دیوار کشی پیرامون اراضی زراعی و باغها

رأی خلاصه جریان پرونده به موجب دادنامه شماره 1634 - 93/11/26 شعبه 114 دادگاه عمومی جزائی اصفهان آقای پ. الف.ز.د. به اتهام تغییر کاربری و مستنداً به ماده 3 اصلاحی قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها و مواد 37 و 38 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 غیاباً به مجازات به پرداخت مبلغ چهار میلیون ریال جزای نقدی علاوه بر قلع و قمع بنای احداثی محکوم و به شرح دادنامه شماره 1024 - 94/7/27 صادره از جانشین همان شعبه رأی بر برائت متقاضی صادر گردیده است و به موجب دادنامه شماره 143 - 95/1/30 شعبه یک دادگاه تجدیدنظر استان اصفهان تغییر کاربری را دو فقره به مساحت های مختلف تشخیص و ضمن نقض دادنامه صادره مستنداً به ماده 3 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها متقاضی را علاوه بر قلع و قمع بنای احداثی به پرداخت مبلغ 118/440/000 ریال معادل سه برابر بهای هر متر مربع اراضی متر مربعی 350/000 ریال محکوم و رأی صادره قطعیت یافته است. برای چهارمین مرتبه محکومٌ علیه ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور، مستنداً به بند «ج»; و «چ»; ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری خواستار اعاده دادرسی گردیده است و در توضیح بیان نموده که: دادگاه تجدیدنظر در دادنامه اشاره نموده که مبادرت به تغییر کاربری دو قطعه به مساحت های 75/2 و 37/6 مترمربع نموده ام اداره در راستای منافع خود مبادرت به طرح چنین موضوعی نموده است، دیوارهای ضلع شمالی و جنوبی قرار منع تعقیب صادر و اساساً تفکیک موضوعیت ندارد، صرفاً در چند سال گذشته از باب افراز (تقسیم مشاعی ارث) یک دیوار موقتی کوتاه انجام گردیده که در حال حاضر برداشته شده گواهی شورای اسلامی کنجوان صحه بر مراتب فوق می گذارد، آیا صرف دیوارکشی در جهت حفظ و حراست از محصولات باغ تغییر کاربری حساب می شود دستورالعمل های داخلی جهاد کشاورزی، نظریه اداره کل حقوقی و دستورالعمل تعیین مصادیق دیوارکشی را بهینه کردن تولیدات بخش کشاورزی دانسته تغییر کاربری محسوب نمی نماید در گزارش مرجع انتظامی مورخ 94/6/18 اشاره گردیده هیچ گونه ساخت و سازی جهت تغییر کاربری انجام نگردیده. پرونده، پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور، در مورخ 1396/1/30 به این شعبه ارجاع گردیده است و به شرح آتی اظهارنظر و اتخاذ تصمیم می نماید.هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … اعتماد عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور درخواست آقای پ. الف.ز.د. مبنی بر اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره 143 - 1395/1/30 شعبه یک دادگاه تجدیدنظر استان اصفهان با هیچ یک از بندهای ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری انطباق ندارد و با فنس کشی غرض حفاظت از باغ حاصل می شود و نیازی به دیوارکشی نیست. بنابراین با استناد به ماده 476 قانون مزبور درباره آن قرار ردّ اعاده دادرسی صادر می گردد. شعبه سی و سوم دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار محمد نیازی- سیدنصرت الله اعتماد فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی دیوار کشی پیرامون اراضی زراعی و باغها در تاریخ 3 شهریور 1395، شعبه سی و سوم دیوان عالی کشور به درخواست اعاده دادرسی مربوط به دادنامه صادره از شعبه یک دادگاه تجدیدنظر استان اصفهان رسیدگی کرد. در این پرونده، م. ع. ب. اتهام تغییر کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها، طبق ماده 3 اصلاحی قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها و مواد 37 و 38 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، به پرداخت جزای نقدی و قلع و قمع بنای احداثی محکوم شده بود. وی در لایحه اعاده دادرسی ادعا کرد که تغییر کاربری به دلیل دیوارکشی برای حفاظت از محصولات باغ نبوده و گزارش مرجع انتظامی نیز هیچ گونه ساخت و سازی را تایید نکرده است. با این حال، دیوان عالی کشور به این نتیجه رسید که درخواست اعاده دادرسی با هیچ یک از بندهای ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری انطباق ندارد و فنس‌کشی به منظور حفاظت از باغ به عنوان تغییر کاربری محسوب نمی‌شود. لذا، بر اساس ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری، قرار رد اعاده دادرسی صادر گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/06/03 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: دیوار کشی پیرامون اراضی زراعی و باغها، از مصادیق بزه تغییر کاربری غیرمجاز محسوب می‌گردد. رای خلاصه جریان پرونده به موجب دادنامه شماره --- - 93/11/26 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی اصفهان آقای پ. الف.ز.د. به اتهام تغییر کاربری و مستندا به ماده 3 اصلاحی قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها و مواد 37 و 38 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 غیابا به مجازات به پرداخت مبلغ چهار میلیون ریال جزای نقدی علاوه بر قلع و قمع بنای احداثی محکوم و به شرح دادنامه شماره --- - 94/7/27 صادره از جانشین همان شعبه رای بر برائت متقاضی صادر گردیده است و به موجب دادنامه شماره --- - 95/1/30 شعبه یک دادگاه تجدیدنظر استان اصفهان تغییر کاربری را دو فقره به مساحت های مختلف تشخیص و ضمن نقض دادنامه صادره مستندا به ماده 3 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها متقاضی را علاوه بر قلع و قمع بنای احداثی به پرداخت مبلغ 118/440/000 ریال معادل سه برابر بهای هر متر مربع اراضی متر مربعی 350/000 ریال محکوم و رای صادره قطعیت یافته است. برای چهارمین مرتبه محکومٌ علیه ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور، مستندا به بند «ج»; و «چ»; ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری خواستار اعاده دادرسی گردیده است و در توضیح بیان نموده که: دادگاه تجدیدنظر در دادنامه اشاره نموده که مبادرت به تغییر کاربری دو قطعه به مساحت های 75/2 و 37/6 مترمربع نموده ام اداره در راستای منافع خود مبادرت به طرح چنین موضوعی نموده است، دیوارهای ضلع شمالی و جنوبی قرار منع تعقیب صادر و اساسا تفکیک موضوعیت ندارد، صرفا در چند سال گذشته از باب افراز (تقسیم مشاعی ارث) یک دیوار موقتی کوتاه انجام گردیده که در حال حاضر برداشته شده گواهی شورای اسلامی کنجوان صحه بر مراتب فوق می گذارد، آیا صرف دیوارکشی در جهت حفظ و حراست از محصولات باغ تغییر کاربری حساب می‌شود دستورالعمل های داخلی جهاد کشاورزی، نظریه اداره کل حقوقی و دستورالعمل تعیین مصادیق دیوارکشی را بهینه کردن تولیدات بخش کشاورزی دانسته تغییر کاربری محسوب نمی‌نماید در گزارش مرجع انتظامی مورخ 94/6/18 اشاره گردیده هیچ گونه ساخت و سازی جهت تغییر کاربری انجام نگردیده. پرونده، پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور، در مورخ 1396/01/30 به این شعبه ارجاع گردیده است و به شرح آتی اظهارنظر و اتخاذ تصمیم می‌نماید.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … اعتماد عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور درخواست آقای پ. الف.ز.د. مبنی بر اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره --- - 1395/01/30 شعبه یک دادگاه تجدیدنظر استان اصفهان با هیچ یک از بندهای ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری انطباق ندارد و با فنس کشی غرض حفاظت از باغ حاصل می‌شود و نیازی به دیوارکشی نیست. بنابراین با استناد به ماده 476 قانون مزبور درباره آن قرار ردّ اعاده دادرسی صادر می‌گردد. رئیس: محمد نیازیمستشار: سیدنصرت الله اعتماد