دعوای اثبات علقه زوجیت دائم

دعوای اثبات علقه زوجیت دائم خ. م.: در این پرونده، خواهان به دادگاه شهرستان درخواست اثبات زوجیت و ثبت واقعه ازدواج خود را ارائه کرده است. وی ادعا کرده که طرف مقابل در یک محل زندگی کرده و پیشنهاد ازدواج به وی داده، اما به دلیل تعصب محلی، ابتدا عقد موقت منعقد شده و سپس توافق بر عقد دائم با مهریه 114 سکه طلا صورت گرفته است. طرف مقابل، در پاسخ به ادعاها، وجود عقد دائم و صحت ادعاها را انکار کرده و عدم وجود سند رسمی در این خصوص را مطرح کرده است. دادگاه بدوی با استناد به مواد قانونی مربوط، حکم به اثبات علقه زوجیت دائم و الزام طرف مقابل به ثبت رسمی واقعه ازدواج صادر کرده است. این حکم به تجدیدنظرخواهی طرف مقابل منجر شده و دادگاه تجدیدنظر با نقض حکم بدوی، دعوی را به استناد عدم وجود عقد دائم و عدم ایجاب و قبول لازم، باطل اعلام کرده است. خواهان به این رای در دیوان عالی کشور فرجام‌خواهی کرده، اما دیوان با بررسی و عدم ارائه مدارک موجه از سوی خواهان، رای تجدیدنظر را تایید و پرونده را به دادگاه صادرکننده رای بازگردانده است. خلاصه جریان پرونده: محتویات پرونده حاکی از این است.که خانم م. ک. م. با وکالت اقای م. ش. در تاریخ 1400/09/15 با تقدیم دادخواستی به دادگستری شهرستان *به طرفیت اقای ا. پ. غ. با خواسته اثبات زوجیت و ثبت واقعه ازدواج تقاضای صدور حکم مقتضی مطابق خواسته خود را نموده است.ایشان در تشریح خواسته خود ادعا کرده است: خوانده محترم با موکل تقریبا در یک محل زندگی داشته که از ناحیه خوانده پیشنهاد ازدواج به وی داده شد ن. ب. ا. به دلیل تعصب محلی مدتی عقد موقت بوده و بعد از مدتی از ناحیه خوانده به همراه همسرش به خواستگاری موکل در منزل برادر وی رفته که بعد از صحبت موافقت گردید.و اظهار می دارد. که در محضری که عقد موقت صورت گرفته صحبت کردم که به عقد دائم سند صادر شود. با مهریه 114 سکه طلا که بعد از مدتی از ناحیه موکل تقاضای رویت سند دائم به خوانده می‌شود. که وی در تحویل امروز و فردا می کند حالا با گذشت نزدیک سه سال اظهار می دارد. که موضوع سند رسمی واقعیت ندارد. و شما همسر من نیستید البته الان هم با وی در یک منزل مشترک زندگی می کنند و اکثر اشنایان می دانند که ایشان همسر وی هستند تقاضای رسیدگی و صدور حکم اثبات ازدواج و ثبت ان را داریم. پرونده متشکله جهت رسیدگی به شعبه **ارجاع گردیده و دادگاه مرجوع الیه نیز پس از جری تشریفات قانونی و رسیدگی های لازم در نهایت به موجب دادنامه شماره 6589 مورخ 1401/01/08 به شرح و استدلال مندرج در متن ان حکم به اثبات علقه زوجیت دائم بین خواهان و خوانده با مهریه 114 سکه بهار ازادی به شرح ذیل نموده است: در خصوص دادخواست خانم م. ک. م. فرزند ح. با وکالت اقای م. ش. به طرفیت اقای ا. پ. غ. فرزند ع. با وکالت اقای غ. د. به خواسته تقاضای صدور حکم بر اثبات علقه زوجیت دائم و ثبت واقعه ازدواج دائم. وکیل خواهان در تشریح خواسته موکل اظهار داشته است.که موکل با خوانده در یک محل زندگی داشته اند و از ناحیه خوانده پیشنهاد ازدواج به ایشان داده می‌شود. ن. ب. ا. به دلیل تعصب محلی مدتی عقد موقت بین طرفین برقرار بوده است.