رأی: ضمناً به موجب دادنامه شماره 195-92/10/19 صادره از شعبه دادگاه عمومی جزایی یزد( شعبه 104) واخواهی ز. ن. ب. دادنامه غیابی مربوط به حکم حبس وی به خا

ضمناً به موجب دادنامه شماره 195-92/10/19 صادره از شعبه دادگاه عمومی جزایی یزد( شعبه 104) واخواهی ز. ن. ب. دادنامه غیابی مربوط به حکم حبس وی به خاطر ترک انفاق زوجه رد شده و حکم تأیید شده است و پس از تجدیدنظرخواهی ز. ن. ب. همین حکم به موجب دادنامه شماره 1089-92/12/21 صادر شده از شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان یزد با تبدیل حبس به پرداخت مبلغ پنج میلیون ریال جزای نقدی، حکم بدوی تأیید شده است در ادامه زوجه خواستار صدور حکم به پرداخت نحله به جای اجرت المثل شده انجام کارشناسی جهت تعیین حقوق خود شده است و حسب دستور دادگاه زوجه صورت دارائی زوج را جهت تنصیف دارایی به دادگاه اعلام کرده( ص 74) در تاریخ 93/7/6 جلسه دادگاه با حضور طرفین تشکیل و ز. ا. د. اموالی که همسرم اعلام کرده مال من نیست و متعلق به پدرم م. ب. در مورد طلاها که ادعا کرده پرونده در شورای حل اختلاف در حال رسیدگی است و بنده نیروی شرکتی با قرارداد سه ماه هستم و کارمند بانک نیستم و نفقه در حال پرداخت است و در مورد مهریه نیز تقاضای تقسیط دارم و جهیزیه نیز در منزل پدر زوج است. وکیل زوجه نیز اظهار داشته موکله مهریه و نفقه تا پایان عده و نصف دارایی را خواهان است و زوج دارای اموالی است که برای عدم پرداخت حق موکله اقدام به واگذاری به اشخاص نموده است و نفقه نیز ب. ت. ب. افزایش هزینه ها باید بر اساس نرخ جدید محاسبه و مابه التفاوت آن پرداخت شود. در ادامه قرار کارشناسی صادر تا کارشناس در مورد نفقه زوجه از تاریخ 92/5/1 و اجرت المثل زوجه اظهارنظر نماید و کارشناس نظر خود را در تاریخ 93/10/1 اعلام کرده است (96) و وکیل ز. ن. ب. این نظریه اعتراض کرده و در ادامه دادنامه شورای حل اختلاف حوزه 12 یزد به شماره 177-93/6/31 ضمیمه شده و حاکی است دعوی زوجه به خواسته استرداد طلا و جواهرات هدایا موجه تشخیص و حکم به استرداد آن با هزینه دادرسی صادر شده و در مورد شکایت زوجه علیه زوج دائر بر توهین عملی به موجب دادنامه شعبه 102 دادگاه جزایی یزد رأی برائت صادر شده است. آخرین جلسه دادگاه در تاریخ 94/6/3 با حضور طرفین تشکیل و وکیل زوج اجمالاً اظهار داشته: بابت نفقه مبالغی که توسط موکل پرداخت شده مشخص است و فیش های پرداختی جمعاً تقدیم دادگاه شده و اجرت المثل را نیز طبق نظر کارشناس مورد قبول موکل است و مهریه نیز پرداخت نشده و موکل قدرت پرداخت دفعی آن را ندارد و حاضر به تقسیط است. وکیل خ. ن. ا. داشته: با قبول نفقه پرداختی زوج باقیمانده آن تا پایان شهریور ماه 40/800/000 ریال م. ب. که زوج می بایست به استثناء نفقه ایام عده به موکله پرداخت نماید و با اجرت المثل جمعاً مبلغ چهارمیلیون و دویست و هفتاد هزار تومان م. ب. در خصوص مهریه موکله بابت مطالبه آن اقدامی انجام نداده و در خصوص نصف دارایی ادعایی ندارد. در مورد جهیزیه نیز ب. ت. ب. تأمین دلیل شورای حل اختلاف با توافق تحویل موکله دهند و در این پرونده ادعایی ندارد. فرزند مشترک نیز ندارند و زوجه باکره نیست. در ادامه زوجه به پزشکی قانونی معرفی تا از وی تست بارداری به عمل آید و نتیجه آن منفی اعلام شده است. نهایتاً دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره 754-94/6/14 گواهی عدم امکان سازش فی مابین زوجین صادر و زوج مکلف شده است حقوق زوجه را به شرح آتی پرداخت نماید. 1- مبلغ سی و نه میلیون و سیصدو شصت هزار ریال بابت باقی مانده نفقه ایام گذشته از مورخ 92/5/1 لغایت زمان صدور حکم و بابت نفقه ایام عده ماهیانه مبلغ دومیلیون وهفتصد هزار ریال 2- مبلغ یک میلیون و نهصدهزار ریال بابت اجرت المثل ایام زندگی مشترک از تاریخ 91/3/18 لغایت 91/8/15 و 3- تعداد سیصد عدد سکه کامل بهار آزادی به عنوان مهریه زوجه. پس از ابلاغ رأی بدوی ز. ن. ب. آن تجدیدنظرخواهی نموده و خواهان رد دعوی زوج جهت تداوم زندگی مشترک شده و پرونده به شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان ارجاع و دادنامه شماره 974-94/11/11 صادر و به موجب آن با رد اعتراض وی ، رأی بدوی عیناً تأیید شده است. پس از ابلاغ رأی اخیر، ز. ن. ب. آن فرجام خواهی نموده و دلیل آن چنین است: از آنجائی که زوج بدون عذر موجه شرعی و قانونی اقدام به این امر( طلاق) نموده لازم بوده بخششی از جانب دادگاه محترم تحت عنوان نحله منظور گردد که این گونه عمل نشده است لذا ضمن اعتراض تقاضای رسیدگی در خصوص پرداخت نحله دارم. پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و در تاریخ 95/1/29 ثبت دبیرخانه دیوان شده و در تاریخ 95/1/31 به این شعبه ارجاع شده است که پس از مشاوره به شرح برگ