رأی دادگاه بدوی

رأی دادگاه بدوی اتهام آقای م.ع. فرزند الف.، 33ساله، دایر بر توهین و ایراد ضرب و جرح عمدی [را] توجه به 1- شکایت شاکی، 2- گزارش مرجع انتظامی، 3- کیفرخواست صادره از دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه 2 تهران، 4- مودای گواهی گواهان و نظریه پزشکی قانونی، 5- سایر قرائن [و] امارات موجود در پرونده محرز بوده لذا دادگاه بنا بر مطالب پیش گفته و به استناد مواد 608، 642 و 481 قانون مجازات اسلامی و با رعایت بند 4 و 5 همان قانون به لحاظ فقدان سابقه کیفری متهم را به لحاظ بزه ایراد ضرب و جرح عمدی به پرداخت سه دینار دیه کامل بابت کبودی در نواحی گردن و ساعد دست راست و به لحاظ بزه توهین به پرداخت مبلغ یک میلیون ریال جزای نقدی د. ح. دولت و به لحاظ بزه ترک انفاق نیز متهم را به پرداخت مبلغ 000/000/10ریال جزای نقدی بدل از حبس محکوم می نماید. رأی صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 1161 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ ابراهیمی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص اعتراض آقای م.ع. فرزند الف.، نسبت به دادنامه شماره 100707 مورخه 30/7/91 صادره از شعبه 1161 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن مشارٌالیه به اتهامات 1- ایراد ضرب عمدی، 2- توهین، 3- ترک نفقه همسر، محکومیت حاصل نموده است، با ملاحظه محتویات پرونده و لایحه اعتراضیه ت. ن. خ. اولاً در خصوص ایراد ضرب عمدی که صرفاً دیه کمتر از بیست درصد دیه کامل تعیین گردیده و دادنامه در این قسمت قطعی است لذا دادگاه مستنداً به بند د ماده 232 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری قرار رد تجدیدنظرخواهی مشارٌالیه را نسبت به این بخش از دادنامه بدوی به لحاظ قطعیت آن صادر می نماید. ثانیاً در خصوص اتهام توهین، دلیلی که حکایت از توجه اتهام باشد ارائه نگردیده و صرف ادعای شاکیه کافی برای توجه اتهام نیست، مضافاً نسبت به اتهام ترک انفاق اولاً تا زمان طرح شکایت مورخه 20/4/91 که منجر به درگیری بین طرفین شده زندگی مشترک داشته اند و بدیهی است هزینه زندگی مشترک به عهده سرپرست خانواده بوده و اصل بر پرداخت آن م. ب.. ثانیاً بعد از زمان طرح شکایت نیز در چند ماه بعد دلایل پرداخت نفقه به حساب خانم … از ناحیه ت. ن. خ. ارائه گردیده است، مضافاً به اینکه از تاریخ طرح شکایت، شاکیه در منزل پدری خود زندگی می کرده و قطعاً تمکین از شوهر نداشته در حالی که ترک انفاق با تمکین محقق و جنبه کیفری خواهد داشت؛ لذا دادگاه با عدم احراز وقوع بزه در این دو مورد و با استناد به بند یک ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و اصل برائت با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته رأی بر برائت مشارٌالیه از اتهامات 1- ترک انفاق، 2- توهین، صادر می نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 21 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار تولیت ـ پورعرب فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی