دعوای تخلیه عین مستأجره به علت تغییر شغل

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی خ. ه. 1- ص.پ. 2- ز. 3- م. 4- ط. کلهم پ. با وکالت آقای ع.ش. به طرفیت آقای ن.ب. به خواسته تخلیه عین مستأجره یک باب مغازه واقع در خیابان رودکی نبش م. پ . . . داخل پاساژ ر. به جهت تخلف مستأجر از حیث تغییر شغل از کفش دوزی به مرکز پشتیبانی تعمیرات کامپیوتر و فروش لوازم پزشکی به شرح متن دادخواست تقدیمی با عنایت به محتویات پرونده و مداقه در اظهارات طرفین و شهود و مطلعین دعوی مطروحه به دلایل ذیل محکوم به ردّ م. ب. اولاً به دلالت مفاد اجاره نامه پیوستی که روابط استیجاری طرفین از آن منبعث می گردد متبادر به ذهن آن است که هدف موجر منجزاً محدود ساختن مستأجر به شغل و حرفه خاص نبوده و عبارت [برای شغل کفش سازی] در قالب شرط و خصوصیت محض نبوده بلکه به نوعی تأکید در نحوه استفاده بوده است که در این صورت زمانی برای موجر حق فسخ ایجاد می گردد که از این تغییر شغل ضرری غیرقابل اغماض حاصل گردد درحالی که برفرض صحت ادعای خ. ه. شغل خدمات کامپیوتری یا فروش لوازم طبی از حیث ضرر عرفا مناسب تر از شغل کفش دوزی م. ب. ثانیاً تغییر شغل زمانی محقق می گردد که این تغییر به صورت پیوسته بوده و به نحو عملیاتی تداوم داشته باشد آن هم در مدت زمانی که از دید عرف و عامه مردم تغییر محسوس و مؤثر قلمداد گردد درحالی که در مانحن فیه به دلالت اظهارات شهود تغییرات به صورت مقطعی و در فاصله زمانی کوتاهی بوده و مغازه مبحوثٌ عنه فعلاً بدون فعالیت کسبی و به حالت تعطیلی م. ب. ثالثاً امارات و قرائن ازجمله شهادت شهود نشانگر آن است که مذاکراتی به صورت مقدمه جهت اجازه مستأجر در تغییر شغل با موجر صورت گرفته که در صورت صحت این امر موضوع تخلف مستأجر بدون اطلاع موجر کم رنگ تر خواهد شد علی ایحال دادگاه توجهاً به مراتب فوق دعوی خواهان را غیرموجه دانسته مستنداً به مفهوم مواد 197 از قانون آیین دادرسی مدنی و 14 از قانون روابط مالک و مستأجر مصوب 1356 حکم بر بطلان آن صادر و اعلام می نماید رأی صادره حضوری بوده ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه های محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 182 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ آژیده رأی دادگاه تجدیدنظر استان شعبه محترم 182 دادگاه عمومی حقوقی تهران به ریاست آقای … به موجب دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 1153 مورخ 10/12/92 حکم به بطلان دعوی تجدیدنظر خ. ه. ب. اسامی ص.، ب.، ش.، ط. همگی پ. با وکالت م. ا. ز.پ. و شخص اخیر اصالتاً به خواسته تخلیه عین مستأجره یک باب مغازه جزء پلاک 5 و 2 فرعی از 1722 اصلی بخش 10 تهران از سوی خوانده مستأجر تا در ب. به جهت تخلف تغییر شغل از کفش دوزی به مرکز پشتیبانی تعمیران کامپیوتر و نوت بوک و سایر خدمات و مطالبه خسارت دادرسی صادر نموده استدلال مرجع محترم بدوی در عدم پذیرش دعوی عبارت اند از 1- بر مبنای قرارداد اجاره هدف موجر محدود نمودن مستأجر به شغل و حرفه خاص نبوده و عبارت «برای شغل کفش دوزی»; به نوعی تأکید بر نحوه استفاده دارد 2- از تغییر شغل مستأجر ضرری غیرقابل اغماض بر خ. ه. وارد نشده است و شغل فعلی از جهت منفعت برای موجه مناسب تر است 3- تغییر شغل به صورت پیوسته و مستمر نبوده لیکن در مانحن فیه این تغییر برای مدت کوتاه بوده است 4- امارات و قرائن حکایت از مذاکرات مقدماتی طرفین برای تغییر شغل دارد و تعطیل شدن فعلی محل کسب هم مؤید این امر است، حال با عنایت به محتویات پرونده و مدافعات طرفین و وکیل تجدیدنظر خ. ه. علیه ش.، به نظر دادگاه تمام مراتب مذکور به عنوان مبنای رأی تجدیدنظر خواسته فاقد اعتبار حقوقی و وجاهت قانونی است چه آنکه اولاً در قرارداد اجاره مالک به مستأجر اجازه ای به تغییر شغل صادر ننموده و هدف طرفین هم به سیاق و صراحت متن اجاره نامه کفش دوزی بوده و تلقی دادگاه محترم بدوی تغییر به رأی خلاف مقاصد طرفین اجاره است ثانیاً در حدوث تخلف تغییر شغل عنصر ضرر و نفع خصوصیتی نداشته و دعوی تخلیه به این لحاظ لازمه ای با اثبات ضرر مالک و موجر به واسطه تغییر شغل ندارد بلکه موجب پیدایی این دعوی و توجیه خواسته موجر تخلف مستأجر از شرط مقرر در قرارداد اجاره و عدم پایبندی به شغل موردنظر و موردتوافق است و در هیچ یک از نصوص قانونی حاکم بر موضوع به موضوع ضرر مالک اشاره ای نشده است ثالثاً قطع نظر از آنکه شهادت شهود بینه بوده و تلقی آن به اماره درست نیست اساساً دلیل حاکی از مذاکرات طرفین به منظور تغییر شغل ابراز نشده و علی فرض صحت این ادعا هم مادام که این مذاکرات به نتیجه نهایی و صدور اراده دو طرف با توافق الزام آور نشود اثری به آن مترتب نیست و رابعاً تخلف تغییر شغل با اقوام مستأجر به تغییر به شغل جدید ولو در فاصله زمانی کوتاه حادث می شود و انصراف مستأجر از این تغییر و اعاده محل به شغل سابق موجب زوال آثار مترتب بر این تخلف و منتفی شدن آن نمی گردد بنا بر مراتب و عنایت به اینکه ادعای تغییر شغل مستأجر از کفش دوزی به تعمیرات کامپیوتر و فعالیت مرتبط با آن ثابت و مسلم بودن و بین این دو شغل مشابهت عرفی وجود ندارد و دلیلی حاکی از اذن و اجازه مالکین بر این امر اقامه نشده لهذا دادگاه تجدیدنظرخواهی را وارد و موجه دانسته مستنداً به بند 7 ماده 14 قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1356 و ماده 358 و بند ه ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض رأی تجدیدنظر خواسته حکم به محکومیت ت. ن. خ. به تخلیه عین مستأجره و نیز پرداخت مبلغ سه میلیون ریال خسارت دادرسی د. ح. تجدیدنظر خ. ه. صادر می نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 59 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه موسوی ـ نوروزی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی دعوای تخلیه عین مستأجره به علت تغییر شغل در تاریخ 20 اردیبهشت 1393، دادگاه بدوی به دعوی مرتبط با تخلیه یک باب مغازه رسیدگی کرد. خ. ه. ب. تغییر شغل مستاجر از کفش‌دوزی به مرکز پشتیبانی تعمیرات کامپیوتر و فروش لوازم پزشکی استناد کردند. دادگاه بدوی با استناد به مفاد اجاره‌نامه و عدم اثبات ضرر غیرقابل اغماض به موجر، حکم به رد دعوی صادر نمود. این دادگاه استدلال کرد که تغییر شغل مستاجر مقطعی بوده و در حال حاضر مغازه تعطیل است. همچنین، مذاکراتی برای تغییر شغل با موجر انجام شده که تخلف مستاجر را