رأی: #حکم_به_رد_دعوی (1392/03/26)

رأی: #حکم_به_رد_دعوی (1392/03/26) #حکم_به_رد_دعوی #قرار_رد_دعوا #حکم_به_بطلان_دعوا چکیده: صدور حکم به رد دعوی فاقد معنی و توجیه قانونی است زیرا رد دعوی از شئون قرار (رأی شکلی) است نه حکم (رأی ماهوی)، بنابراین چنانچه مرجع رسیدگی، پس از رسیدگی ماهوی، دعـوی را غیـرمـوجه تشخیـص دهد، بایـد حـکم به «بی‌حقی» یا «بطلان» دعوی یا «عدم ثبوت» آن بدهد. تاریخ رای نهایی: 1392/03/26 شماره رای نهایی: 9209970221500320 رای بدوی در خصوص دعوی آقای ر.ش. با وکالت آقای ع.ک. و خانم م.ت. به طرفیت آقای ن.ع. دایر بر #بطلان_رأی_داوری مورخ 25/6/1389 و مطالبـه خسارات ناشـی از دادرسـی با توجـه به محتویات پرونده، تدقیق در رأی داور، با لحاظ این‌که تاریخ قرارداد خاتمه یافته، اعلام فسخ قرارداد اعلامی از سوی داور تعیینی ـ مفهوماً ـ به پایان مهلت اقدام و اعاده به وضع سابق تلقی است، با عنایت به اینکه دلیلی جهت اثبات بی‌اعتباری و بطلان رأی داوری موضوع دعوی ارائه نگردیده، با استفاده از ماده 454 قانون آیین دادرسی مدنی و استعانت از اصول صحت و حسن نیت، رأی بر رد اعتراض صادر می‌گردد. رأی صادره قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 214 دادگاه عمومی حقوقی تهران رای دادگاه تجدید نظر تجدیدنظرخواهی ابرازی از سوی 1) آقای … ع.ک. و 2) خانم م.ت.، به طرفیت ت. ن. خ. آقای ن.ع. و نسبت به دادنامه تجدیدنظرخواستـه به شماره 00596 مورخ 20/6/1391 شعبه 214 عمـومی حقـوقی تهـران کـه بر صدور رأی بر رد اعتراض ت. ن. خ. نسبت به رأی داوری مورخ 25/6/1389 که تحت عنوان «بطلان رأی داوری 25/6/1389» و با احتساب خسارات ناشی از دادرسی مطرح گردیده اشعار داشته، مآلاً وارد و موجه بوده و دادنامه معترضٌ‌عنه به علت مبانیت و مغایرت بین و آشکار با موازین و مقررات قانونی و محتویات و مستندات پرونده نه تنها استعداد تأیید و استواری را نداشته، بلکه همچنین مستعد نقض بوده زیرا؛ اولاً ـ خواسته خواهان بدوی (هرچند در ستون خواسته مبنی بر اعلام بطلان رأی داور، قید گردیده که مطابق موازین و مقررات قانونی نبوده، زیرا محکمه مرجع اعلام بطلان موضوع خواسته مرقوم نمی‌باشد) و برابر سطر پایانی دادخواست مربوطه، صدور حکم بر بطلان رأی داور و جبران خسارات دادرسی م. ب. و در سطر دوم دادنامه تجدیدنظرخواسته نیز به همین ترتیب خواسته تعرفه گردیده، لیکن در کمال تعجب و در بخش پایانی و لحوق رأی دادنامه مذکور «رأی بر رد اعتراض» صادر و اعلام گردیده که به هیچ وجه منطبق با موضوع خواسته نبوده و خارج از خواسته صادر و به طور واضح مشمول تغافل واقع شده است. ثانیا ًـ اصولاً و علی‌القاعده، «رأی بر رد» خواسته‌ نیز مطابق موازین و مقررات قانونی نمی‌باشد و از آنجا که برابر مقررات قانونی، موضوع ماده 299 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، رأی دادگاه شامل حکم (در ماهیت دعوی) و قرار (در شکل آن) می‌باشد، مرجع بدوی موظف و مکلف به تعیین نوع رأی صادره بوده که مراتب به کلی مورد تغافل قرار گرفته است. ثالثاً ـ برابر رویه محرز و مسلم قضایی و نیز دکترین مؤثر حقوقی، اصولاً شأن «رد» موضوع دعوی، از شئونات رأی در شکل موضوع (قرار) و در غیر ماهیت آن بوده و علی‌القاعده «رد دعوی» مقید به قرار (قرار رد دعوی) خواهد شد که در مارالذکر مانحن‌مافیه نیز مورد توجه نبوده. رابعاً ـ سطور سوم و چهارم دادنامه مرقوم که مبین این عبارات بوده «.... اعلام فسخ قرارداد اعلامی از سوی داور تعیینی ـ مفهوماً ـ به پایان مهلت اقدام و اعاده به وضع سابق تلقی است...» کاملاً مبهم و نامفهوم بوده و مبین استدلالی مدلل به دلایل شرعی یا قانونی و استنباطی صحیح و اصولی و روشن نمی‌باشد زیرا: 1) منظور از اعلام فسخ قرارداد مخصوصاً به پایان مهلت، به هیچ وجه واضح و مبرهن نمی‌باشد و استدلال مفهومی ابرازی نیز فاقد مبنا و تهران و مستند در دادخواست خواهان نیز اعمال حیله و تقلب خواندگان در نوشته مورخ 26/5/89 و مؤثر در دادنامه های فوق را مورد تأیید و مورد گواهی قرار داده اند. خامساً: امضای آقای ع.ق. (خواهان) در نوشته مورخ 26/5/89 مورد بحث، حیل و تقلب های اعمال شده خواندگان در آن نوشته را موجه و منزه نمی نماید و بر حیله و تقلب آن ها لباس اعتبار نمی پوشاند زیرا امضا نسبت به وقایع و امور غیرواقعی و غیرقانونی مبتنی بر حیله و تقلب فاقد اعتبار و ارزش قضایی است به عبارت دیگر بدیهی است که امضا نسبت به این امر که ملک و مال رسمی آقای ع.ق. میراث پدر اوست و امضا این امر که آقای ع.ق. علی رغم اینکه از فرزندان پدرش م. ب. وارث او محسوب نمی شود، چنین امضائاتی فاقد ماهیت و مبنای صحیح قانونی و بی اعتبار و غیر موجد حق بوده است. سادساً: با اثبات و احراز حیله و تقلب بکار رفته در دادنامه های مذکور، اقدامات خواندگان مستند به نوشته یادشده برای تملک پنج هفتم از سه دانگ ملک یادشده فاقد منشأ قانونی حق و عاری از استحقاق قضایی بوده و نتیجتاً در استمرار و بقای مالکیت خواهان در سه دانگ از ملک متنازعٌ فیه قانوناً خدشه و آسیبی وارد نشده است. بنابراین اولاً: به استناد بند 5 از ماده 426 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 429 آن قانون، حکم به اثبات حیله و تقلب بکار برده خواندگان در نوشته مورخ 26/5/89 و مؤثر در دادنامه شماره 900168 مورخ 1/3/90 شعبه 19 دادگاه عمومی تهران و دادنامه شماره 9001186 مورخ 23/8/90 شعبه 49 دادگاه تجدیدنظر استان را صادر و اعلام می دارد. ثانیاً: حکم به استمرار و بقای مالکیت خواهان در ملک پلاک ثبتی 123/1 بخش 12 تهران نسبت به پنج هفتم از سه دانگ استملاکی خواندگان از ملک مذکور را صادر و اعلام می نماید. ضمناً به استناد ماده 519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خواندگان به پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکلاء ط. ت. د. ح. خ. صادر و اعلام می گردد. آراء صادره نسبت به آقای ج.ق. و خانم م.ک. (توجهاً به ابلاغ واقعی) حضوری و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض نزد محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب. و نسبت به سایر خواندگان غیابی و ابتدا ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل واخواهی نزد این مرجع و سپس ظرف مدت بیست روز دیگر قابل اعتراض نزد محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 42 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ رجبی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی 1- آقای ح.ق. با وکالت خانم س.ح. 2- ج.ق. 3- ع.ق. 4- ز.ق. 5- م.ک. به طرفیت آقای ع.ق. با وکالت آقای م.الف. از دادنامه شماره 571 مورخ 16/6/92 صادره از شعبه 42 دادگاه عمومی حقوقی تهران که متضمن اجابت دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. به خواسته اثبات حیله و تقلب در تنظیم نوشته عادی مورخ 26/5/89 و ایضاً صدور حکم به استمرار و بقای مالکیت خواهان در ملک پلاک ثبتی 123/1 واقع در بخش 12 تهران نسبت به پنج هفتم از سه دانگ تحت مالکیت تجدیدنظر خ. ه. ب. انضمام خسارت دادرسی است دادگاه د. ا. م. از دادرسی پس از بررسی مندرجات پرونده و مستندات ابرازی هریک از اصحاب دعوی و لوایح دفاعیه ایشان من حیث المجموع تجدیدنظرخواهی به عمل آمده را وارد دانسته به لحاظ مغایرت دادنامه تجدیدنظر خواسته با مقررات قانونی دادگاه دادنامه مذکور را شایسته نقض می داند زیرا 1- اگرچه منشأ مالکیت ت. ن. خ. قبل از تنظیم نوشته عادی مورخ 26/5/89 مربوط به سند شماره 6613 مورخ 18/4/80 تنظیمی در دفترخانه . . . تهران و سند شماره 123120 مورخ 25/12/87 تنظیمی در دفترخانه . . . حوزه ثبتی تهران بوده مع الوصف انتقال مالکیت توسط مورث خود مرحوم ق.ق. در زمان حیات ایشان صورت گرفته و از این منظر خدشه ای بر مالکیت اولیه ایشان وارد نبوده 2- تنظیم سند عادی مورخ 26/5/89 که مستند دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. بوده توسط اصحاب دعوی تنظیم و اصالت آن محرز و مسلم م. ب. 3- عمده دلیل و انگیزه طرح دعوی حاضر که منجر به صدور دادنامه تجدیدنظر خواسته گردیده ادعای اخذ و تحصیل متقلبانه نوشته عادی و همراه با حیله توسط تجدیدنظر خ. ه. بوده که مورد بررسی قرارگرفته است با مداقه در مفاد سند مذکور همچنین دفاعیات وکیل مدافع ت. ن. خ. از مندرجات سند مذکور و مستندات ابرازی حیله و تقلب احراز نمی گردد زیرا وکیل مدافع ت. ن. خ. ازجمله موارد ادعایی خود در جهت اثبات حیله و تقلب در اخذ سند عادی مورخ 26/5/89 به ادعای بیماری مادرو کشاندن ت. ن. خ. به محل تنظیم سند ـ تلقی سه دانگ موضوع سند اختلاف حادث شده به عنوان ارث پدری ـ اذعان و اقرار سایر وراث مرحوم ق.ق. به حقانیت ت. ن. خ. ـ اظهارات فرزندان و همسر ت. ن. خ. موضوع شهادت نامه مندرج در سند رسمی شماره 68543 مورخ 12/4/92 تنظیم در دفترخانه . . . بوده است را از دایره شمول وراث آن مرحوم خارج نموده اند تا بتوانند از طریق بکار بردن این حیله و تقلب مؤثر در دادنامه های شعب 19 دادگاه عمومی و 49 دادگاه تجدیدنظر استان به شرح فوق برای خویش منشأ حق ایجاد و من غیر حق، ملک و مال متعلق به خواهان را تحصیل و تملک نمایند. رابعاً: 5 شاهد شهادت نامه رسمی شماره 68543 مورخ 12/4/92 دفترخانه . . . تهران و مستند در دادخواست خواهان نیز اعمال حیله و تقلب خواندگان در نوشته مورخ 26/5/89 و مؤثر در دادنامه های فوق را مورد تأیید و مورد گواهی قرار داده اند. خامساً: امضای آقای ع.ق. (خواهان) در نوشته مورخ 26/5/89 مورد بحث، حیل و تقلب های اعمال شده خواندگان در آن نوشته را موجه و منزه نمی نماید و بر حیله و تقلب آن ها لباس اعتبار نمی پوشاند زیرا امضا نسبت به وقایع و امور غیرواقعی و غیرقانونی مبتنی بر حیله و تقلب فاقد اعتبار و ارزش قضایی است به عبارت دیگر بدیهی است که امضا نسبت به این امر که ملک و مال رسمی آقای ع.ق. میراث پدر اوست و امضا این امر که آقای ع.ق. علی رغم اینکه از فرزندان پدرش م. ب. وارث او محسوب نمی شود، چنین امضائاتی فاقد ماهیت و مبنای صحیح قانونی و بی اعتبار و غیر موجد حق بوده است. سادساً: با اثبات و احراز حیله و تقلب بکار رفته در دادنامه های مذکور، اقدامات خواندگان مستند به نوشته یادشده برای تملک پنج هفتم از سه دانگ ملک یادشده فاقد منشأ قانونی حق و عاری از استحقاق قضایی بوده و نتیجتاً در استمرار و بقای مالکیت خواهان در سه دانگ از ملک متنازعٌ فیه قانوناً خدشه و آسیبی وارد نشده است. بنابراین اولاً: به استناد بند 5 از ماده 426 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 429 آن قانون، حکم به اثبات حیله و تقلب بکار برده خواندگان در نوشته مورخ 26/5/89 و مؤثر در دادنامه شماره 900168 مورخ 1/3/90 شعبه 19 دادگاه عمومی تهران و دادنامه شماره 9001186 مورخ 23/8/90 شعبه 49 دادگاه تجدیدنظر استان را صادر و اعلام می دارد. ثانیاً: حکم به استمرار و بقای مالکیت خواهان در ملک پلاک ثبتی 123/1 بخش 12 تهران نسبت به پنج هفتم از سه دانگ استملاکی خواندگان از ملک مذکور را صادر و اعلام می نماید. ضمناً به استناد ماده 519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خواندگان به پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکلاء ط. ت. د. ح. خ. صادر و اعلام می گردد. آراء صادره نسبت به آقای ج.ق. و خانم م.ک. (توجهاً به ابلاغ واقعی) حضوری و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض نزد محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب. و نسبت به سایر خواندگان غیابی و ابتدا ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل واخواهی نزد این مرجع و سپس ظرف مدت بیست روز دیگر قابل اعتراض نزد محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 42 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ رجبی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی 1- آقای ح.ق. با وکالت خانم س.ح. 2- ج.ق. 3- ع.ق. 4- ز.ق. 5- م.ک. به طرفیت آقای ع.ق. با وکالت آقای م.الف. از دادنامه شماره 571 مورخ 16/6/92 صادره از شعبه 42 دادگاه عمومی حقوقی تهران که متضمن اجابت دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. به خواسته اثبات حیله و تقلب در تنظیم نوشته عادی مورخ 26/5/89 و ایضاً صدور حکم به استمرار و بقای مالکیت خواهان در ملک پلاک ثبتی 123/1 واقع در بخش 12 تهران نسبت به پنج هفتم از سه دانگ تحت مالکیت تجدیدنظر خ. ه. ب. انضمام خسارت دادرسی است دادگاه د. ا. م. از دادرسی پس از بررسی مندرجات پرونده و مستندات ابرازی هریک از اصحاب دعوی و لوایح دفاعیه ایشان من حیث المجموع تجدیدنظرخواهی به عمل آمده را وارد دانسته به لحاظ مغایرت دادنامه تجدیدنظر خواسته با مقررات قانونی دادگاه دادنامه مذکور را شایسته نقض می داند زیرا 1- اگرچه منشأ مالکیت ت. ن. خ. قبل از تنظیم نوشته عادی مورخ 26/5/89 مربوط به سند شماره 6613 مورخ 18/4/80 تنظیمی در دفترخانه . . . تهران و سند شماره 123120 مورخ 25/12/87 تنظیمی در دفترخانه . . . حوزه ثبتی تهران بوده مع الوصف انتقال مالکیت توسط مورث خود مرحوم ق.ق. تجدیدنظر خواسته با مقررات قانونی دادگاه دادنامه مذکور را شایسته نقض می داند زیرا 1- اگرچه منشأ مالکیت ت. ن. خ. قبل از تنظیم نوشته عادی مورخ 26/5/89 مربوط به سند شماره 6613 مورخ 18/4/80 تنظیمی در دفترخانه . . . تهران و سند شماره 123120 مورخ 25/12/87 تنظیمی در دفترخانه . . . حوزه ثبتی تهران بوده مع الوصف انتقال مالکیت توسط مورث خود مرحوم ق.ق.