رابطه عدم مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت و تبرع

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خانم س.غ. به طرفیت م.پ. به خواسته صدور حکم به الزام نامبرده به پرداخت اجرت‌المثل؛ توضیحاً که خواهان خواسته‌ای به شرح مذکور مطرح، خ. د. ج. دادرسی حاضر نشده و دفاعی معمول نداشته است. خواسته خواهان از هرگونه ایرادی مصون مانده است. دادگاه ادعای نامبرده را ثابت تشخیص، مستنداً به ماده 336 قانون مدنی و ماده 5156-519 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 230/000/000 ریال بابت اصل خواسته و مبلغ 6/600/000 بابت هزینه دادرسی د. ح. خ. صادر و اعلام می‌نماید. رأی صادره غیابی ظرف مدت بیست روز قابل واخواهی و پس از آن ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی است. رئیس شعبه 4 دادگاه عمومی خانواده اسلامشهر خادمی ممان حکم دادگاه در خصوص واخواهی آقای م. از رأی شماره 1868 که طی آن حکم به محکومیت وی به پرداخت اجرت‌المثل صادر شده‌ است، ب. ت. ب. اینکه زوج عنوان کرده بابت اجرت‌المثل به همسرش زمین داده و منزل داده است و زوجه در دفاع بیان داشته که بابت خرید زمین و منزل قالی‌بافی کرده، همسرش پول زمین و منزل را داده است. دادگاه بر فرض اینکه: 1- زمین و منزلی از طرف زوج رایگان به زوجه واگذار شده‌ است؛ 2- تا زوجه به گفته خودش قالی‌بافی کرده پول آن را به همسرش پرداخت کرده است؛ در هر دو حالت مستحق اجرت‌المثل نیست. در حالت اول که زوجه بابت اجرت‌المثل زمین از همسرش دریافت کرده، در فرض دوم زوجه در منزل زحمت کشیده در قبال آن اجرت زحمات را بابت قالی‌بافی از دیگران دریافت کرده؛ ضمن اینکه دلیلی بر عدم تبرع خود در قبال زحماتی که کشیده ارائه نکرده است. فلذا دادگاه ضمن پذیرش واخواهی واخواه، حکم به نقض دادنامه بدوی و بی‌حقی واخوانده نسبت به اجرت‌المثل صادر و اعلام می‌نماید. رأی صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی است. رئیس شعبه 4 حقوقی دادگاه عمومی خانواده اسلامشهر - خادمی ممان رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم س.غ. از دادنامه شماره 9309972885401854 مورخ ۱۳۹۳/8/۱۷ شعبه محترم چهارم دادگاه خانواده اسلامشهر که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. به طرفیت ت. ن. خ. آقای م.پ. به خواسته مطالبه اجرت‌المثل ایام زوجیت در پرونده کلاسه 9209972885401328 با قبول واخواهی و نقض دادنامه غیابی 1868 صادره از همان شعبه حکم به بی‌حقی تصدیر گردیده است، وارد است. چرا که استدلال دادگاه محترم که با تکیه بر اظهارات زوج که در قبال اجرت‌المثل و زحمات زوجه در ایام زوجیت زمین به وی واگذار نموده، نمی‌تواند موثر در مقام باشد. چراکه واگذاری زمین بر فرض صحت چه به صورت معوّض یا هبه، موجبات زوال حق اجرت‌المثل که یک حق جداگانه است را فراهم نمی‌سازد. کما اینکه عدم تبرع از ناحیه زوجه محتاج به دلیل نیست و صرف مطالبه اجرت‌المثل از ناحیه زوجه دلیل بر عدم تبرع است. لذا با وارد دانستن اعتراض معترض به استناد صدر ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب مصوب ۱۳۷۹/1/۲۱ در امور مدنی، ضمن نقض دادنامه معترضٌ‌عنه ب. ت. ب. اینکه کارشناس محترم مبلغ 230/000/000 ریال به عنوان اجرت‌المثل ایام زوجیت را تعیین نموده است، ادعای زوجه را ثابت تشخیص و به استناد ماده 326 قانون مدنی و مواد 198 و 515 و 519 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹/1/۲۱ حکم به محکومیت ت. ن. خ. (زوج) به پرداخت مبلغ 230/000/000 ریال بابت اجرت‌المثل ایام زندگی مشترک و مبلغ 6/6/000 ریال از بابت هزینه دادرسی د. ح. زوجه صادر و اعلام می‌گردد. رأی صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است. رئیس شعبه 2 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ارژنگی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی رابطه عدم مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت و تبرع در تاریخ 16 اسفند 1393، دادگاه بدوی به دعوای مطرح‌شده با موضوع مطالبه اجرت‌المثل ایام زندگی مشترک و هزینه دادرسی رسیدگی کرد. پس از بررسی اسناد و ادله موجود و با استناد به سند ازدواج، دادگاه به دلیل انکار طرف مقابل در خصوص صدور دستور برای انجام امور منزل و عدم وجود ادله کافی در این زمینه، دعوی را غیرموجه تشخیص داده و حکم به بی‌حقی خواهان صادر نمود. این رای بر اساس مفهوم مخالف ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 197 از همان قانون صادر شده و قابلیت اعتراض در محاکم تجدیدنظر استان تهران را دارد. در مرحله تجدیدنظر، پس از بررسی مجدد، دادگاه رای بدوی را تایید کرد و اعلام نمود که ایراد اساسی به رای اولیه وارد نیست و د. ا. م. نیز ادعای قابل توجهی از سوی ت. ن. خ. مطرح نشده است. نهایتاً، این رای بر اساس ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/12/16 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: - از آنجا که عرف جامعه ما نمی پذیرد زوجه جهت دریافت مزد در منزل همسرش کار کند، همچنین این امر با شان زن مسلمان ایرانی نیز سازگاری ندارد؛ لذا جهت مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت، باید صدور دستور از ناحیه زوج مبنی بر انجام امور منزل، اثبات شود. در خصوص دعوی خانم س.الف. به طرفیت آقای م.د. به خواسته مطالبه اجرت‌المثل ایام زندگی مشترک و هزینه دادرسی، بدین توضیح که وکیل خ. ا. ک. موکلش بدون داشتن قصد تبرع امور منزل را انجام داده و بدین لحاظ تقاضای دریافت اجرت‌المثل دارد دادگاه با ملاحظه مجموع محتویات پرونده نظر به احراز رابطه زوجیت دائم بین خواهان و خوانده بر دلالت سند ازدواج... مورخه 1386/10/14 دفتر 474 تهران و توجها به اینکه تعلق اجرت‌المثل به زوجه مستلزم تحقق چند شرط از جمله این شروط دستور صریح و یا ضمنی شوهر جهت انجام امور منزل است که در مانحن‌فیه ب. ت. ب. انکار زوج مبنی بر صدور دستور صریح یا ضمنی در این خصوص و فقد هرگونه ادله در اثبات صدور دستور از ناحیه زوج (صرف‌نظر از اینکه عرف جامعه ما این موضوع که زوجه جهت دریافت مزد در منزل شوهرش کار کند را نمی‌پذیرد و با شان زن مسلمان ایرانی نیز سازگاری ندارد) دعوی وکیل خ. ر. و. ندانسته مستندا به مفهوم مخالف ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 197 از همان قانون حکم بر بی‌حقی خواهان صادر و اعلام می‌نماید، رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده تهران - سمیعی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم س.الف. به طرفیت آقای م.د. نسبت به رای موضوع دادنامه شماره --- - 1393/09/29 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی خانواده که بر صدور حکم رد دعوی ت. ن. خ. به خواسته مطالبه اجرت‌المثل ایام زندگی، اشعار دارد وارد نیست زیرا رای تجدیدنظرخواسته موافق موازین قانونی و با رعایت اصول و قواعد دادرسی صادر گردیده و ایراد اساسی متوجه آن نمی‌باشد ت. ن. خ. نیز د. ا. م. مطلب قابل توجهی عنوان نکرده لذا به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی رای تجدیدنظرخواسته تایید می‌گردد این رای قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران معنوی- مدنی کرمانی در تاریخ 15 بهمن 1393، دادگاه بدوی به درخواست ی. ا. ط. و به طرفیت دیگری حکمی صادر نمود که بر اساس آن، طرف مقابل ملزم به پرداخت اجرت‌المثل ایام زوجیت گردید. در این جلسه، طرف مقابل حضور نداشت و دفاعی از خود ارائه نکرد. دادگاه با استناد به ماده 336 قانون مدنی و مواد 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی، طرف مقابل را به پرداخت مبلغ 230,000,000 ریال بابت اصل خواسته و 6,600,000 ریال بابت هزینه دادرسی محکوم نمود. این رای به صورت غیابی صادر شده و قابلیت واخواهی و تجدیدنظر داشت. <br>پس از آن، واخواهی طرف مقابل پذیرفته شد و دادگاه با نقض رای بدوی، اعلام کرد