کم‌رنگ می‌کند. <br>پس از آن، دادگاه تجدیدنظر با نقض رای بدوی، به این نتیجه رسید که تغییر شغل مستاجر بدون اجازه موجر صورت گرفته است. بر اساس بند 7 ماده 14 قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1356 و ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم به تخلیه عین مستاجره و پرداخت خسارت دادرسی به مبلغ سه میلیون ریال صادر گردید. این رای دادگاه تجدیدنظر قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/02/20 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: دعوی تخلیه عین مستاجره به لحاظ تغییر شغل مستلزم اثبات ضرر موجر به واسطه تغییر شغل نیست بلکه موجب پیدایش این دعوی و توجیه خواسته موجر، تخلف مستاجر از شرط مقرر در قرارداد اجاره و عدم پایبندی به شغل موردنظر و موردتوافق است و در هیچ یک از نصوص قانونی به قید ضرر مالک اشاره ای نشده است. در خصوص دعوی خ. ه. 1 - ص.پ. 2 - ز. 3 - م. 4 - ط. کلهم پ. با وکالت آقای ع.ش. به طرفیت آقای ن.ب. به خواسته تخلیه عین مستاجره یک باب مغازه واقع در خیابان رودکی نبش م. پ... داخل پاساژ ر. به جهت تخلف مستاجر از حیث تغییر شغل از کفش دوزی به مرکز پشتیبانی تعمیرات کامپیوتر و فروش لوازم پزشکی به شرح متن دادخواست تقدیمی با عنایت به محتویات پرونده و مداقه در اظهارات طرفین و شهود و مطلعین دعوی مطروحه به دلایل ذیل محکوم به ردّ م. ب. اولا به دلالت مفاد اجاره نامه پیوستی که روابط استیجاری طرفین از آن منبعث می‌گردد متبادر به ذهن آن است که هدف موجر منجزا محدود ساختن مستاجر به شغل و حرفه خاص نبوده و عبارت [برای شغل کفش سازی] در قالب شرط و خصوصیت محض نبوده بلکه به نوعی تاکید در نحوه استفاده بوده است که در این صورت زمانی برای موجر حق فسخ ایجاد می‌گردد که از این تغییر شغل ضرری غیرقابل اغماض حاصل گردد درحالی که برفرض صحت ادعای خ. ه. شغل خدمات کامپیوتری یا فروش لوازم طبی از حیث ضرر عرفا مناسب تر از شغل کفش دوزی م. ب. ثانیا تغییر شغل زمانی محقق می‌گردد که این تغییر به صورت پیوسته بوده و به نحو عملیاتی تداوم داشته باشد آن هم در مدت زمانی که از دید عرف و عامه مردم تغییر محسوس و موثر قلمداد گردد درحالی که در مانحن فیه به دلالت اظهارات شهود تغییرات به صورت مقطعی و در فاصله زمانی کوتاهی بوده و مغازه مبحوثٌ عنه فعلا بدون فعالیت کسبی و به حالت تعطیلی م. ب. ثالثا امارات و قرائن ازجمله شهادت شهود نشانگر آن است که مذاکراتی به صورت مقدمه جهت اجازه مستاجر در تغییر شغل با موجر صورت گرفته که در صورت صحت این امر موضوع تخلف مستاجر بدون اطلاع موجر کم رنگ تر خواهد شد علی ایحال دادگاه توجها به مراتب فوق دعوی خواهان را غیرموجه دانسته مستندا به مفهوم مواد 197 از قانون آیین دادرسی مدنی و 14 از قانون روابط مالک و مستاجر مصوب 1356 حکم بر بطلان آن صادر و اعلام می‌نماید رای صادره حضوری بوده ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه‌های محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - آژیده رای دادگاه تجدیدنظر استان شعبه محترم --- دادگاه عمومی حقوقی تهران به ریاست آقای … به موجب دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 1153 مورخ 10/12/92 حکم به بطلان دعوی تجدیدنظر خ. ه. ب. اسامی ص.