رای شماره 474 مورخ 1387/07/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
خ. م.:
در تاریخ 14 مهر 1387، پروندهای با کلاسه 87/124 در دیوان عدالت اداری ثبت شد که موضوع آن ابطال ماده 4 بخشنامه شماره 108457/1800 مورخ 16 شهریور 1384 سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور بود. شاکی، که به عنوان کارمند نمونه در جشنواره شهید رجایی شناخته شده بود، ادعا کرد که این بخشنامه به دلیل نادیده گرفتن کارکنان برگزیده قبل از سال 1382، تبعیضآمیز و مغایر با اصول 4 و 9 قانون اساسی است. وی استدلال کرد که قوانین اداری باید مطابق با موازین اسلامی باشد و تبعیض ناروا باید برطرف گردد. در پاسخ، مدیرکل دفتر حقوقی اعلام کرد که اعطای گروه تشویقی به کارکنان تنها شامل خدمات برجستهای است که پس از سال 1382 ارائه شده است. همچنین، قائم مقام دبیر شورای نگهبان نیز تصریح کرد که این ماده با موازین شرع مغایرتی ندارد. در نهایت، هیات عمومی دیوان عدالت اداری با اکثریت آراء، بر اساس مواد 41 و 42 قانون دیوان عدالت اداری، به این نتیجه رسید که ماده 4 بخشنامه مذکور مغایر با قانون نیست و بنابراین، ابطال آن ضروری نمیباشد.
تاریخ: 1387/07/14
شماره دادنامه: 474
کلاسه پرونده: 87/124
شاکی: آقای … رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
موضوع شکایت و خواسته: ابطال ماده 4 بخشنامه شماره 108457/1800 مورخ 16/6/1384 سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور
مقدمه: شاکی ب. ش. د. تقدیمی اعلام داشته است، اینجانب ناصر محمدبیگی در سال 1378 در دومین جشنواره شهید رجایی به عنوان کارمند نمونه در سطح دستگاهی انتخاب شدم از طرفی مطابق بخشنامه 108457/1800 مورخ 16/6/1384 سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور کارکنانی که در سطح دستگاهی و ملی جشنواره برگزیده میشوند، بند یک ماده یک بخشنامه مذکور امتیاز فوق را شامل کارمندانی دانسته است که از سال 1382 در جشنواره انتخاب شدهاند و در خصوص افراد انتخاب شده سالهای قبل از 1382 ساکت م. ب. که باعث تبعیض و نارضایتی افراد گردیده است. اولاً، بر اساس اصل 4 قانون اساسی کلیه قوانین و مقررات اداری باید براساس موازین اسلامی باشد. ثانیاً، مطابق بند 9 اصل سوم قانون اساسی دولت موظف است، امکانات خود را جهت رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه در تمام زمینههای مادی و معنوی به کار برد. ثالثاً، اگرچه مقررات و نظامات دولتی عطف به ماسبق نمیشود ولی چون در این مورد مساعد به حال افراد مشمول اخذ گروه تشویقی قبل از 1382 میشود، فلذا باید عطف بماسبق شود و شامل افراد قبلی نیز بشود. رابعاً، معاون توسعه مدیریت و منابع و رئیس ستاد نهمین جشنواره شهید رجایی وزارت راه و ترابری طی نامهای خطاب به رئیس ستاد مرکز جشنواره، عدم شمول کامل بخشنامه مذکور را فاقد دلیل و توجیه معقول دانسته است که خود تاییدی بر تبعیض آمیز بودن این بخشنامه است. خامساً، تبعیض ناروا بر خلاف قانون اساسی و موازین اسلامی است و بخشنامه مذکور بر خلاف قانون و مقررات شرعی از جهت برخورد تبعیض آمیز با افراد دارای شرایط مساوی است، فلذا تقاضای ابطال ماده 4 بخشنامه فوقالذکر را مینمایم. مدیرکل دفتر حقوقی و دبیرخانه هیات عالی نظارت معاونت برنامهریزی و نظارت راهبردی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 35622/1604 مورخ 7/5/1387 اعلام داشتهاند، ب. ت. ب.
تبصره 4 ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370 مقرر میدارد، دولت میتواند در موارد زیر به مستخدمین یک الی دو گروه تشویقی علاوه بر گروه استحقاقی آنان اعطاء نماید (آزادگان، جانبازان، رزمندگانی که حداقل 6 ماه متوالی یا 9 ماه متناوب در جبهههای حق علیه باطل خدمت نمودهاند، مدیران، مستخدمینی که خدمات برجسته انجام داده باشند.) دستورالعمل اجرایی بند اخیرالذکر در دو بخش، الف- تشخیص از طریق ارزشیابی، ب- تشخیص از طریق بروز لیاقتهای ویژه تهیه و به دستگاههای اجرایی ابلاغ گردیده است. ب. ت. ب. اینکه اعطای گروه تشویقی از طریق بند (ب) این دستورالعمل متوقف شده بود ماده 4 بخشنامه شماره 108457/1800 مورخ 16/6/1384 از سال 1382 جایگزین بند مذکور گردیده است، بنابراین فقط افرادی که بعد از سال 1382 خدمات برجسته انجام داده و در جشنواره شهید رجایی به عنوان کارمند نمونه انتخاب شدهاند، مشمول ارتقای گروه مربوطه میشوند. قائم مقام دبیر شورای نگهبان در خصوص ادعای خلاف شرع بودن ماده 4 بخشنامه مورد شکایت طی نامه شماره 28387/30/87 مورخ 3/6/1387 اعلام داشتهاند، موضوع ماده 4 بخشنامه شماره 108457/1800 مورخ 16/6/1384 سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور در جلسه مورخ 30/5/1387 فقهای معظم شورای نگهبان مورد بحث و بررسی قرار گرفت و خلاف موازین شرع شناخته نشد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
الف- حسب نظریه شماره 28387/30/87 مورخ 3/6/1387فقهای محترم شورای نگهبان ماده 4 بخشنامه شماره 108454/1800 مورخ 16/6/1384 معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور موضوع برخورداری افراد واجد شرایط مندرج در ماده مذکور از مزایای مربوط از تاریخ ابلاغ بخشنامه، خلاف موازین شرع شناخته نشده است. بنابراین موردی برای ابطال بخشنامه مذکور در اجرای ماده 41 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 وجود ندارد.
ب- با عنایت به بند (ه-) تبصره 4 ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه 1370 در باب جواز اعطای یک الی دو گروه تشویقی به مستخدمینی که خدمات برجسته انجام داده باشند و اختیار مراجع ذیصلاح در تدوین و تصویب ضوابط و شرایط اعطای گروههای تشویقی و کیفیت اجراء و تعیین تاریخ برخورداری از مزایای مربوط به آن ماده 4 بخشنامه مورد اعتراض مغایر قانون نیست و از این جهت نیز موردی برای ابطال آن براساس ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری وجود ندارد.
رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداریعلی رازینی
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط 42
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 282 مورخ 1390/07/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 20 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 338 مورخ 1386/05/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 19 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1789 مورخ 1393/10/22 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 196 مورخ 1386/04/03 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 994و 995 مورخ 1386/09/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1921 مورخ 1397/10/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 20 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 355 مورخ 1386/05/21 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 19 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 263 مورخ 1386/04/17 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 504 و 505 مورخ 1386/07/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 185 مورخ 1386/03/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2549 مورخ 1400/09/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 20 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 331 و332 مورخ 1387/05/13 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 1 و 19 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 354 مورخ 1386/05/21 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1351 مورخ 1400/12/07 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 301 مورخ 1386/05/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 19 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 300 مورخ 1386/05/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 19 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1338 مورخ 1386/11/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 1 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 341 مورخ 1387/05/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1324 تا 1326 مورخ 1398/06/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 375 مورخ 1389/09/01 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 199 مورخ 1388/03/03 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 109 مورخ 1393/07/30 هیات تخصصی عمران، شهرداری و اسناد دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1053 مورخ 1387/09/27 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 41 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 938 مورخ 1391/12/21 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 20 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 614 و 615 مورخ 1391/09/06 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 543 مورخ 1396/06/07 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 20 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 16 مورخ 1388/01/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 19 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1039 مورخ 1386/09/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 3 مورخ 1386/01/19 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 774 مورخ 1392/11/07 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 19 و 38 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1241 مورخ 1396/12/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 19 و42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 5 مورخ 1387/01/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1466 تا 1468 مورخ 1386/12/12 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 19 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1242 تا 1244 مورخ 1396/12/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 19 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 512 مورخ 1391/07/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 247 مورخ 1391/05/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 20 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 821 تا 823 مورخ 1385/12/020 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 4 مورخ 1386/01/19 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001735908 مورخ 1402/07/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 197 مورخ 1388/03/03 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 38 و 42 قانون دیوان عدالت اداری
مواد مرتبط 2
-
اعمال
از این صفحه
ماده 3 — قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه 1370 در باب
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 42 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری وجود ندارد
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