در زمان حیات ایشان صورت گرفته و از این منظر خدشه ای بر مالکیت اولیه ایشان وارد نبوده 2- تنظیم سند عادی مورخ 26/5/89 که مستند دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. بوده توسط اصحاب دعوی تنظیم و اصالت آن محرز و مسلم م. ب. 3- عمده دلیل و انگیزه طرح دعوی حاضر که منجر به صدور دادنامه تجدیدنظر خواسته گردیده ادعای اخذ و تحصیل متقلبانه نوشته عادی و همراه با حیله توسط تجدیدنظر خ. ه. بوده که مورد بررسی قرارگرفته است با مداقه در مفاد سند مذکور همچنین دفاعیات وکیل مدافع ت. ن. خ. از مندرجات سند مذکور و مستندات ابرازی حیله و تقلب احراز نمی گردد زیرا وکیل مدافع ت. ن. خ. ازجمله موارد ادعایی خود در جهت اثبات حیله و تقلب در اخذ سند عادی مورخ 26/5/89 به ادعای بیماری مادر و کشاندن ت. ن. خ. به محل تنظیم سند ـ تلقی سه دانگ موضوع سند اختلاف حادث شده به عنوان ارث پدری ـ اذعان و اقرار سایر وراث مرحوم ق.ق. به حقانیت ت. ن. خ. ـ اظهارات فرزندان و همسر ت. ن. خ. موضوع شهادت نامه مندرج در سند رسمی شماره 68543 مورخ 12/4/92 تنظیم در دفترخانه . . . تهران و ایضاً قید اینکه ت. ن. خ. جزء ورثه مرحوم ق.ق.نبوده، استناد نموده هیچ یک از موارد مذکور از مصادیق استفاده از حیله و تقلب در تحصیل سند عادی مذکور نبوده زیرا ارتکاب عمل متقلبانه در عالم خارج می بایستی مادی و به گونه ای باشد که عموماً موجب اغفال طرف گردد در مانحن فیه صرف اعلام بیماری مادر نمی تواند از مصادیق آن باشد ـ اظهارات سایر وراث و همچنین خانواده ت. ن. خ. در اثبات حیله و تقلب مؤثر نیست زیرا دلیل متقن در این خصوص ارائه نشده و رابطه قرابت نیز مانع از تأثیر شهادت ایشان م. ب. ـ اوضاع واحوال حاکم بر پرونده نیز حکایت از آن دارد که به جهت مسائل شخصی ت. ن. خ. اقدام به تنظیم سند عادی مذکور نموده، از مفاد و نحوه نگارش آن و شرایط تعیین شده بالأخص در صفحه دوم سند عادی مورخ 26/5/92 کاملاً محرز است که ت. ن. خ. با اطلاع از اعمال حقوقی خود و آثار مربوط به آن مبادرت به تنظیم سند مذکور نموده و همواره با قصد و اراده باطنی در خصوص عواقب اقدام خود مطلع بوده و آثار آن را با امضاء ذیل سند پذیرفته ـ ت. ن. خ. ازآنجاکه منشأ مالکیت خود را در شش دانگ پلاک یادشده از مورث خود در زمان حیات ایشان دانسته و بعد از فوت ایشان قصد تسهیم سه دانگ پلاک تحت مالکیت خ. ر. ب. دیگر وراث مرحوم ق.ق. داشته در نوشته مذکور از کلمه وراث استفاده نموده و از این منظر کلمه مذکور فاقد خصوصیات لازم در جهت توجیه ادعای ت. ن. خ. در اثبات حیله و تقلب م. ب. مضافاً از قید جمله ((بنده جزء وراث ق.ق. محسوب نمی شوم)) چنین استنباط می گردد که هدف از تحریر آن این نبوده که ت. ن. خ. واقعاً خود را از وراث مرحوم ق.ق. ندانسته بلکه آنچه از نحوه نگارش نوشته مذکور می توان استنباط نمود این است که مشارٌالیه با قید جمله مذکور قصد داشته اعلام نماید که در آنچه که ایشان با تعبیر وراث برای ایشان تملیک نموده خود جزء اشخاص ذینفع در مورد تملیک یعنی وراث نسبت به سه دانگ نبوده و از این منظر قصد داشته انتقال سه دانگ به صورت مطلق د. ح. وراث صورت گیرد ب. ت. ب. موارد عنوان شده دادگاه تجدیدنظرخواهی به عمل آمده منطبق با بند ه ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی دانسته ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته دادگاه به استناد ماده 358 قانون یادشده به جهت فقدان ادله اثباتی حکم بر بطلان دعوی خواهان پرونده نخستین صادر و اعلام می نماید. رأی صادره حضوری و قطعی است. رئیس شعبه 17 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه/صیدی ـ رحیمی/پژوهشگاه قوه قضاییه