رابطه اجرت المثل ایام زوجیت و زندگی مشترک

رأی شعبه دیوان عالی کشور شماره پرونده : 9309982831900061 شماره دادنامه : 9509970908600087 شعبه : شعبه سی ام دیوان عالی کشور تاریخ : 1395/03/18-10:12 قاضی : محمدعلی کریم پور قاضی : عبدالغفور دری خلاصه جریان پرونده آقای ح.الف. الف. در تاریخ 93/2/7 د. ب. ط. خانم پ. م. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق تقدیم دادگاههای عمومی بوئین زهرا نموده و چنین توضیح داده که خوانده طبق سند نکاحیه تقدیمی همسر شرعی و دائمی اینجانب بوده و پس از گذشت چندین سال از زندگی مشترک دارای یک فرزند به نام سینا بوده متأسفانه مدت قابل توجهی است که بصورت متارکه با یکدیگر زندگی می نمائیم و هیچگونه تفاهم اخلاقی با هم نداریم لذا تصمیم به جدائی دارم و تقاضای رسیدگی و صدور حکم بشرح ستون خواسته را دارد. (تاریخ وقوع عقد 83/6/29 م. ب.) رسیدگی به موضوع به شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی بوئین زهرا ارجاع گردیده و شعبه مرجوع الیه طرفین را به دادرسی دعوت نموده و در جلسه مقرر به تاریخ 93/2/15 که با حضور زوجین تشکیل گردیده خ. ا. د. تقاضای طلاق دارم و علت طلاق هم اینست که با هم تفاهم اخلاقی نداریم خ. ا. م. دارد حاضر نیستم طلاق بگیرم اگر خواهان بخواهد طلاق بدهد باید کل حق و حقوق مرا پرداخت کند در مورد جهیزیه طرح دعوی کرده ام و طبق آن عمل خواهد شد در مورد نفقه طرح دعوی کرده ام و رأی صادر شده و در حال اجراء م. ب. اجرت المثل هم می خواهم فرزند مشترکی به نام سینا 7 ساله داریم که حضانت آن طبق قانون تعیین شود در پایان جلسه دادگاه قرار ارجاع امر به کارشناسی جهت تعیین اجرت المثل صادر و همچنین قرار ارجاع امر به داوری صادر می نماید و دستور ابلاغ مراتب را به طرفین جهت معرفی داوران خود داده است و زوجه داور مورد نظر خود را معرفی نموده لیکن زوج از دادگاه تقاضا نموده تا داور برای او تعیین نماید چون نتوانسته است فرد خاصی را معرفی نماید دادگاه نسبت به تعیین داور برای زوج اقدام کرده و داوران سعی در اصلاح ذات البین نموده لیکن موفق به اصلاح آنان نشده اند و هر یک جداگانه نظریه خ. ر. ب. دادگاه اعلام داشته اند کارشناس منتخب دادگاه نیز نظریه خود را در مورد اجرت المثل ایام زندگی مشترک از 83/9/26 لغایت سال 1393 به طور میانگین ماهیانه دو میلیون ریال اعلام داشته با این توضیح که زوجین در دو مقطع یکی 91/1/1 الی 91/5/1 و دیگری 91/9/22 الی 93/2/1 زندگی مشترک نداشته و جدا از هم زندگی می کرده اند. دادگاه دستور ابلاغ نظریه کارشناس را به طرفین داده تا چنانچه اعتراضی داشته باشند ظرف یک هفته اعلام دارند خانم ف. بابائی وکیل دادگستری نیز وکالت زوجه را عهده دار شده است هم زوج و هم وکیل زوجه به نظریه کارشناس اعتراض نموده اند دادگاه قرار ارجاع امر به هیئتی از کارشناسان سه نفره صادر نموده و هیئت کارشناسی نیز پس از بررسی های لازم نظریه خود را در مورد اجرت المثل زوجه به تفکیک هر سال تعیین و اعلام نموده اند (برگ های 54 و 55 پرونده) دادگاه با تعیین جلسات دیگری و استماع اظهارات زوجین و وکیل زوجه درخصوص حقوق مالی زوجه و نیز کسب نظریه پزشکی قانونی در مورد بارداری زوجه که حسب اعلام نظریه پزشکی قانونی علائم بارداری در وی مشاهده نشده و نیز معرفی زوجین به امور اجتماعی بهزیستی بوئین زهرا و اعلام نظریه مرکز مزبور مبنی بر اینکه زوجین هرگز به تفاهمات لازم با یکدیگر نخواهند رسید و جدایی ایشان از یکدیگر به مراتب بسی بهتر از ادامه زندگی مشترک است سرانجام دادگاه در تاریخ 94/7/25 در وقت فوق العاده ختم رسیدگی را اعلام و بشرح دادنامه شماره 9409972831900467 - 94/7/25 به صدور رأی مبادرت نموده است و ضمن اشاره به اینکه مساعی مرکز مداخله در امور خانواده بهزیستی به منظور کاهش طلاق و مساعی داوران و مساعی دادگاه در جهت اصلاح زوجین مؤثر واقع نشده و اینکه اختیار طلاق با مرد است و استناد به ماده 1133 قانون مدنی و نیز ماده 29 قانون حمایت خانواده مبادرت به صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با اعتبار سه ماهه از تاریخ ابلاغ رأی قطعی در مورد حقوق مالی زوجه نیز تعیین تکلیف کرده است و بلحاظ فوت فرزند مشترک موضوع حضانت طفل نیز منتفی شده و از جمله حقوق مالی زوجه اجرت المثل است که با استدلال منعکس در رأی مبلغ 51/675/740 ریال تعیین و اعلام گردیده و به سایر جهات موضوع نیز اشاره شده است متعاقب صدور و ابلاغ رأی مزبور زوجه با وکالت خانم ف. بابائی تجدیدنظرخواهی نموده و عمده اعتراض وی در مورد مبلغ اجرت المثل تعیین شده در حکم دادگاه است که کمتر از مقداری است که هیئت کارشناسی در آن مورد نظر داده (با لحاظ مدتی که زندگی مشترک نداشته اند) پرونده در شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان قزوین مطرح شده و شعبه مرقوم نیز در تاریخ 94/10/6 در وقت فوق العاده به موضوع رسیدگی و بشرح دادنامه شماره 9409972811901175 - 94/10/7 با اصلاح مبلغ اجرت المثل از مبلغ 51/675/740 ریال به مبلغ 114/593/632 ریال (برابر نظریه هیئت کارشناسی) تجدیدنظرخواهی را رد و دادنامه تجدیدنظرخواسته را تأیید و استوار نموده است و پس از صدور و ابلاغ رأی مزبور زوج آقای ح.الف. الف. فرجامخواهی نموده که پرونده پس از تکمیل و تبادل لوایح جهت رسیدگی به فرجامخواهی مذکور به دیوان عالی کشور ارسال و حسب الارجاع در این شعبه مطرح و اینک در دستور کار شعبه قرار گرفته است عمده اعتراض ف. خ. د. مورد میزان اجرت المثل و عدم استحقاق فرجامخوانده م. ب.. مفاد لایحه ف. خ. و نیز مفاد لایحه وکیل فرجامخوانده حین شور قرائت می گردد.هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده نسبت به دادنامه شماره 9409972811901175 - 94/10/7 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه درخصوص فرجامخواهی آقای ح.الف. الف. نسبت به دادنامه فوق صادره از شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان قزوین در قسمتی که ناظر به تعیین اجرت المثل فرجامخوانده (خانم پ. م. ) بشرح فوق الاشعار م. ب. ن. ب. ا. دادگاه تجدیدنظر در محاسبه اجرت المثل کل مبلغی را که هیئت کارشناسی در نظر گرفته بدون کسر و احتساب مدت هائی که زوجین با هم نبوده اند مورد حکم قرار داده است که علی الاصول بایستی اجرت المثل زوجه در دو مقطع زمانی که در نظریه کارشناسان بعمل آمده (91/1/1 الی 91/5/1 و 91/9/22 الی 93/2/1) و جدا از هم زندگی کرده اند از کل مبلغ کسر می گردید که با محاسبه بعمل آمده معلوم گردیده مبلغ باقیمانده 83/646/433 ریال خواهد بود بنا به مراتب با اصلاح مبلغ اجرت المثل زوجه از مبلغ 114/593/632 ریال مندرج در رأی دادگاه تجدیدنظر به مبلغ 83/646/433 ریال و رد فرجامخواهی ف. خ. بلحاظ عدم اعتراض مؤثر و صحیح بودن اساس رأی مستنداً به ماده 403 قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی رأی فرجامخواسته ابرام می گردد این رأی قطعی است. شعبه سی ام دیوان عالی کشوررئیس شعبه : محمدعلی کریم پور مستشار شعبه : عبدالغفور درّی فهرست شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی رابطه اجرت المثل ایام زوجیت و زندگی مشترک در تاریخ 18 خرداد 1395، شعبه دیوان عالی کشور به پرونده‌ای رسیدگی نمود که در آن درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به منظور اجرای صیغه طلاق مطرح شده بود. خواهان به عدم تفاهم اخلاقی و طولانی بودن مدت متارکه اشاره کرد، در حالی که خوانده خواستار دریافت کلیه حقوق مالی خود در صورت وقوع طلاق شد. دادگاه ابتدا به بررسی ادعاهای طرفین و ارجاع به کارشناسی پرداخت. در نهایت، ب. ت. ب. عدم موفقیت در اصلاح ذات البین و استناد به ماده 1133 قانون مدنی و ماده 29 قانون حمایت خانواده، گواهی عدم امکان سازش صادر گردید و اجرت المثل زوجه به مبلغ 51,675,740 ریال تعیین شد. زوجه به این رای اعتراض نمود و دادگاه تجدیدنظر مبلغ اجرت المثل را به 114,593,632 ریال افزایش داد. پس از فرجامخواهی از سوی زوج، دیوان عالی کشور با اصلاح مبلغ اجرت المثل به 83,646,433 ریال و رد فرجامخواهی به دلیل عدم وجود اعتراض موثر، رای تجدیدنظر را تایید کرد. این رای قطعی م. ب.. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/03/18 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اجرت المثل ایام زوجیت صرفا در ایامی که زوجین با یکدیگر زندگی مشترک داشته اند محقق می‌شود، لذا در تعیین میزان اجرت المثل دادگاه باید مدتی که زوجین زندگی مشترک نداشته و جدا از یکدیگر زندگی کرده اند را در نظر گرفته و در خصوص مابقی مدت، مبلغ را معین کند. رای شعبه دیوان عالی کشور شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- شعبه: شعبه سی ام دیوان عالی کشور تاریخ: 1395/03/18 - 10 : 12 قاضی: محمدعلی کریم پور قاضی: عبدالغفور دری آقای ح.الف. الف. در تاریخ 93/2/7 د. ب. ط. خانم پ. م. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق تقدیم دادگاه‌های عمومی بوئین زهرا نموده و چنین توضیح داده که خوانده طبق سند نکاحیه تقدیمی همسر شرعی و دائمی اینجانب بوده و پس از گذشت چندین سال از زندگی مشترک دارای یک فرزند به نام سینا بوده متاسفانه مدت قابل توجهی است که به صورت متارکه با یکدیگر زندگی می نمائیم و هیچگونه تفاهم اخلاقی با هم نداریم لذا تصمیم به جدائی دارم و تقاضای رسیدگی و صدور حکم به شرح ستون خواسته را دارد. (تاریخ وقوع عقد 83/6/29 م. ب.) رسیدگی به موضوع به شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی بوئین زهرا ارجاع گردیده و شعبه مرجوع الیه طرفین را به دادرسی دعوت نموده و در جلسه مقرر به تاریخ 93/2/15 که با حضور زوجین تشکیل گردیده خ. ا. د. تقاضای طلاق دارم و علت طلاق هم اینست که با هم تفاهم اخلاقی نداریم خوانده اظهار می‌دارد حاضر نیستم طلاق بگیرم اگر خواهان بخواهد طلاق بدهد باید کل حق و حقوق مرا پرداخت کند در مورد جهیزیه طرح دعوی کرده ام و طبق آن عمل خواهد شد در مورد نفقه طرح دعوی کرده ام و رای صادر شده و در حال اجراء م. ب. اجرت المثل هم می خواهم فرزند مشترکی به نام سینا 7 ساله داریم که حضانت آن طبق قانون تعیین شود در پایان جلسه دادگاه قرار ارجاع امر به کارشناسی جهت تعیین اجرت المثل صادر و همچنین قرار ارجاع امر به داوری صادر می‌نماید و دستور ابلاغ مراتب را به طرفین جهت معرفی داوران خود داده است و زوجه داور مورد نظر خود را معرفی نموده لیکن زوج از دادگاه تقاضا نموده تا داور برای او تعیین نماید چون نتوانسته است فرد خاصی را معرفی نماید دادگاه نسبت به تعیین داور برای زوج اقدام کرده و داوران سعی در اصلاح ذات البین نموده لیکن موفق به اصلاح آنان نشده اند و هر یک جداگانه نظریه خ. ر. ب. دادگاه اعلام داشته اند کارشناس منتخب دادگاه نیز نظریه خود را در مورد اجرت المثل ایام زندگی مشترک از 83/9/26 لغایت سال 1393 به طور میانگین ماهیانه دو میلیون ریال اعلام داشته با این توضیح که زوجین در دو مقطع یکی 91/1/1 الی 91/5/1 و دیگری 91/9/22 الی 93/2/1 زندگی مشترک نداشته و جدا از هم زندگی می کرده اند. دادگاه دستور ابلاغ نظریه کارشناس را به طرفین داده تا چنانچه اعتراضی داشته باشند ظرف یک هفته اعلام دارند خانم ف. بابائی وکیل دادگستری نیز وکالت زوجه را عهده دار شده است هم زوج و هم وکیل زوجه به نظریه کارشناس اعتراض نموده‌اند دادگاه قرار ارجاع امر به هیئتی از کارشناسان سه نفره صادر نموده و هیات کارشناسی نیز پس از بررسی های لازم نظریه خود را در مورد اجرت المثل زوجه به تفکیک هر سال تعیین و اعلام نموده‌اند (برگ های 54 و 55 پرونده) دادگاه با تعیین جلسات دیگری و استماع اظهارات زوجین و وکیل زوجه در خصوص حقوق مالی زوجه و نیز کسب نظریه پزشکی قانونی در مورد بارداری زوجه که حسب اعلام نظریه پزشکی قانونی علائم بارداری در وی مشاهده نشده و نیز معرفی زوجین به امور اجتماعی بهزیستی بوئین زهرا و اعلام نظریه مرکز مزبور مبنی بر اینکه زوجین هرگز به تفاهمات لازم با یکدیگر نخواهند رسید و جدایی ایشان از یکدیگر به مراتب بسی بهتر از ادامه زندگی مشترک است سرانجام دادگاه در تاریخ 94/7/25 در وقت فوق العاده ختم رسیدگی را اعلام و به شرح دادنامه شماره --- - 94/7/25 به صدور رای مبادرت نموده است و ضمن اشاره به اینکه مساعی مرکز مداخله در امور خانواده بهزیستی به منظور کاهش طلاق و مساعی داوران و مساعی دادگاه در جهت اصلاح زوجین موثر واقع نشده و اینکه اختیار طلاق با مرد است و استناد به ماده 1133 قانون مدنی و نیز ماده 29 قانون حمایت خانواده مبادرت به صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با اعتبار سه ماهه از تاریخ ابلاغ رای قطعی در مورد حقوق مالی زوجه نیز تعیین تکلیف کرده است و به لحاظ فوت فرزند مشترک موضوع حضانت طفل نیز منتفی شده و از جمله حقوق مالی زوجه اجرت المثل است که با استدلال منعکس در رای مبلغ 51/675/740 ریال تعیین و اعلام گردیده و به سایر جهات موضوع نیز اشاره شده است متعاقب صدور و ابلاغ رای مزبور زوجه با وکالت خانم ف. بابائی تجدیدنظرخواهی نموده و عمده اعتراض وی در مورد مبلغ اجرت المثل تعیین شده در حکم دادگاه است که کمتر از مقداری است که هیات کارشناسی در آن مورد نظر داده (با لحاظ مدتی که زندگی مشترک نداشته اند) پرونده در شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان قزوین مطرح شده و شعبه مرقوم نیز در تاریخ 94/10/6 در وقت فوق العاده به موضوع رسیدگی و به شرح دادنامه شماره --- - 94/10/7 با اصلاح مبلغ اجرت المثل از مبلغ 51/675/740 ریال به مبلغ 114/593/632 ریال (برابر نظریه هیات کارشناسی) تجدیدنظرخواهی را رد و دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید و استوار نموده است و پس از صدور و ابلاغ رای مزبور زوج آقای ح.الف. الف. فرجامخواهی نموده که پرونده پس از تکمیل و تبادل لوایح جهت رسیدگی به فرجامخواهی مذکور به دیوان عالی کشور ارسال و حسب الارجاع در این شعبه مطرح و اینک در دستور کار شعبه قرار گرفته است عمده اعتراض ف. خ. د. مورد میزان اجرت المثل و عدم استحقاق فرجامخوانده م. ب.. مفاد لایحه ف. خ. و نیز مفاد لایحه وکیل فرجامخوانده حین شور قرائت می‌گردد.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده نسبت به دادنامه شماره --- - 94/10/7 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: در خصوص فرجامخواهی آقای ح.الف. الف. نسبت به دادنامه فوق صادره از شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان قزوین در قسمتی که ناظر به تعیین اجرت المثل فرجامخوانده (خانم پ. م.) به شرح فوق الاشعار م. ب. ن. ب. ا. دادگاه تجدیدنظر در محاسبه اجرت المثل کل مبلغی را که هیات کارشناسی در نظر گرفته بدون کسر و احتساب مدت هائی که زوجین با هم نبوده اند مورد حکم قرار داده است که علی الاصول بایستی اجرت المثل زوجه در دو مقطع زمانی که در نظریه کارشناسان به عمل آمده ( 91/1/1 الی 91/5/1 و 91/9/22 الی 93/2/1 ) و جدا از هم زندگی کرده اند از کل مبلغ کسر می گردید که با محاسبه به عمل آمده معلوم گردیده مبلغ باقیمانده 83/646/433 ریال خواهد بود بنا به مراتب با اصلاح مبلغ اجرت المثل زوجه از مبلغ 114/593/632 ریال مندرج در رای دادگاه تجدیدنظر به مبلغ 83/646/433 ریال و رد فرجامخواهی ف. خ. ب. لحاظ عدم اعتراض موثر و صحیح بودن اساس رای مستندا به ماده 403 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی رای فرجامخواسته ابرام می‌گردد این رای قطعی است.