زمان تشخیص دین توسط مدیون

زمان تشخیص دین توسط مدیون خ. م.: موضوع این پرونده، تجدیدنظرخواهی نسبت به رای صادره از دادگاه عمومی حقوقی در خصوص مطالبه وجه التزام ناشی از یک قرارداد عادی م. ب.. درخواست‌کننده ادعا کرده است که طرف مقابل به تعهد خود در خصوص دیوارکشی ملک عمل نکرده و بر اساس مفاد قرارداد، ملزم به پرداخت مبلغ 125 میلیون ریال است. طرف مقابل به عدم ایفای تعهد خود اقرار کرده، اما ادعا کرده که پرداخت‌های انجام شده مربوط به تعهدات دیگری است. دادگاه تجدیدنظر با استناد به ماده 282 قانون مدنی و تایید وجود دو دین و عدم ارتباط پرداخت‌های طرف مقابل با وجه التزام، به تجدیدنظرخواهی رسیدگی کرده و رای قبلی را نقض نموده است. در نهایت، طرف مقابل را به پرداخت مبلغ 125 میلیون ریال به عنوان اصل خواسته، به همراه هزینه دادرسی و حق‌الوکاله محکوم کرده است. این رای قطعی بوده و بر اساس مواد 358 و 198 قانون آیین دادرسی مدنی صادر گردیده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/02/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اگرچه تشخیص و انتخاب اینکه تادیه بابت کدام دین است، با مدیون بوده اما ملاک تشخیص و انتخاب مدیون، زمان پرداخت دین است، نه پس ازآن. بنابراین دادگاه می‌تواند بر اساس قرائن، دین مرتبط با پرداخت را تشخیص دهد. رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای ک.و. با وکالت آقای ر.الف. به طرفیت آقای ع.ل. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 12/5/92 صادره از شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی شهریار مبنی بر صدور حکم به بی حقی خواهان (ت. ن. خ.) در دعوی مطالبه مبلغ یک صد و بیست وپنج میلیون ریال بابت وجه التزام موضوع قرارداد عادی مورخ 20/2/91 وارد م. ب. زیرا به موجب بخش آخر قرارداد مذکور مقررشده چنانچه خریدار (ت. ن. خ.) ظرف دو ماه پس از صدور جواز دیوارکشی ملک خواهان مبادرت به احداث دیوار به طول 100 متر و ارتفاع 2 متر در ملک خواهان نکند تعهد وی با اعمال تخفیف بدل به پرداخت مبلغ یک صد و بیست وپنج میلیون ریال به فروشنده (ت. ن. خ.) خواهد شد و ب. ت. ب. اینکه خریدار به عدم ایفاء تعهد اولیه مبنی بر دیوارکشی ملک فروشنده اقرار داشته و از طرفی سه فقره پرداخت وجه از ناحیه خریدار به حساب بانکی فروشنده در تاریخ های 20/12/90 و 21/12/90 و 20/02/91 مربوط به تعهد فوق الذکر نبوده زیرا پرداخت های مذکور قبل از انعقاد قرارداد مستند دعوی صورت گرفته و به علاوه این پرداخت ها مربوط به توافقنامه مورخ 20/12/91 م. ب. که با لحاظ عدم تعرض ت. ن. خ. نسبت به اصالت مندرجات آن و اینکه به موجب مفاد آن اعلام شده در ازای اعلام رضایت آقای ک.و. نسبت به شکایت مطروحه در پرونده کلاسه --- علیه ع.ل. مشتکی عنه مبلغ چهارده میلیون تومان به شاکی پرداخت نموده لذا با احراز وجود دو دین ت. ن. خ. و اینکه تشخیص و انتخاب اینکه تادیه مورد ادعای خوانده به موجب ماده 282 قانون مدنی با مدیون است لیکن ملاک در تشخیص و انتخاب خوانده (مدیون) در زمان پرداخت و تادیه دین م. ب. نه پس ازآن و با احراز این موضوع که پرداخت های موردادعای خوانده منطقا نمی تواند با وجه التزام دعوی حاضر ارتباط داشته باشد و با احراز اشتغال ذمه خوانده و استحقاق خواهان به دریافت وجه التزام معینه دادگاه ضمن پذیرش تجدیدنظرخواهی به استناد صدر ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی و بندهای ج و ه ماده 348 همان قانون دادنامه تجدیدنظر خواسته را نقض نموده و بنا به جهات و دلایل مشروحه فوق دعوی خواهان را ثابت تشخیص داده و مستندا به ماده 198 قانون یادشده آقای ع.ل. را به پرداخت مبلغ یک صد و بیست وپنج میلیون ریال به عنوان اصل خواسته به علاوه پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله هردو مرحله به آقای ک.و. محکوم می‌نماید این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه فارسیجانی - اقتصادی