رأی
رأی شماره 425 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ابطال بند (5) بخش چهارم فصل اول تعرفه عوارض محلی شورای اسلامی شهر محمدشهر در سال 1395 ناظر بر اخذ عوارض از پیمانها و قراردادها ب
شماره هـ / ۳۲۷ / ۹۵
۱۳۹۵ / ۷ / ۱۸
بسمه تعالي
جناب آقاي جاسبي
مديرعامل محترم روزنامه رسمي جمهوري اسلامي ايران
با سلام
يك نسخه از رأي هيأت عمومي ديوان عدالت اداري به شماره دادنامه ۴۲۵ مورخ ۱۳۹۵ / ۷ / ۶ با موضوع :
« بند ۵ بخش چهارم فصل اول تعرفه عوارض محلي شوراي اسلامي شهر محمدشهر در سال ۱۳۹۵ ناظر بر اخذ عوارض از پيمانها و قراردادها خلاف قانون و خارج از حدود اختيارات شوراي اسلامي شهر است و از تاريخ تصويب ابطال ميشود .» جهت درج در روزنامه رسمي به پيوست ارسال ميگردد .
مديركل هيأت عمومي و سرپرست هيأتهاي تخصصي ديوان عدالت اداري ـ مهدي دربين
تاريخ دادنامه : ۱۳۹۵ / ۷ / ۶ شماره دادنامه : ۴۲۵ كلاسه پرونده : ۳۲۷ / ۹۵
مرجع رسيدگي : هيأت عمومي ديوان عدالت اداري
شاكي : آقاي اميد محمدي
موضوع شكايت و خواسته : ابطال بند ۵ بخش چهارم فصل اول تعرفه عوارض محلي شوراي اسلامي شهر محمدشهر در سال ۱۳۹۵
گردش كار : آقاي اميد محمدي به موجب دادخواستي ابطال بند ۵ بخش چهارم فصل اول تعرفه عوارض محلي شوراي اسلامي شهر محمدشهر در سال ۱۳۹۵ در اجراي مقررات ماده ۹۲ قانون تشكيلات و آيين دادرسي ديوان عدالت اداري را خواستار شده و در جهت تبيين خواسته اعلام كرده است كه :
« بخش اول : مشخصات مصوبه مورد اعتراض
به استحضار ميرساند شهرداري محمدشهر كرج به موجب مفاد تعرفه شماره ۳ از بخش ۴ از فصل ۱ دفترچه تعرفه عوارض شهرداري محمدشهر در سال ۱۳۹۵ ، مطالبه عوارض ماهيانه را براي هر دكل كرده است :
« عوارض پيمانها در اجراي ماده ۱۰۶ قانون شهرداري، عبارت است از عوارض اقدامات پيمانكاران، مقاطعه كاران، شركتها، مؤسسات، سازمانهاي اجرايي، كه بايستي كارفرما ( ذيحسابي كارفرما ) از كل مبلغ صورت وضعيت پيمان كسر و حداكثر تا ۲ ماه بعد از هر
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
[ ۱ ] - رجوع شود به رويههاي كنترل و بازرسي كشورهاي صاحب بندر ۲۰۱۱ ( قطعنامه ( ۲۷ ) ۱۰۵۲ .
الف )
پرداخت به حساب شهرداري واريز نمايند و در صورت عدم پرداخت از طريق كميسيون ماده ۷۷ قابل رسيدگي خواهد بود . مبلغ عوارض فوق نيمدرصد صورت وضعيت تعيين ميگردد .
تبصره ۲ : اين عوارض به موافقتنامهها، قراردادها و مصالحهنامههاي رسمي و غيررسمي ( قولنامهاي ) كليه افراد حقيقي و حقوقي و شهرداري م. ت. عوارض محلي تعلق ميگيرد .»
بخش دوم : مغايرت مصوبه با قوانين و خروج از اختيارات قانوني ( مواد قانوني كه ادعاي مغايرت مصوبه با آن شده و دلايل و جهات اعتراض از حيث مغايرت مصوبه با قوانين و خروج از اختيارات مرجع تصويبكننده ):
۱ ـ ممنوعيت برقراري عوارض به درآمدهاي مأخذ محاسبه ماليات توسط شوراها ( ممنوعيت جمع ماليات و عوارض )
توضيح اين كه برقراري عوارض به درآمدهاي مأخذ محاسبه ماليات ( عوارض بر درآمد ) اصلاً در صلاحيت و حدود اختيارات شوراها نيست و متولي اين امر به موجب قانون حوزههاي مالياتي ميباشد . در عوارض بر قراردادهاي پيمانكاري اخذ عوارض به علت اين كه به درآمدهاي مأخذ محاسبه ماليات تعلق گرفته و اين امر اخذ وجوه مازاد تلقي گرديده مغاير قانون و خارج از حدود اختيارات شوراها تشخيص و از سوي هيأت عمومي ديوان عدالت اداري باطل اعلام شده است .
۲ ـ مغايرت با آراي هيأت عمومي ديوان عدالت اداري
هيأت عمومي ديوان عدالت اداري در آراء متعددي به صراحت، اصل موضوع مورد استفاده توسط شوراي اسلامي شهر محمدشهر جهت وضع و تعيين عوارض بر قراردادهاي پيمانكاري را غيرقانوني اعلام و مورد ابطال قرار داده است . ليكن عليرغم اعلان آراي مذكور در روزنامه رسمي يا حتي اعلام مستقيم آن توسط اشخاص به آن شورا، تأثيري در روند نادرست آن شورا نداشته و مراجع مذكور نسبت به موضوع بياعتنا هستند :
رويههاي قضايي
بنا به مراتب و نظر به اين كه مصوبه شوراي اسلامي شهر محمدشهر در خصوص عوارض بر قراردادها و پيمانها با ماده ۵۰ قانون ماليات بر ارزش افزوده و آراي هيأت عمومي ديوان عدالت اداري مغايرت دارد، وضع عوارض توسط شوراي اسلامي مذكور در تجويز اخذ عوارض بر قراردادهاي پيمانكاري، خلاف قانون و خارج از حدود اختيارات آن شورا و مغاير آراء صادره در موضوعات مشابه از هيأت عمومي ديوان عدالت اداري ميباشد، لذا مستنداً به مواد ۱۳ ، بند ۱ ماده ۱۲ ، ۸۸ و ۹۲ قانون ديوان عدالت اداري سال ۱۳۹۲ كه مقرر ميدارد : « چنانچه مصوبهاي در هيأت عمومي ابطال شود، رعايت مفاد رأي هيأت عمومي در مصوبات بعدي، الزامي است . هر گاه مراجع مربوط، مصوبه جديدي مغاير رأي هيأت عمومي تصويب كنند، رئيس ديوان موضوع را خارج از نوبت بدون رعايت مفاد ماده ( ۸۳ ) اين قانون و فقط با دعوت نماينده مرجع تصويبكننده، در هيأت عمومي مطرح مينمايد .» استدعاي ابطال مصوبه شوراي اسلامي محمدشهر كرج و جلوگيري از اخذ عوارض غيرقانوني شهرداري محمدشهر را از زمان تصويب و خارج از نوبت دارم .»
متن بند ۵ تعرفه مورد اعتراض به قرار زير است :
« ۵ ـ عوارض بر قراردادها و پيمانها + ارزش افزوده
عوارض پيمانها در اجراي ماده ۱۰۶ قانون شهرداري، عبارت است از عوارض اقدامات پيمانكاران، مقاطعه كاران، شركتها، مؤسسات، سازمانهاي اجرايي، كه بايستي كارفرما ( ذيحسابي كارفرما ) از كل مبلغ صورت وضعيت پيمان كسر و حداكثر تا ۲ ماه بعد از هر پرداخت به حساب شهرداري واريز نمايند و در صورت عدم پرداخت از طريق كميسيون ماده ۷۷ قابل رسيدگي خواهد بود . مبلغ عوارض فوق نيم درصد ( ۰ / ۵ %) صورت وضعيت تعيين ميگردد .
تبصره ۱ : قراردادهاي عمراني اعم از ابنيه، تأسيسات و راهسازي و همچنين قراردادهاي كارهاي مهندسي و اجرايي، مشاورهاي، مطالعاتي و هرگونه قرارداد براي انجام تعهد كاري در زمينه فعاليتهاي ساختماني، تجاري، صنعتي، خدمات مهندسي، پزشكي، كشاورزي و دامپروري خواهد بود .
تبصره ۲ : اين عوارض به موافقتنامهها، قراردادها و مصالحهنامههاي رسمي و غيررسمي ( قولنامهاي ) كليه افراد حقيقي، حقوقي و شهرداري م. ت. عوارض محلي تعلق ميگيرد .»
متن آراء هيأت عمومي ديوان عدالت اداري به شمارههاي ۱۷۶۳ الي ۱۷۷۵ ـ ۱۳۹۳ / ۱۰ / ۱۵ ، ۸۸۰ ـ ۱۳۹۴ / ۷ / ۲۱ و ۱۲۶۳ ـ ۱۳۹۴ / ۱۱ / ۲۰ مفاداً به قرار زير است :
« ب. ت. ب. اين كه به موجب ماده ۵۰ قانون ماليات بر ارزش افزوده مصوب ۱۳۸۷ برقراري هر گونه عوارض و ساير وجوه براي انواع كالاهاي وارداتي، توليدي و ارائه خدمات كه در اين قانون تكليف ماليات آنها مشخص گرديده ممنوع ميباشد و بر اساس بند الف ماده ۳۸ قانون مذكور، نرخ عوارض خدمات كه فعاليتهاي پيمانكاري از جمله آنهاست به ميزان ۱ / ۵ % تعيين شده است و از سويي به موجب ماده ۵۲ قانون ياد شده نيز قانون اصلاح موادي از قانون برنامه سوم توسعه و چگونگي برقراري و وصول عوارض و ساير وجوه از توليدكنندگان كالا، ارائهدهندگان خدمات و كالاهاي وارداتي مصوب ۱۳۸۱ لغو شده است، بنابراين مصوبات مورد اعتراض شوراهاي اسلامي مبني بر اخذ عوارض از فعاليتها و قراردادهاي پيمانكاري مغاير با قانون ميباشد و حكم به ابطال آنها صادر ميشود .»
در اجراي ماده ۹۲ قانون تشكيلات و آيين دادرسي ديوان عدالت اداري، از شوراي اسلامي محمدشهر خواسته شد نماينده خ. ر. ب. جلسه معرفي كنند . هيأت عمومي ديوان عدالت اداري در تاريخ ۱۳۹۵ / ۷ / ۶ با حضور رئيس و معاونين ديوان عدالت اداري و رؤسا و مستشاران و دادرسان شعب ديوان و نيز با حضور نماينده معرفي شده از سوي طرف شكايت تشكيل شد و پس از بحث و بررسي با اكثريت آراء به شرح زير به صدور رأي مبادرت كرده است .
رأي هيأت عمومي
مطابق ماده ۹۲ قانون تشكيلات و آيين دادرسي ديوان عدالت اداري مصوب سال ۱۳۹۲ مقرر شده است : « چنانچه مصوبهاي در هيأت عمومي ابطال شود، رعايت مفاد رأي هيأت عمومي در مصوبات بعدي الزامي است . هر گاه مراجع مربوط، مصوبه جديدي مغاير رأي هيأت عمومي تصويب كنند، رئيس ديوان موضوع را خارج از نوبت، بدون رعايت مفاد ماده ۸۳ قانون مذكور و فقط با دعوت نماينده مرجع تصويبكننده در هيأت عمومي مطرح مينمايد .» نظر به اين كه در آراء شماره ۱۷۶۳ الي ۱۷۷۵ ـ ۱۳۹۳ / ۱۰ / ۱۵ ، ۸۸۰ ـ ۱۳۹۴ / ۷ / ۲۱ هيأت عمومي ديوان عدالت اداري مصوبات شوراهاي اسلامي شهرهاي مختلف در خصوص اخذ عوارض از پيمانها و قراردادها به لحاظ مغايرت با قانون و خروج از حدود اختيارات ابطال شدهاند و شوراي اسلامي شهر محمدشهر در تصويب بند ۵ بخش چهارم فصل اول تعرفه عوارض محلي سال ۱۳۹۵ بدون رعايت مفاد آراء مذكور، عوارض بر قراردادها و پيمانها به علاوه ارزش افزوده را وضع كرده است، بنابراين بند مذكور با استناد به بند ۱ ماده ۱۲ و ماده ۱۳ و مواد ۸۸ و ۹۹ قانون تشكيلات و آيين دادرسي ديوان عدالت اداري مصوب سال ۱۳۹۲ از تاريخ تصويب ابطال ميشود .
رئيس هيأت عمومي ديوان عدالت اداري ـ محمدكاظم بهرامي
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 2
موارد مرتبط 42
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 852 مورخ 1400/06/31 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 59 مورخ 1401/01/30 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002190814 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1008 مورخ 1396/10/05هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 12 مورخ 1399/02/15 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 181 تا 184 مورخ 1398/05/08 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 58 مورخ 1398/02/29 هیات تخصصی شورای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 587 مورخ 1398/09/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 8 و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001590009 مورخ 1403/07/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 873 مورخ 1398/11/12 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 3248 مورخ 1400/12/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 98 مورخ 1399/03/20 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1019 مورخ 1398/11/28 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000266941 مورخ 1403/02/08 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
عوارض فروش و ارائه خدمات مصوب شورای شهر
مواد 16 و 38 و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 19 مورخ 1400/01/21 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 147 مورخ 1394/05/04 هیات تخصصی عمران، شهرسازی و اسناد دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 357 مورخ 1401/06/02 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 142 مورخ 1394/05/04 هیات تخصصی عمران، شهرسازی و اسناد دیوان عدالت اداری
مواد 50 و 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 68 و69 مورخ 1399/02/31 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 275 مورخ 1391/05/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2062 مورخ 1398/12/19 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1509255 مورخ 1402/06/13 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1335 مورخ 1397/05/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 55 مورخ 1398/02/29 هیات تخصصی شورای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1405 مورخ 1398/07/09 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 320 مورخ 1401/02/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 1و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002868928 مورخ 1402/11/03 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 382 مورخ 1397/03/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 50 و 51 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 156 مورخ 1398/02/10 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 14023139000243793 مورخ 1402/09/20 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003130921 مورخ 1402/11/30 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 999 مورخ 1398/11/26 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 754 مورخ 1399/05/06 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 879052 مورخ 1402/04/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1521844 مورخ 1402/06/14 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 820 مورخ 1399/06/16 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 307 مورخ 1398/06/25 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2071 مورخ 1398/12/27 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001894623 مورخ 1402/07/24 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
مواد مرتبط 2
-
در اجرای
از این صفحه
ماده 106 — قانون شهرداری
ماده 106 قانون شهرداری
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 50 — قانون مالیات بر ارزش افزوده
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387 برقراری هر گونه عوارض و سای
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
