رای شماره 285 مورخ 1381/08/12 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

رای شماره 285 مورخ 1381/08/12 هیات عمومی دیوان عدالت اداری خ. م.: در پرونده شماره 254/80، شاکی درخواست ابطال بخشنامه شماره 23609/41/01 مورخ 1373/08/28 سازمان ثبت اسناد و املاک کشور را مطرح کرده و ادعا می‌کند که این بخشنامه حق استفاده مشاعی از پارکینگ را که بر اساس ماده 3 و بند (الف) ماده 4 آیین‌نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها مصوب 1347/02/08 به وی تعلق می‌گیرد، نقض می‌کند. در پاسخ به این درخواست، مدیرکل دفتر حقوقی سازمان ثبت استدلال کرده است که بخشنامه یادشده بر اساس قانون تملک آپارتمان‌ها مصوب 1343/12/16 و اصلاحات آن صادر شده و هدف آن جلوگیری از اختلافات بین مالکین در خصوص پارکینگ‌ها و همچنین رعایت گواهی پایانکار شهرداری بوده و با قانون مغایرتی ندارد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری پس از بررسی موضوع، با اکثریت آراء به این نتیجه رسید که مفاد بخشنامه مورد شکایت با قانون تملک آپارتمان‌ها تناقضی ندارد و به همین دلیل، درخواست شاکی را رد کرد. کلاسه پرونده: 254/80 شاکی: آقای …: ابطال بخشنامه شماره 23609/41/01 مورخ 28/8/1373 سازمان ثبت اسناد و املاک کشور و ابلاغی طی شماره 11025-8/9/73 از طرف مدیرکل ثبت اسناد و املاک خوزستان تاریخ رای: یکشنبه 12 آبان 1381 شماره دادنامه: 285 مقدمه: شاکی ب. ش. د. تقدیمی اعلام داشته است، اینجانب اقدام به خرید یک باب آپارتمان از یک مجموعه 9 واحدی نمودم که مطابق ماده 3 و قسمت (الف) ماده 4 آیین‌نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها مصوب 1347/02/08 هیات وزیران، مالک زمین زیربنا که جزئی از قسمت‌های مشترک است نیز می‌گردم، لیکن سازمان ثبت اسناد و املاک کشور با صدور بخشنامه شماره 11025 مورخ 1373/09/08 که نافی مقررات فوق‌الذکر است از حق استفاده مشاعی از پارکینگ محروم ساخته است با عنایت به مراتب مذکور تقاضای لغو بخشنامه شماره 11025 مورخ 1373/09/08 رئیس سازمان ثبت اسناد و املاک کشور را که خلاف قانون و مخالف صریح اصول 138 و 170 قانون اساسی است را دارم.مدیرکل دفتر حقوقی و امور بین‌الملل سازمان ثبت اسناد و املاک کشور در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 4935/11 مورخ 1381/16/13 اعلام داشته‌اند، مفاد بخشنامه مورد شکایت بر مبنای قانون تملک آپارتمان‌ها مصوب 16 اسفند ماه سال 1343 و اصلاحات آن و آیین‌نامه مصوب 1347/02/08 با اصلاحات مربوط در مورد پارکینگ‌ها که تعداد آن کمتر از تعداد واحدهای آپارتمان‌ها ب. ت. ب. مجوز ساختمانی و گواهی پایان‌کار شهرداری می‌باشد، صادر شده است. لذا ادعای مشارالیه مبنی بر اینکه پارکینگ را جزء قسمت‌های مشترک لحاظ نموده مغایر ماده 3 بند (الف) ماده 4 آیین‌نامه قانون مزبور می‌باشد، بنا به مراتب صدور بخشنامه مذکور در مور تعیین تعداد پارکینگ‌های مفروز به منظور جلوگیری از اختلاف مالکین در مورد پارکینگ‌های مشاع و در نتیجه جلوگیری از ایجاد اختلاف بین مالکین آپارتمان‌ها م. ب. و مغایرتی با قانون تملک آپارتمان‌ها و آیین‌نامه اجرایی آن ندارد. لذا خواست شاکی فاقد وجاهت قانونی است، تقاضای رد شکایت را دارد.هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجت‌الاسلام‌والمسلمین دری‌نجف‌آبادی و با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به‌صدور رای می‌نماید. رای هیات عمومی مفاد بخشنامه شماره 23609/41/01 مورخ 1373/08/28 سازمان ثبت اسناد و املاک کشور مبنی بر اینکه در تنظیم صورت‌مجلس تفکیکی باید تعداد پارکینگ‌های یک مجتمع ساختمانی و در صورت عدم تکافوی آنها واحدهای بدون پارکینگ معین و مشخص گردد و مراتب در تنظیم اسناد رسمی مربوط به نقل و انتقال واحدهای مذکور قید شود، مبتنی بر گواهی پایان‌کار و مقررات قانون تملک آپارتمان‌ها م. ب. و مغایرتی با قانون ندارد. رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری - درّی نجف آبادی