که زوجه مستحق اجرت‌المثل نیست، زیرا ادعای طرف مقابل مبنی بر واگذاری زمین و منزل به زوجه به عنوان تبرع محسوب می‌شود و زوجه نیز هیچ دلیلی مبنی بر عدم تبرع ارائه نکرد. سپس، در دادگاه تجدیدنظر، خواسته ت. ن. خ. مورد پذیرش قرار گرفت و بر اساس ماده 358 قانون آیین دادرسی، رای بدوی نقض شد. <br>دادگاه تجدیدنظر ب. ت. ب. اظهارات کارشناس و با استناد به مواد 326 قانون مدنی و 198 و 515 و 519 قانون آیین دادرسی، حکم به محکومیت طرف مقابل به پرداخت مبلغ 230,000,000 ریال بابت اجرت‌المثل و 6,600,000 ریال بابت هزینه دادرسی صادر نمود. این رای طبق ماده 365 قانون مذکور قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/11/15 پیام: صرف مطالبه اجرت المثل از ناحیه زوجه، دلیل بر عدم تبرع است و زوجه محتاج به ارائه دلیل دیگری برای اثبات عدم تبرع نیست در خصوص دادخواست خانم س.غ. به طرفیت م.پ. به خواسته صدور حکم به الزام نامبرده به پرداخت اجرت‌المثل؛ توضیحا که خواهان خواسته‌ای به شرح مذکور مطرح، خ. د. ج. دادرسی حاضر نشده و دفاعی معمول نداشته است. خواسته خواهان از هرگونه ایرادی مصون مانده است. دادگاه ادعای نامبرده را ثابت تشخیص، مستندا به ماده 336 قانون مدنی و ماده 5156 - 519 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 230/000/000 ریال بابت اصل خواسته و مبلغ 6/600/000 بابت هزینه دادرسی د. ح. خ. صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره غیابی ظرف مدت بیست روز قابل واخواهی و پس از آن ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی است. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده اسلامشهر خادمی ممان حکم دادگاه در خصوص واخواهی آقای م. از رای شماره --- که طی آن حکم به محکومیت وی به پرداخت اجرت‌المثل صادر شده‌ است، ب. ت. ب. اینکه زوج عنوان کرده بابت اجرت‌المثل به همسرش زمین داده و منزل داده است و زوجه در دفاع بیان داشته که بابت خرید زمین و منزل قالی‌بافی کرده، همسرش پول زمین و منزل را داده است. دادگاه بر فرض اینکه: 1 - زمین و منزلی از طرف زوج رایگان به زوجه واگذار شده‌ است؛ 2 - تا زوجه به گفته خودش قالی‌بافی کرده پول آن را به همسرش پرداخت کرده است؛ در هر دو حالت مستحق اجرت‌المثل نیست. در حالت اول که زوجه بابت اجرت‌المثل زمین از همسرش دریافت کرده، در فرض دوم زوجه در منزل زحمت کشیده در قبال آن اجرت زحمات را بابت قالی‌بافی از دیگران دریافت کرده؛ ضمن اینکه دلیلی بر عدم تبرع خود در قبال زحماتی که کشیده ارائه نکرده است. فلذا دادگاه ضمن پذیرش واخواهی واخواه، حکم به نقض دادنامه بدوی و بی‌حقی واخوانده نسبت به اجرت‌المثل صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی است. رئیس شعبه --- حقوقی دادگاه عمومی خانواده اسلامشهر - خادمی ممان تجدیدنظرخواهی خانم س.غ. از دادنامه شماره --- مورخ 1393/08/17 شعبه محترم چهارم دادگاه خانواده اسلامشهر که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. به طرفیت ت. ن. خ. آقای م.پ. به خواسته مطالبه اجرت‌المثل ایام زوجیت در پرونده کلاسه --- با قبول واخواهی و نقض دادنامه غیابی 1868 صادره از همان شعبه حکم به بی‌حقی تصدیر گردیده است، وارد است. چرا که استدلال دادگاه محترم که با تکیه بر اظهارات زوج که در قبال اجرت‌المثل و زحمات زوجه در ایام زوجیت زمین به وی واگذار نموده، نمی‌تواند موثر در مقام باشد. چراکه واگذاری زمین بر فرض صحت چه به صورت معوّض یا هبه، موجبات زوال حق اجرت‌المثل که یک حق جداگانه است را فراهم نمی‌سازد. کما اینکه عدم تبرع از ناحیه زوجه محتاج به دلیل نیست و صرف مطالبه اجرت‌المثل از ناحیه زوجه دلیل بر عدم تبرع است. لذا با وارد دانستن اعتراض معترض به استناد صدر ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب مصوب 1379/01/21 در امور مدنی، ضمن نقض دادنامه معترضٌ‌عنه ب. ت. ب. اینکه کارشناس محترم مبلغ 230/000/000 ریال به عنوان