بعد از مدتی از ناحیه خوانده بهمراه همسرش به خواستگاری موکل در منزل برادر وی رفته که بعد از صحبتهایی که انجام می‌شود. موافقت می‌گردد. و اظهار میدارد. که در محضری که عقد موقت صورت گرفته صحبت کردم که برای عقد دائم سند صادر شود. و مهریه 114 عدد سکه تمام بهار ازادی در حضور شهود تعیین میگردد. بعد از گذشت مدتی از ناحیه موکل تقاضای رویت سند دائم به خوانده می‌شود. که وی در تحویل امروز و فردا می کند و حالا با گذشت نزدیک به سه سال اظهار میدارد. که موضوع سند رسمی واقعیت ندارد. و شما همسر من نیستید لذا از ان مقام محترم تقاضای رسیدگی جهت اثبات واقعه ازدواج دائم فی مابین موکل و خوانده و الزام خوانده به ثبت رسمی واقعه نکاح م. ا. دادگاه با عنایت به محتویات پرونده و تحقیقات صورت پذیرفته و با عنایت به منضمات مندرج در پرونده از جمله اظهارات شهود تعرفه شده و تحقیقات صورت پذیرفته وجود علقه زوجیت فی مابین طرفین محرز و مسلم م. ب.. النهایه جهت اثبات دائم بودن یا نبودن زوجیت اظهارات احد از شهود خواهان به نام اقای اسمه مفید فایده م. ب.. و بدلیل اینکه خواهان عاجز از بینه شرعی بوده است.درخواست اتیان سوگند را نموده است.لذا دادگاه حسب درخواست ایشان قرار اتیان سوگند صادر که در جلسه مورخ 1400/12/23 در حضور خواهان و وکیل ایشان و خوانده، خواهان با اتیان سوگند عنوان داشتند که عقد موقت که فی مابین بنده و خوانده برقرار بوده است.را به عقد دائم با مهریه 114 عدد سکه تمام بهار ازادی تبدیل نمودیم لذا دادگاه خواسته خواهان را محمول بر صحت و موجه تشخیص مستندا به مواد 270 - 271 - 277 و 198 قانون ایین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و ماده 20 قانون حمایت خانواده و مواد 220 و 1259 و 1275 و 1321 قانون مدنی ضمن صدور حکم به اثبات علقه زوجیت دائم فی مابین خواهان و خوانده با مهریه تعداد 114 سکه تمام بهار ازادی از تاریخ 1400/06/07 (پایان مدت عقد موقت منعقده فی مابین طرفین)، خوانده را به ثبت رسمی واقعه ازدواج مزبور ملزم و محکوم می نماید. دفاتر رسمی ثبت ازدواج مکلف به ثبت این واقعه با همین خصوصیات می‌باشند رای صادره حضوری بوده ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر *م. ب.. رای مذکور از ناحیه اقای ا. پ. غ. با وکالت اقایان 1 - غ. د. 2 - ب. ش. مورد اعتراض و تجدید نظرخواهی قرار گرفته است.رسیدگی به تجدید نظر خواهی معموله به شعبه *ارجاع گردیده است.قضات محترم متصدی شعبه مرجوع الیه در مقام رسیدگی به ان و بر اساس دادنامه شماره *مورخ 1401/03/24 ضمن پذیرش اعتراض ایشان و نقض دادنامه تجدید نظر خواسته حکم به بطلان دعوی بد و. ب. ش. اتی صادر نموده اند: در خصوص تجدیدنظرخواهی اقای ا. پ. غ. فرزند ع. با وکالت اقایان غ. د. و ب. ش. نسبت به دادنامه شماره ی *9 مورخ 1401/01/08 صادره از شعبه **که به موجب ان حکم به اثبات علقه زوجیت دائم فی مابین ت. ن. خ. اصیل و ت. ن. خ. خانم م. ک. م. فرزند ح. با مهریه 114 سکه تمام بهار ازادی از مورخ 1400/06/07 و الزام ت. ن. خ. به ثبت رسمی واقعه ازدواج دائم صادر و اعلام گردیده است.دادگاه با عنایت به محتویات پرونده و ملاحظه اظهارات و لوایح تقدیمی طرفین در طول مراحل دادرسی و ن. ب. ا. اولا زوجین در خصوص عقد موقت از مورخ 1399/06/06 لغایت 1400/06/06 اختلاف نداشته و ت. ن. خ. علت و نحوه ارتباط خود با ت. ن. خ. را بر مبنای عقد موقت فوق الذکر قید نموده است. ثانیا ت. ن. خ. امضای ذیل عقد موقت را قبول و انرا منتسب به خود دانسته است.و مدعی گردیده ت. ن. خ. (زوج) متعهد به دائمی کردن عقد موقت گردیده است.بنابراین انچه که از اظهارات مشارالیها و شهود تعرفه شده ایشان استنباط می‌گردد. تعهد زوج به دائمی کردن عقد موقت بوده لکن اولا هیچ گونه دلالتی بر انجام عقد دائم بین زوجین و قرائت و تنظیم ان ارائه نگردیده است. ثانیا صرف خواستگاری و تعهد زوج با فرض صحت که این امر نیز ثابت نشده مبنی بر تعهد به انعقاد عقد دائم بدون ایجاب و قبول محقق نمی گردد. و در واقع بین زوجین صیغه عقد دائم تنظیم و خوانده نشده است.و ایجاب و قبولی از این حیث محقق نشده است.بنابراین صرف حضور زوجه بعد از انجام عقد موقت برای مدتی در منزل تهیه شده توسط زوج دلالت بر تحقق عقد دائم نداشته است.بنابراین مستند به مواد 197 و 358 قانون ایین دادرسی مدنی ضنم پذیرش تجدیدنظرخواهی و نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته حکم به بطلان دعوی بدوی صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل فرجام خواهی در دیوان محترم عالی کشور م. ب.. این رای نیز به طرفین و وکلای انان ابلاغ شده است.که خانم م. ک. م. با وکالت اقای م. ش. در فرجه قانونی با تقدیم دادخواستی خطاب به ریاست محترم دیوان عالی کشور که در هنگام شور قرائت می‌شود. نسبت به این رای فرجام خواهی کرده است.وکیل ف. خ. د. دادخواست تقدیمی اجمالا ادعا نموده است. ف. خ. د. حالی منکر زوجیت با موکل م. ب.. که بیش از سه سال با هم در یک خانه مشترک زندگی کرده اند با هم رابطه زناشویی داشته اند موکل از وی حامله شده و یک فرزند دختر به دنیا اورده است.حتی نام ان دختر به پیشنهاد برادر فرجام خوانده نام مادر انها نهاده شده است.پس از طرح دعوی از ناحیه موکل به خواسته اثبات زوجیت و الزام زوج به ثبت ان، شعبه **پس از رسیدگی دقیق حکم صحیح صادر کرده است.و نقض رای مذکور در دادگاه تجدیدنظر خلاف قانون بوده است.زیرا که اولا موکل شهودی معرفی کرده و همه با اتیان سوگند شهادت داده اند ثانیا: نتیجه تحقیقات محلی مرجع انتظامی موید ادعای موکل م. ب.. ثالثا: اظهارات طرفین منتهی به صدور قرار اتیان سوگند در دادگاه بدوی شد و سوگند از موارد قاطع دعوی م. ب.. رابعا استشهادیه محلی پیوستی موید صحت ادعای موکل م. ب.. و … احد از وکلای ف. خ. ن. با تقدیم لایحه ای که ضم پرونده شده و در حین شور قرائت می‌شود. نسبت به فرجام خواهی مذکور پاسخ داده است. پرونده امر پس از وصول و ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور به منظور رسیدگی به فرجام خواهی ایشان به این شعبه ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای غ. ق. عضو ممیز و دادخواست فرجام خواهی و ضمایم ان و مطالعه و بررسی دیگر محتویات اوراق پرونده مشاوره نموده و با استعانت از خداوند متعال چنین رای می دهد: رای شعبه در خصوص دادخواست فرجام خواهی خانم م. ک. م. با وکالت اقای م. ش. به طرفیت اقای ا. پ. غ. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1401/03/24 صادره از شعبه *ن. ب. ا. ایشان در دادخواست فرجامخواهی و ضمایم ان هیچگونه مدرک و دلیل موجهی که برابر مقررات موجبات ایراد خدشه اساسی و نقض دادنامه فرجامخواسته را در پی داشته باشد. ارائه ننموده و رای مذکور هم از نظر شکلی و رعایت اصول دادرسی و هم از حیث ماهوی و مبانی استدلال و استنباط قضایی عاری از ایراد و اشکال اساسی و موجب نقض صدور یافته است.لذا این شعبه فرجامخواهی معموله را غیر موجه تشخیص و با استناد به بند الف ماده 368 و ماده 370 و ماده 396 قانون ایین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن ابرام دادنامه فرجامخواسته پرونده را به دادگاه محترم صادر کننده رای مذکور اعاده می نماید./ط شعبه * غ. ق. (رئیس) ع. ص. (مستشار)