رای شماره ۲۹ مورخ ۱۳۹۲/۰۹/۰۹ هیأت تخصصی اراضی، محیط زیست وصنایع دیوان عدالت اداری منطقه اراضی پناهگاه حیات وحش میانکاله از تاریخ ۵/۱۲/۱۳۴۸ به عنوان منطقه حفاظت شده در اختیار سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفته و در سال ۱۹۷۷ میلادی نیز در لیست تالاب های بین المللی توسط سازمان ملل متحد به ثبت رسیده است.

بسمه تعالی کلاسه پرونده : هـ ع/۹۰/۷۱۶ شماره دادنامه : ۲۹ تاریخ : ۹/۹/۹۲ مرجع رسیدگی : اراضی ، محیط زیست و صنایع موضوع ابطال مصوبه / بخش نامه : ابطال قسمت زون تفرج گسترده دستورالعمل طرح مدیریت مناطق تحت حفاظت درج شده در نشریه شماره ۲۵۷ دفتر زیستگاه ها و امور مناطق سازمان حفاظت محیط زیست به شماره ۱۶۲۸۵۵/۱۰۱ مورخ ۱۳۸۱/۹/۹ گردش کار : خلاصه دادخواست شاکی با ذکر دلیل مغایرت مصوبه با قانون یا شرع : آقای …... رحمتیان اصالتا و به وکالت از شکات اعلام نموده است که شکات سال ها پیش مقدار ۱۳۵ هزار متر مربع از اعیانی منطقه ساحلی شبه جزیره میان کلاه بهشهر را از متصرفین خریداری کرده اند و عرصه آن را نیز از سازمان کشاورزی استان مازندران به قایم مقامی بنگاه خالصجات خریداری و سند مالکیت به نام شده است . سپس در مقام اجرای طرح گردشگری ، سازمان میراث فرهنگی با انجام استعلام از اداره محیط زیست بهشهر موافقت اصولی خ. ر. ب. شماره ۱۸۸۷ ـ ۱۴۳/۸۹۲ مورخ ۱۳۸۹/۶/۸ اعلام نمود . در همان اوایل کار علیرغم این که هزینه های زیادی متحمل شده اند با نامه شماره ۹۰۱۲۰۸۸ مورخ ۱۵/۵/۹۰ سازمان محیط زیست مواجه شده که تمام ملک را در شمول زون تفرج گسترده دانسته که تعریف آن در طبقه ۳ دستور العمل مورد شکایت صفحه ۷۹ مبنی بر (منع تاسیس توسعه امکانات و تسهیلات مانند مراکز بازدید کنندگان و اقامت گاه های دایمی ) منتشر در نشریه ۲۵۷ سازمان مدیریت و برنامه ریزی م. ب. . به هر حال از آن جا که اطلاق را اصطلاح زون گسترده در صفحه ۷۹ نشریه فوق مغایر اعمال حق مالکیت و سلطه مالکانه منبعث از حکومت آمره ماده ۲۲ قانون ثبت و مخلاف بند الف ماده ۳ قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست ۱۳۵۲ ( تعیین مناطق پارک ملی آثار طبیعی ملی ـ حیات وحش ) و ماده ۴ همان قانون ( مغایر حق مالکیت اشخاص داخل مناطق ) است لذا تقاضای ابطال آن را دارند. خلاصه مدافعات مشتکی عنه : ۱ ـ اساساً حفاظت و حراست از عرصه های طبیعی و ملی چون ( پارک های ملی ـ آثار طبیعی ملی ـ پناهگاه حیات وحش و مناطق حفاظت شده ) موضوع بند الف ماده ۳ قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست بر عهده سازمان است ۲ ـ منطقه اراضی پناهگاه حیات وحش میانکاله از ۱۳۴۸/۱۲/۵ به عنوان منطقه حفاظت شده اعلام و تحت اختیار سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفته است ۳ ـ منطقه میانکاله یکی از ۹ ذخیره گاه بیوسفر کره زمین توسط سازمان ملل متحد تشخیص و در لیست تالاب های بین المللی و کنوانسیون جهانی حفاظت از تالاب ها ثبت شده است . هم چنین در سال ۱۳۷۶ در پروژه شماره ۸ برنامه استان و کره سازمان ملل متحد ثبت شده و به عنوان یکی از مناطق با ارزش جهانی است که هر گونه تخریب در آن غیر قابل جبران است ۴ـ قطعه زمین شکات داخل محدوده پناهگاه حیات وحش میانکاله است که در حال حاضر وضعیت آن بایر و بلا استفاده است و هر گونه اجرای طرح باید بر اساس اهداف مدیریت منطقه مطابق دستورالعمل تهیه شده شماره ۲۵۷ عمل شود . ۵ ـ دستورالعمل یاد شده از سوی معاون وقت رییس جمهور و رییس سازمان مدیریت و برنامه ریزی به استناد آیین نامه استانداردهای اجرایی طرح های عمرانی موضوع ماده ۲۳ قانون برنامه و بودجه در چهارچوب نظام فنی و اجرایی طرح های عمرانی کشور موضوع مصوبه ۱۳۵۷/۴/۴ هیات وزیران به صورت بخشنامه به کلیه دستگاه های اجرایی ، مهندسان و پیمانکاران ابلاغ و از تاریخ ۱/۱۲/۸۱ لازم الاجراء شده است ۶ـ عرصه مورد نظر در زون تفرج گسترده واقع شده و هر گونه اخذ مجوز و بهره برداری از آن باید با طرح مدیریت منطقه مطابقت داشته باشد که مراتب به دفعات به متقاضی اعلام شده است . اخذ مجوز طرح گردشگری توسط متقاضی می بایست با اخذ استعلام از این سازمان صورت گیرد و این که وفق ماده ۱۹۲ قانون برنامه پنجم و مصوبه ۲۰/۷/۹۰ هیات وزیران طرح های خدماتی و گردشگری می بایست پیش از اجرا از نظر امکان سنجی و مکان یابی باید مورد ارزیابی اثرات زیست محیطی قرار بگیرد لذا با امعان نظر به موارد مذکور رد شکایت شاکی م. ا.. امضاء تهیه کننده گزارش : ساریخانی موضوع در جلسه مورخ ۲ / ۹ / ۱۳۹۲ هیات تخصصی اراضی ، محیط زیست و صنایع مطرح ، نظریه هیات به شرح آتی اعلام می گردد. اعضاء هیات به اتفاق آراء عقیده دارند : رای هیات تخصصی اولاً ب. ت. ب. متن دستورالعمل طرح مدیریت مناطق تحت حفاظت که مورد شکایت شکات است بدین معنی که صراحتاً و بدون این که حاکمیت احدی را مد نظر قرار داده باشد از کلیه اراضی واقع در زون ZONE نام برده است و زمین خاصی را ملحوظ نظر قرار نداده لذا به جهت عام الشمول بودن موضوع در صلاحیت رسیدگی هیات های تخصصی و عمومی دیوان عدالت اداری قرار دارد . ثانیاً اراضی موضوع خواسته جزو پناهگاه حیات وحش میانکاله بوده که از تاریخ ۱۳۴۸/۱۲/۵ به عنوان منطقه حفاظت شده در اختیار سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفته و در سال ۱۹۷۷ میلادی نیز در لیست تالاب های بین المللی توسط سازمان ملل متحد به ثبت رسیده است . ثالثا شکایت از دستور العمل یاد شده با وصف آن که کلیه اختیارات در تصمیم گیری ها مربوط به سازمان حفاظت محیط زیست م. ب. و بند الف ماده ۳ و ماده ۴ قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست مصوب ۱۳۵۳ و اصلاحات بعدی نیز در تصویب مصوبه رعایت و مخلافتی در آن مشاهده نمی شود علی هذا نظر به این که دستورالعمل فوق مغایرتی با قانون استنادی نداشته و خارج از حدد اختیارات نیز تلقی نمی گردد لذا هیات تخصصی اراضی ، محیط زیست و صنایع دیوان عدالت اداری مستنداً به بند ب ماده ۸۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲ به اتفاق رای به رد شکایت مطروحه صادر و اعلام می نماید این رای ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از سوی رییس دیوان یا ده نفر از قضات دیوان قابل اعتراض در هیات عمومی دیوان عدالت اداری م. ب.. جعفری ورامینی-رییس هیات تخصصی اراضی ، محیط زیست و صنایع دیوان عدالت اداری text = matn.replace(regex, '$1'); $('#Div_1').html(text); if (parseInt(navigator.appVersion) $("a[name=copy_pre]").click(function () { range.selectNodeContents(el); sel.removeAllRanges(); sel.addRange(range); showNotification1(); }.box.comment-form .form-group { }fieldset { }.btncss{ رای شماره 29 مورخ 1392/09/09 هیات تخصصی اراضی، محیط زیست و صنایع دیوان عدالت اداری در پرونده با کلاسه هع/90/716، موضوع اصلی ابطال مصوبه مربوط به زون تفرج گسترده در دستورالعمل طرح مدیریت مناطق تحت حفاظت سازمان حفاظت محیط زیست است. شاکی با استناد به مالکیت 135 هزار متر مربع از اراضی منطقه ساحلی شبه جزیره میانکاله و همچنین مغایرت مصوبه با قوانین مالکیت و حفاظت محیط زیست، خواستار ابطال آن گردید. در مقابل، مشتکی عنه، سازمان حفاظت محیط زیست، با استناد به بند الف ماده 3 و ماده 4 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست و با تاکید بر اینکه اراضی مورد نظر جزو پناهگاه حیات وحش میانکاله بوده و تحت حفاظت قرار دارد، به رد شکایت پرداخت. هیات تخصصی دیوان عدالت اداری با تاکید بر عام‌الشمول بودن دستورالعمل و عدم مغایرت آن با قوانین، شکایت را رد کرد و اعلام نمود که این تصمیم ظرف بیست روز قابل اعتراض است. کلاسه پرونده: ه- ع/90/716 شماره دادنامه: 29 تاریخ: 9/9/92 موضوع ابطال مصوبه / بخش نامه: ابطال قسمت زون تفرج گسترده دستورالعمل طرح مدیریت مناطق تحت حفاظت درج شده در نشریه شماره 257 دفتر زیستگاه ها و امور مناطق سازمان حفاظت محیط زیست به شماره 162855/101 مورخ 9/9/1381 گردش کار: خلاصه دادخواست شاکی با ذکر دلیل مغایرت مصوبه با قانون یا شرع: آقای …... رحمتیان اصالتاً و به وکالت از شکات اعلام نموده است که شکات سال ها پیش مقدار 135 هزار متر مربع از اعیانی منطقه ساحلی شبه جزیره میان کاله بهشهر را از متصرفین خریداری کرده اند و عرصه آن را نیز از سازمان کشاورزی استان مازندران به قائم مقامی بنگاه خالصجات خریداری و سند مالکیت به نام شده است. سپس در مقام اجرای طرح گردشگری، سازمان میراث فرهنگی با انجام استعلام از اداره محیط زیست بهشهر موافقت اصولی خ. ر. ب. شماره 1887 - 143/892 مورخ 8/6/1389 اعلام نمود. در همان اوایل کار علیرغم این که هزینه های زیادی متحمل شده اند با نامه شماره 9012088 مورخ 15/5/90 سازمان محیط زیست مواجه شده که تمام ملک را در شمول زون تفرج گسترده دانسته که تعریف آن در طبقه 3 دستور العمل مورد شکایت صفحه 79 مبنی بر (منع تاسیس توسعه امکانات و تسهیلات مانند مراکز بازدید کنندگان و اقامت گاه های دائمی) منتشر در نشریه 257 سازمان مدیریت و برنامه ریزی م. ب.. به هر حال از آن جا که اطلاق را اصطلاح زون گسترده در صفحه 79 نشریه فوق مغایر اعمال حق مالکیت و سلطه مالکانه منبعث از حکومت آمره ماده 22 قانون ثبت و مخالف بند الف ماده 3 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست 1352 (تعیین مناطق پارک ملی آثار طبیعی ملی - حیات وحش) و ماده 4 همان قانون (مغایر حق مالکیت اشخاص داخل مناطق) است لذا تقاضای ابطال آن را دارند. خلاصه مدافعات مشتکی عنه: 1 - اساساً حفاظت و حراست از عرصه های طبیعی و ملی چون (پارک های ملی - آثار طبیعی ملی - پناهگاه حیات وحش و مناطق حفاظت شده) موضوع بند الف ماده 3 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست بر عهده سازمان است 2 - منطقه اراضی پناهگاه حیات وحش میانکاله از 5/12/1348 به عنوان منطقه حفاظت شده اعلام و تحت اختیار سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفته است 3 - منطقه میانکاله یکی از 9 ذخیره گاه بیوسفر کره زمین توسط سازمان ملل متحد تشخیص و در لیست تالاب های بین المللی و کنوانسیون جهانی حفاظت از تالاب ها ثبت شده است. هم چنین در سال 1376 در پروژه شماره 8 برنامه استان و کره سازمان ملل متحد ثبت شده و به عنوان یکی از مناطق با ارزش جهانی است که هر گونه تخریب در آن غیر قابل جبران است 4- قطعه زمین شکات داخل محدوده پناهگاه حیات وحش میانکاله است که در حال حاضر وضعیت آن بایر و بلا استفاده است و هر گونه اجرای طرح باید بر اساس اهداف مدیریت منطقه مطابق دستورالعمل تهیه شده شماره 257 عمل شود. 5 - دستورالعمل یاد شده از سوی معاون وقت رئیس جمهور و رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی به استناد آیین‌نامه استانداردهای اجرایی طرح های عمرانی موضوع ماده 23 قانون برنامه و بودجه در چهارچوب نظام فنی و اجرایی طرح های عمرانی کشور موضوع مصوبه 4/4/1357 هیات وزیران به صورت بخشنامه به کلیه دستگاه های اجرایی، مهندسان و پیمانکاران ابلاغ و از تاریخ 1/12/81 لازم الاجراء شده است 6- عرصه مورد نظر در زون تفرج گسترده واقع شده و هر گونه اخذ مجوز و بهره برداری از آن باید با طرح مدیریت منطقه مطابقت داشته باشد که مراتب به دفعات به متقاضی اعلام شده است. اخذ مجوز طرح گردشگری توسط متقاضی می‌بایست با اخذ استعلام از این سازمان صورت گیرد و این که وفق ماده 192 قانون برنامه پنجم و مصوبه 20/7/90 هیات وزیران طرح های خدماتی و گردشگری می‌بایست پیش از اجرا از نظر امکان سنجی و مکان یابی باید مورد ارزیابی اثرات زیست محیطی قرار بگیرد لذا با امعان نظر به موارد مذکور رد شکایت شاکی م. ا.. امضا تهیه کننده گزارش: ساریخانی اولاً ب. ت. ب. متن دستورالعمل طرح مدیریت مناطق تحت حفاظت که مورد شکایت شکات است بدین معنی که صراحتاً و بدون این که حاکمیت احدی را مد نظر قرار داده باشد از کلیه اراضی واقع در زون ZONE نام برده است و زمین خاصی را ملحوظ نظر قرار نداده لذا به جهت عام الشمول بودن موضوع در صلاحیت رسیدگی هیات های تخصصی و عمومی دیوان عدالت اداری قرار دارد. ثانیاً اراضی موضوع خواسته جزو پناهگاه حیات وحش میانکاله بوده که از تاریخ 5/12/1348 به عنوان منطقه حفاظت شده در اختیار سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفته و در سال 1977 میلادی نیز در لیست تالاب های بین المللی توسط سازمان ملل متحد به ثبت رسیده است. ثالثاً شکایت از دستور العمل یاد شده با وصف آن که کلیه اختیارات در تصمیم گیری ها مربوط به سازمان حفاظت محیط زیست م. ب. و بند الف ماده 3 و ماده 4 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست مصوب 1353 و اصلاحات بعدی نیز در تصویب مصوبه رعایت و مخالفتی در آن مشاهده نمی شود علی هذا نظر به این که دستورالعمل فوق مغایرتی با قانون استنادی نداشته و خارج از حدد اختیارات نیز تلقی نمی گردد لذا هیات تخصصی اراضی، محیط زیست و صنایع دیوان عدالت اداری مستنداً به بند ب ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 به اتفاق رای به رد شکایت مطروحه صادر و اعلام می‌نماید این رای ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از سوی رئیس دیوان یا ده نفر از قضات دیوان قابل اعتراض در هیات عمومی دیوان عدالت اداری م. ب.. جعفری ورامینیرئیس هیات تخصصی اراضی، محیط زیست و صنایع دیوان عدالت اداری