رأی
رای شماره ۷۹۷ و ۷۹۸ مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۱۲ هیأت تخصصی فرهنگی ، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری(موضوع شکایت و خواسته: ۱- ابطال مصوبه بند ۱۱ صورتجلسه مورخ ۱۳۹۷/۰۷/۰۱ موضوع نوزدهمین جلسه هیأت امناء دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران به شماره ابلاغی ۲۰۵/د/۹۷ مورخ ۱۳۹۷/۰۷/۱۰ مبنی بر ممنوعیت دریافت
شماره پــرونـــده :
هـ ع/۰۱۰۰۲۴۷ و ۰۱۰۰۷۸۰ شماره دادنامه:۷۹۸- ۱۴۰۱۰۹۹۷۰۹۰۶۰۰۰۷۹۷ تاریخ: ۱۴۰۱/۱۰/۱۲
* شـاکــی : آقای …
* طرف شکایت : دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران
* موضوع شکایت و خواسته:
۱- ابطال مصوبه بند ۱۱ صورتجلسه مورخ ۱/۷/۹۷ موضوع نوزدهمین جلسه هیات امناء دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران به شماره ابلاغی ۲۰۵/د/۹۷ مورخ ۱۰/۷/۹۷ مبنی بر ممنوعیت دریافت همزمان مزایای ارتقای بهره وری و نوبت کاری
۲- الزام به اجرای آییننامه نوبت کاری هیات وزیران و پرداخت حق سنوات کاری شاکی از تاریخ ۱/۱۰/۹۹
* شاکی د. ب. ط. دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران به خواسته فوق الذکر به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر م. ب. :
صورتجلسه هیات امنای دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران مورخ ۱/۷/۹۷: ....
۱۱- با پرداخت فوق العاده سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری مشاغل مرکز مدیریت حوادث و فوریت های پزشکی به شرح جدول پیوست پس از تامین اعتبار از محل بودجه عمومی دانشگاه جهت افراد مشمول موافقت گردید و افراد مشمول فوق العاده نوبت کاری مجاز به دریافت مزایای قانون ارتقای بهره وری کارکنان بالینی نظام سلامت همزمان نمیگردند.
*دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت:
شاکی در شرح خواسته خود اعلام نموده است: هیات وزیران در راستای حکم مقرر در بند ۷ ماده ۶۸ قانون مدیریت خدمات کشوری در سال ۹۵ اقدام به تصویب آیین نامه فوق العاده نوبت کاری کارکنان نموده است و اینجانب از تاریخ ۱۳۹۹/۱۰/۱ طبق ماده ۱ بند ۲ آیین نامه یاد شده مشغول خدمت در این دانشگاه می باشم و از طرفی ب. ت. ب. اینکه قانون بهره وری کارکنان درمان مصوب سال ۱۳۸۸ به قوت خود باقی بوده و نسخ نشده است و در قانون مذکور و بخشنامه هیات وزیران هیچگونه منعی برای بهرهمندی از نوبت کاری و مزایای قانون بهره وری به صورت همزمان وجود ندارد بنابراین مصوبه مورد اعتراض مبنی بر ممنوعیت همزمان مزایای قانون ارتقای بهره وری و نوبت کاری مخلاف قانون بهره وری و بخشنامه هیات وزیران م. ب. لذا تقاضای ابطال آن را دارم.
*خلاصه مدافعات طرف شکایت:
دانشگاه های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بر اساس مقررات ماده ۲۰ قانون برنامه پنجم توسعه و ماده ۱ قانون احکام دایمی برنامههای توسعه کشور مجازند صرفاً بر اساس آییننامهها و مقررات اداری مالی و استخدامی تشکیلاتی خاص مصوب هیات های امناء که به تایید وزیر بهداشت درمان و آموزش پزشکی می رسد بدون رعایت قوانین محاسبات عمومی و استخدام کشوری و سایر قوانین و مالی اداری و استخدامی اداره شوند.
با استفاده از مجوز قانونی، مقررات استخدامی حاوی حقوق و مزایای کارکنان دانشگاه تدوین و تصویب شده که مختص کارکنان دانشگاه بوده و کارکنان را از شما به مقررات عمومی قانون مدیریت خدمات کشوری به طور عام و در موضوع مطروحه از حکم بند ۳ ماده ۶۸ قانون اخیرالذکر به طور خاص خارج نموده است.
بر این مبنا هیات امنای دانشگاه در بند ۱۱ نوزدهمین مصوبه مورخ ۹۷/۷/۱ مقرر نموده که افراد مشمول دریافت فوق العاده سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری شاغل در مرکز مدیریت حوادث و فوریتهای پزشکی به صورت همزمان مجاز به دریافت مزایای قانون ارتقای بهره وری کارکنان بالینی نظام سلامت نمی باشند پس از اطلاع رسانی مصوبه هیات امنا به مشمولین دریافت فوق العاده سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری شاغل در شبکه های بهداشت و درمان از جمله شاکی، با علم و اطلاع از مفاد به مصوبه مذکور درخواست استفاده از مزایای قانون ارتقاء بهره وری را نموده و ب. ت. ب. لزوم متابعت و اجرای مصوبات هیات امنا امکان پرداخت فوق العاده سختی شرایط محیط کار همزمان با قانون ارتقای بهرهوری برای وی امکانپذیر نشده است. پرداخت به کارکنان در شیفت های غیر متعارف از دو منبع قانون ارتقاء بهره وری و آیین نامه نوبت کاری خلاف عدالت م. ب. و توجیهی ندارد هیات امنای دانشگاه، کارکنانی که از امتیازات قانون ارتقای بهرهوری استفاده مینمایند و بابت اشتغال در شیفت های شب و تعطیل مبلغ اضافه دریافت می کنند را به صورت همزمان مجاز به استفاده از مزایای نوبت کاری موضوع آیین نامه نوبت کاری ندانسته است.
پرونده شماره هـ ع / ۰۱۰۰۲۴۷ و ۰۱۰۰۷۸۰ مبنی بر درخواست ۱. ابطال بند ۱۱ صورتجلسه هیات امنای دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران مورخ ۱۳۹۷/۰۷/۰۱ مبنی بر ممنوعیت دریافت همزمان فوقالعاده سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری و مزایای قانون ارتقای بهرهوری کارکنان بالینی نظام سلامت و ۲. الزام به اجرای آییننامه فوقالعاده نوبت کاری و هزینه جابجایی محل خدمت کارمندان مصوب سال ۱۳۹۵ هیات وزیران و پرداخت فوقالعاده نوبت کاری از تاریخ ۱۳۹۹/۱۰/۰۱، در جلسه مورخ ۱۴۰۱/۰۸/۰۸ هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی مورد رسیدگی قرار گرفت و الزام به اجرای آییننامه فوقالعاده نوبت کاری و هزینه جابجایی محل خدمت کارمندان مصوب سال ۱۳۹۵ هیات وزیران و پرداخت فوقالعاده نوبت کاری از تاریخ ۱۳۹۹/۱۰/۰۱ با اتفاق نظر اعضاء در صلاحیت شعب دیوان عدالت اداری تشخیص شد و راجع به ابطال بند ۱۱ صورتجلسه هیات امنای دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران مورخ ۱۳۹۷/۰۷/۰۱ مبنی بر ممنوعیت دریافت همزمان فوقالعاده سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری و مزایای قانون ارتقای بهرهوری کارکنان بالینی نظام سلامت، اعضاء به اتفاق آراء به شرح ذیل مبادرت به صدور رای نمودند:
رای هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی
مطابق بند «ب» ماده (۲۰) قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب سال ۱۳۸۹ که مفاد آن در ماده (۱) قانون احکام دایمی برنامههای توسعه کشور مصوب سال ۱۳۹۵ تکرار و تنفیذ شده است: «دانشگاهها، مراکز و موسسات آموزش عالی و پژوهشی و فرهنگستانها و پارکهای علم و فناوری که دارای مجوز از شورای گسترش آموزش عالی وزارتخانههای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سایر مراجع قانونی ذیربط میباشند، بدون رعایت قوانین و مقررات عمومی حاکم بر دستگاههای دولتی به ویژه قانون محاسبات عمومی کشور، قانون مدیریت خدمات کشوری، قانون برگزاری مناقصات و اصلاحات و الحاقات بعدی آنها و فقط در چهارچوب مصوبات و آییننامههای مالی، معاملاتی، اداری، استخدامی و تشکیلاتی مصوب هیات امنا که حسب مورد به تایید وزیران علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و در مورد فرهنگستانها به تایید رییس جمهور و در مورد دانشگاهها و مراکز آموزش عالی و تحقیقاتی وابسته به نیروهای مسلح به تایید رییس ستاد کل نیروهای مسلح میرسد، عمل میکنند.» ن. ب. ا. اختیارات هیات امنا در تصویب امور مالی، معاملاتی، اداری، استخدامی و تشکیلاتی بدون متابعت از قوانین و مقررات عمومی حاکم بر دستگاههای دولتی مورد پذیرش قانونگذار قرار گرفته و پیشبینی و تعیین نحوه پرداخت حقوق و مزایای کارکنان دانشگاه از جمله فوقالعادههای موضوع شکایت از مصادیق امور استخدامی و در حوزه اختیارات هیات امنای هر دانشگاه است لذا بند ۱۱ صورتجلسه هیات امنای دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران مورخ ۱۳۹۷/۰۷/۰۱ مبنی بر ممنوعیت دریافت همزمان فوقالعاده سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری و مزایای قانون ارتقای بهرهوری کارکنان بالینی نظام سلامت در حدود اختیارات مرجع تصویب کننده بوده و مغایرتی با قانون فوقالذکر نداشته و قابل ابطال نمیباشد. این رای به استناد بند «ب» ماده (۸۴) قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از جانب رییس محترم دیوان عدالت اداری یا ۱۰ نفر از قضات محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.
مهدی فرد محمدیان
رییس هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی
دیوان عدالت اداری
پرونده شماره هـ ع / ۰۱۰۰۲۴۷ و ۰۱۰۰۷۸۰ مبنی بر درخواست ۱. ابطال بند ۱۱ صورتجلسه هیات امنای دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران مورخ ۱۳۹۷/۰۷/۰۱ مبنی بر ممنوعیت دریافت همزمان فوقالعاده سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری و مزایای قانون ارتقای بهرهوری کارکنان بالینی نظام سلامت و ۲. الزام به اجرای آییننامه فوقالعاده نوبت کاری و هزینه جابجایی محل خدمت کارمندان مصوب سال ۱۳۹۵ هیات وزیران و پرداخت فوقالعاده نوبت کاری از تاریخ ۱۳۹۹/۱۰/۰۱، در جلسه مورخ ۱۴۰۱/۰۸/۰۸ هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی مورد رسیدگی قرار گرفت و بند ۱۱ صورتجلسه هیات امنای دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران مورخ ۱۳۹۷/۰۷/۰۱ مبنی بر ممنوعیت دریافت همزمان فوقالعاده سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری و مزایای قانون ارتقای بهرهوری کارکنان بالینی نظام سلامت به اتفاق آراء قابل ابطال تشخیص نشد و در خصوص الزام به اجرای آییننامه فوقالعاده نوبت کاری و هزینه جابجایی محل خدمت کارمندان مصوب سال ۱۳۹۵ هیات وزیران و پرداخت فوقالعاده نوبت کاری از تاریخ ۱۳۹۹/۱۰/۰۱، اعضاء به اتفاق به شرح اعلام نظر نمودند:
نظریه هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی
براساس ماده (۱۲) قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲، رسیدگی به شکایات و تظلمات و اعتراضات اشخاص حقیقی یا حقوقی از آییننامهها و سایر نظامات و مقررات دولتی و شهرداریها و موسسات عمومی غیردولتی در مواردی که مقررات مذکور به علت مغایرت با شرع یا قانون و یا عدم صلاحیت مرجع مربوط یا تجاوز یا سوءاستفاده از اختیارات یا تخلف در اجرای قوانین و مقررات یا خودداری از انجام وظایفی که موجب تضییع حقوق اشخاص میشود و همچنین صدور آرای وحدت رویه در موارد تعارض آرای شعب و صدور آرای ایجاد رویه در موارد تشابه آرای شعب از صلاحیتها و وظایف هیات عمومی دیوان عدالت اداری م. ب.. ن. ب. ا. رسیدگی به خواسته الزام به اجرای آییننامه فوقالعاده نوبت کاری و هزینه جابجایی محل خدمت کارمندان مصوب سال ۱۳۹۵ هیات وزیران و پرداخت فوقالعاده نوبت کاری از تاریخ ۱۳۹۹/۱۰/۰۱ از مصادیق صلاحیتها و وظایف هیات عمومی دیوان عدالت اداری محسوب نمیشود لذا رسیدگی به شکایت مطروحه به خواسته فوق قابل طرح در هیات عمومی دیوان عدالت اداری تشخیص داده نشد و در صلاحیت شعب دیوان عدالت اداری م. ب. و پرونده در اجرای بند «د» ماده (۱۵) آییننامه اداره جلسات هیات عمومی و هیاتهای تخصصی مصوب سال ۱۳۹۳ به اداره کل هیات عمومی ارسال میگردد.
مهدی فرد محمدیان
رییس هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی
دیوان عدالت اداری
text = matn.replace(regex, '$1');
$('#Div_1').html(text);
if (parseInt(navigator.appVersion)
$("a[name=copy_pre]").click(function () {
range.selectNodeContents(el);
sel.removeAllRanges();
sel.addRange(range);
showNotification1();
}.box.comment-form .form-group {
}fieldset {
}.btncss{
رای شماره 797 و 798 مورخ 1401/10/12 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
در پرونده شماره هع / 0100247 و 0100780، شاکی شکایتی را به دیوان عدالت اداری ارائه داده است که در آن خواستار ابطال بند 11 صورتجلسه هیات امنای دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران مورخ 1/7/97 و الزام به اجرای آییننامه نوبت کاری و پرداخت حق سنوات از تاریخ 1/10/99 شده است. شاکی استدلال کرده که مصوبه مورد شکایت با قوانین موجود، به ویژه بند 7 ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری و قانون بهرهوری کارکنان درمان، مغایرت دارد و هیچ مانعی برای دریافت همزمان مزایای نوبت کاری و ارتقای بهرهوری وجود ندارد. از سوی دیگر، دانشگاه استدلال کرده که بر اساس ماده 20 قانون برنامه پنجم توسعه، هیات امنای دانشگاه مجاز به تصویب مقررات استخدامی و مالی خاص خود است و مصوبه مورد نظر در محدوده اختیارات قانونی آن بوده و مغایرتی با قوانین ندارد. در نهایت، هیات تخصصی دیوان عدالت اداری به اتفاق آراء مصوبه بند 11 را غیرقابل ابطال تشخیص داده و در خصوص الزام به اجرای آییننامه نوبت کاری، رسیدگی را در صلاحیت شعب دیوان دانسته است. این رای مطابق بند «ب» ماده (84) قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ظرف 20 روز قابل اعتراض است.
شماره پرونده:
ه- ع/0100247 و 0100780 شماره دادنامه:798- 140109970906000797 تاریخ: 12/10/1401
شاکی: آقای … شکایت: دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران
شاکی در شرح خواسته خود اعلام نموده است: هیات وزیران در راستای حکم مقرر در بند 7 ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری در سال 95 اقدام به تصویب آییننامه فوق العاده نوبت کاری کارکنان نموده است و اینجانب از تاریخ 1/10/1399 طبق ماده 1 بند 2 آییننامه یاد شده مشغول خدمت در این دانشگاه می باشم و از طرفی ب. ت. ب. اینکه قانون بهره وری کارکنان درمان مصوب سال 1388 به قوت خود باقی بوده و نسخ نشده است و در قانون مذکور و بخشنامه هیات وزیران هیچگونه منعی برای بهرهمندی از نوبت کاری و مزایای قانون بهره وری به صورت همزمان وجود ندارد بنابراین مصوبه مورد اعتراض مبنی بر ممنوعیت همزمان مزایای قانون ارتقای بهره وری و نوبت کاری مخالف قانون بهره وری و بخشنامه هیات وزیران م. ب. لذا تقاضای ابطال آن را دارم.
دانشگاه های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بر اساس مقررات ماده 20 قانون برنامه پنجم توسعه و ماده 1 قانون احکام دائمی برنامههای توسعه کشور مجازند صرفاً بر اساس آییننامهها و مقررات اداری مالی و استخدامی تشکیلاتی خاص مصوب هیات های امناء که به تایید وزیر بهداشت درمان و آموزش پزشکی میرسد بدون رعایت قوانین محاسبات عمومی و استخدام کشوری و سایر قوانین و مالی اداری و استخدامی اداره شوند.
پرونده شماره ه- ع / 0100247 و 0100780 مبنی بر درخواست 1. ابطال بند 11 صورتجلسه هیات امنای دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران مورخ 01/07/1397 مبنی بر ممنوعیت دریافت همزمان فوقالعاده سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری و مزایای قانون ارتقای بهرهوری کارکنان بالینی نظام سلامت و 2. الزام به اجرای آییننامه فوقالعاده نوبت کاری و هزینه جابه جایی محل خدمت کارمندان مصوب سال 1395 هیات وزیران و پرداخت فوقالعاده نوبت کاری از تاریخ 01/10/1399، در جلسه مورخ 08/08/1401 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی مورد رسیدگی قرار گرفت و الزام به اجرای آییننامه فوقالعاده نوبت کاری و هزینه جابه جایی محل خدمت کارمندان مصوب سال 1395 هیات وزیران و پرداخت فوقالعاده نوبت کاری از تاریخ 01/10/1399 با اتفاق نظر اعضاء در صلاحیت شعب دیوان عدالت اداری تشخیص شد و راجع به ابطال بند 11 صورتجلسه هیات امنای دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران مورخ 01/07/1397 مبنی بر ممنوعیت دریافت همزمان فوقالعاده سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری و مزایای قانون ارتقای بهرهوری کارکنان بالینی نظام سلامت، اعضاء به اتفاق آراء به شرح ذیل مبادرت به صدور رای نمودند:
مطابق بند «ب» ماده (20) قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب سال 1389 که مفاد آن در ماده (1) قانون احکام دائمی برنامههای توسعه کشور مصوب سال 1395 تکرار و تنفیذ شده است: «دانشگاهها، مراکز و موسسات آموزش عالی و پژوهشی و فرهنگستانها و پارکهای علم و فناوری که دارای مجوز از شورای گسترش آموزش عالی وزارتخانههای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سایر مراجع قانونی ذیربط میباشند، بدون رعایت قوانین و مقررات عمومی حاکم بر دستگاههای دولتی به ویژه قانون محاسبات عمومی کشور، قانون مدیریت خدمات کشوری، قانون برگزاری مناقصات و اصلاحات و الحاقات بعدی آنها و فقط در چهارچوب مصوبات و آییننامههای مالی، معاملاتی، اداری، استخدامی و تشکیلاتی مصوب هیات امنا که حسب مورد به تایید وزیران علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و در مورد فرهنگستانها به تایید رئیس جمهور و در مورد دانشگاهها و مراکز آموزش عالی و تحقیقاتی وابسته به نیروهای مسلح به تایید رئیس ستاد کل نیروهای مسلح میرسد، عمل میکنند.» ن. ب. ا. اختیارات هیات امنا در تصویب امور مالی، معاملاتی، اداری، استخدامی و تشکیلاتی بدون متابعت از قوانین و مقررات عمومی حاکم بر دستگاههای دولتی مورد پذیرش قانونگذار قرار گرفته و پیشبینی و تعیین نحوه پرداخت حقوق و مزایای کارکنان دانشگاه از جمله فوقالعادههای موضوع شکایت از مصادیق امور استخدامی و در حوزه اختیارات هیات امنای هر دانشگاه است لذا بند 11 صورتجلسه هیات امنای دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران مورخ 01/07/1397 مبنی بر ممنوعیت دریافت همزمان فوقالعاده سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری و مزایای قانون ارتقای بهرهوری کارکنان بالینی نظام سلامت در حدود اختیارات مرجع تصویب کننده بوده و مغایرتی با قانون فوقالذکر نداشته و قابل ابطال نمیباشد. این رای به استناد بند «ب» ماده (84) قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از جانب رئیس محترم دیوان عدالت اداری یا 10 نفر از قضات محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.
رئیس هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی
پرونده شماره ه- ع / 0100247 و 0100780 مبنی بر درخواست 1. ابطال بند 11 صورتجلسه هیات امنای دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران مورخ 01/07/1397 مبنی بر ممنوعیت دریافت همزمان فوقالعاده سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری و مزایای قانون ارتقای بهرهوری کارکنان بالینی نظام سلامت و 2. الزام به اجرای آییننامه فوقالعاده نوبت کاری و هزینه جابه جایی محل خدمت کارمندان مصوب سال 1395 هیات وزیران و پرداخت فوقالعاده نوبت کاری از تاریخ 01/10/1399، در جلسه مورخ 08/08/1401 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی مورد رسیدگی قرار گرفت و بند 11 صورتجلسه هیات امنای دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران مورخ 01/07/1397 مبنی بر ممنوعیت دریافت همزمان فوقالعاده سختی شرایط محیط کار و نوبت کاری و مزایای قانون ارتقای بهرهوری کارکنان بالینی نظام سلامت به اتفاق آراء قابل ابطال تشخیص نشد و در خصوص الزام به اجرای آییننامه فوقالعاده نوبت کاری و هزینه جابه جایی محل خدمت کارمندان مصوب سال 1395 هیات وزیران و پرداخت فوقالعاده نوبت کاری از تاریخ 01/10/1399، اعضاء به اتفاق به شرح اعلام نظر نمودند:
براساس ماده (12) قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392، رسیدگی به شکایات و تظلمات و اعتراضات اشخاص حقیقی یا حقوقی از آییننامهها و سایر نظامات و مقررات دولتی و شهرداریها و موسسات عمومی غیردولتی در مواردی که مقررات مذکور به علت مغایرت با شرع یا قانون و یا عدم صلاحیت مرجع مربوط یا تجاوز یا سوءاستفاده از اختیارات یا تخلف در اجرای قوانین و مقررات یا خودداری از انجام وظایفی که موجب تضییع حقوق اشخاص میشود و همچنین صدور آرای وحدت رویه در موارد تعارض آرای شعب و صدور آرای ایجاد رویه در موارد تشابه آرای شعب از صلاحیتها و وظایف هیات عمومی دیوان عدالت اداری م. ب.. ن. ب. ا. رسیدگی به خواسته الزام به اجرای آییننامه فوقالعاده نوبت کاری و هزینه جابه جایی محل خدمت کارمندان مصوب سال 1395 هیات وزیران و پرداخت فوقالعاده نوبت کاری از تاریخ 01/10/1399 از مصادیق صلاحیتها و وظایف هیات عمومی دیوان عدالت اداری محسوب نمیشود لذا رسیدگی به شکایت مطروحه به خواسته فوق قابل طرح در هیات عمومی دیوان عدالت اداری تشخیص داده نشد و در صلاحیت شعب دیوان عدالت اداری م. ب. و پرونده در اجرای بند «د» ماده (15) آییننامه اداره جلسات هیات عمومی و هیاتهای تخصصی مصوب سال 1393 به اداره کل هیات عمومی ارسال میگردد.
موارد مرتبط 55
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 836 مورخ 1398/05/01 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1404 مورخ 1400/12/14 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 827 مورخ 1400/06/20 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2002 مورخ 1399/12/19 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1888 تا 1893 مورخ 1399/12/05 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 839 مورخ 1398/05/01 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 116 مورخ 1399/03/25 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2980 مورخ 1400/11/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 104 مورخ 1400/02/28 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1140 مورخ 1399/08/27 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 44 مورخ 1401/01/28 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 148 مورخ 1400/03/22 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 307 مورخ 1401/01/30 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 40 مورخ 1400/02/04 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 695 مورخ 1401/09/27 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001918160 مورخ 1403/08/12 هیات تخصصی اداری و امور عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 0290 مورخ 1400/11/17 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1059 مورخ 1396/10/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003222462 مورخ 1402/12/12 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 707 مورخ 1401/09/30 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 3280 مورخ 1400/12/17 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001398621 مورخ 1402/05/31 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 80 مورخ 1398/03/08 هیات تخصصی اقتصادی مالی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2142 مورخ 1400/07/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2628 مورخ 1401/10/27 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 768 و769 مورخ 1399/05/14 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1329 مورخ 1399/10/13 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1524 مورخ 1400/06/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 207 مورخ 1401/04/14 هیات تخصصی اراضی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 793 و794 مورخ 1399/06/02 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 580 مورخ 1398/03/28 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002262544 مورخ 1402/08/30 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 840 مورخ 1400/06/31 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 839 مورخ 1400/06/31 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1137 مورخ 1400/04/05 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 836 مورخ 1401/10/19 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1310 و 1311 مورخ 1401/07/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 769 مورخ 1398/10/30 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1623511 مورخ 1402/06/27 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
رأی
هماستناد
رای شماره 644 مورخ 1399/04/15 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
نظریات مشورتی 4
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/383 مورخ 1398/06/06
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/384 مورخ 1398/06/13
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/1302 مورخ 1396/06/08
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/1033 مورخ 1396/05/07
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
مواد مرتبط 2
-
اعمال
از این صفحه
ماده 68 — قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶/۰۷/۰۸)
ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری در سال 95 اقدام به تصویب آیین نامه فوق ا
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 1 — قانون احکام دائمی برنامههای توسعه کشور (مصوب ۱۳۹۵/۱۱/۱۰)
ماده 1 قانون احکام دایمی برنامه های توسعه کشور مجازند صرفا بر اساس آیین
مقرراتِ مرتبط 9
-
بخشنامه
هماستناد
بخشنامه مالیاتی در خصوص ابلاغ احکام مالیاتی آییننامه اجرایی بندهای (الف)، (ب)، (ج)، (د)، (ه-)، (و)، (ط)، (ی)، (ک) و (ل) تبصره (5) ماده واحده قانون بودجه سال 1401 کل کشور1401
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
آییننامه
هماستناد
اساسنامه اصلاحی بنیاد ایران شناسی (مصوب جلسه 798 مورخ 1396/6/14 شورای عالی انقلاب فرهنگی)
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
آییننامه
هماستناد
آییننامه اجرایی بندهای (الف)، (ب)، (ج)، (د)، (ه-)، (ز)، (ح)، (ط)، (ی) (ک)، (ل)، (ن)، (ف) و (ص) تبصره (5) و بند (ز) تبصره (8) ماده واحده قانون بودجه سال 1398 کل کشور
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
آییننامه
هماستناد
آییننامه اجرایی بندهای (الف)، (ب)، (د)، (ه)، (و)، (ح)، (ط)، (ی)،(ک)، (ل)، (م)، (ع)، (ف)، (ص)، (ق)، (ر)، (خ)، (ذ)، (ض) و (غ) تبصره (5) و بند (ل) تبصره 6 ماده واحده قانون بودجه سال
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
بخشنامه
هماستناد
مصوبه اساسنامه صندوق شورای عالی علوم، تحقیقات و فناوری
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
تصویبنامه
هماستناد
ضوابط اجرایی قانون بودجه سال 1403 کل کشور
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
آییننامه
هماستناد
آییننامه اجرایی بندهای (الف)، (ب)، (ج)، (د)، (ه)، (و)، (ط)، (ی)، (ک) و (ل) تبصره 5 ماده واحده قانون بودجه سال 1401 کل کشور
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
بخشنامه
هماستناد
بخشنامه سازمان امور مالیاتی کشور در خصوص احکام مالیاتی آییننامه اجرایی تبصره (5) و بند (ز) تبصره (8) قانون بودجه سال 1398 کل کشور
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
-
تصویبنامه
هماستناد
ضوابط اجرایی قانون بودجه سال 1402 کل کشور
ماده 1 قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