، ب.، ش.، ط. همگی پ. با وکالت م. ا. ز.پ. و شخص اخیر اصالتا به خواسته تخلیه عین مستاجره یک باب مغازه جزء پلاک --- و 2 فرعی از --- اصلی بخش --- تهران از سوی خوانده مستاجر تا در ب. به جهت تخلف تغییر شغل از کفش دوزی به مرکز پشتیبانی تعمیران کامپیوتر و نوت بوک و سایر خدمات و مطالبه خسارت دادرسی صادر نموده استدلال مرجع محترم بدوی در عدم پذیرش دعوی عبارت اند از 1 - بر مبنای قرارداد اجاره هدف موجر محدود نمودن مستاجر به شغل و حرفه خاص نبوده و عبارت «برای شغل کفش دوزی»; به نوعی تاکید بر نحوه استفاده دارد 2 - از تغییر شغل مستاجر ضرری غیرقابل اغماض بر خ. ه. وارد نشده است و شغل فعلی از جهت منفعت برای موجه مناسب تر است 3 - تغییر شغل به صورت پیوسته و مستمر نبوده لیکن در مانحن فیه این تغییر برای مدت کوتاه بوده است 4 - امارات و قرائن حکایت از مذاکرات مقدماتی طرفین برای تغییر شغل دارد و تعطیل شدن فعلی محل کسب هم موید این امر است، حال با عنایت به محتویات پرونده و مدافعات طرفین و وکیل تجدیدنظر خ. ه. علیه ش.، به نظر دادگاه تمام مراتب مذکور به عنوان مبنای رای تجدیدنظر خواسته فاقد اعتبار حقوقی و وجاهت قانونی است چه آنکه اولا در قرارداد اجاره مالک به مستاجر اجازه ای به تغییر شغل صادر ننموده و هدف طرفین هم به سیاق و صراحت متن اجاره نامه کفش دوزی بوده و تلقی دادگاه محترم بدوی تغییر به رای خلاف مقاصد طرفین اجاره است ثانیا در حدوث تخلف تغییر شغل عنصر ضرر و نفع خصوصیتی نداشته و دعوی تخلیه به این لحاظ لازمه ای با اثبات ضرر مالک و موجر به واسطه تغییر شغل ندارد بلکه موجب پیدایی این دعوی و توجیه خواسته موجر تخلف مستاجر از شرط مقرر در قرارداد اجاره و عدم پایبندی به شغل موردنظر و موردتوافق است و در هیچ یک از نصوص قانونی حاکم بر موضوع به موضوع ضرر مالک اشاره ای نشده است ثالثا قطع نظر از آنکه شهادت شهود بینه بوده و تلقی آن به اماره درست نیست اساسا دلیل حاکی از مذاکرات طرفین به منظور تغییر شغل ابراز نشده و علی فرض صحت این ادعا هم مادام که این مذاکرات به نتیجه نهایی و صدور اراده دو طرف با توافق الزام آور نشود اثری به آن مترتب نیست و رابعا تخلف تغییر شغل با اقوام مستاجر به تغییر به شغل جدید ولو در فاصله زمانی کوتاه حادث می‌شود و انصراف مستاجر از این تغییر و اعاده محل به شغل سابق موجب زوال آثار مترتب بر این تخلف و منتفی شدن آن نمی گردد بنا بر مراتب و عنایت به اینکه ادعای تغییر شغل مستاجر از کفش دوزی به تعمیرات کامپیوتر و فعالیت مرتبط با آن ثابت و مسلم بودن و بین این دو شغل مشابهت عرفی وجود ندارد و دلیلی حاکی از اذن و اجازه مالکین بر این امر اقامه نشده لهذا دادگاه تجدیدنظرخواهی را وارد و موجه دانسته مستندا به بند 7 ماده 14 قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1356 و ماده 358 و بند ه ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض رای تجدیدنظر خواسته حکم به محکومیت ت. ن. خ. به تخلیه عین مستاجره و نیز پرداخت مبلغ سه میلیون ریال خسارت دادرسی د. ح. تجدیدنظر خ. ه. صادر می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه