Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
رأی شعبه دیوان عالی کشور شماره پرونده : 9409980700100098 شماره دادنامه : 9509970910700304 شعبه : شعبه سی و چهارم دیوان عالی کشور تاریخ : 1395/03/23-09:05 قاضی : جواد اسلامی قاضی : حسن قاسمی خلاصه جریان پرونده آقای م. ر. ، وکیل دادگستری ، به وکالت آقای م. ر. د. ب. ط. : 1- شرکت خدمات مسافرت هوائی کورش سیر 2- شرکت هواپیمائی تابان ( نمایندگی تابان ایرلاین ) به خواسته مطالبه دیه شکستگی های دست و جراحات وارده به دادگاه حقوقی شیراز تقدیم داشته و در شرح خواسته اظهار داشته : موکل با خرید بلیط مشهد مقدس از شرکت کوروش سیر قصد مسافرت داشته اند که در فرودگاه مشهد بهنگام خروج از هواپیما به محض اینکه قصد پا گذاشتن در پلکان هواپیما را داشته به کف فرودگاه سقوط کرده و دچار شکستگی ها و جراحات متعدد گردیده است . پرونده به شعبه اول دادگاه ارجاع گردیده و دادگاه پس از دعوت طرفین و استماع اظهارات وکیل خواهان و مدیرعامل شرکت کوروش سیر ( نشانی خ. ر. د. که در دادخواست ذکر شده دفتر فروش بلیط بوده و اخطاریه خوانده در این نشانی الصاق گردیده است ) با اعلام ختم رسیدگی بموجب رأی مورخ 94/8/30 در خصوص دعوی به طرفیت خ. ر. ا. به لحاظ عدم توجه دعوی قرار رد دعوی و در خصوص دعوی علیه خ. ر. د. حکم بر محکومیت او به پرداخت 23/3 درصد غرامت مقرر در ماده 23 کنوانسیون ورشو صادر کرده است . آقای م. الف.ج. به وکالت خوانده ( شرکت هواپیمائی تابان ) از رأی مذکور واخواهی کرده و در اولین جلسه رسیدگی به واخواهی با اعلام این که اقامتگاه خوانده (واخواه) تهران است به صلاحیت دادگاه ایراد کرده و دادگاه به موجب رأی مورخ 94/10/27 با پذیرش ایراد ضمن فسخ رأی واخواسته به استناد ماده 11 قانون آیین دادرسی ......... مدنی قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت دادگاه حقوقی تهران صادر کرده است . پس از آن پرونده به دادگستری تهران ارسال و به شعبه 208 دادگاه حقوقی ارجاع گردیده و این شعبه طبق رأی مورخ 95/1/10 با این استدلال « به موجب ماده 16 قانون آیین دادرسی مدنی هر گاه یک ادعا راجع به خواندگان متعدد باشد که در حوزه های قضائی مختلف اقامت دارند خواهان می تواند به هر یک از دادگاه های حوزه های یاد شده مراجعه نماید توجهاً به این امر که محل اقامت خ. ر. ا. شهرستان شیراز است و ..... مناط صلاحیت تاریخ تقدیم دادخواست است »; ضمن نفی صلاحیت خود قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت دادگاه حقوقی شیراز صادر و به لحاظ حصول اختلاف در صلاحیت و برای حل آن پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال نموده که پس از وصول و ثبت در دبیرخانه به این شعبه ارجاع گردیده است . هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد رأی شعبه در خصوص اختلاف حاصل در صلاحیت بین دادگاه های حقوقی تهران و شیراز به شرحی که در فوق بیان شده ، نظر به این که ماده 16 قانون آیین دادرسی ...... در امور مدنی استثنا بر قاعده عمومی صلاحیت نسبی دادگاه محل خوانده است ، بنابراین قدر متیقن موارد اعمال و اجرای آن جایی است که ادعای خواهان به تمام خواندگان دعوی توجه داشته باشد زیرا در غیر این صورت اشخاص این امکان را خواهند داشت که با طرح دعوی به طرفیت اشخاص متعدد که بعضاً ادعای خواهان متوجه آنان نیست دعوی را در دادگاهی غیر از دادگاهی که قانوناً صلاحیت رسیدگی دارد اقامه نمایند ، بر این اساس چون احراز توجه دعوی به تمام خواندگان بر حسب مستفاد از ماده 84 قانون مذکور امری است که محتاج رسیدگی است ، چنانچه دادگاهی که خواهان به او رجوع کرده پس از رسیدگی احراز نماید که ادعای خواهان به خوانده ای که در حوزه قضائی آن دادگاه مقیم است توجه ندارد ، ب. ت. ب. قاعده عمومی صلاحیت نسبی، صلاحیت رسیدگی به دعوی نسبت به خوانده ای را که اقامتگاه او خارج از حوزه قضایی آن دادگاه است ندارد . ب. ت. ب. مراتب فوق چون دادگاه حقوقی شیراز به لحاظ عدم توجه دعوی به خ. ر. ا. که در حوزه آن دادگاه مقیم است نسبت به او قرار رد دعوی را صادر کرده ، لذا دعوی خ. ن. ب. خوانده دیگر ب. ت. ب. قاعده مذکور در فوق از صلاحیت او خارج و در صلاحیت دادگاه محل اقامت خوانده است و به این جهت و مستنداً به تبصره ماده 27 قانون سابق الذکر با نقض قرار عدم صلاحیت شعبه 208 دادگاه حقوقی تهران حل اختلاف می نماید و مقرر میدارد پرونده برای رسیدگی به این شعبه ارسال گردد .(ص) شعبه سی و چهارم دیوان عالی کشور رئیس : جواد اسلامی مستشار : حسن قاسمی فهرست شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی دادگاه صالح در دعوی مطرحه علیه خوانگان متعدد در حوزه های قضایی مختلف در تاریخ 23 خرداد 1395، دیوان عالی کشور به بررسی پرونده‌ای پرداخت که در آن، ادعای مطالبه دیه ناشی از جراحات وارده در حین سفر به دو شرکت خدمات مسافرت هوایی و هواپیمایی مطرح شده بود. شاکی به سبب سقوط در فرودگاه مشهد دچار آسیب‌های جدی شده بود. دادگاه نخست به علت عدم توجه به یکی از خواندگان، دعوی را رد کرده و تنها خوانده دیگر را به پرداخت غرامت محکوم نمود. پس از واخواهی و ایراد صلاحیت از سوی وکیل خوانده، پرونده به دادگاه تهران ارجاع شد که به دلیل عدم صلاحیت، پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال کرد. دیوان عالی کشور با استناد به ماده 16 قانون آیین دادرسی مدنی، به این نتیجه رسید که ادعای شاکی باید به تمامی خواندگان توجه داشته باشد و بر این اساس، قرار عدم صلاحیت دادگاه تهران را نقض و پرونده را برای رسیدگی به شعبه مربوطه ارجاع داد. این تصمیم بر اساس تبصره ماده 27 قانون مذکور اتخاذ گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/03/23 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اختیار خ. ن. ب. طرح دعوی در محل اقامت هریک از خواندگان متعدد، منوط به توجه دعوی به تمامی خواندگان مذکور است. بنابراین در صورتی که دادگاه پس از رسیدگی احراز کند، دعوی متوجه خوانده ای که در محل اقامت او دعوی طرح شده نبوده و نسبت به وی قرار رد دعوی صادر کند، رسیدگی به دعوی خ. ن. ب. خوانده دیگر، از صلاحیت او خارج و در صلاحیت دادگاه محل اقامت خوانده است. رای شعبه دیوان عالی کشور شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- شعبه: شعبه سی و چهارم دیوان عالی کشور تاریخ: 1395/03/23 - 09 : 05 قاضی: جواد اسلامی قاضی: حسن قاسمی آقای م. ر.، وکیل دادگستری، به وکالت آقای م. ر. د. ب. ط.: 1 - شرکت خدمات مسافرت هوایی کورش سیر 2 - شرکت هواپیمایی تابان (نمایندگی تابان ایرلاین) به خواسته مطالبه دیه شکستگی های دست و جراحات وارده به دادگاه حقوقی شیراز تقدیم داشته و در شرح خواسته اظهار داشته: موکل با خرید بلیط مشهد مقدس از شرکت کوروش سیر قصد مسافرت داشته اند که در فرودگاه مشهد به هنگام خروج از هواپیما به محض اینکه قصد پا گذاشتن در پلکان هواپیما را داشته به کف فرودگاه سقوط کرده و دچار شکستگی ها و جراحات متعدد گردیده است. پرونده به شعبه اول دادگاه ارجاع گردیده و دادگاه پس از دعوت طرفین و استماع اظهارات وکیل خواهان و مدیرعامل شرکت کوروش سیر (نشانی خ. ر. د. که در دادخواست ذکر شده دفتر فروش بلیط بوده و اخطاریه خوانده در این نشانی الصاق گردیده است) با اعلام ختم رسیدگی به موجب رای مورخ 94/8/30 در خصوص دعوی به طرفیت خ. ر. ا. به لحاظ عدم توجه دعوی قرار رد دعوی و در خصوص دعوی علیه خ. ر. د. حکم بر محکومیت او به پرداخت 23/3 درصد غرامت مقرر در ماده 23 کنوانسیون ورشو صادر کرده است. آقای م. الف.ج. به وکالت خوانده (شرکت هواپیمایی تابان) از رای مذکور واخواهی کرده و در اولین جلسه رسیدگی به واخواهی با اعلام این که اقامتگاه خوانده (واخواه) تهران است به صلاحیت دادگاه ایراد کرده و دادگاه به موجب رای مورخ 94/10/27 با پذیرش ایراد ضمن فسخ رای واخواسته به استناد ماده 11 قانون آیین دادرسی......... مدنی قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت دادگاه حقوقی تهران صادر کرده است. پس از آن پرونده به دادگستری تهران ارسال و به شعبه --- دادگاه حقوقی ارجاع گردیده و این شعبه طبق رای مورخ 95/1/10 با این استدلال « به موجب ماده 16 قانون آیین دادرسی مدنی هر گاه یک ادعا راجع به خواندگان متعدد باشد که در حوزه های قضایی مختلف اقامت دارند خواهان می‌تواند به هر یک از دادگاه‌های حوزه های یاد شده مراجعه نماید توجها به این امر که محل اقامت خ. ر. ا. شهرستان شیراز است و..... مناط صلاحیت تاریخ تقدیم دادخواست است »; ضمن نفی صلاحیت خود قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت دادگاه حقوقی شیراز صادر و به لحاظ حصول اختلاف در صلاحیت و برای حل آن پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال نموده که پس از وصول و ثبت در دبیرخانه به این شعبه ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد در خصوص اختلاف حاصل در صلاحیت بین دادگاه‌های حقوقی تهران و شیراز به شرحی که در فوق بیان شده، نظر به این که ماده 16 قانون آیین دادرسی...... در امور مدنی استثنا بر قاعده عمومی صلاحیت نسبی دادگاه محل خوانده است، بنابراین قدر متیقن موارد اعمال و اجرای آن جایی است که ادعای خواهان به تمام خواندگان دعوی توجه داشته باشد زیرا در غیر این صورت اشخاص این امکان را خواهند داشت که با طرح دعوی به طرفیت اشخاص متعدد که بعضا ادعای خواهان متوجه آنان نیست دعوی را در دادگاهی غیر از دادگاهی که قانونا صلاحیت رسیدگی دارد اقامه نمایند، بر این اساس چون احراز توجه دعوی به تمام خواندگان بر حسب مستفاد از ماده 84 قانون مذکور امری است که محتاج رسیدگی است، چنانچه دادگاهی که خواهان به او رجوع کرده پس از رسیدگی احراز نماید که ادعای خواهان به خوانده ای که در حوزه قضایی آن دادگاه مقیم است توجه ندارد، ب. ت. ب. قاعده عمومی صلاحیت نسبی، صلاحیت رسیدگی به دعوی نسبت به خوانده ای را که اقامتگاه او خارج از حوزه قضایی آن دادگاه است ندارد. ب. ت. ب. مراتب فوق چون دادگاه حقوقی شیراز به لحاظ عدم توجه دعوی به خ. ر. ا. که در حوزه آن دادگاه مقیم است نسبت به او قرار رد دعوی را صادر کرده، لذا دعوی خ. ن. ب. خوانده دیگر ب. ت. ب. قاعده مذکور در فوق از صلاحیت او خارج و در صلاحیت دادگاه محل اقامت خوانده است و به این جهت و مستندا به تبصره ماده 27 قانون سابق الذکر با نقض قرار عدم صلاحیت شعبه --- دادگاه حقوقی تهران حل اختلاف می‌نماید و مقرر میدارد پرونده برای رسیدگی به این شعبه ارسال گردد.(ص)

موارد مرتبط 28

آرای مرتبط 26

نظریات مشورتی 1

مواد مرتبط 1

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین