رای شماره 440 مورخ 1400/03/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
خ. م.:
موضوع این شکایت، درخواست ابطال ماده 6 مصوبه شماره 186/93/ش-1393/01/24 شورای اسلامی شهر رشت است. بر اساس این مصوبه، شهرداری مجاز به اخذ کارمزد برای تقسیط بدهیهای معوق م. ب.. شاکی به این مصوبه اعتراض کرده و ادعا میکند که این مصوبه با قانون و شرع مغایرت دارد و همچنین خارج از صلاحیت مرجع تصویبکننده صادر شده است. او به آرای متعدد هیات عمومی دیوان عدالت اداری اشاره کرده که مصوبات مشابهی را ابطال نمودهاند. در مقابل، شورای اسلامی شهر رشت به ماده 32 آییننامه مالی شهرداریها و ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت استناد کرده و قانونی بودن این مصوبه و ضرورت آن برای حفظ بیتالمال و تسهیل پرداخت بدهیها را مطرح کرده است. در نهایت، هیات عمومی دیوان عدالت اداری ب. ت. ب. آرای قبلی و این نکته که مصوبه مورد نظر قبل از تصویب قانون رفع موانع تولید به تصویب رسیده، آن را خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات اعلام کرده و از تاریخ تصویب ابطال نموده است. این تصمیم بر اساس بند 1 ماده 12 و مواد 13 و 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری اتخاذ شده است.
بسم الله الرحمن الرحیم
شماره دادنامه: 440
تاریخ دادنامه: 1400/03/11
شماره پرونده: 9900132
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: آقای … شکایت و خواسته: ابطال ماده 6 مصوبه شماره 186/93/ش-24/1/1393 شورای اسلامی شهر رشت
گردش کار: شاکی به موجب دادخواستی ابطال ماده 6 مصوبه شماره 186/93/ش-24/1/1393 شورای اسلامی شهر رشت را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که:
«احتراماً به استحضار می رسانم شهرداری منطقه 3 رشت در اجرای ماده 6 مصوبه شورای اسلامی شهر رشت به شماره مصوبه 186/93-24/1/1393 که در تعرفه عوارض و بهای خدمات شهرداری سال 1394 در صفحه 207 و 208 تعرفه در خصوص کارمزد تقسیط بدهی به تصویب رسانید که این مصوبه مغایر قانون و شرع و خارج از صلاحیت مرجع تصویب کننده در سال به تصویب رساندن آن م. ب. و بنا به دلایل زیر و به دلیل تضییع حقوق اینجانب تقاضای ابطال مصوبه از تاریخ تصویب م. ا. و ب. ت. ب. آرای متعدد هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه های 1789-22/10/1393، 336 و 367-26/5/1395 در خصوص شهرداری قروه، 368-26/5/1396، 1844-20/9/1397 در مورد مصوبه شورای شهر صدرا، 185-20/3/1396 در مورد مصوبه شورای شهر سنندج، 55-28/1/1397 در مورد مصوبه شورای شهر میانه در خصوص موارد مشابه رسیدگی نموده و ب. ت. ب. اینکه مصوبه اخذ کارمزد تقسیط عوارض شهرداریها مزبور را مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات مرجع تصویب کننده اعلام داشته و حکم به ابطال مصوبات مورد اشاره صادر گشته لذا ب. ت. ب. رسیدگی و صدور حکم هیات عمومی دیوان عدالت اداری تقاضای اعمال ماده 92 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری م. ا..
1- اینجانب قبلاً در دیوان عدالت اداری تقاضای ابطال مصوبه کارمزد تقسط شورای شهر رشت داده بودم که پرونده به شماره کلاسه 9600549 در هیات عمومی دیوان اخطاریه رفع نقص به منظور مکتوب نمودن شماره مصوبه و عکس مصوبه برایم ابلاغ گردیده و بنده مراجعات مکرری به شهرداری و شورای شهر رشت داشتم ولی مسئولان شهرداری و شورا از دادن شماره مصوبه به بنده امتناع می نمودند و بنده شماره مصوبه را از یک کارمند ساده به صورت پنهانی دریافت نمودم و همان شماره مصوبه را مکتوب نمودم و ظاهراً شهرداری یا شورای شهر رشت شماره مصوبه را به هیات عمومی ارسال نمود که شماره مصوبه را عمداً 166-7/9/1395 مکتوب نمود تا بتوانند با تاریخ جدید مصوبه، رای را به نفع خود دریافت کنند ولی بنده با تحقیق و جستجو فراوان توانستم رونوشت فرم تقسیط نامه که به دستور مدیر شهرداری منطقه 3 رسیده و با شماره 190639-18/9/1395 در شهرداری منطقه 3 به ثبت رسیده را پیدا نمایم و در صفحه شماره سه همین دادخواست ضمیمه م. ب. و باید به عرض برسانم تقسیط نامه بنده بر اساس اجرای مصوبه شماره 93/186-24/1/1393 انجام گشته که در متن چاپی تقسیط نامه نیز همین شماره مصوبه مکتوب گشته که به امضای بنده و مدیر منطقه 3 شهرداری رشت رسیده است.
2- ب. ت. ب. آرای متعدد هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره های دادنامه 55-28/1/1397، 1789-22/10/1393، 1844-20/9/1397، 366 و 367 و 368-26/5/1395، 185-2/3/1396 که در تمام دادنامهها مصوبه شورای شهرهای مختلف مبنی بر اخذ کارمزد تقسیط از بدهی اشخاص را مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات مرجع تصویب کننده اعلام داشته و حکم به ابطال مصوبات فوق داده لذا تقاضامندم ب. ت. ب. مشابه بودن موضوع تقاضای ابطال مصوبه شورای شهر رشت در خصوص اخذ کارمزد تقسیط از تاریخ تصویب م. ا..
3- ب. ت. ب. اینکه در قوانین زمان تعیین و تصویب مصوبه شماره 93/186-24/1/1393 شورای شهر رشت هیچ اجازه ای یا قانونی مبنی بر اینکه به شهرداریها یا شورای شهرها اجازه دریافت مبالغ اضافه داده شود وجود نداشته و در ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب سال 1380 که در مقام اصلاح ماده 32 آییننامه مالی شهرداریها به تصویب رسیده صرفاً به شهرداریها اجازه داده شده تا مطالبات خود را با اقساط حداکثر 36 ماهه مطابق دستورالعمل که به پیشنهاد شهرداری به تصویب شورای شهر مربوطه میرسد دریافت کنند و هیچ اجازه مبنی بر اخذ مبالغ اضافی داده نشده بود.
4- شهرداری منطقه 3 رشت در اجرای مصوبه شورای شهر رشت از بابت تسویه مبلغ جریمه کمیسیون ماده صد (400/423/495 ریال) و تسویه عوارض درآمدی (000/483/76 ریال) مبلغ 3/1 را نقداً دریافت نمود و مابقی مبلغ را در ده فقره چک که هر فقره به مدت سه ماهه به مبلغ 000/000/46 ریال از بنده دریافت نمود و به منظور مدت دار بودن سه ماهه چکها مبلغ 000/797/78 ریال کارمزد محاسبه نمود که این مبلغ مصداق بارز رباخواری م. ب. چرا که شهرداری منطقه 3 رشت از بابت مدت دار بودن چکها سود محاسبه کرده و با تغییر نام ربا یا سود به کارمزد، این مبالغ را قانونی جلوه نموده است که دریافت سود از بابت مدت دار بودن چک خلاف شرع و قانون م. ب..
5- مطابق با فرم تقسیط نامه شهرداری منطقه 3 رشت به منظور عدم توانایی مالی و معسر بودن بعضی از مردم جرایم و عوارض را تقسیط مینماید که در شرع و قانون نیز از معسر گرفتن سود یا کارمزد یا ربا روا نمیباشد که در قوانین آیین دادرسی مدنی و اعسار نیز سود یا مبالغ اضافی از معسر پس از دادخواست اعسارش محاسبه نمی شود.
6- یکی دیگر از دلایل اینجانب موضوع تسویه جرایم ساختمانی بوده و ب. ت. ب. اینکه اصل مبلغ جزء جرایم بوده و در قانون جرایم با عوارض تفاوت بسیار دارد و در جرایم به دلیل تنبیه و بازدارنده بودن حداکثر مبالغ محاسبه میشود کارمزد در تقسیط جرایم مغایر قانون وخلاف شرع بوده است که به عنوان مثال در دادخواست مطالبه خسارت در دادگاه، دیگر نمی توان مطالبه تاخیر تادیه از تاریخ وقوع خسارت را درخواست نمود.
7- ب. ت. ب. پاسخ شورای نگبهان در طی استعلام رئیس دیوان عدالت اداری به شماره 18175/41-26/9/1383 که اعلام داشته اجرای مصوبه باطل شده و نیز تصویب مصوبه ای به همان مضمون یا مبتنی بر همان ملاکی که موجب ابطال شده است خلاف تفسیر شورای نگهبان است لذا درخواست اعمال ماده 87 قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری م. ا. و درخواست دارم از شورای نگهبان استعلامی مبنی بر اینکه شرعی بودن اخذ مبالغ اضافه به منظور وعده و مدت دار بودن چک از بابت تسویه جرایم ساختمانی و آیا ب. ت. ب. معسر بودن شخص می توان به بهانه دریافت سود از مدت دار بودن چک مبالغ اضافی دریافت کرد به عمل آورید و ب. ت. ب. نظریه شماره 840-13/1/1374 و نظریه 5621/21/78-13/8/1378 شورای نگهبان که تصریح داشته وصول هرگونه وجهی از اشخاص باید مستند به قانون باشد و اخذ هرگونه وجهی که مستند به قانون نباشد خلاف شرع شناخته میشود و لذا ب. ت. ب. تاریخ تصویب مصوبه 93/186-24/1/1393 شورای شهر رشت که در آن تاریخ هیچ قانون مبنی بر اخذ مبالغ اضافی از جمله سود یا کارمزد تقسیط وجود نداشت لذا شورای شهر رشت در آن تاریخ ماده 6 مصوبه فوق را بدون مستند به قانون به تصویب رسانید. لذا ب. ت. ب. اینکه قانون رفع موانع تولید در سال 1394 به تصویب رسانید و در سال 1395 اجرایی شد و تاریخ تصویب مصوبه شورای شهر در سال 1393 بوده و شورای شهر در خصوص تصویب ماده 6 مصوبه 93/186 خود هیچ مستندی به قانون نداشت. و ب. ت. ب. آرای متعدد هیات عمومی دیوان و تصویب مصوبه اخذ کارمزد تقسیط شورای شهر رشت در تاریخ24/1/1393 که تقسیط نامه بنده بر اساس مصوبه شماره 93/186 تنظیم گشته و در تاریخ فوق اجازه ای مبنی بر دریافت مبالغ اضافه به شورای شهر و شهرداریها داده نشده بود تقاضای اعمال ماده 92 قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری و در پایان ابطال ماده 6 مصوبه شماره 93/186 شورای شهر رشت از تاریخ تصویب به علت مغایرت با قانون و شرع و خارج از اختیارات مرجع تصویب کننده م. ا..»
در پی اخطار رفع نقصی که از طرف دفتر هیات عمومی دیوان عدالت اداری برای شاکی ارسال شده بود وی به موجب لایحه ای که به شماره 99-132-7 مورخ 26/3/1399 ثبت دفتر هیات عمومی و هیاتهای تخصصی دیوان عدالت اداری شده توضیح داده است که:
«ب. ت. ب. اینکه درخواست اعمال ماده 92 قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری بنده موافقت گردیده لذا به منظور تسریع در رسیدگی به خواسته بنده از ادعای خلاف شرع بودن خود انصراف می دهم و رسیدگی به خلاف قانون بودن مصوبه و اعمال ماده 92 قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری را دارم و ب. ت. ب. اینکه در آرای متعدد هیات عمومی دیوان عدالت اداری مصوبات شورای شهرهای مختلف مبنی بر تعیین کارمزد تقسیط را از تاریخ تصویب ابطال نموده و ب. ت. ب. اینکه شهرداری از بابت اجرای مصوبه شورای شهر در سال 1393 از بنده مبلغ هفت میلیون و هشتصد و هفتاد هزار تومان مطالبه نموده موجب تضییع حقوق بنده را نموده لذا تقاضای اعمال ماده 13 قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ابطال نمودن مصوبه از تاریخ تصویب م. ا..»
متن مقرره مورد شکایت به شرح زیر است:
«ماده 6- از باقیمانده بدهی که قرار است قسط بندی شود به میزان ذیل تحت عنوان کارمزد اخذ و به مبلغ باقیمانده مطالبات اضافه میگردد.
1- تا یک سال با اعمال کارمزد 8% سالانه
2- تا دو سال با اعمال کارمزد 12% سالانه
3- تا سه سال با اعمال کارمزد 16% سالانه
تبصره- شهرداری مکلف است مودیانی که از دو سوم به بالا مطالبات شهرداری را پرداخت کنند مبلغی را در صورت تقسیط یک ساله بدون کارمزد دریافت نماید.»
در پاسخ به شکایت مذکور رئیس شورای اسلامی شهر رشت به موجب لایحه شماره 800/99/ش-22/6/1399 توضیح داده است که:
«شهرداریها مستند به ماده 32 آییننامه مالی مجاز به تقسیط مطالبات با بهره متداول بانکی بوده و برابر ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب 1380 (اصلاحیه ماده 32 آییننامه مالی شهرداریها) مجاز به تقسیط مطالبات خود برابر دستورالعمل مصوب شورای اسلامی شهر شده اند. خواهان ماده 73 فوق را به نفع خود تفسیر نمودهاند در حالی که:
1- در این ماده تصریحی به غیرقانونی بودن و یانسخ کارمزد تقسیط نشده است.
2- هیات عمومی دیوان عدالت اداری در آراء صادره (رای شماره 4282-12/1/1395 صادره از شعبه 28 دیوان عدالت اداری و 587-25/11/1383 هیات عمومی) به یوم الادا بودن عوارض ساختمانی برخلاف جرایم تخلفات ساختمانی صحه گذاشته است. بنابراین تقسیط و تعویق وصول مطالبات شهرداری با اخذ کارمزد تقسیط در واقع حفظ بیت المال و رعایت صرفه و صلاح اموال شهرداری که متعلق به همه شهروندان است م. ب..
3- شهرداریها برابر ماده قانونی فوق، الزامی به تقسیط مطالبات خود ندارند. بلکه به صراحت این ماده مجاز به تقسیط مطالبات برابر دستورالعملی که به تصویب شورای اسلامی شهر برسد میباشند که شهرداری رشت نیز حسب تقاضای مودیان و در راستای تکریم ارباب رجوع و حل معضل آن دسته از شهروندان که توان پرداخت دفعتاً واحده عوارض خود را نداشته و خواستار تقسیط مطالبات میباشند و مستند به ماده مذکور دستورالعمل پیشنهادی خ. ر. ب. شورای اسلامی شهر رشت ارائه و شورای شهر رشت نیز با در نظر گرفتن صرفه و صلاح شهرداری و مودیان هر دو طرف قرارداد و با کارمزد تقسیط کمتر از بهره متداول بانکی، دستورالعمل مربوطه را مصوب نموده است. لذا ارباب رجوع در صورت مایل به تقسیط با ارائه درخواست کتبی، رضایت و موافقت خود راجهت تقسیط بدهی خود با پرداخت کارمزد اعلام مینماید و با پرداخت نقدی الزامی به پذیرش شرایط مندرج در دستورالعمل نخواهد داشت.
4- در ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی حق تعدیل دیون ب. ت. ب. شاخص تورم سالانه اعلامی از ناحیه بانک مرکزی نسبت به تمامی طلبکاران و بدهکاران به نحو اطلاق به رسمیت شناخته شده است و شهرداریها نیز مشمول آن می گردند.
5- از سوی دیگر تصویب ماده 59 قانون رفع موانع تولید در سال 1394 و اجازه تقسیط با اخذ کارمزد برابر مصوبه شورای اسلامی شهر و سقف نرخ مصوب شورای پول و اعتبار خود شائبه غیرقانونی بودن اخذ کارمزد تقسیط را برطرف مینماید.
النهایه با عنایت به مراتب معنونه فوق و در نظر گرفتن شرایط تورمی موجود و معضلات مالی و اقتصادی شهرداریهای سراسر کشور و در راستای حفظ بیت المال و ایجاد شرایط بهره مندی یکسان و برابر برای همه شهروندان از خدمات شهرداری، صدور حکم به ابقاء مصوبه معترض عنه و رد شکایت شاکی مورد تمناست.»
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 11/3/1400 با حضور معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.
رای هیات عمومی
هرچند برمبنای حکم مقرر در ماده 59 قانون رفع موانع تولید رقابتپذیر و ارتقای نظام مالی کشور مصوب سال 1394، پرداخت صد درصد عوارض به صورت نقد شامل درصد تخفیفی خواهد بود که به تصویب شورای اسلامی شهر میرسد و در پرداخت عوارض به صورت نسیه (قسطی و یا یکجا) نیز به میزانی که به تصویب شورای اسلامی شهر میرسد حداکثر تا نرخ مصوب شورای پول و اعتبار به مبلغ اضافه میشود؛ ولی با عنایت به اینکه ماده 6 مصوبه شماره 186/93/ش-24/1/1393 شورای اسلامی شهر رشت در خصوص اخذ کارمزد از بابت قسط بندی بدهی باقیمانده قبل از تصویب قانون مذکور بوده و براساس آرای متعدد هیات عمومی دیوان عدالت اداری از جمله دادنامه شماره 367-366 مورخ 26/5/1395 این هیات، مصوبات شوراهای اسلامی شهر در خصوص دریافت کارمزد تقسیط مطالبات شهرداری که در دوره زمانی قبل از تصویب قانون رفع موانع تولید رقابتپذیر و ارتقای نظام مالی کشور به تصویب رسیدهاند، خلاف قانون اعلام شده است، لذا ماده 6 مصوبه شماره 186/93/ش-24/1/1393 شورای اسلامی شهر رشت نیز برمبنای موازین فوق خلاف قانون و خارج از حدود اختیار است و مستند به بند 1 ماده 12 و مواد 13 و 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 از تاریخ تصویب ابطال میشود.
مهدی دربین- هیات عمومی دیوان عدالت اداری
موارد مرتبط 52
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 210 مورخ 1401/04/22 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003275640 مورخ 1402/12/15 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 125 مورخ 1398/04/29 هیات تخصصی شورای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 799 مورخ 1399/06/02 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 842 مورخ 1398/05/01 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 649 تا 657 مورخ 1398/09/30 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1310 مورخ 1398/06/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003134442 مورخ 1402/11/30 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 349 تا 362 مورخ 1399/02/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 645 مورخ 1396/07/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 208 مورخ 1401/04/22 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1560 مورخ 1397/07/10 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 241 مورخ 1396/10/30 هیات تخصصی عمران و شهر سازی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 755 مورخ 1399/06/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 168 مورخ 1401/03/28 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390000792517 مورخ 1402/03/30 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 760 مورخ 1399/05/06 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 705 مورخ 1399/04/21 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
۱۴۰۱/۰۳/۲۸ : تاریخ تصویب
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
هیات تخصصی شوراهای اسلامی
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
رأی
هماستناد
سازش بدون آگاهی کارگر از حقوق خود
مواد 7 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مشروط نمودن پرداخت پاداش پایان خدمت
مواد 7 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1008 مورخ 1392/12/12 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
الزام شهرداری به واگذاری سرقفلی و صلاحیت دیوان
ماده 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
الزام نهاد عمومی به بررسی پرونده جانبازی در کمیسیون پزشکی بر اساس قانون تسهیلات استخدامی و اجتماعی جانبازان
ماده 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
سازمان تأمین اجتماعی و پرداخت بهره وری به کارکنان خود
مواد 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
تصمیم شورای تأمین
ماده 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
نحوه تبدیل وضعیت کارکنان شرکتی
ماده 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
تشکیل کمیسیون بعد از فوت فرد آسیب دیده
مواد 7 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 287 تا 325 مورخ 1389/07/19 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 471 مورخ 1389/10/27 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 7 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
لزوم تبعیت هیأت های رسیدگی به تخلفات اداری از آرای دیوان
مواد 13 و 14 و 7 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
نقش دیوان عدالت اداری در دعوای مطالبه بهای املاک تصرف شده توسط ادارات دولتی
ماده 13 و تبصره 1 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
استفاده از خودروی فاقد بیمه اجباری شخص ثالث
مواد 7 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مرجع صالح در اعتراض به رأی هیأت های حل اختلاف ثبتی
ماده 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
منع اخذ عوارض حق الارض
مواد 7 و 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مرجع صالح رسیدگی به دعوای مطالبه بهای ملک از نهادهای عمومی
ماده 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مرجع احراز سوابق اشتغال بیمه شدگان تأمین اجتماعی
مواد 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
اعاده به خدمت جانبازان دستگاه های اجرایی
مواد 7 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
دیوارکشی در اطراف زمین کشاورزی
مواد 13 و 7 قانون دیوان عدالت اداری
نظریات مشورتی 5
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/3205 مورخ 1396/12/28
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/7 مورخ 1396/01/08
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/1403/1032 — 1404/09/02
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/93/54 مورخ 1393/01/20
ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی استناد نموده است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1403/204 مورخ 1403/03/06
ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی و رویه های مختلف قضایی در زمینه تاخیر در پ
مواد مرتبط 7
-
اعمال
از این صفحه
ماده 73 — قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
ماده 73 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت استناد کرده و قانونی بودن ای
-
اعمال
از این صفحه
ماده 92 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 92 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مورد استدعاست
-
اعمال
از این صفحه
ماده 13 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 13 قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ابطال نمودن مصوبه از تاریخ تص
-
اعمال
از این صفحه
ماده 522 — آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21
ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی حق تعدیل دیون با توجه به شاخص تورم سالانه
-
اعمال
از این صفحه
ماده 59 — قانون رفع موانع تولید رقابتپذیر و ارتقای نظام مالی کشور
ماده 59 قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر و ارتقای نظام مالی کشور مصوب سال
-
اعمال
از این صفحه
ماده 6 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری و در پایان ابطال ماده 6
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 87 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 87 قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مورد استدعاست و درخواست دارم
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
