رای شماره ۳۱۳ مورخ ۱۳۷۵/۱۲/۱۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری(موضوع: ابطال ماده یک آییننامه اجرایی مزایای شغل پرسنل مشمول قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران) ماده ۱۳۰ و ۱۳۹ قانون آجا در مقام بیان حقوق ماهانه و مزایای شغل پرسنل ارتش اعم از ثابت و پیمانی است و اختصاص به پرسنل وظیفه ندارد
شاکی مدعی بود که نیروی زمینی ارتش به استناد ماده یک آییننامه اجرایی مزایای شغل، پرسنل وظیفه را از دریافت مزایای تکاوری محروم کرده است. به باور شاکی، اطلاق واژه «پرسنل» در قانون ارتش شامل پرسنل وظیفه نیز میشود و آییننامه اجرایی نباید دامنه آن را محدود کند. ارتش نیز در دفاع اعلام داشت که مزایای مذکور مختص پرسنل کادر ثابت و پیمانی است.
اصلِ حقوقی: آییننامه اجرایی مصوب قوه مجریه نباید دامنه شمول قوانین مصوب مجلس را تضییق نموده و پرسنل وظیفه را برخلاف اطلاق قانون مستثنی کند.
مستند: ماده ۵۰ قانون نظام وظیفه عمومی، ماده ۱۳۹ قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران، بند ب ماده ۲۱ قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران
کلیدواژهها: قانون ارتش، مزایای شغل، پرسنل وظیفه، آییننامه اجرایی، تضییق قانون
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
مرجع: هیئت عمومی دیوان عدالت اداری
کلاسه پرونده: ۲۵۷/۷۵
شماره دادنامه: ۳۱۳
تاریخ رای: شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۷۵
شاکی: آقای …: ابطال ماده یک آییننامه اجرایی مزایای شغل پرسنل مشمول قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران
مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشتهاند، نیروی زمینی ارتشجمهوری اسلامی ایران بدون توجه به نص صریح ماده (۵۰) قانون نظام وظیفه عمومی به استناد به ماده یک آییننامه اجرایی مزایای شغل مصوب ۵/۹/۶۸ هیات وزیران موضوع ماه (۱۳۹) قانون ارتش که میگوید «به پرسنل کادر ثابت و پیمانی مشمول قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب ۷/۷/۶۶ طبق این آییننامه ماهیانه مبلغی بهعنوان مزایای شغل پرداخت میگردد.» به علم عدم ذکر عنوان پرسنل وظیفه در آییننامه فوق اینجانب را فاقد استحقاق مزایای تکاوری اعلام نموده و از پرداخت مزایای فوقالذکر استنکاف ورزیده است در ماده ۱۳۹ قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران «پرسنل» به صورت عام بیان شده و اسمی از پرسنل کادر یا پیمانی و یا وظیفه برده نشده است و کلمه پرسنل در ماده فوق مستنداً به بند (ب) ماده (۲۱) قانون ارتش به پرسنل وظیفه نیز اطلاق میگردد. بنابراین حذف پرسنل وظیفه از شمار پرسنل ارتش جمهوری اسلامی ایران در ماده یک آییننامه مذکور و تخصیص دادن معدنی کلمه «پرسنل» مندرج در ماده (۱۳۹) فقط به پرسنل کادر و پیمانی فاقد دلیل قانونی بوده و بر خلاف نص صریح ماده (۱۳۹) و بند (ب) ماده ۲۱ قانون موصوف و موجب تضییق دامنه شمول مواد قانونی مذکور میگردد، در نتیجه خروج قوه مجریه از حدود اختیارات قانونی خود م. ب.. معاون پرسنلی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۱۷/۱۱/۲۰۴- ۲۹/۵/۷۳ اعلام داشتهاند، با بررسی فصل هفتم قانون آجا و همچنین ماده (۱۳۰)همین قانون که مقدم بر سایر بخشهای این فصل م. ب. کاملاً مشخص است که بخشهای مزبور در خصوص مقررات ماده (۱۳۰) ق آجا بوده و در این ماده صراحتاً وجوه دریافتی ماهانه پرسنل کادر ثابت و پیمانی اعم از حقوق مزایای مستمر و مزایای شغل تعیین گردیده است، بنابراین مزایای شغل مندرج ماده (۱۳۹) ق آجا در حقیقت تشریح جزییات مقررات ماده (۱۳۰) بوده و هیچگونه ارتباطی به پرسنل وظیفه نخواهد داشت. فلذا قید عبارت «به پرسنل کادر ثابت و پیمانی مشمول قانون آجا...» در صدر ماده ۱ آییننامه اجرایی شغل ب. ت. ب. مقررات ماده (۱۳۰) ق آجا بوده و هیچگونه معایرتی بین مصوبه هیات محترم وزیران با مقررات قانونی از جمله ماده ۱۳۹ نداشته و ادعای خ. م. ب. ابطال ماده (۱) آییننامه مزبور و پرداخت مزایای شغل به پرسنل وظیفه مبنای صحیحی ندارد.
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجتالاسلام و المسلمین اسماعیل فردوسیپور و با حضور روسای شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اتفاق آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
ب. ت. ب. ماده ۱۳۰ قانون آجا که در مقام بیان حقوق ماهانه پرسنل ارتش اعم از کادر ثابت و پیمانی بوده است و ماده ۱۳۹ نیز ناظر به تعیین مزایای شغل همان پرسنل مذکور در فصل هفتم (ماده ۱۳۰)م. ب. و ماده ۱ آییننامه اجرایی مزایای شغلی پرسنل ارتش مصوب ۱۳۶۸ در اجرای مفاد ماده مزبور انشاء و تصویب شده، خلاف قانون تشخیص داده نمیشود.
رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری- اسماعیل فردوسیپور
text = matn.replace(regex, '$1');
$('#Div_1').html(text);
if (parseInt(navigator.appVersion)
$("a[name=copy_pre]").click(function () {
range.selectNodeContents(el);
sel.removeAllRanges();
sel.addRange(range);
showNotification1();
}.box.comment-form .form-group {
}fieldset {
}.btncss{
رای شماره 313 مورخ 1375/12/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
در پرونده شماره 257/75 که در تاریخ 11 اسفند 1375 مورد بررسی قرار گرفت، شاکی درخواست ابطال ماده یک آییننامه اجرایی مزایای شغل پرسنل مشمول قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران را مطرح کرد. وی ادعا کرد که نیروی زمینی ارتش به استناد این آییننامه، پرسنل وظیفه را از دریافت مزایای شغل محروم کرده است، در حالی که ماده 139 قانون ارتش بهطور کلی به واژه "پرسنل" اشاره دارد و شامل پرسنل وظیفه نیز میشود. در پاسخ به این ادعا، معاون پرسنلی نیروی زمینی اعلام کرد که آییننامه مذکور بهطور صریح فقط شامل پرسنل کادر و پیمانی است و هیچ ارتباطی به پرسنل وظیفه ندارد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری پس از بررسی موضوع، با استناد به ماده 130 و 139 قانون آجا و تطابق آن با مصوبه هیات وزیران، ماده یک آییننامه را خلاف قانون تشخیص نداد و به این ترتیب درخواست شاکی را رد کرد.
مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشتهاند، نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بدون توجه به نص صریح ماده (50) قانون نظام وظیفه عمومی به استناد به ماده یک آییننامه اجرایی مزایای شغل مصوب 5/9/68 هیات وزیران موضوع ماه (139) قانون ارتش که میگوید «به پرسنل کادر ثابت و پیمانی مشمول قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 7/7/66 طبق این آییننامه ماهیانه مبلغی بهعنوان مزایای شغل پرداخت میگردد.» به علم عدم ذکر عنوان پرسنل وظیفه در آییننامه فوق اینجانب را فاقد استحقاق مزایای تکاوری اعلام نموده و از پرداخت مزایای فوقالذکر استنکاف ورزیده است در ماده 139 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران «پرسنل» به صورت عام بیان شده و اسمی از پرسنل کادر یا پیمانی و یا وظیفه برده نشده است و کلمه پرسنل در ماده فوق مستنداً به بند (ب) ماده (21) قانون ارتش به پرسنل وظیفه نیز اطلاق میگردد. بنابراین حذف پرسنل وظیفه از شمار پرسنل ارتش جمهوری اسلامی ایران در ماده یک آییننامه مذکور و تخصیص دادن معدنی کلمه «پرسنل» مندرج در ماده (139) فقط به پرسنل کادر و پیمانی فاقد دلیل قانونی بوده و بر خلاف نص صریح ماده (139) و بند (ب) ماده 21 قانون موصوف و موجب تضییق دامنه شمول مواد قانونی مذکور میگردد، در نتیجه خروج قوه مجریه از حدود اختیارات قانونی خود م. ب.. معاون پرسنلی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 17/11/204- 29/5/73 اعلام داشتهاند، با بررسی فصل هفتم قانون آجا و همچنین ماده (130)همین قانون که مقدم بر سایر بخشهای این فصل م. ب. کاملاً مشخص است که بخشهای مزبور در خصوص مقررات ماده (130) ق آجا بوده و در این ماده صراحتاً وجوه دریافتی ماهانه پرسنل کادر ثابت و پیمانی اعم از حقوق مزایای مستمر و مزایای شغل تعیین گردیده است، بنابراین مزایای شغل مندرج ماده (139) ق آجا در حقیقت تشریح جزئیات مقررات ماده (130) بوده و هیچگونه ارتباطی به پرسنل وظیفه نخواهد داشت. فلذا قید عبارت «به پرسنل کادر ثابت و پیمانی مشمول قانون آجا...» در صدر ماده 1 آییننامه اجرایی شغل ب. ت. ب. مقررات ماده (130) ق آجا بوده و هیچگونه معایرتی بین مصوبه هیات محترم وزیران با مقررات قانونی از جمله ماده 139 نداشته و ادعای خ. م. ب. ابطال ماده (1) آییننامه مزبور و پرداخت مزایای شغل به پرسنل وظیفه مبنای صحیحی ندارد.
رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری- اسماعیل فردوسیپور