رسیدگی به خواسته اثبات مالکیت بر اساس اسناد عادی در اموال غیرمنقول ثبتی

رأی شعبه دیوان عالی کشور پرونده: شماره:140206390000676666 شعبه:سی و پنجم دیوان عالی کشور قاضی: تاریخ:1402/08/24 موضوع:ضرب و جرح عمدیرای دادگاه درخواست اعاده دادرسی اقای ع. م. م. فرزند ع. ق. نسبت به دادنامه شماره ۵۴۰ ۱۴۰۲مورخ ۱۴۰۲/۲/۳۰ صادره ازشعبه **که مشعر است. به محکومیت وی به پرداخت دیه د. ح. اقای ی. ج. فرزند ع. ا. با وکالت اقای ح. ن. ن. بخاطر ایراد ضرب و جرح عمدی که به تجویز شعبه *به استناد بند چ ماده ۴۷۴قانون ایین دادرسی کیفری رسیده ، در خور پذیرش است.زیرا همانطور که در دادنامه بدوی صادره از شعبه *به شماره ۲۹۵ ۱۴۰۱مورخ ۱۴۰۱/۴/۲۱به خوبی تشریح گردیده اقای ع. م. پس ازمورد اصابت قرار گرفتن گلوله جنگی با کلت کمری توسط اقای ی. ج. که منتهی به نابینایی یک چشم وی و صدمات عمدی دیگر گردیده. برای نجات خود از مرگ وممانعت از شلیک مرگ بار گلوله دوم از جا بلند شده و در مقام دفاع شرعی از خود مهاجم را از پشت بغل کرده وحسب اظهارات خود با همان اسلحه ای که دردست مهاجم بود. به وی ضربه وارد می کند. بدیهی است. در چنین شرایطی اقدام اعاده خواه کاملا منطبق بر دفاع مشروع و شرایط مذکور در ماده ۱۵۶می باشد. اما استناد همکاران محترم شعبه *به اظهارات اقای م. که بعد از دورکردن اسلحه از دست اقای ج. مبادرت به ضرب و جرح عمدی وی نمود واین اقدام را خارج از دفاع مشروع قلمداد نمودن ، صایب نمی باشد. زیرا اظهارات مشارالیه در صفحه ای ۸۸پرونده به طور ناقص منعکس گردیده و ادامه ی اظهارات وی درج نگردیده.اقای م. دراظهارات استنادی خودبیان داشته ( ( اسلحه را گرفتم با همان اسلحه به صورت او زدم چون اگر اسلحه را نمی گرفتم به زدن من ادامه می داد اسلحه دست ایشان بود. ودرهمان کشمکش اسیب دید یعنی اسلحه دست ایشان بود. ایشان مقاومت می کرد من دست ایشان راگرفتم وباهمان اسلحه و به دست ایشان به صورت اوزدم.اسلحه عمل نکردوالا من الان زنده نبودم ) ) همچنین اقای م. در شعبه بیست و چهارم به صراحت بیان می دارد. برگ ۱۹۸پرونده ( ضرب و جرحی اگر صورت گرفته برای دفاع از خودم بوده است. و اسلحه از زمانی که افتاد و از محل درگیری دور شد دیگر ضرب و جرح واقع نشده است. ) دفاع وکیل محترم اعاده خوانده که پس از افتادن اسلحه از دست موکل وی و خلع سلاح شدن اقای ج. ، اقای م. مبادرت به ضرب و جرح عمدی وی با همان اسلحه نمود فاقد دلیل بوده و به اقرار اقای م. نیز مستظهر نمی باشد. لذا این مرجع جراحات وارده به اقای ی. ج. را در اثر ضرب و جرح ابتدایی ندانسته بلکه ان را در مقام دفع خطر مهمتر که همان نجات از مسلح کردن مجدد سلاح و شلیک دوم باشد. تشخیص می دهد و رفتار ارتکابی اعاده خواه را منطبق بر دفاع مشروع می داند و دادنامه بدوی صادره از شعبه ۱۰۱دادگاه کیفری دو *را قابل گسستن ندانسته ، حسب ماده ۱۵۶قانون مجازات اسلامی و بند ب ماده ۴۵۵و۴۸۰این دادرسی کیفری دادنامه اعاده خواسته را نقض و حکم به معافیت اقای م. م. از مجازات صادر و اعلام می نماید. این رای قطعی است. شعبه * مستشار: ا. خ. رییس:س. ی. م. ن. فهرست شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی