائم تجاری نسبت به دادنامه شماره 700 مورخ 27/7/92 صادره از شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم به بطلان دعوی شرکت ت. ن. خ. راجع به ابطال ثبت علامت تجاری 16551 مورخ 20/12/87 و الزام ثبت علائم تجاری به ثبت علامت موضوع اظهارنامه شماره 190040543 مورخ 8/4/1390 صادرشده وارد نیست. شرکت ت. ن. خ. به اعتبار سابقه ثبت علامت تجاری کلمه الف. به فارسی و تصویر دایره و دو پیکان در طبقات 30 در توزیع محصولات غذایی بالأخص چای در کشور کویت در 14/9/1966 میلادی برابر با 23/6/1345 شمسی هجری و مالکیت سابق بر آن علامت ابطال همان علامت که طی شماره ثبت فوق بنام شرکت بازرگانی الف. ثبت و به آقای ف.ق. انتقال یافته، دعوی را اقامه نموده است دادگاه با لحاظ دفاعیات وکیل آقای ف.ق. که مجلوب ثالث بوده با این استدلال که کشور کویت در کنوانسیون پاریس عضویت ندارد و عدم ثبت آن علامت بنام خواهان در ایران، تقدم ثبت در کشور مذکور را قابل حمایت ندانسته است. این دادگاه نظر به مجموع مدافعات طرفین، اولاً- وکیل ت. ن. خ. برای اثبات شمول ماده 3 کنوانسیون پاریس برای حمایت از حقوق شرکت موکلش دایر بر اقامت ت. ن. خ. در ایران یا تعلق مؤسسات صنعتی یا تجاری واقعی و معتبر در ایران دلیلی ابراز نداشته است. ثانیاً- در فرض قابل حمایت بودن حق تقدم شرکت ت. ن. خ. در مورد علامت مورد نزاع مطابق کنوانسیون مذکور به لحاظ اینکه دارنده حق تقدم در فرجه شش ماهه در ماده 4 آن کنوانسیون در ایران اقدامی در خصوص درخواست ثبت به عمل نیاورده است بنابراین اتکا به سابقه ثبت قابل توجه نمی باشد. ثالثاً- ت. ن. خ. دلیلی بر سابقه مستمر استفاده از علامت مورد نزاع قبل از ثبت توسط ت. ن. خ. اول در ایران ارائه ننموده است بنابراین دادگاه به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی تجدیدنظرخواهی را ردّ و دادنامه مذکور را تأیید می نماید. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه دوبحری ـ قیصری فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی حقوق ناشی از ثبت علامت تجاری در کشورهای غیر عضو کنوانسیون پاریس در تاریخ 19 بهمن 1392، دادگاه عمومی حقوقی تهران به دعوی ابطال ثبت علامت تجاری شماره 165561 مورخ 20 اسفند 1387 رسیدگی نمود. در این راستا، درخواست خواهان برای الزام به ثبت علامت موضوع اظهارنامه شماره 190040543 مورخ 8 تیر 1390 نیز مورد بررسی قرار گرفت. دادگاه با استناد به دفاعیات ارائه‌شده و عدم ثبت علامت مورد نظر در ایران و همچنین عدم عضویت کشور مربوطه در کنوانسیون پاریس، دعوی را غیرثابت تشخیص داده و بر اساس ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم به بطلان آن صادر کرد. این رای ظرف بیست روز قابل تجدیدنظر بود. در مرحله تجدیدنظر، با بررسی دفاعیات و استدلال‌های ارائه‌شده، دادگاه عدم حمایت از علامت ثبت‌شده به دلیل عدم اقدام در مهلت مقرر و عدم ارائه دلایل کافی از سوی خواهان را مورد تاکید قرار داد و در نتیجه، تجدیدنظرخواهی را رد و دادنامه بدوی را تایید نمود. این رای قطعی است و بر اساس ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی صادر شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/11/19 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: حقوق ناشی از ثبت مقدم علامت تجاری در کشوری که عضو کنوانسیون پاریس نیستند، در کشورهای عضو قابل حمایت نیست. در خصوص دعوی آقای م.خ. به وکالت از ش. به طرفیت 1 - شرکت بازرگانی الف. و اداره ثبت علائم تجاری مبنی بر ابطال ثبت علامت تجاری 165561 مورخ 20/12/87 و الزام خوانده دوم به ثبت علامت موضوع اظهارنامه شماره 190040543 مورخ 1390/04/08 و سپس تقدیم دادخواست به طرفیت آقای ف.ق. به عنوان مجلوب ثالث به همان خواسته دادگاه ب. ت. ب. دفاعیات وکیل مجلوب ثالث به شرح لایحه پیوست ن. ب. ا. علامت متنازع ٌفیه تحت عنوان الف. و تصویر دو پیکان از سوی خواهان در ایران ثبت نشده و با عنایت به عدم عضویت کشور کویت در کنوانسیون پاریس صرف ثبت مقدم علامت مزبور در کشور مذکور موجبات استفاده از مزایای کنوانسیون پاریس را فراهم نیاورده و حقوق ناشی از ثبت مقدم علامت به لحاظ عدم عضویت در اتحادیه در ایران قابل حمایت نمی‌باشد بنابراین دعوی غیرثابت تشخیص و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بطلان آن صادر و اعلام می‌گردد رای صادره ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی درمحاکم تجدیدنظر تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - احمدی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی ش. با وکالت آقای م.خ. به طرفیت 1 - شرکت بازرگانی الف. 2 - آقای ف.ق. 3 - اداره ثبت علائم تجاری نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 27/7/92 صادره از شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم به بطلان دعوی شرکت ت. ن. خ. راجع به ابطال ثبت علامت تجاری 16551 مورخ 20/12/87 و الزام ثبت علائم تجاری به ثبت علامت موضوع اظهارنامه شماره 190040543 مورخ 1390/04/08 صادرشده وارد نیست. شرکت ت. ن. خ. به اعتبار سابقه ثبت علامت تجاری کلمه الف. به فارسی و تصویر دایره و دو پیکان در طبقات 30 در توزیع محصولات غذایی بالاخص چای در کشور کویت در 1966/09/14 میلادی برابر با 1345/06/23 شمسی هجری و مالکیت سابق بر آن علامت ابطال همان علامت که طی شماره ثبت فوق به نام شرکت بازرگانی الف. ثبت و به آقای ف.ق. انتقال یافته، دعوی را اقامه نموده است دادگاه با لحاظ دفاعیات وکیل آقای ف.ق. که مجلوب ثالث بوده با این استدلال که کشور کویت در کنوانسیون پاریس عضویت ندارد و عدم ثبت آن علامت به نام خواهان در ایران، تقدم ثبت در کشور مذکور را قابل حمایت ندانسته است. این دادگاه نظر به مجموع مدافعات طرفین، اولا- وکیل ت. ن. خ. برای اثبات شمول ماده 3 کنوانسیون پاریس برای حمایت از حقوق شرکت موکلش دایر بر اقامت ت. ن. خ. در ایران یا تعلق موسسات صنعتی یا تجاری واقعی و معتبر در ایران دلیلی ابراز نداشته است. ثانیا- در فرض قابل حمایت بودن حق تقدم شرکت ت. ن. خ. در مورد علامت مورد نزاع مطابق کنوانسیون مذکور به لحاظ اینکه دارنده حق تقدم در فرجه شش ماهه در ماده 4 آن کنوانسیون در ایران اقدامی در خصوص درخواست ثبت به عمل نیاورده است بنابراین اتکا به سابقه ثبت قابل توجه نمی‌باشد. ثالثا- ت. ن. خ. دلیلی بر سابقه مستمر استفاده از علامت مورد نزاع قبل از ثبت توسط ت. ن. خ. اول در ایران ارائه ننموده است بنابراین دادگاه به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی تجدیدنظرخواهی را ردّ و دادنامه مذکور را تایید می‌نماید. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه