خودداری از ترک منزل دیگری

خودداری از ترک منزل دیگری خ. م.: در رسیدگی به اتهام ممانعت از حق، دادگاه بدوی به دلیل عدم اثبات مالکیت شاکی نسبت به ملک مورد اختلاف و ناکافی بودن مستندات ارائه شده، حکم بر برائت متهم صادر کرد. شاکی با ارائه اعتراض به این رای، ادعا نمود که متهم به عنوان پرستار برای نامادری شاکی، پس از فوت وی، به تصرف ملک ادامه داده و از ورود شاکی ممانعت کرده است. دادگاه تجدیدنظر با بررسی دقیق اسناد و قراردادهای ارائه شده، دفاعیات متهم را فاقد توجیه قانونی تشخیص داد و ضمن نقض رای بدوی، متهم را به اتهام ممانعت از حق و بر اساس مواد 690 و 691 قانون مجازات اسلامی و همچنین بند 4 قسمت ب ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری، به شش ماه حبس تعزیری محکوم نمود. رای صادره از سوی دادگاه تجدیدنظر قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/06/11 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: چنانچه کسی با اذن مالک وارد منزل وی شود و با اخطار مالک بیرون نرود، رفتار او مصداق بزه ممانعت از حق است. رای دادگاه بدوی در خصوص اتهام خانم ف.غ. مبنی بر ممانعت از حق کیفرخواست مورخه 27/07/92 ، شکایت شاکی و اسناد و مدارک و تحقیقات انجام شده نظر به عدم احراز مالکیت شاکی نسبت به ملک متنازع فیه و این که اسناد ارائه شده کفایت بر مالکیت مشارالیه وفق ماده 22 قانون ثبت ننموده و از طرفی تصرفات متهمه ماذون از مالک و متصرف اولیه بوده بزهکاری متهم در میزان قواعد قضایی محرز نبوده، لهذا به استناد ماده 177 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رای بر برائت متهم صادر و اعلام می دارد. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز از ابلاغ قابل پژوهش در محاکم استان م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - خلجی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ه.خ. به وکالت از آقای م.ن. نسبت به دادنامه شماره --- - 92 مورخ 1392/08/27 در پرونده کلاسه --- - 92 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن خانم ف.غ. از اتهام ممانعت از حق موضوع شکایت ت. ن. خ. و با استدلال مندرج در دادنامه تبرئه شده است؛ با این توضیح ت. ن. خ. اظهار می‌دارد که موکل در زمان حیات نامادری خویش به جهت سال خوردگی و بیماری جهت رسیدگی و مراقبت های ویژه به نامادری اش به یکی از شرکت های فعال با موضوع شرکت (ن.) با مدیریت خانم م. انعقاد قرارداد می‌نماید و آن شرکت یکی ازکارگران خود به نام خانم ف.غ. را جهت انجام موضوع قرارداد به منزل کارفرما (موکل) اعزام و با گذشت مدتی و رسیدگی به امور این رابطه استمرار می یابد تا این که بیمار به خانه سالمندان منتقل و النهایه فوت می‌نماید و متعاقب آن ب. ت. ب. این که سببی جهت حضور پرستار باقی نمی ماند موکل با ارسال اظهارنامه رسمی از کارگر می خواهد ب. ت. ب. فوت نامادری اش به نام خانم ک.ص. محل را ترک نماید ولی هم چنان منزل را تصرف و از ورود موکل ممانعت می‌نماید. حال نظر به مفاد لایحه ت. ن. خ. و توجها به اسناد و قراردادهای ابرازی که در نهایت دلالت بر رابطه کارگری و کارفرمایی و به خدمت گرفتن خانم ف.غ. به عنوان کارگر جهت نگه داری و مراقبت خانم ص. از سوی آقای س.ن. دارد و توجها به تحقیقات این دادگاه و عنایتا به این که دفاعیات خانم غ. و وکیل م. و. آقای ح.ش. در تصرف عدوانی ملک پس از فوت خانم ص. و ممانعت از تردد آقای م.ن. در ملک موصوف فاقد توجیه شرعی و قانونی است زیرا اگرچه با اذن آقای م.ن. خانم غ. جهت مراقبت و نگه داری بیماری سالخورده وارد ملک موصوف شده است ولی پس از مرگ بیمار و با وصف صدور و ابلاغ اظهارنامه صفحه 57 به تاریخ 29/07/91 مشارالیها حق تصرف بر ملک غیر را نداشت و پاسخ اظهارنامه خانم غ. در صفحه 79 پرونده دلالت بر ارتکاب جرم موضوع ماده 691 قانون مجازات اسلامی علاوه بر جرم موضوع ماده 690 این قانون از حیث ممانعت از حق دارد، لهذا دادگاه ب. ت. ب. مراتب دادنامه تجدیدنظرخواسته را مخدوش تشخیص داده و با احراز بزهکاری خانم ف.غ. و به استناد بند 4 قسمت ب ماده 257 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و ماده 211 و 1131 قانون مجازات اسلامی 1392 و 690 قانون مجازات اسلامی 1375 ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته خانم ف.غ. را به اتهام ممانعت از حق علاوه بر رفع ممانعت از حق وی را به شش ماه حبس تعزیری محکوم می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه منصوری - جعفری شهنی