رأی
رأی شماره 773 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع 1ـ ابطال اصلاح اساسنامه صندوق تأمین اجتماعی، موضوع مصوبه شماره 96692/ت42496هـ ـ 15/5/1391 هیأت وزیران 2ـ ابطال ابلاغ انتصاب شمار
مرجع تصويب : هيات عمومي ديوان عدالت اداري
شماره ويژه نامه : ۵۳۷
چهارشنبه،۲۷ دي ۱۳۹۱
سال شصت و هشت شماره ۱۹۷۷۱
رأي شماره۷۷۳ هيأت عمومي ديوان عدالت اداري با موضوع ۱ـ ابطال اصلاح اساسنامه صندوق تأمين اجتماعي، موضوع مصوبه شماره ۹۶۶۹۲ / ت۴۲۴۹۶هـ ـ ۱۵ / ۵ / ۱۳۹۱ هيأت وزيران ۲ـ ابطال ابلاغ انتصاب شماره ۱۰۵۱۳۴ـ ۱۴ / ۶ / ۱۳۹۱ آقاي سعيد مرتضوي به عنوان مديرعامل سازمان تأمين اجتماعي
شماره هـ / ۹۱ / ۱۰۹۶ ۲۷ / ۱۰ / ۱۳۹۱
تاريخ دادنامه : ۲۵ / ۱۰ / ۱۳۹۱ شماره دادنامه : ۷۷۳ كلاسه پرونده : ۹۱ / ۱۰۹۶
مرجع رسيدگي : هيأت عمومي ديوان عدالت اداري
شاكي : آقاي محمدجعفر منتظري، رئيس ديوان عدالت اداري
موضوع شكايت و خواسته :
۱ ـ ابطال اصلاح اساسنامه صندوق تأمين اجتماعي، موضوع مصوبه شماره ۹۶۶۹۲ / ت۴۲۴۹۶هـ ـ ۱۵ / ۵ / ۱۳۹۱ هيأت وزيران
۲ـ ابطال ابلاغ انتصاب شماره ۱۰۵۱۳۴ـ۱۴ / ۶ / ۱۳۹۱ آقاي سعيد مرتضوي به عنوان مديرعامل سازمان تأمين اجتماعي
گردش كار : رئيس ديوان عدالت اداري به موجب نامه شماره ۱۱۰ / ۲۱۰ـ ۲۰ / ۹ / ۱۳۹۱، ابطال تبصره ۳ از قسمت ج و بند ۲ از تبصره ۲ قسمت ج و تبصره ۴ مصوبه شماره ۹۶۶۹۲ / ت۴۲۴۹۶هـ ـ ۱۵ / ۵ / ۱۳۹۱ هيأت وزيران با موضوع اصلاح اساسنامه صندوق تأمين اجتماعي و نيز ابطال ابلاغ انتصاب آقاي سعيد مرتضوي به عنوان مديرعامل سازمان تأميناجتماعي كه توسط وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي طي شماره۱۰۵۱۳۴ـ ۱۴ / ۶ / ۱۳۹۱ صادر شده است را خواستار شده و در جهت تبيين خواسته توضيح داده است كه :
« در تبصره يك ماده ۱۷ قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمين اجتماعي مصوب ۲۱ / ۲ / ۱۳۸۳، شرط عضويت در كليه سطوح اركان صندوقها و نهادهاي دولتي وعمومي فعال در قلمروهاي بيمهاي، حمايتي و امدادي از جمله مديرعامل، داشتن حداقل مدرك كارشناسي ارشد با پنج سال سابقه كار تخصصي در رشتههاي مديريت، حسابداري و ... ذكر شده است، اما هيأت وزيران به موجب تبصره ۳ از قسمت « ج » و بند ۲ از تبصره ۲ قسمت « ج » مصوبه شماره ۹۶۶۹۲ / ت۴۲۴۹۶هـ ـ ۱۵ / ۵ / ۱۳۹۱، « رشته مديريت » را به « امور مديريت » تغيير داده است و ب. ت. ب. تمايز معاني و مصاديق رشتههاي مديريت و امور مديريت از يكديگر و نيز گستره وسيع امور مديريت كه به مديريت در هر شغلي قابل تعميم است و قانونگذار صرفاً رشته مديريت و حسابداري و رشتههاي ديگر مصرح در تبصره يك ماده ۱۷ قانون پيش گفته را براي تصدي سمت مديرعاملي صندوق يا سازمانهاي فعال در قلمروهاي بيمهاي، حمايتي و امدادي مدنظر داشته است بنابراين تبصره ۳ از قسمت « ج » و بند ۲ از تبصره ۲ مصوبه مذكور مغاير قانون تصويب شده است .
همچنين حكم مقرر در تبصره ۴ مصوبه مورد اعتراض كه احراز شرايط مديرعامل را به عهده معاونت توسعه مديريت و سرمايه انساني رئيس جمهور و تأييد نهايي رئيس شوراي عالي رفاه و تأميـن اجتماعي محول كرده است از اين حيث كه در تبصره يك ماده ۱۷ قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمين اجتماعي و بند « ج » ماده واحده قانون اصلاح ماده ۱۱۳ قانون مديريت خدمات كشوري و چگونگي تعيين مديريت سازمان تأمين اجتماعي و صندوقهاي بازنشستگي و بيمههاي درماني مصوب ۵ / ۱۲ / ۱۳۸۸ اختياري براي احراز شرايط مديرعامل توسط رئيس شوراي عالي رفاه و تأميناجتماعي مقرر نشده است، مقرره مذكور خارج از حدود اختيارات هيأت وزيران وضع شده و مغاير قانون نيز است .
علاوه بر اينها ابلاغ انتصاب شماره ۱۰۵۱۳۴ ـ۱۴ / ۶ / ۱۳۹۱ آقاي سعيد مرتضوي به عنوان مديرعامل سازمان تأمين اجتماعي كه بر پايه مقررات مورد اعتراض صادر شده است، مغاير قانون است . ضمن اين كه مشاراليه سابقه كار تخصصي در رشتههاي مصرح در تبصره يك ماده ۱۷ قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمين اجتماعي ندارد .
علي هذا نظر به اين كه مطابق اصل ۱۳۸ قانون اساسي، تصويبنامهها و آييننامههايي كه توسط هيأت وزيران وضع مي شود نبايد با متن و روح قانون مخالف باشد، ابطال مقررات مورد اعتراض از مصوبه هيأت وزيران و ابطال ابلاغ انتصاب آقاي سعيد مرتضوي به عنوان مديرعامل سازمان تأمين اجتماعي را در اجراي ماده ۴۰ قانون ديوان عدالت اداري خواهانم . »
در پاسخ به شكايت مذكور، معاون امور حقوقي دولت، به موجب لايحه شماره ۱۸۴۱۴۹ / ۱۷۸۵۸ ـ ۲ / ۱۰ / ۱۳۹۱ توضيح داده است كه :
« با احترام، عـطف به نامه شماره ۹۱ / ۱۰۹۶ ـ ۲۱ / ۹ / ۱۳۹۱ در خـصوص شكايت رئيس محترم ديوان عدالت اداري به خواسته ابطال تبصره هاي ( ۴ و
۳ ) الحاقي به ماده ( ۱۴ ) اساسنامه سازمان تأمين اجتماعي ( موضوع تصويب نامه شماره ۹۶۶۹۲ / ت۴۲۴۹۶هـ ـ ۱۵ / ۵ / ۱۳۹۱ هيأت وزيران و نيز ابلاغيه شماره ۱۰۵۱۳۴ـ۱۴ / ۶ / ۱۳۹۱ وزير محترم تعاون، كار و رفاه اجتماعي ) ابتدا در موضوع « صلاحيت هيأت محترم عمومي ديوان عدالت اداري » براي رسيدگي و تصميمگيري در خصوص تقاضاي ابطال ابلاغيه ياد شده و سپس در ماهيت خواستههاي ياد شده دفاعيه و پاسخ به شرح نكات زير تقديم ميگردد .
الف : بررسي موضوع صلاحيت يا عدم صلاحيت هيأت محترم عمومي ديوان عدالت اداري براي رسيدگي نسبت به تقاضاي ابطال ابلاغيه انتصاب مديرعامل سازمان تأمين اجتماعي ۱ـ همان طور كه عنايت دارند اصول ( ۱۷۳ و ۱۷۰ ) قانون اساسي به صراحت مقرر داشته است :
« اصل يكصد و هفتادم ـ قضات دادگاهها مكلفند از اجراي تصويبنامهها و آييننامههاي دولتي كه مخالف با قوانين و مقررات اسلامي يا خارج از حدود اختيارات قوه مجريه است خودداري كنند . و هر كس ميتواند ابطال اين گونه مقررات را از ديوان عدالت اداري تقاضا كند .
اصل يكصد و هفتاد و سوم ـ به منظور رسيدگي به شكايات، تظلمات و اعتراضات مردم نسبت به مأمورين يا واحدها يا آييننامههاي دولتي و احقاق حقوق آنها ديواني به نام ديوان عدالت اداري زير نظر شوراي عالي قضايي تأسيس ميگردد . حدود اختيارات و نحوه عمل اين ديوان را قانون تعيين ميكند .»
بنابراين ملاحظه ميشود كه در اين دو اصل صرفاً ابطال « تصويبنامهها و آييننامههاي دولتي » پيشبينيشده و در صلاحيت ديوان عدالت اداري قرار گرفته است . از سوي ديگر به موجب بند « ۱ » ماده ( ۱۹ ) قانون ديوان عدالت اداري يكي از موارد صلاحيت هيأت عمومي ديوان عدالت اداري به شرح زير مقرر شده است :
« ماده۱۹ـ حدود صلاحيت و اختيارات هيأت عمومي ديوان به شرح زير است :
۱ـ رسيدگي به شكايات ... از آييننامهها و ساير نظامات و مقررات دولتي ....»
ترديدي نيست كه قوانين عادي بايد منطبق با قانون اساسي به تصويب برسد و نيز هرگاه ابهام و اجمالي در برداشت از يك حكم قانوني به نظر برسد، برداشتي موجه و معتبر خواهد بود كه منطبق با قانون اساسي بوده و منجر به تضييق يا توسعه قانون اساسي نگردد . به اين ترتيب اولاً : ب. ت. ب. مفاد بند « ۱ » ماده ( ۱۹ ) قانون ديوان عدالت اداري، اجمال در بند « ۱ » ماده ( ۱۹ ) به نظر نمي رسد زيرا در اين بند نيز همسو با دو اصل ( ۱۷۴ و ۱۷۳ ) قانون اساسي صرفاً « ابطال آييننامهها و ساير نظامات و مقررات دولتي » در صلاحيت هيأت عمومي ديوان عدالت اداري قرار گرفته است و بنابراين ترديد و ابهامي در خصوص محدوديت صلاحيت هيأت عمومي به موارد فوق و به عبارت دقيقتر به موارد مندرج در قانون اساسي وجود ندارد . ثانياً : حتي اگر ابهام و ترديدي در اين زمينه مطرح شده و برداشت ديگري متصور باشد، چنان تفسيري منطبق با قانون اساسي نبوده و منجر به توسعه شمول اصول ( ۱۷۳ و۱۷۰ ) ميشود .
براي تبيين بيشتر نكات ياد شده اضافه مينمايد :
آن چه در اصول ( ۱۷۳و۱۷۰ ) قانون اساسي و عبارت صريح بند « ۱ » ماده ( ۱۹ ) قانون ديوان عدالت اداري ( در انطباق با اصول يادشده ) مقرر گرديده است صرفاً « آييننامهها و تصويبنامههاي دولتي » ميباشد . كليه واژههاي « تصويب نامه » ، « نظامات » و « مقررات » صريحاً و بدون ترديد در اين راستا قرار داشته و در واقع از يك جنس و ماهيت هستند و در واقع مقنن به آن چه كه جنبه و ماهيت مصوبه و تصويب و وضع قاعده دارد نظر داشته است .
به علاوه اين نكته مهم نيز قابل توجه است كه در مواد ( ۴۲، ۴۱، ۴۰، ۳۹، ۳۸ و ۲۰ ) قانون ديوان عدالت اداري كه صريحاً يا ضمناً ( و در هر حال بدون ترديد ) ناظر به بند « ۱ » ماده ( ۱۹ ) قانون ديوان عدالت اداري و حدود صلاحيت هيأت عمومي ديوان عدالت اداري ميباشد واژه « مصوبات » ( يا مفرد آن، مصوبه ) به كار رفته است . لذا ترديدي باقي نميماند كه صلاحيت هيأت عمومي محدود است به رسيدگي و ابطال مصوبات و آن چه از جنس و ماهيت مصوبه بوده و جوهر وضع و تصويب دارد . از جمله قابل ذكر است كه به موجب ماده ( ۴۰ ) قانون ديوان عدالت اداري كه رئيس محترم ديوان عدالت اداري مستند به آن تقاضاي ابطال ابلاغيه انتصاب مديرعامل سازمان تأمين اجتماعي را مطرح نمودهاند موضوع درخواست « ابطال مصوبه » مورد حكم قرار گرفته است و بي ترديد حكم انتصاب، مصوبه نيست .
ضمناً همان طور كه عنايت دارند در حوزه حقوق عمومي و موضوعات مربوط مقامات، مراجع و دستگاههاي حكومتي و دولتي، اصل حاكميت قانون با دقت و تضييق خاص خود اجرا مي شود و از طرفي در اين حوزه اصل، عدم اختيار و صلاحيت مقامات و مراجع دولتي و حكومتي ميباشد مگر صلاحيت و اختيار مبتني بر قانون و مستند به آن و از سوي ديگر هر گاه در خصوص حدود اختيار و صلاحيت مصوب، ترديد شود نميتوان با توسل به تفسير موسع و خلاف قاعده بر قلمرو اختيارات افزود و اصل احترام به صلاحيتها در اين حوزه را ناديده گرفت خصوصاً كه چنين تفسيري به شرح فوق مغاير صريح قانون اساسي نيز ميباشد .
۲ـ به لحاظ حقوق اداري و قوانين و مقررات حوزه حقوق عمومي اشخاص بايد در پستها و سمتهاي مربوط منصوب شوند . از سوي ديگر امر انتصاب يك شخص در يك سمت صرفاً يك امر اجرايي، اداري، موردي و مصداقي محسوب ميشود و لذا اين مطلب كاملاً بديهي است كه ابلاغ انتصاب از مصاديق « مصوبه » و در نتيجه از مصاديق اصول ( ۱۷۳ و ۱۷۰ ) قانون اساسي و بند « ۱ » ماده ( ۱۹ ) و مواد ( ۴۲، ۴۱، ۴۰، ۳۹، ۳۸ و ۲۰ ) قانون ديوان عدالت اداري نميباشد و هم به لحاظ قوانين و مقررات و هم به لحاظ عرف اداري و قضايي و ... ، به ابلاغ انتصاب اشخاص، « مصوبه، نظامات و مقررات دولتي » اطلاق نميشود و جوهر و مفاد يك ابلاغ، جوهر مصوبه، وضع قاعده و مقرره و ... نميباشد .
ضمناً اين نكته قابل توجه و ذكر است كه در بند « ۱ » ماده ( ۱۹ ) قانون ديوان عدالت اداري، پس از واژه « آييننامه » واژه « ساير » آمده است كه علاوه بر روشن بودن مفهوم واژههاي « نظامات و مقررات دولتي » ( كه پس از واژه « ساير » آمده است ) ، اساساً اين واژه ( يعني واژه ساير ) به روشني دلالت دارد كه موارد ذكر شده پس از آن، از جنس و ماهيت « آييننامه » هستند و از اين منظر نيز ترديدي نيست كه ابلاغ انتصاب، موضوع و ماهيتي است متفاوت و اساساً مشمول بند « ۱ » ماده ( ۱۹ ) قرار نميگيرد .
۳ـ عنايت دارند ابلاغ انتصاب به عنوان يك حكم اداري صرف، مصاديق متعدد و فراوان دارد و براي مثال از ابلاغ انتصاب يك شخص به يك سمت در يك شهرستان را دربر مي گيرد تا ابلاغ انتصاب يك شخص به سمت معاون وزير و ... كه البته جوهر اصلي همه آنها يكي است و در كليت، وحدت دارند و اگر گفته شود ابلاغ انتصاب مديرعامل سازمان تأمين اجتماعي، قابل ابطال در هيأت عمومي ديوان عدالت اداري ميباشد لاجرم بايد گفت كه مصاديق ديگر ابلاغ انتصاب نيز قابل ابطال است و از اين پس بايد اعلام شود كه هيأت عمومي ديـوان عدالت اداري تقاضاي ابطال كليه ابلاغهاي انتصاب اشخاص به سمتها را از مصاديق آييننامه و مصوبات دانسته و خود را واجد صلاحيت براي ابطال آنها شناخته و كليه شكايتهاي مربوط را از سراسر كشور ميپذيرد .
در همين راستا اضافه مينمايد كه هيأت عمومي ديوان عدالت اداري در موارد و مصاديقي از تقاضاي ابطال ابلاغ انتصاب يا ابطال مواردي كه حتي شبهه مصوبه بودن در مورد آنها تا حدودي قابل طرح بوده است به استناد اين كه موضوع تقاضاي ابطال، « در خصوص مورد تنظيم شده و متضمن وضع قواعد عام و كلي نيست » آن را از مصاديق بند « ۱ » ماده ( ۱۹ ) قانون ديوان عدالت اداري ندانسته است و به عنوان نمونه دادنامه شماره ۲۴۷ـ۲۰ / ۱۰ / ۱۳۸۹ هيأت محترم عمومي ديوان عدالت اداري قابل ذكر است .
ب : نكات مختصري در ماهيت شكايت تقديمي :
۱ ـ در تبصره ( ۱ ) ماده ( ۱۷ ) قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمين اجتماعي صراحتاً مقرر شده است :
« تبصره۱ـ شرط عضويت در كليه سطوح اركان فوق، داشتن حداقل مدرك كارشناسي ارشد با پنج سال سابقه كار تخصصي در رشتههاي مديريت، حسابداري، بيمه، مالي، اقتصاد، انفورماتيك و گروه پزشكي خواهد بود و انتصاب افراد مزبور پس از تأييد احراز شرايط سمت از سوي سازمان مديريت و برنامهريزي كشور نافذ ميباشد .»
همان طور كه عـنايت دارند به لحاظ اصولي و ادبي هر گاه به جاي حرف « با » در عبارت « با سابقه پنج سال كار تخصصي » حرف « و » درج شده بود، همانند موارد مشابه، اين شبهه قابل طرح بود كه گفته شود قيد « در رشتههاي ....» ناظر به هر دو جمله و عبارت قبلي ميباشد كه البته در اين موارد نيز اصل اين است كه قيد، ناظر بر كليه جملات و عبارات قبلي نبوده و صرفاً جمله اخير و پيش از قيد را مقيد ميكند . حال نكته مهم آن است كه در عبارت قانوني ياد شده، اساساً حرف « با » به كار رفته است نه حرف « و ». لذا معناي حكم قانوني آن است كه عضويت در كليه سطوح اركان صندوقهاي بيمهاي و بازنشستگي منوط به دو شرط است كه عبارت است از « داشتن حداقل مدرك كارشناسي ارشد » به علاوه « پنج سال سابقه كار تخصصي در يكي از رشتههاي ...». نحوه تنظيم تبصره ( ۱ ) ماده ( ۱۷ ) صراحت بر آن دارد كه عبارت « با پنج سال سابقه كار تخصصي در يكي از رشتههاي ...» يك عبارت كامل و مستقل است كه با كليت خود اضافه مي شود بر جمله قبلي يعني از « داشتن حداقل مدرك كارشناسي ارشد ».
۲ـ نكته مهم و قابل توجه آن است كه از طرفي مطابق ماده ( ۱۷ ) قانون ساختار نظام جامع و رفاه و تأمين اجتماعي هر يك از سازمانها و صندوقهاي بيمهاي عضو نظام جامع داراي چهار ركن « شورا يا مجمع يا هيأت امنا » ، « هيأت مديره » ، « مديرعامل » و « هيأت نظارت » ميباشد و از طرف ديگر حكم تبصره ( ۱ ) ماده ( ۱۷ ) ناظر بر هر چهار ركن ميباشد و هر برداشتي كه از اين حكم در مورد يك ركن ( در موضوع بحث يعني مديرعامل ) مطرح شود بايد در مورد كليه اركان ديگر تسري يافته و اعمال گردد و لذا نتيجه برداشت ديگري خلاف آن چه در بند « ۱ » فوق گفته شد آن است كه گفته شود از ابتداي لازمالاجراشدن قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمين اجتماعي تاكنون بايد اعضاي هر يك از اركان چهارگانه واجد دو شرط بوده باشند و در حال حاضر نيز بايد چنين باشد . يعني اولاً داراي مدرك كارشناسي ارشد صرفاً در رشتههاي مديريت و ... باشند و ثانياً داراي پنـج سال سابقه كار تخصصي در رشتههاي مديريت و ... باشند و طبيعتاً اين حكم در خصوص كليه صندوقها و سازمانهاي بيمهاي عضو نظام جامع ( صندوق بازنشستگي كشوري، صندوق بيمه خدمات درماني و ...) بايد اجرا گردد . اين در حالي است كه از سال ۱۳۸۴ تاكنون در مورد غالب اعضا به اين ترتيب عمل نشده است و اين امر مبتني بر برداشت مورد استدلال در اين نامه ميباشد . به عنوان نمونه مطابق تحليل مخالف، بايد از سال۱۳۸۴ وزير رفاه و تأمين اجتماعي در گذشته و در حال حاضر وزير تعاون و كار و رفاه اجتماعي و نيز نمايندگان خدمت گيرندگان متشكل و سازمان يافته ( موضوع جزء۲ بند الف ماده۱۷ ) داراي دو شرط بر اساس تحليل مخالف بوده و باشند در حالي كه چنين نبوده است .
۳ـ همان طور كه عنايت دارند آقاي سعيد مرتضوي، مديرعامل محترم سازمان تأمين اجتماعي داراي سابقه طولاني مديريتي و داراي مدرك دكتري حقوق ميباشد و با لحاظ نكات فـوق شرايط مدنظر مقنن را براي تصدي سمت مديرعاملي سازمان تأمين اجتماعي دارا ميباشند .
تبصره ( ۳ ) ماده ( ۱۱۰ ) قانون مديريت خدمات كشوري كه به تصدي مشاغل مديريتي از جمله مطابق جزء « ۳ » اين بند در مورد دادستان تهران حكم كرده است نيز در همين راستا قابل ذكر و استناد ميباشد . »
هيأت عمومي ديوان عدالت اداري در تاريخ ياد شده با حضور رؤسا، مستشاران و دادرسان شعب ديوان تشكيل شد، با دعوت به عمل آمده، مديركل حقوقي وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعي در جلسه مورخ ۲۵ / ۱۰ / ۱۳۹۱ هيأت عمومي حضور يافت و توضيح داد دفاع اين وزارتخانه همان دفاعيات معاون محترم امور حقوقي دولت ( حوزه معاونت حقوقي رئيس جمهور ) ميباشد . پس از بحث و بررسي راجع به صلاحيت هيأت عمومي در رسيدگي به شكايت و احراز صلاحيت با رأي اكثريت اعضاء جلسه، در ماهيت شكايت وارد رسيدگي شده و با اكثريت آراء به شرح آينده به صدور رأي مبادرت مي كند .
رأي هيأت عمومي
الف : نظر به اين كه مصوبه شماره ۹۶۶۹۲ / ت۴۲۴۹۶هـ ـ ۱۵ / ۵ / ۱۳۹۱ هيأت وزيران با موضوع اصلاح اساسنامه صندوق تأمين اجتماعي به موجب نامه شماره ۵۶۲۶۴هـ / ب ـ ۲۶ / ۹ / ۱۳۹۱ رئيس مجلس شوراي اسلامي مغاير قوانين تشخيص شده است و به موجب قانون الحاق يك تبصره به قانون نحوه اجراي اصول ۱۳۸ و ۸۵ قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران در رابطه با مسؤوليتهاي رئيس مجلس شوراي اسلامي مصوب سال ۱۳۶۸ و اصلاحات بعدي آن مصوب سال ۱۳۸۸ در اين گونه موارد نظر رئيس مجلس شوراي اسلامي براي دولت معتبر و لازمالاتباع است و چنانچه دولت در مهلت مقرر قانوني نسبت به رفع ايرادات رئيس مجلس شوراي اسلامي اقدامي به عمل نياورد، مصوبه ملغيالاثر خواهد شد و ديوان عدالت اداري نيز صلاحيت رسيدگي به شكايت نسبت به چنين مصوبهاي را نخواهد داشت و از سويي هيأت وزيران در موضوع ايرادات رئيس مجلس شوراي اسلامي نسبت به مصوبه شماره ۹۶۶۹۲ / ت۴۲۴۹۶هـ ـ ۱۵ / ۵ / ۱۳۹۱ در مهلت مقرر قانوني اقدامي به عمل نياورده است، بنابراين به لحاظ ملغي الاثر شدن مصوبه مذكور و عدم قابليت اجراء موجبي براي رسيدگي به درخواست ابطال اين مصوبه در قسمتهاي مورد اعتراض كه مورد ايراد قانوني قرار گرفته است در هيأت عمومي ديوان عدالت اداري وجود ندارد .
ب : مطابق حكم مقرر در تبصره ۱ ماده ۱۷ قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمين اجتماعي مصوب ۲۱ / ۲ / ۱۳۸۳، شرط عضويت در كليه سطوح اركان صندوقها و نهادهاي دولتي و عمومي فعال در قلمروهاي بيمهاي، حمايتي و امدادي از جمله مديرعامل ، داشتن حداقل مدرك كارشناسي ارشد با پنج سال سابقه كار تخصصي در يكي از رشتههاي مديريت، حسابداري، بيمه، مالي، اقتصاد، انفورماتيك و گروه پزشكي ميباشد . نظر به اين كه اولاً : انجام كار تخصصي در رشتههاي مصرح در قانون ملازم با داشتن مدرك تحصيلي رشتههاي ياد شده ميباشد و آقاي سعيد مرتضوي از اين حيث فاقد شرط مقرر در قانون است . ثانياً : با توجه بـه اين كه ابلاغ انتـصاب نامبرده مسـتند به تصويب نامه شماره ۹۶۶۹۲ / ت۴۲۴۹۶هـ ـ ۱۵ / ۵ / ۱۳۹۱ هيأت وزيران صادر شده است و تصويب نامه مذكور نيز به شرح فوقالذكر ملغي الاثر گرديده و قابليت اجرا و اعمال ندارد و وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي نسبت به لغو ابلاغ صادره اقدامي به عمل نياورده است، بنا به مراتب ابلاغ انتصاب شماره ۱۰۵۱۳۴ ـ ۱۴ / ۶ / ۱۳۹۱ آقاي سعيد مرتضوي به سمت مديرعامل سازمان تأمين اجتماعي مغاير قانون تشخيص و به استناد بند ۱ ماده ۱۹ و ماده ۴۲ قانون ديوان عدالت اداري ابطال ميشود .
رئيس هيأت عمومي ديوان عدالت اداري ـ محمدجعفر منتظري
موارد مرتبط 21
آرای مرتبط 15
-
رأی
هماستناد
رای شماره 239 مورخ 1393/03/05 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 1889 تا 1891 مورخ 1397/10/04 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری و در جهت تجمیع صندوقهای بیمه ای زیر نظر
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2465 مورخ 1398/08/28 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری و به منظور اعمال نظارت بر صندوقهای بیمه
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1392 تا 1402 مورخ 1393/09/10 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 581 مورخ 1398/09/11 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 125 مورخ 1394/04/07 هیات تخصصی پژوهشی فرهنگی دیوان عدالت اداری
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری مطرح کرد
-
رأی
هماستناد
رای شماره 127 مورخ 1396/06/29 هیات تخصصی بیمه کار وتامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری و چگونگی تعیین مدیریت سازمان تامین اجتما
-
رأی
هماستناد
رای شماره 773 مورخ 1391/10/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری و چگونگی تعیین مدیریت سازمان تامین اجتما
-
رأی
هماستناد
رای شماره 689 مورخ 1387/10/22 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری «صندوقهای بازنشستگی» است و صندوق بیمه در
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۱ مورخ ۱۳۹۷/۱۰/۰۴ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری(در خصوص دادخـواهی اشخـاص بـه طـرفیت شـرکت دخـانیـات ایـران، شعـب دیـوان عدالت اداری تصمیمات معـارض اظهـار کردنـد) غیردولتی محسوب شدن شرکت دخانیات ایران با واگذاری ۵۵ درصد سهام آن به صندوق بازنشستگی فولاد.
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری و در جهت تجمیع صندوقهای بیمه ای زیر نظر
-
رأی
هماستناد
رای شماره ۵۸۱ مورخ ۱۳۹۸/۰۹/۱۱ هیأت تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری وزیر محترم کار ، تعاون و رفاه اجتماعی پس از استعلام از سازمان امور اداری و استخدامی و پاسخ آن سازمان مبنی بر دارا بودن شرایط قانونی حکم انتصاب آقای … را به عنوان مدیر عامل سازمان تامین اجتماعی صادر نمود.
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری و چگونگی تعیین مدیریت سازمان تامین اجتما
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1025 مورخ 1398/05/22 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 261 مورخ 1391/05/09 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری و چگونگی تعیین مدیریت سازمان تامین اجتما
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1389 مورخ 1399/11/27 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 5 اسفند 1388 تصویب شده و با حذف نقش
-
رأی
هماستناد
رای شماره 750 و751 مورخ 1399/06/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری و چگونگی تعیین مدیریت سازمان تامین اجتما
نظریات مشورتی 1
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/2 مورخ 1401/08/02
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب سال 1386
مواد مرتبط 1
-
اعمال
از این صفحه
ماده 113 — قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶/۰۷/۰۸)
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری و چگونگی تعیین مدیریت سازمان تامین اجتما
مقرراتِ مرتبط 3
-
آییننامه
هماستناد
اساسنامه صندوق تامین اجتماعی
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
آییننامه
هماستناد
اساسنامه سازمان تامین اجتماعی
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
تصویبنامه
هماستناد
تفویض وظایف، اختیارات و مسئولیتهای وزیر تعاون،کار و رفاه اجتماعی در نصب و عزل مدیرعامل یا سرپرست سازمان تامین اجتماعی در اختیار معاون اول رئیس جمهور
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری
نکتههای مرتبط 1
-
هماستناد
معرفی اعضای هیات امنای سازمان تامین اجتماعی و صندوق های تابعه برای مدت چهار سال
ماده 113 قانون مدیریت خدمات کشوری
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
