رای شماره 2684 مورخ 1401/11/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
خ. م.:
این پرونده به شکایت درباره ابطال مصوبه شماره 3039؍00؍28-13؍9؍1400 شورای اسلامی شهر اصفهان اختصاص دارد. بر اساس این مصوبه، تخفیف 50 درصدی برای عوارض ناشی از جابهجایی درختان در پروژههای عمرانی تصویب شده است. شاکیان ادعا کردهاند که این مصوبه با تبصره 3 ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 17؍2؍1387 و بند 9 اصل 3 قانون اساسی مغایر بوده و از حدود اختیارات شورای اسلامی شهر خارج است. در پاسخ به این ادعا، رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان با استناد به قوانین و مقررات مختلف، از جمله ماده 67 قانون احکام دائمی برنامههای توسعه کشور، از قانونی بودن مصوبه دفاع کرده است. با این حال، هیات عمومی دیوان عدالت اداری با استناد به قانون حفظ و گسترش فضای سبز و عدم پیشبینی مجوز اخذ عوارض برای جابهجایی درختان، این مصوبه را خلاف قانون و خارج از حدود اختیار تشخیص داده و بر اساس بند 1 ماده 12 و مواد 13 و 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392، از تاریخ تصویب ابطال کرد.
بسم الله الرحمن الرحیم
شماره دادنامه: 140109970905812684
تاریخ دادنامه: 18؍11؍1401
شماره پرونده: 0003952
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: آقای … و علیرضا طغیانی خوراسگانی
موضوع شکایت و خواسته: ابطال مصوبه شماره 3039؍00؍28-13؍9؍1400 شورای اسلامی شهر اصفهان
گردش کار: شاکیان به موجب دادخواست واحدی ابطال بندهای موضوع (ب) و (ج) مصوبه شماره 3303؍93؍28-11؍8؍1393 و مصوبه شماره 3039؍00؍28-13؍9؍1400 شورای اسلامی شهر اصفهان را خواستار شده اند و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده اند:
" در دو مصوبه معترض عنه، اعطاء تخفیف یا معافیت از پرداخت عوارض به شهرداری به صورت غیرقانونی تصویب شده است و به لحاظ مغایرت با مواد قانونی مذکور ذیل خارج از حدود اختیارات قانونی طرف شکایت م. ب.. لذا بر اساس بند 1 ماده 12 و ماده 13 قانون دیوان عدالت اداری تقاضای ابطال دو مصوبه مورد اعتراض را از تاریخ تصویب درخواست می نماییم:
الف- دو مصوبه مورد اعتراض مذکور با تبصره 3 ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 17؍2؍1387 که طی آن قوانین و مقررات مربوط به اعطاء تخفیف یا معافیت از پرداخت عوارض یا وجوه به شهرداری ها و دهیاری ها ملغی گردیده است مغایرت دارد. در تبصره 3 ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 17؍2؍1387 ملغی شدن قوانین و مقررات مربوط به معافیت یا اعطاء تخفیف پرداخت وجوه به شهرداری ها علاوه بر عوارض مورد تاکید قرار گرفته است.
ب- دو مصوبه مورد اعتراض مذکور با بند 9 اصل 3 قانون اساسی که رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای همه، در تمام زمینه های مادی و معنوی را از وظایف حاکمیت شمرده است، مغایرت دارد.