اجرت‌المثل ایام زوجیت را تعیین نموده است، ادعای زوجه را ثابت تشخیص و به استناد ماده 326 قانون مدنی و مواد 198 و 515 و 519 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379/01/21 حکم به محکومیت ت. ن. خ. (زوج) به پرداخت مبلغ 230/000/000 ریال بابت اجرت‌المثل ایام زندگی مشترک و مبلغ 6/6/000 ریال از بابت هزینه دادرسی د. ح. زوجه صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران در تاریخ 5 آبان 1392، دادگاه عمومی خانواده تهران به دعوی مطرح‌شده در خصوص درخواست صدور حکم برای تعیین و مطالبه اجرت المثل به مبلغ 51,000,000 ریال رسیدگی کرد. دادگاه با استناد به رابطه زوجیت و حکم طلاق صادره، اعلام نمود که زوجه بدون قصد مطالبه اجرت و به‌طور تبرعی امور منزل را انجام داده است و ادعای و. م. ب. دستور زوج به انجام کارها، فاقد مستندات لازم بوده و غیرقابل اثبات است. بنابراین، بر اساس تبصره ماده واحده قانون الحاق یک تبصره به ماده 336 قانون مدنی و ماده 1257 قانون مدنی، دعوی غیرثابت تشخیص و رد شد. رای صادره ظرف بیست روز قابل تجدیدنظر بود. در مرحله تجدیدنظر، درخواست تجدیدنظرخواهی مورد بررسی قرار گرفت. دادگاه تجدیدنظر با تاکید بر انطباق دادنامه با دلایل موجود و مقررات قانونی، ایرادات مطرح‌شده را کافی برای اثبات اشتباه در حکم ندانسته و بر اساس ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم تجدیدنظرخواسته را تایید نمود. رای صادره قطعی اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/08/05 پیام: زندگی مشترک زوجین اغلب با محبت و حسن نیت توام بوده و زوجه امور زندگی مشترک را بدون قصد مطالبه اجرت و با قصد تبرع انجام می دهد بنابراین اجرت المثلی به آن تعلق نمی گیرد مگر اینکه خلاف آن ثابت گردد. در خصوص دعوی خانم م.ب. فرزند ع. به طرفیت آقای س.ق. فرزند م. به خواسته صدور حکم مبنی بر تعیین و مطالبه اجرت المثل پانزده سال زندگی مشترک با جلب نظر کارشناس با احتساب هزینه و خسارات دادرسی و کارشناسی م. ب. 51/000/000 ریال، دادگاه با ملاحظه محتویات پرونده ضمن احراز سابقه رابطه زوجیت اصحاب دعوی و صدور حکم طلاق زوجین حسب دلالت مندرجات سند طلاق نامه پیوست پرونده به شماره ترتیب 2872 مورخ 1388/12/11 دفتر طلاق شماره 64 تهران ن. ب. ا. زندگی زناشویی اغلب با محبت و حسن نیت توام بوده و زوجه امور زندگی زناشویی را بدون قصد مطالبه اجرت و با قصد تبرع انجام می دهد لذا اجرت المثلی به آن تعلق نمی گیرد مگر اینکه خلاف آن ثابت گردد و هرچند ز. د. ج. دادرسی مورخ 10/04/92 صراحتا اظهار نموده بدون قصد تبرع و به دستور زوج کارهای منزل را انجام داده است لیکن دلیل و مدرک محکمه پسندی جهت اثبات ادعای خود و نیز دستور زوج به دادگاه ارائه ننموده است بنا به مراتب فوق دادگاه دعوی خواهان را غیرثابت تشخیص و مستندا به تبصره ماده واحده قانون الحاق یک تبصره به ماده 336 قانون مدنی مصوب 1385 مجمع تشخیص مصلحت نظام و ماده 1257 قانون مدنی حکم بر بی حقی خواهان صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در مراجع تجدیدنظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده تهران - رضوانی تجدیدنظرخواهی خانم م.ب. به طرفیت آقای س.ق. از دادنامه شماره --- مورخ 12/4/92 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی (خانواده) تهران که به موجب آن حکم به رد دعوای مطالبه اجرت المثل ایام زندگی مشترک صادر شده است ن. ب. ا. دادنامه تجدیدنظرخواسته مطابق دلایل موجود در پرونده و وفق مقررات قانونی صادرگردیده است و ایراد ت. ن. خ. در حدی نیست که موجب حصول علم به وجود اشتباه در حکم گردد لذا اعتراض نامبرده قابل انطباق با جهات مقرر در ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379 نمی‌باشد در نتیجه دادگاه به استناد قسمت اخیر ماده 358 قانون مذکور ضمن رد اعتراض حکم تجدیدنظرخواسته را تایید می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه