رای شماره 45 مورخ 1400/02/04 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
خ. م.:
در تاریخ 1400/02/04، هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری به شکایت مربوط به ابطال عبارت «قرارداد کار معین» از بخشنامه شماره 38661 مورخ 02؍02؍1399 سازمان شهرداریها و دهیاریهای کشور و همچنین ابطال «قرارداد کار معین» و ردیف «حق مقطع تحصیلی» از جداول بخشنامههای شماره 99؍42؍80؍97 و 5؍42؍80؍98 رسیدگی کرد. شاکی ادعا کرده است که تسری احکام قرارداد کار معین به کارکنان قراردادی شهرداریها با ماده 117 قانون مدیریت خدمات کشوری و رای وحدت رویه شماره 1334 مورخ 02؍07؍1399 مغایرت دارد و برقراری حق مقطع تحصیلی برای این افراد برخلاف قوانین است. در مقابل، هیات تخصصی با تاکید بر عدم وجود منع قانونی برای استخدام نیروی قراردادی در شهرداریها و صلاحیت سازمان اداری و استخدامی در تعیین نحوه بهکارگیری این نیروها، همچنین با استناد به بند «ب» ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، شکایت را رد کرده و اعلام نمود که مقررات مورد شکایت مغایرتی با قوانین ندارند. این رای ظرف بیست روز از سوی ده نفر از قضات یا رئیس دیوان قابل اعتراض است.
باسمه تعالی
هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
شماره پرونده: 9901778
شماره دادنامه: 140009970906010045
تاریخ: 1400/02/04
شاکی: آقای …
طرف شکایت:
1- سازمان شهرداری ها و دهیاری های کشور
2- استانداری گیلان
موضوع شکایت و خواسته:
1- ابطال عبارت «قرارداد کار معین» از بخشنامه شماره 38661 مورخ 02؍02؍1399 سازمان شهرداری ها و دهیاری های کشور 2- ابطال «قرارداد کار معین» و ردیف «حق مقطع تحصیلی» از جداول بخشنامه شماره 99؍42؍80؍97 مورخ 28؍01؍1397 و شماره 5؍42؍80؍98 مورخ 06؍01؍1398 مدیرکل دفتر امور شهری و شوراهای استانداری گیلان
متن مصوبات مورد شکایت:
الف) بخشنامه شماره 99؍42؍80؍97 مورخ 28؍01؍1397 مدیرکل دفتر امور شهری و شوراها استانداری گیلان
شهرداران محترم سراسر استان
احتراماً در اجرای بخشنامه شماره 2364 مورخ 23؍01؍1397 مقام محترم عالی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و دستورالعمل نحوه اجرای مصوبه مورخ 22؍01؍1397 شورای عالی کار بدین وسیله حداقل دستمزد و مزایای کارکنان قرارداد کار معین (مشخص) شهرداریها و سازمانهای وابسته مطابق جدول ذیل اعلام میگردد. مقتضی است دستور فرمایید با رعایت سایر ضوابط نسبت به اجرای آن برای افراد مشمول اقدام لازم صورت پذیرد.
قرارداد انجام کار معین (مشخص)
حداقل دستمزد
12،921،300 (ریال)
کمک هزینه اقلام مصرفی خانوار
1،100،000 (ریال)
کمک هزینه مسکن
400،000 (ریال)
کمک هزینه عائله مندی (یک فرزند)
1،111،269 (ریال)
درصد مقطع تحصیلی
دیپلم
فوق دیپلم
لیسانس
فوق لیسانس
دکترا
1،292،130
2،584،260
3،876،390
5،168،520
6،460،650
ب) بخشنامه شماره 5؍42؍80؍98 مورخ 06؍01؍1398 مدیرکل دفتر امور شهری و شوراهای استانداری گیلان
شهرداران محترم سراسر استان احتراماً براساس نامه شماره 14104 مورخ 21؍05؍1391 سرپرست محترم دفتر تحول اداری و فناوری اطلاعات سازمان شهرداری ها و دهیاری های کشور و به موجب بخشنامه شماره 265156 مورخ 28؍12؍1397 مقام محترم عالی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و دستورالعمل نحوه اجرای مصوبه مورخ 22؍01؍1397 شورای عالی کار بدین وسیله حداقل دستمزد و مزایای کارکنان قرارداد کار معین (مشخص) شهرداریها و سازمانهای وابسته مطابق جدول ذیل اعلام میگردد. مقتضی است دستور فرمایید با رعایت سایر ضوابط نسبت به اجرای آن برای افراد مشمول اقدام لازم صورت پذیرد.
قرارداد انجام کار معین (مشخص)
حداقل دستمزد
17،212،560 (ریال)
کمک هزینه اقلام مصرفی خانوار
1،900،000 (ریال)
کمک هزینه مسکن
1،000،000 (ریال)
کمک هزینه عائله مندی (یک فرزند)
1،516،881 (ریال)
درصد مقطع تحصیلی
دیپلم
فوق دیپلم
لیسانس
فوق لیسانس
دکترا
1،721،256
3،442،512
5،163،768
6،885،024
8،606،208
ج) بخشنامه شماره 38661 مورخ 02؍02؍1399 سازمان شهرداری ها و دهیاری های کشور
مدیران کل محترم دفاتر امور شهری و شوراهای استانداری های سراسر کشور
موضوع: یکسان سازی احکام کارکنان شهرداری ها
با سلام و احترام به منظور ایجاد وحدت رویه و هماهنگی بیشتر، خواهشمند است دستور فرمایید از این پس جهت صدور احکام کارگزینی کارمندان رسمی، پیمانی، قرارداد کار معین و کارگران قراردادی و رسمی مطابق احکام پیوست اقدام گردد و از صدور هرگونه حکم قرارداد برای کارکنان مذکور خارج از احکام مورد نظر جلوگیری به عمل آید. مدیرکل دفتر نوسازی، تحول اداری
خلاصه دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت: طرفین شکایت برای کارکنان قراردادی شهرداری ها به مانند نیروهای قراردادی موضوع تبصره ذیل ماده 32 قانون مدیریت خدمات کشوری، درصد مقطع تحصیلی برقرار نموده و حکم قرارداد کار معین موضوع تبصره ذیل ماده 32 قانون مدیریت خدمات کشوری را به آنان تسری داده در حالی که در محاسبه حقوق این افراد ماخذ محاسبه، مصوبات شورای عالی کار بوده که به شرح ذیل محرز میشود که انتظار امتزاج این دو و نیز تسری این قرارداد به این قبیل کارکنان خلاف قوانین م. ب.. مستفاد از دادنامه وحدت رویه شماره 1334 مورخ02؍07؍1399 هیات عمومی دیوان عدالت اداری و ماده 117 قانون مدیریت خدمات کشوری، شهرداری ها مستثنی از قانون مدیریت خدمات کشوری بوده و قانون استخدام کشوری(ب. غ. از شهرداری پایتخت) بر شهرداری ها حاکم است بنابراین چون صرفاً به کارگیری نیروی کارگری در تبصره ذیل ماده 4 قانون استخدام کشوری آن هم در مشاغلی که سازمان امور استخدامی تصویب کرده مجوز قانونی یافته است لذا نمیتوان با ملاک از تبصره ذیل ماده 32 قانون مدیریت خدمات کشوری احکام قانون مدیریت را به شهرداریها تسری داد زیرا این امر نیازمند فرایند قانونگذاری است. ن. ب. ا. بدواً طرف اول شکایت طی مکاتبه شماره 38661 مورخ 02؍02؍1392 ضمن تسری قرارداد کار معین موضوع تبصره ذیل ماده 32 قانون مدیریت خدمات کشوری (فرم های تنظیمی معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی وقت) به افرادی که در مانحن فیه فرضاً به عنوان نیروهای تابع قانون کار تعیین وضعیت شده اند ایشان را کارمند «قرارداد معین » تلقی کرده و حق مقطع تحصیلی را نسبت به ایشان برقرار نموده و از سوی دیگر برقراری حقوق و مزایای این دسته از نیروها را مستند به ماخذ مصوبات سال 1397 و 1398 شورای عالی کار دانسته اما در جداول، حق مقطع تحصیلی را مازاد بر مصوبات شورای عالی کار جهت پرداخت مشمولان موصوف شهرداری های استان وضع کرده است لذا مشخص است که مقررات معترض عنه مخالف ماده 117 قانون مدیریت خدمات کشوری و رای وحدت رویه موصوف و خارج از موضوع حصر انواع نیرو مندرج در ماده 4 قانون استخدام کشوری م. ب. زیرا اولاً مقررات معترض عنه به خلق ماهیت التقاطی تحت عنوان نیروی قرارداد کار معین با ماخذ حقوق شورای عالی کار و تبعیت از احکام حقوقی کارکنان تبصره ذیل ماده 32 قانون مدیریت خدمات کشوری منجر شده و ثانیاً حق مقطع تحصیلی که منحصراً برای کارمندان قراردادی موضوع تبصره ذیل ماده 32 قانون مدیریت خدمات کشوری است به این افراد توسعه یافته است بنابراین این امتزاج مخالف قوانین معنونه و بند 10 اصل سوم قانون اساسی محسوب میشود مضافا سازمان امور اداری استخدامی کشور نیز علاوه بر فقدان ذاتی نوع بکارگیری نیروی قراردادی در شهرداری ها طی مکاتبه شماره 272723 مورخ 20؍05؍1397 صدور مجوز برای قرارداد کار معین در شهرداری ها را غیر قابل امکان دانسته است نظر به موارد ذکر شده ابطال عبارت «قرارداد کار معین» و حذف پیوست مربوطه در مکاتبه های مذکور و نیز ابطال ردیف حق مقطع تحصیلی از متن و جداول مکاتبات مدیرکل دفتر شورای شهری و شوراهای اسلامی استانداری گیلان مورد تقاضاست.
خلاصه دفاعیات طرف شکایت: مدیرکل دفتر حقوقی و امور قراردادهای سازمان شهرداری ها و دهیاری کشور به موجب نامه شماره 35288 مورخ 4؍9؍1399 اظهار داشته:
1- به موجب ماده واحده لایحه قانونی شمول قانون استخدام کشوری غیر از شهرداری پایتخت درباره کارکنان شهرداری سراسر کشور مصوب 1358 شورای انقلاب کلیه مستخدمین شهرداری و موسسات تابعه و وابسته به شهرداری های کشور، مشمول قانون استخدام کشوری بوده و به موجب ماده 12 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت پرداخت حقوق و مزایای کارکنان شهرداری سراسر کشور تابع ضوابط مقررات این قانون شده است اما بر خلاف ادعای شاکی در ایام حاکمیت قانون مذکور عنوان قرارداد کار معین در دستگاه اجرایی ساماندهی گردیده که مطابق نامه معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور در امور مجلس و استانها مشمولین مواد 117 و 5 قانون مدیریت خدمات کشوری از جمله شهرداریها را نیز شامل میشود مطابق مصوبه فوق پس از فسخ قراردادهای منعقده با شرکت های پیمانکار مطابق بند یک مصوبه با کارکنان شاغل در دستگاههای اجرایی که دارای مشاغل موصوف بوده اند در قالب دوبند «الف» و «ب» به ترتیب قرارداد کار موقت (کارگری) و قرارداد انجام کار معین (مشخص) منعقد گردید.
2- در بخشنامه شماره 200؍90؍28965 مورخ 13؍11؍1390 معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رییس جمهور به منظور ایجاد هماهنگی در انعقاد قرارداد با نیروی انسانی مشمول تصویب نامه هیات وزیران فرمهای قرارداد انجام کار معین (مشخص) قرارداد کار موقت(کارگری) ابلاغ شده که در بند «ه-» بخش 23 در صد مقطع تحصیلی مورد عمل بیان گردیده و به عنوان قرارداد نیز (قرارداد کار معین(مشخص)) تعیین شده است با عنایت به شرح فوق تقاضای رد شکایت را دارد.
پرونده در هیات تخصصی استخدامی مطرح و مورد رسیدگی قرارگرفت و بر اساس نظر اتفاق آراء اعضای هیات تخصصی مقرره مورد شکایت قابل ابطال تشخیص داده نشد و بنابراین با استعانت از خداوند متعال و به استناد بند «ب» ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری در مورد آن به شرح زیر رای صادر میشود.
رای هیات تخصصی
از آنجایی که اولاً منع قانونی برای موارد ضروری بکارگیری نیروی قراردادی در شهرداری ها پس از اخذ مجوز از سازمان اداری و استخدامی کشور بدون تعهد استخدامی وجود ندارد و دادنامه های شماره 1413 مورخ 27؍11؍1399 و 58 مورخ 31؍2؍1399 هیات تخصصی استخدامی نیز موید این مطلب است و ثانیاً ب. ت. ب. صلاحیت سازمان اداری و استخدامی کشور در خصوص تعیین نحوه بکارگیری این قبیل نیروها در دستگاه های اجرایی و اینکه مبتنی بر بخشنامه شماره 28965؍90؍200 مورخ 13؍11؍1390 معاونت (وقت) توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رییس جمهور (سازمان اداری و استخدامی کشور) تعیین درصد مقطع تحصیلی به عنوان یکی از عناصر محاسبه حقوق نیروهای قراردادی مقرر شده و این موضوع پیشتر در هیات عمومی دیوان عدالت اداری مورد رسیدگی قرار گرفته و طی دادنامههای شماره 598 تا 601 مورخ 28؍6؍1396 قابل ابطال تشخیص نشده است. بنابراین با عنایت به مراتب فوق و ن. ب. ا. حقوق و مزایای کارکنان قرارداد کار معین تابع قرارداد آنها م. ب. و سازمان اداری و استخدامی کشور جهت جلوگیری از برخوردهای سلیقه ای و شخصی در انعقاد این قراردادها بخشنامه یاد شده را صادر کرده که به موجب بند 4 آن مقرر شده ارقام مربوط به حق الزحمه بر اساس قانون کار صورت می پذیرد و همچنین درصد مقطع تحصیلی را نیز در محاسبه آن دخیل دانسته است و با لحاظ اینکه پرداخت حق الزحمه بر اساس قانون کار دلالت بر شمول قانون کار نسبت به این قبیل نیروها نمیباشد و بخشنامه های مورد شکایت در راستای نظارت بر اجرای مقررات حاکم بر نیروهای قراردادی شهرداری ها ابلاغ شده است، لذا مغایرتی با قوانین نداشته و رای به رد شکایت صادر میشود. این رای مستند به بند «ب» ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری صادر و ظرف بیست روز پس از صدور، از سوی ده تن از قضات یا رئیس محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض م. ب..
رضا فضل زرندیرئیس هیات تخصصی استخدامی
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 2
موارد مرتبط 74
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000359742 مورخ 1403/02/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001496262 مورخ 1403/06/26 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001269484 مورخ 1403/05/30 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002190814 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001264917 مورخ 1403/05/30 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002034765 مورخ 1402/08/08 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000360687 مورخ 1403/02/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1266042 مورخ 1402/05/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002738991 مورخ 1402/10/20 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000246950 مورخ 1403/02/04 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000310121 مورخ 1403/02/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001853235 مورخ 1402/07/19 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002412585 مورخ 1402/09/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002192254 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1513036 مورخ 1402/06/13 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002694958 مورخ 1402/10/17 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002411326 مورخ 1402/09/18 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001755114 مورخ 1403/07/24 هیات عموعی دیوان عدالت اداری
مواد 91 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000358707 مورخ 1403/02/17 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000298766 مورخ 1403/02/09 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2137 مورخ 1400/07/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 80 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001590009 مورخ 1403/07/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1518637 مورخ 1402/06/14 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000725176 مورخ 1403/03/27 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002296563 مورخ 1402/09/06 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390002413341 مورخ 1403/10/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003367866 مورخ 1402/12/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003150675 مورخ 1402/12/01 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1294087مورخ 1402/05/22 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001948804 مورخ 1403/08/15 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000175175 مورخ 1403/01/28 هیات تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000266941 مورخ 1403/02/08 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001867027 مورخ 1402/07/22 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390002743965 مورخ 1403/11/15 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002322046 مورخ 1402/09/06 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002191534 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000711159 مورخ 1403/03/26 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003082994 مورخ 1402/11/25 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1511809 مورخ 1402/06/13 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001558777 مورخ 1403/07/03 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری
نظریات مشورتی 26
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1402/412 مورخ 1402/06/21
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1521 مورخ 1398/10/17
مواد 3 و 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/1282 مورخ 1402/05/09
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/73 مورخ 1401/04/15
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/2044 مورخ 1399/04/11
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/300 مورخ 1401/05/26
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/33 مورخ 1398/05/28
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1403/208 مورخ 1403/04/10
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1456 مورخ 1395/06/28
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/914 مورخ 1400/09/03
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1403/14 مورخ 1403/05/13
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/807 مورخ 1395/04/06
مواد 3 و 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/76/380 مورخ 1398/04/03
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/911 مورخ 1395/04/20
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/756 مورخ 1402/01/29
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/380 مورخ 1398/04/03
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/1288 مورخ 1399/09/19
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1403/193 مورخ 1403/03/20
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/819 مورخ 1399/07/15
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/187 مورخ 1399/03/21
مواد 3 و 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/1214 مورخ 1402/03/26
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1403/576 مورخ 1403/08/29
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/135 مورخ 1400/03/19
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1402/1064 مورخ 1402/11/28
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1385 مورخ 1398/09/13
مواد 5 و 6 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/820 مورخ 1399/07/13
مواد 5 و 8 قانون مدیریت خدمات کشوری
نشستهای قضایی 1
-
نشست قضایی
هماستناد
بررسی امکان تسری قانون نحوه پرداخت محکوم به دولت و عدم تامین و توقیف اموال دولتی به شرکت های دولتی
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
مواد مرتبط 7
-
استناد
از این صفحه
ماده 5 — قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶/۰۷/۰۸)
مواد 117 و 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
اعمال
از این صفحه
ماده 84 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
-
اعمال
از این صفحه
ماده 32 — قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶/۰۷/۰۸)
ماده 32 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
اعمال
از این صفحه
ماده 117 — قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶/۰۷/۰۸)
ماده 117 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
اعمال
از این صفحه
ماده 4 — قانون استخدام کشوری مصوب 1345/03/31
ماده 4 قانون استخدام کشوری آن هم در مشاغلی که سازمان امور استخدامی تصویب
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 12 — قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
ماده 12 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت پرداخت حقوق و مزایای کارکنا
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 12 — قانون استخدام کشوری مصوب 1345/03/31
قانون استخدام کشوری بوده و به موجب ماده 12
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
