رابطه حکم تمکین و نشوز

رابطه حکم تمکین و نشوز خ. م.: در تاریخ 27 خرداد 1394، دادگاه بدوی به دعوایی درباره الزام زوجه به تمکین از زوج رسیدگی نمود. خواهان ادعا کرد که زوجه بدون دلیل موجه از تمکین امتناع می‌ورزد. بر اساس مواد 1102 و 1114 قانون مدنی، دادگاه زوجه را به حضور در منزل و انجام وظایف زناشویی ملزم کرد و در صورت عدم تمکین، او را ناشزه و مستحق نفقه ندانست. رای صادره ظرف بیست روز قابلیت تجدیدنظرخواهی داشت. در مرحله تجدیدنظر، زوجه به رای بدوی اعتراض کرد، اما دادگاه تجدیدنظر با تاکید بر ضرورت زندگی مشترک و عدم ارائه دلیل موجه از سوی زوجه، رای بدوی را تایید نمود. همچنین، دادگاه تصریح کرد که اثر حکم تمکین به آینده مربوط می‌شود و اجرای آن به فراهم شدن شرایط مناسب برای زوجه وابسته است. این رای قطعی و مطابق با موازین شرعی و قانونی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/03/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اثر حکم تمکین، نسبت به اینده و بعد از اجرا است و دلیل بر نشوز زوجه در گذشته نیست. رای دادگاه بدوی شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1393/12/26 رای دادگاه در خصوص دعوی آقای ع. ع.الف. به طرفیت خانم خ. ر. به خواسته تقاضای صدور حکم به الزام خوانده با تمکین و اطاعت زوجه به شرح متن دادخواست با عنایت به جمیع محتویات پرونده و مفاد و اسناد و مدارک ابرازی و اظهارات طرفین، علقه زوجیت فیمابین طرفین برای دادگاه محرز و مسلم است. ن. ب. ا. پس از برقراری رابطه زوجیت حقوق و تکالیف متقابل زوجین در قبال یکدیگر برقرار می‌گردد که یکی از آن وظایف تمکین زوجه از زوج است مگر در صورت وجود مانع مشروع که در ما نحن فیه از سوی زوجه دلیل موجه و مستدلی که شرعا‌ و قانونا‌ عدم تمکین وی را توجیه نماید ابراز نگردیده. لهذا دادگاه دعوی مطروحه خواهان را ثابت تشخیص داده و مستندا به مواد 1102 و 1114 از قانون مدنی زوجه را به حضور در منزل مسکونی زوج جهت تمکین و انجام وظایف زناشویی ملزم و محکوم می‌نماید که در غیر این صورت ناشزه تلقی و مستندا به ماده 1108 از قانون مدنی مستحق نفقه نخواهد بود. رای صادره حضوری محسوب و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده ‌تهران حبیب اله گنجی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم خ. ر. به طرفیت همسرش آقای ع. ع.الف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 1393/12/26 صادره از شعبه --- دادگاه خانواده تهران که موجب آن ت. ن. خ. به بازگشت به منزل شوهرش و تمکین از وی محکوم شده است ن. ب. ا. ادامه علقه زوجیت دائم و برقراری حقوق متقابل اقتضاء می‌کند که ت. ن. خ. در منزل مشترک زندگی کرده و در تمکین شوهرش باشد دلیلی نیز بر وجود مانع مشروع یا عذر موجه و یا مظنه خوف ضرر اقامه نشده است. از طرفی اثر حکم تمکین نسبت به آتیه و بعد از اجرا است و دلیل بر نشوز زوجه در گذشته نیست و اجرای آن منوط به فراهم شدن زمینه تمکین اعم از مسکن متناسب با شئون زوجه و اثاث البیت متعارف از سوی زوج م. ب. با لحاظ مراتب مذکور و ب. ت. ب. مندرجات پرونده و لایحه اعتراضی و دفاعی و توضیحات طرفین و مستندات رای و استدلال دادگاه، دادنامه تجدیدنظرخواسته مطابق قانون و دلائل موجود در پرونده صادر شده و مخالفتی نیز با موازین شرعی ندارد و با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه مذکور تایید می‌شود. این رای قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار محرمعلی بیگدلی - محمدباقر غفاری