شرط تحقق بزه افترا

شرط تحقق بزه افترا خ. م.: در تاریخ 19 خرداد 1393، دادگاه بدوی در رسیدگی به شکایت ی. ا. ط. به اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی، با استناد به گواهی شهود و گزارش پزشکی قانونی، متهم را بزهکار تشخیص داده و او را به پرداخت دیه به شاکی محکوم نمود. در پرونده‌ای دیگر، متهم به اتهام توهین و افتراء به پرداخت جزای نقدی و حبس تعزیری محکوم شد. رای صادره ظرف 20 روز قابل تجدیدنظر بود. در مرحله تجدیدنظر، اعتراض شاکی نسبت به میزان دیه به دلیل کمتر بودن آن از خمس دیه کامل، رد گردید. همچنین، اعتراض م. ن. ب. محکومیت به توهین تایید شد، در حالی که محکومیت به افتراء به دلیل عدم وجود سبق رسیدگی نقض و متهم از این اتهام برائت یافت. این رای قطعی است. مستندات قانونی شامل مواد 449، 714، 569 و 641 قانون مجازات اسلامی و همچنین مواد 232 و 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری م. ب.. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/03/19 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: یکی از شروط تحقق بزه افترا صدور حکم برائت برای شاکی در رسیدگی سابق م. ب.. رای دادگاه بدوی در خصوص شکایت آقای د.ر. علیه خانم ز.خ. دایر به اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی، نظر به گواهی گواهان و گواهی های پزشکی قانونی متهم بزهکار تشخیص و مستندا به مواد 449 - 714 - 569 - 641 قانون مجازات اسلامی به پرداخت دیه د. ح. شاکی خصوصی به شرح آتی محکوم می‌شود: 1 - 8/1000 دیه کامل بابت شکستگی بند انتهایی انگشت اول پای راست 2 - سه دهم درصد دیه کامل بابت ارش تورم انگشت دوّم پای راست 3 - 15/1000 دیه کامل بابت کبودی انگشت اول پای راست. در خصوص شکایت خانم ز.خ. علیه خانم م.ر. دایر به اتهامات: 1 - توهین 2 - افتراء، نظر به گواهی گواهان و مفاد کیفرخواست مورخ 16/9/92 دادسرا، ناحیه 10 تهران و صورت جلسات مورخ 14/11/92 و 19/1/93 این دادگاه، متهم موصوف را بزهکار تشخیص و مستندا به مواد 608 و 698 قانون مجازات اسلامی 1375 به پرداخت یک میلیون ریال جزای نقدی بابت بزه توهین و تحمل چهار ماه حبس، تعزیری، بابت بزه افتراء محکوم می‌شود. رای صادره، ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - اسماعیل نژاد رای دادگاه تجدیدنظر استان این دادگاه با مطالعه تمام اوراق پرونده اولا: اعتراض خانم ز.خ. را وارد تشخیص نمی دهد. زیرا محکومیت وی فقط پرداخت دیه و مقدار دیه نیز کمتر از خمس دیه کامل است و چنین محکومیتی طبق مقررات قابل اعتراض نمی‌باشد. از طرف دیگر آنچه معترض مزبور پیرامون اتهامات آقای د.ر. بیان نموده‌اند به لحاظ این که در دادسرا نسبت به این موارد قرار منع تعقیب صادر شده است موثر در مقام تشخیص نمی گردد. از این رو مستنبط از مواد 232 و 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رای بر رد اعتراض خانم ز.خ. صادر می‌گردد. ثانیا: اعتراض خانم م.ر. نسبت به محکومیت به دلیل توهین وارد دانسته نمی شود. زیرا دادنامه در این بخش با مودای گواهی گواهان سازگار است و مغایر مقررات به نظر نمی رسد. لذا به استناد بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رای بر تایید دادنامه معترض عنه در این قسمت صادر می‌گردد. ثالثا: اعتراض خانم م.ر. نسبت به محکومیت به دلیل افتراء مآلا وارد تشخیص داده می‌شود زیرا افتراء نیازمند سبق رسیدگی است و در این پرونده سبق رسیدگی وجود ندارد. به عبارت دیگر متقاضی تعقیب و رسیدگی به جرم افتراء در واقع متهمی باید باشد که قبلا به اتهام وی رسیدگی شده و به دلیل عجز شاکی از اثبات اتهام در خصوص متهم مزبور قرار منع تعقیب و یا رای برائت صادر می‌شود و در این وضعیت متهم سابق با در دست داشتن قرار منع تعقیب و یا رای برائت علیه شاکی سابق تحت عنوان مفتری شکایت می‌نماید. علی هذا نظر به این که چنین ترتیبی در پرونده حاضر مشهود نیست به استناد تبصره 1 ماده 22 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب با نقض دادنامه معترض عنه رای برائت خانم م.ر. در این بخش صادر می‌گردد. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه محمدعلی ‌زاده اشکلک - صادقی