ADMIN_GENERAL
رای شماره ۴۶۵ مورخ ۱۳۹۹/۰۳/۲۷ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری(موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند ۵ تعرفه عوارض سال ۱۳۸۸ مورخ ۱۳۸۷/۱۰/۲۵ و بند ۸ تعرفه عوارض سال ۱۳۸۹ مورخ ۱۳۸۸/۱۰/۲۱ و بند ۲ تعرفه عوارض سال ۱۳۹۰ مورخ ۱۳۸۹/۱۱/۰۲ شورای اسلامی شهر دانسفهان در مورد وصول عوارض حق الارض) وضع عوارض حق الارض مغایر
خلاصه
شرکت مخابرات استان قزوین ابطال بندهای مربوط به وصول عوارض حقالارض در تعرفه عوارض شهرداری دانسفهان را درخواست کرده است. اختلاف بر سر صلاحیت شورای اسلامی شهر در وضع عوارض بر تأسیسات عمومی زیربنایی در معابر است. نتیجه این دعوا تعیین تکلیف قانونی بودن اخذ عوارض حقالارض توسط شهرداریهاست.
اصلِ حقوقی: شورای اسلامی شهر مجاز به وضع عوارض بر تأسیسات عمومی و زیربنایی برخلاف قوانین موضوعه نیست.
مستند: قانون شهرداری، قانون مالیات بر ارزش افزوده
کلیدواژهها: عوارض حقالارض، شورای اسلامی شهر، تاسیسات عمومی، شهرداری، دیوان عدالت اداری
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
بسم الله الرحمن الرحیم
شماره دادنامه: ۴۶۵ تاریخ دادنامه: ۱۳۹۹/۳/۲۷ شماره پرونده: ۹۶۰۱۰۰۱
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: شرکت مخابرات استان قزوین
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند ۵ تعرفه عوارض سال ۱۳۸۸ مورخ ۱۳۸۷/۱۰/۲۵ و بند ۸ تعرفه عوارض سال ۱۳۸۹ مورخ ۱۳۸۸/۱۰/۲۱ و بند ۲ تعرفه عوارض سال ۱۳۹۰ مورخ ۱۳۸۹/۱۱/۲ شورای اسلامی شهر دانسفهان در مورد وصول عوارض حق الارض
گردش کار: شاکی به موجب دادخواستی ابطال بند ۵ تعرفه عوارض سال ۱۳۸۸ مورخ ۱۳۸۷/۱۰/۲۵ و بند ۸ تعرفه عوارض سال ۱۳۸۹ مورخ ۱۳۸۸/۱۰/۲۱ و بند ۲ تعرفه عوارض سال ۱۳۹۰ مورخ ۱۳۸۹/۱۱/۲ شورای اسلامی شهر دانسفهان در مورد وصول عوارض حق الارض را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که:
"۱- شهرداری طرف شکایت جهت وصول عوارض از تاسیسات عمومی زیربنایی منصوبه در شوارع و خیابان های عمومی به استناد تبصره ذیل ماده ۹۶ قانون شهرداری اقدام به وضع عوارض تحت عنوان حق الارض در سال های فوق نموده این در حالی است که این قبیل اقدامات در آیین نامه حفاری ها لحاظ و وصول هزینه آن، ماهیت عوارض ندارد. ضمن آن که اساساً شهرداری بابت نصب و راه اندازی و نگهداری تاسیسات مربوط به ارایه و عرضه خدمات عمومی، خدمـتی ارایه نمی نماید که به تبع آن بتوان برای شهرداری حقی جهت وضع عوارض قایل گردید.
۲- آرای هیات عمومی دیوان عدالت اداری:
الف- آرای شماره ۶۶ الی ۸۶ –۱۳۹۲/۲/۲
ب- ۲/۲۹۴ الی ۳۰۷، ۳۳۴ و ۳۳۶ –۱۳۹۵/۶/۹ "
در پی اخطار رفع نقصی که از طرف دفتر هیات عمومی دیوان عدالت اداری برای شاکی ارسال شده بود، وی به موجب لایحه ای که به شماره ۲۲۹۸-۱۳۹۶/۱۱/۱۵ ثبت دفتر هیات عمومی و هیاتهای تخصصی دیوان عدالت اداری شده توضیح داده است که:
"طبق ماده ۵۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال ۱۳۸۷ برقراری هرگونه عوارض و سایر وجوه برای انواع کالا و خدمات که در قانون مذکور تکلیف مالیات و عوارض آنها معین شده توسط شوراهای اسلامی ممنوع است و در همین رابطه نیز رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره های ۲۹۴ الی ۳۰۷، ۳۳۴ و ۳۳۶-۱۳۹۴/۴/۱۸ صادر گردیده که بر اساس ماده ۱۳ از قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری و جهت جلوگیری از تضییع حقوق اشخاص، اثر ابطال از زمان تصویب مصوبه شورا اعلام شده است."
متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر است:
ردیف
شرح
مبلغ
سال
۹
حق الارض ادارات و سازمانها به استناد تبصره ۶ و ماده ۴۵ و ۴۶ و ۴۷ آیین نامه مالی شهرداری ها
بیست درصد قیمت منطقه ای برای هر متر رونده و هر نوع لوله و سیم آلات
۸۸
۹
حق الارض ادارات و سازمانها به استناد تبصره ۶ ماده ۹۶ و ماده ۴۵ و ۴۶ و ۴۷ آیین نامه مالی شهرداری ها
۲۳ برابر قیمت منطقه ای
۸۹
۹
حق الارض ادارات و سازمانها به استناد تبصره ۶ ماده ۹۶ و ماده ۴۵ و ۴۶ و ۴۷ آیین نامه مالی شهرداری ها
۲۰ برابر قیمت منطقه ای
۹۰
در پاسخ به شکایت مذکور، رییس شورای اسلامی شهر دانسفهان به موجب لایحه شماره ۴/۹۷-۱۳۹۷/۱/۸ توضیح داده است که:
"۱- ابطال مصوبات معترض عنه به دلیل اینکه شاکی قبلاً در پرونده کلاسه ۸۹۱۹۸۰ –۱۳۹۱/۷/۱۹، تقاضای ابطال رای کمیسیون ماده ۷۷ قانون شهرداری ها را نموده و رای صادره به نفع شهرداری قطعیت یافته است به استناد بند (ت) ماده ۲۰ قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری قابلیت استماع نداشته و از موارد رد شکایت است. چون خواسته خواهان با خواسته مطروحه قبلی منشا واحدی دارد و وفق بند ۲ و ۶ ماده ۸۴ و ماده ۸۹ قانون آیین دادرسی مدنی دارای موانع رسیدگی است و قابل بررسی نمیباشد.
۲- استناد شاکی به رای وحدت رویه ۶۶ الی ۸۸–۱۳۹۲/۲/۲ اشاره و استناد نموده است. این در حالی است که قراردادهای منعقده (مصوبات) مربوط به سال های ۱۳۸۸ الی ۱۳۹۰ بوده و مطابق قانون عطف به ماسبق نمی شود و مصوبات قبل از رای وحدت رویه قابلیت نقض ندارد. ب. ت. ب. مراتب فوق تقاضای رد شکایت مطروحه م. ا.."
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۳۹۹/۳/۲۷ با حضور رییس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.
رای هیات عمومی
ب. ت. ب. اینکه در آراء متعدد هیات عمومی دیوان عدالت اداری وضع عوارض حق الارض در مصوبات شوراهای اسلامی شهرها مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات قانونی تشخیص و ابطال شده است، بنابراین تعرفه عوارض سال های ۱۳۸۸ الی ۱۳۹۰ مصوب شورای اسلامی شهر دانسفهان تحت عنوان حق الارض ادارات و سازمانها به دلایل مندرج در آراء هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره های ۶۶ الی ۸۶-۱۳۹۲/۲/۲ و ۲۷۳ الی ۲۷۷-۱۳۹۶/۳/۳۰ مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات قانونی شورای اسلامی شهر است و مستند به بند ۱ ماده ۱۲ و مواد ۸۸ و ۱۳ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ از تاریخ تصویب ابطال می شود.
محمدکاظم بهرامی-رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری
text = matn.replace(regex, '$1');
$('#Div_1').html(text);
if (parseInt(navigator.appVersion)
$("a[name=copy_pre]").click(function () {
range.selectNodeContents(el);
sel.removeAllRanges();
sel.addRange(range);
showNotification1();
}.box.comment-form .form-group {
}fieldset {
}.btncss{
رای شماره 465 مورخ 1399/03/27 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
موضوع این شکایت، ابطال بندهای مختلف تعرفه عوارض شورای اسلامی شهر دانسفهان برای سالهای 1388 تا 1390 در زمینه وصول عوارض حق الارض است. شاکی با استناد به تبصره ذیل ماده 96 قانون شهرداری و ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده، ادعا کرده است که شهرداری بهطور غیرقانونی اقدام به وضع عوارض کرده و این اقدامات در آییننامه حفاریها لحاظ نشده است. در پاسخ به این ادعا، رئیس شورای اسلامی شهر به وجود آراء قبلی و عدم قابلیت استماع شکایت بر اساس بند (ت) ماده 20 قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری اشاره کرده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری پس از بررسی، با استناد به آراء قبلی خود و مواد 12، 88 و 13 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، تعرفههای مذکور را مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات قانونی شورای اسلامی شهر تشخیص داده و از تاریخ تصویب ابطال کرده است.
شماره دادنامه: 465 تاریخ دادنامه: 27/3/1399 شماره پرونده: 9601001
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند 5 تعرفه عوارض سال 1388 مورخ 25/10/1387 و بند 8 تعرفه عوارض سال 1389 مورخ 21/10/1388 و بند 2 تعرفه عوارض سال 1390 مورخ 2/11/1389 شورای اسلامی شهر دانسفهان در مورد وصول عوارض حق الارض
گردش کار: شاکی به موجب دادخواستی ابطال بند 5 تعرفه عوارض سال 1388 مورخ 25/10/1387 و بند 8 تعرفه عوارض سال 1389 مورخ 21/10/1388 و بند 2 تعرفه عوارض سال 1390 مورخ 2/11/1389 شورای اسلامی شهر دانسفهان در مورد وصول عوارض حق الارض را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که:
"1- شهرداری طرف شکایت جهت وصول عوارض از تاسیسات عمومی زیربنایی منصوبه در شوارع و خیابان های عمومی به استناد تبصره ذیل ماده 96 قانون شهرداری اقدام به وضع عوارض تحت عنوان حق الارض در سال های فوق نموده این در حالی است که این قبیل اقدامات در آییننامه حفاری ها لحاظ و وصول هزینه آن، ماهیت عوارض ندارد. ضمن آن که اساساً شهرداری بابت نصب و راه اندازی و نگهداری تاسیسات مربوط به ارائه و عرضه خدمات عمومی، خدمتی ارائه نمینماید که به تبع آن بتوان برای شهرداری حقی جهت وضع عوارض قائل گردید.
الف- آرای شماره 66 الی 86 -2/2/1392
ب- 2/294 الی 307، 334 و 336 -9/6/1395 "
در پی اخطار رفع نقصی که از طرف دفتر هیات عمومی دیوان عدالت اداری برای شاکی ارسال شده بود، وی به موجب لایحه ای که به شماره 2298-15/11/1396 ثبت دفتر هیات عمومی و هیاتهای تخصصی دیوان عدالت اداری شده توضیح داده است که:
"طبق ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1387 برقراری هرگونه عوارض و سایر وجوه برای انواع کالا و خدمات که در قانون مذکور تکلیف مالیات و عوارض آنها معین شده توسط شوراهای اسلامی ممنوع است و در همین رابطه نیز رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره های 294 الی 307، 334 و 336-18/4/1394 صادر گردیده که بر اساس ماده 13 از قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری و جهت جلوگیری از تضییع حقوق اشخاص، اثر ابطال از زمان تصویب مصوبه شورا اعلام شده است."
در پاسخ به شکایت مذکور، رئیس شورای اسلامی شهر دانسفهان به موجب لایحه شماره 4/97-8/1/1397 توضیح داده است که:
"1- ابطال مصوبات معترض عنه به دلیل اینکه شاکی قبلاً در پرونده کلاسه 891980 -19/7/1391، تقاضای ابطال رای کمیسیون ماده 77 قانون شهرداری ها را نموده و رای صادره به نفع شهرداری قطعیت یافته است به استناد بند (ت) ماده 20 قانون آیین دادرسی دیوان عدالت اداری قابلیت استماع نداشته و از موارد رد شکایت است. چون خواسته خواهان با خواسته مطروحه قبلی منشا واحدی دارد و وفق بند 2 و 6 ماده 84 و ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی دارای موانع رسیدگی است و قابل بررسی نمیباشد.
2- استناد شاکی به رای وحدت رویه 66 الی 88-2/2/1392 اشاره و استناد نموده است. این در حالی است که قراردادهای منعقده (مصوبات) مربوط به سال های 1388 الی 1390 بوده و مطابق قانون عطف به ماسبق نمی شود و مصوبات قبل از رای وحدت رویه قابلیت نقض ندارد. ب. ت. ب. مراتب فوق تقاضای رد شکایت مطروحه م. ا.."
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 27/3/1399 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.
ب. ت. ب. اینکه در آراء متعدد هیات عمومی دیوان عدالت اداری وضع عوارض حق الارض در مصوبات شوراهای اسلامی شهرها مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات قانونی تشخیص و ابطال شده است، بنابراین تعرفه عوارض سال های 1388 الی 1390 مصوب شورای اسلامی شهر دانسفهان تحت عنوان حق الارض ادارات و سازمانها به دلائل مندرج در آراء هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره های 66 الی 86-2/2/1392 و 273 الی 277-30/3/1396 مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات قانونی شورای اسلامی شهر است و مستند به بند 1 ماده 12 و مواد 88 و 13 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 از تاریخ تصویب ابطال میشود.
محمدکاظم بهرامیرئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 3
موارد مرتبط 55
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 852 مورخ 1400/06/31 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 59 مورخ 1401/01/30 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002190814 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1008 مورخ 1396/10/05هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 12 مورخ 1399/02/15 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 181 تا 184 مورخ 1398/05/08 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 58 مورخ 1398/02/29 هیات تخصصی شورای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 587 مورخ 1398/09/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 8 و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001590009 مورخ 1403/07/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 873 مورخ 1398/11/12 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 3248 مورخ 1400/12/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 98 مورخ 1399/03/20 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1019 مورخ 1398/11/28 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000266941 مورخ 1403/02/08 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
عوارض فروش و ارائه خدمات مصوب شورای شهر
مواد 16 و 38 و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 19 مورخ 1400/01/21 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 147 مورخ 1394/05/04 هیات تخصصی عمران، شهرسازی و اسناد دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 357 مورخ 1401/06/02 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 142 مورخ 1394/05/04 هیات تخصصی عمران، شهرسازی و اسناد دیوان عدالت اداری
مواد 50 و 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 68 و69 مورخ 1399/02/31 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 275 مورخ 1391/05/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2062 مورخ 1398/12/19 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1509255 مورخ 1402/06/13 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1335 مورخ 1397/05/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 55 مورخ 1398/02/29 هیات تخصصی شورای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1405 مورخ 1398/07/09 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 320 مورخ 1401/02/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 1و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002868928 مورخ 1402/11/03 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 382 مورخ 1397/03/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 50 و 51 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 156 مورخ 1398/02/10 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 14023139000243793 مورخ 1402/09/20 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003130921 مورخ 1402/11/30 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 999 مورخ 1398/11/26 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 754 مورخ 1399/05/06 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 879052 مورخ 1402/04/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1521844 مورخ 1402/06/14 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 820 مورخ 1399/06/16 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 307 مورخ 1398/06/25 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2071 مورخ 1398/12/27 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001894623 مورخ 1402/07/24 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
نظریات مشورتی 8
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1389 مورخ 1400/12/21
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1221 مورخ 1398/10/28
ماده 96 قانون شهرداری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/1898 مورخ 1392/09/30
ماده 96 قانون شهرداری مصوب 1334
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/716 مورخ 1399/06/18
ماده 96 قانون شهرداری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/774 مورخ 1399/07/19
ماده 96 قانون شهرداری مصوب 1334 با اصلاحات و الحاقات بعدی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1403/852 مورخ 1404/02/06
ماده 96 قانون شهرداری مصوب 1334 با اصلاحات و الحاقات بعدی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/145 مورخ 1401/02/25
ماده 96 قانون شهرداری مصوب 1334 با اصلاحات و الحاقات بعدی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/99/774 — 1399/07/19
ماده 96 قانون شهرداری مصوب 1334 با اصلاحات و الحاقات بعدی
نشستهای قضایی 4
-
نشست قضایی
هماستناد
مطالبه خسارت از شهرداری در صورت سقوط درخت روی ماشین در خیابان
ماده 96 قانون شهرداری
-
نشست قضایی
هماستناد
طرح شکایت به عنوان شاکی خصوصی توسط فرمانداری در خصوص برداشت غیرقانونی شن و ماسه
ماده 96 قانون شهرداری
-
نشست قضایی
هماستناد
طرح دعوای خواسته مبنی بر خلع ید شهرداری از راه عمومی
ماده 96 قانون شهرداری
-
نشست قضایی
هماستناد
اقامه دعوای مالک رسمی علیه شهرداری در فرضی که ملک مورد تصرف در تصرف شهرداری و اشخاص دیگر قرار دارد
ماده 96 قانون شهرداری
مواد مرتبط 3
-
استناد
از این صفحه
ماده 50 — قانون مالیات بر ارزش افزوده
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1387 برقراری هرگونه عوارض و
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 96 — قانون شهرداری
ماده 96 قانون شهرداری اقدام به وضع عوارض تحت عنوان حق الارض در سال های فو
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 89 — آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21
ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی دارای موانع رسیدگی است و قابل بررسی نمی با
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