ج- در آرای متعدد هیات عمومی دیوان عدالت اداری از جمله دادنامه های شماره 1262-20؍11؍1394، 627-4؍7؍1397 و 26-15؍1؍1396 اعطاء تخفیف و یا معافیت از پرداخت عوارض یا مواردی از این قبیل مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات دانسته شده و ابطال گردیده است. از طرفی در دادنامه شماره 816-25؍6؍1399 و بند (ب) دادنامه شماره 2144-20؍7؍1400 با در نظر گرفتن حقوق افراد تضییع شده در اثر اجرای این گونه مصوبات، مصوبات ناظر بر اعطاء تخفیف و یا معافیت از پرداخت عوارض یا مواردی از این قبیل را از تاریخ تصویب ابطال نموده است. "
متن مصوبه مورد شکایت به شرح زیر است:
" مصوبه شماره 3039؍00؍28-13؍9؍1400:
شهردار محترم اصفهان
موضوع: مصوبه شورای اسلامی
لایحه شماره 8692؍00؍س-1؍8؍1400 معطوف به بند (ب) از مصوبه شماره 3303؍93؍28-11؍8؍1392 در خصوص اعطای تخفیف تا میزان 50% عوارض ناشی از حذف درختان در مسیر اماکن و محدوده احداث ساختمانها با تایید هیات مدیره سازمان پارک ها و فضای سبز، در راستای حفظ حداکثری درختان و کاهش خسارت های جبرانناپذیر به فضای سبز شهر اصفهان و نیز ایجاد هم افزایی کلیه مناطق و مدیریت ها و سازمان های زیر مجموعه شهرداری اصفهان و یا خارج از آن حاکی از پیشنهاد تعلق تخفیف مذکور در خصوص جابه جایی درختان در مسیر پروژه های عمرانی با تایید هیات مدیره سازمان پارک ها و فضای سبز در جلسات کمیسیون سلامت محیط زیست و خدمات شهری منتهی به جلسه علنی مورخ 7؍9؍1400 مورد بررسی قرار گرفت و اعمال ضریب 50% به عوارض ناشی از جابه جایی درختان در مسیر پروژه های عمرانی و... با تایید هیات مدیریه سازمان مذکور به تصویب رسید. مراتب بر اساس مفاد بند 16 از ماده 80 قانون تشکیلات شوراهای اسلامی و مندرجات آییننامه اجرایی نحوه وضع و وصول عوارض... جهت صدور دستور انجام اقدامات قانونی بعدی اعلام میگردد.- رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان"
در پاسخ به شکایت مذکور، رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان به موجب لایحه شماره 1504؍01؍28-7؍4؍1401 اعلام کرده است:
" اولاً: برابر مقررات آییننامه اجرایی اصلاح لایحه قانونی حفظ و گسترش فضای سبز، از جمله تبصره 1 ماده 5 آن، مودی عوارض مذکور کلیه دستگاه های ارائه دهنده خدمات شهری از قبیل آب، فاضلاب، گاز، برق، مخابرات و غیره م. ب..
ثانیاً: با استناد به وحدت ملاک حاصل از قوانین و مقررات متعدد از جمله ماده 2 قانون مالیات های مستقیم که الف: وزارتخانه ها و موسسات دولتی، ب: دستگاه های عمومی که بودجه آنها به وسیله دولت تامین میشود.
ج: شهرداری ها را از شمول مقررات قانون فوق الذکر و به تبع پرداخت مالیات موضوع این قانون خارج نموده است.
ثالثاً: ماده 67 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور که بیان می دارد: «در راستای اصلاح نظام اداری کشور همه تکالیف و مجوزهای قانونی دریافت وجه برای ارائه خدمات و پاسخ استعلامات دستگاه های اجرایی با یکدیگر لغو میشود» و نیز لایحه معافیت دستگاه های دولتی از پرداخت هزینه دادرسی.
رابعاً: نظر به جایگاه امر خدمات رسانی دستگاه های اجرایی در راستای انجام پروژه های عمرانی و مباحث مربوط به حقوق عمومی و نیز اینکه انجام پروژه های عمرانی در جهت عمران، آبادانی و احیاء امری غیرقابل اجتناب بوده و منافع آن متوجه تمامی شهروندان میباشد، لذا اقدام شورای اسلامی شهر در اعمال ضریب 50% مبلغ تعیینی عوارض برای قطع درختان در مسیر پروژه های عمرانی متناسب با سیاست های عمومی کشور و قوانین و مقررات بوده و مغایرتی با آنها ندارد. کما اینکه مصوبه فوق الذکر همان گونه که از متن آن به خوبی برمی آید و برخلاف ادعای مطروحه از سوی شکات به هیچ عنوان شمول تخفیف عوارض نبوده بلکه به صورت وضع عوارض در خصوص جابه جایی درختان واقع در مسیر پروژه های عمرانی است که ضریب آن به صورت 50% عوارض مصوبه قبلی تعیین گردیده است.
خامساً: همچنین ب. ت. ب. اینکه موضوع مصوبات مورد اعتراض در خصوص تخفیف عوارض حذف و جابه جایی درختان مربوط به زمان احداث ساختمان توسط مالکین و یا اجرای طرح های عمرانی توسط دستگاه های اجرایی م. ب. و حذف یا جابه جایی درختان در این گونه موارد (برخلاف موارد تخریب و یا آسیب عمدی که مشمول جرایم و مجازات های قانونی میگردد) غیر قابل اجتناب بوده همچنین از سوی دیگر نمی توان به سبب حفظ درختان مالکین را از اعمال حقوق مالکانه و یا دستگاه های اجرایی را از اجرای پروژه های عمرانی منع نمود و اشخاص یاد شده جهت اجرای حقوق قانونی خود به نوعی ناچار از حذف و یا جابه جایی درختان میباشند و در مورد تصادفات نیز ب. ت. ب. اینکه وقوع حوادث نوعاً به صورت غیرعمدی است لذا مصوبات شورای اسلامی شهر اصفهان علاوه بر مطابقت با قوانین و مقررات با در نظر گرفتن واقعیت موجود و اصول حقوقی تنظیم گردیده است، لذا مشخص نیست که شکات چه هدفی را از ابطال مصوبات مذکور دنبال می نمایند که بدین ترتیب شکایت مطروحه از این جهت نیز دارای اشکال بوده و پذیرفته نیست. "
پرونده در اجرای ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی سال 1392 به هیات تخصصی شورای اسلامی دیوان عدالت اداری ارجاع شد و این هیات به موجب دادنامه شماره 140109970906010835-19؍10؍1401 بندهای (ب) و (ج) مصوبه شماره 3303؍93؍28-11؍8؍1393 مصوب شورای اسلامی شهر اصفهان را قابل ابطال تشخیص نداد و رای به رد شکایت صادر کرد. رای مذکور به علت عدم اعتراض از سوی رئیس دیوان عدالت اداری و یا ده نفر از قضات دیوان عدالت اداری قطعیت یافت.
رسیدگی به تقاضای ابطال ابطال شماره 3039؍00؍28-13؍9؍1400 شورای اسلامی شهر اصفهان در دستورکار هیات عمومی قرار گرفت.
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 18؍11؍1401 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.
رای هیات عمومی
ب. ت. ب. اینکه در قانون حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها و آییننامه «قانون اصلاح قانون حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها مصوب سال 1359 شورای انقلاب» مصوب 13؍5؍1388 مجمع تشخیص مصلحت نظام برای جابهجایی درختان مجوزی برای اخذ عوارض پیش بینی نشده است، بنابراین مصوبه شماره 3039؍00؍28 مورخ 13؍9؍1400 شورای اسلامی شهر اصفهان که متضمن اخذ عوارض مذکور است، خلاف قانون و خارج از حدود اختیار بوده و مستند به بند 1 ماده 12 و مواد 13 و 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 از تاریخ تصویب ابطال میشود./
حکمتعلی مظفری
رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 2
موارد مرتبط 44
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 852 مورخ 1400/06/31 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 59 مورخ 1401/01/30 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002190814 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1008 مورخ 1396/10/05هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 12 مورخ 1399/02/15 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 181 تا 184 مورخ 1398/05/08 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 58 مورخ 1398/02/29 هیات تخصصی شورای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 587 مورخ 1398/09/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 8 و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001590009 مورخ 1403/07/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 873 مورخ 1398/11/12 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 3248 مورخ 1400/12/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 98 مورخ 1399/03/20 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1019 مورخ 1398/11/28 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000266941 مورخ 1403/02/08 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
عوارض فروش و ارائه خدمات مصوب شورای شهر
مواد 16 و 38 و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 19 مورخ 1400/01/21 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 147 مورخ 1394/05/04 هیات تخصصی عمران، شهرسازی و اسناد دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 357 مورخ 1401/06/02 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 142 مورخ 1394/05/04 هیات تخصصی عمران، شهرسازی و اسناد دیوان عدالت اداری
مواد 50 و 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 68 و69 مورخ 1399/02/31 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 275 مورخ 1391/05/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2062 مورخ 1398/12/19 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1509255 مورخ 1402/06/13 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1335 مورخ 1397/05/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 55 مورخ 1398/02/29 هیات تخصصی شورای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1405 مورخ 1398/07/09 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 320 مورخ 1401/02/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 1و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002868928 مورخ 1402/11/03 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 382 مورخ 1397/03/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 50 و 51 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 156 مورخ 1398/02/10 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 14023139000243793 مورخ 1402/09/20 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003130921 مورخ 1402/11/30 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 999 مورخ 1398/11/26 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 754 مورخ 1399/05/06 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 879052 مورخ 1402/04/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1521844 مورخ 1402/06/14 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 820 مورخ 1399/06/16 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 307 مورخ 1398/06/25 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2071 مورخ 1398/12/27 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001894623 مورخ 1402/07/24 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
نظریات مشورتی 1
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1389 مورخ 1400/12/21
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
مواد مرتبط 3
-
اعمال
از این صفحه
ماده 67 — قانون احکام دائمی برنامههای توسعه کشور (مصوب ۱۳۹۵/۱۱/۱۰)
ماده 67 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
استناد
از این صفحه
ماده 50 — قانون مالیات بر ارزش افزوده
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 17؍2؍1387
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 13 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
مواد 13 و 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
