شرط تحقق بزه مزاحمت و ممانعت از حق

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام خانم ک. الف. دایر بر ممانعت از حق به شرح شکایت آقای گ. ت. دادگاه توجهاً به شکایت شاکی و کیفرخواست صادره و اقرار متهم و قرائن و شواهد موجود بزه انتسابی به نامبرده را محرز و مسلم تشخیص مستنداً به ماده 690 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) و مواد 66 و 83 و 86 قانون مجازات اسلامی متهم را محکوم به پرداخت 10 میلیون ریال و رفع ممانعت از حق می‌نماید. رأی صادره غیابی ظرف ده روز پس از ابلاغ واقعی قابل واخواهی در این دادگاه م. ب.. رئیس شعبه 1035 دادگاه عمومی جزایی تهران - میری رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی معاون دادستان عمومی و انقلاب تهران و سرپرست دادسرای ناحیه... تهران نسبت به دادنامه شماره 1021 مورخ 1393/11/13 صادره از شعبه 1035 دادگاه عمومی جزایی تهران که به‌ موجب آن، ت. ن. خ. خ.ک. الف. به اتهام ممانعت از حق نسبت به سکونت فرزندش (شاکی) آقای گ. ت. در منزل موروثی، به شرح مندرج در دادنامه صادره و به‌ صورت غیابی به پرداخت ده میلیون ریال جزای نقدی جایگزین حبس و رفع ممانعت از حق محکوم گردیده که در مهلت قانونی نسبت به آن واخواهی و تجدیدنظرخواهی ننموده است و معاون دادستان به عدم شمول مقررات مربوط به مجازات‌های جایگزین حبس نسبت به بزه‌های قابل‌ گذشت تصریح نموده و مواردی را نیز در مقام تجدیدنظرخواهی مطرح نموده‌اند، هیئت شعبه با عنایت به محتویات پرونده و مراتب معروض در لایحه اعتراضیه، هرچند متهم ت. ن. خ. نسبت به دادنامه صادره تجدیدنظرخواهی ننموده ولیکن در راستای اختیار حاصله از بند یک از شق ب ماده 257 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و مداقه در مقررات مواد 158 تا 160 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی که در مقام ارائه تعریف از دعاوی ثلاث برآمده، ازآنجاکه دعوای مطروحه با هیچ‌یک از تعاریف مزبور منطبق نیست و از طرفی شرط وقوع بزه و امکان اقامه دعوا بر مبنای آن، احراز سبق تصرف شاکی و لحوق اقدامات مشتکی‌عنه در ایجاد مزاحمت نسبت به حق یا ممانعت از آن است و از طرفی در بزه ممانعت از حق، موضوع، حقوق ارتفاقی یا انتفاعی موجود در ملک دیگری است نه در ملک خویش که در این صورت با تعریف مزاحمت انطباق خواهد داشت، علی‌هذا از آنجا که دلیلی بر سبق تصرف یا سکونت شاکی در منزل متنازع‌فیه ارائه نگردیده است، لذا وقوع بزه انتسابی محرز نبوده و ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته، مستنداً به اصل برائت و تبصره 1 از ماده 22 قانون اصلاحی تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب حکم بر برائت ت. ن. خ. خ.ک. الف. صادر و اعلام می‌گردد که بدین وصف اعتراض نماینده دادستان نیز سالبه به انتفاء موضوع است. رأی صادره قطعی است. شعبه 5 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشاران ولی اله فتاحی - مرتضی کیاستی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی شرط تحقق بزه مزاحمت و ممانعت از حق در تاریخ 23 اردیبهشت 1394، دادگاه عمومی جزایی تهران به اتهام ممانعت از حق، متهم را به پرداخت 10 میلیون ریال و رفع ممانعت از حق بر اساس ماده 690 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) و مواد 66، 83 و 86 این قانون محکوم کرد. شاکی، که فرزند متهم بود، ادعا نمود که متهم مانع از سکونت او در منزل موروثی شده است. در مرحله تجدیدنظر، معاون دادستان به دادنامه غیابی اعتراض کرد و بیان داشت که مجازات‌های جایگزین حبس شامل بزه‌های قابل گذشت نمی‌شود. هیات شعبه تجدیدنظر ب. ت. ب. عدم ارائه دلیل مبنی بر سبق تصرف شاکی و عدم انطباق دعوی با تعریف بزه ممانعت از حق، دادنامه اولیه را نقض و حکم بر برائت متهم صادر کرد. این رای بر اساس اصل برائت و تبصره 1 از ماده 22 قانون اصلاحی تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب صادر گردیده و قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/02/23 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: احراز سبق تصرف شاکی و لحوق اقدامات مشتکی عنه، شرط تحقق بزه مزاحمت و ممانعت از حق است. در خصوص اتهام خانم ک. الف. دایر بر ممانعت از حق به شرح شکایت آقای گ. ت. دادگاه توجها به شکایت شاکی و کیفرخواست صادره و اقرار متهم و قرائن و شواهد موجود بزه انتسابی به نامبرده را محرز و مسلم تشخیص مستندا به ماده 690 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) و مواد 66 و 83 و 86 قانون مجازات اسلامی متهم را محکوم به پرداخت 10 میلیون ریال و رفع ممانعت از حق می‌نماید. رای صادره غیابی ظرف ده روز پس از ابلاغ واقعی قابل واخواهی در این دادگاه م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - میری رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی معاون دادستان عمومی و انقلاب تهران و سرپرست دادسرای ناحیه... تهران نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1393/11/13 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که به‌ موجب آن، ت. ن. خ. خ.ک. الف. به اتهام ممانعت از حق نسبت به سکونت فرزندش (شاکی) آقای گ. ت. در منزل موروثی، به شرح مندرج در دادنامه صادره و به‌ صورت غیابی به پرداخت ده میلیون ریال جزای نقدی جایگزین حبس و رفع ممانعت از حق محکوم گردیده که در مهلت قانونی نسبت به آن واخواهی و تجدیدنظرخواهی ننموده است و معاون دادستان به عدم شمول مقررات مربوط به مجازات‌های جایگزین حبس نسبت به بزه‌های قابل‌ گذشت تصریح نموده و مواردی را نیز در مقام تجدیدنظرخواهی مطرح نموده‌اند، هیات شعبه با عنایت به محتویات پرونده و مراتب معروض در لایحه اعتراضیه، هرچند متهم ت. ن. خ. نسبت به دادنامه صادره تجدیدنظرخواهی ننموده ولیکن در راستای اختیار حاصله از بند یک از شق ب ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و مداقه در مقررات مواد 158 تا 160 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی که در مقام ارائه تعریف از دعاوی ثلاث برآمده، ازآنجاکه دعوای مطروحه با هیچ‌یک از تعاریف مزبور منطبق نیست و از طرفی شرط وقوع بزه و امکان اقامه دعوا بر مبنای آن، احراز سبق تصرف شاکی و لحوق اقدامات مشتکی‌عنه در ایجاد مزاحمت نسبت به حق یا ممانعت از آن است و از طرفی در بزه ممانعت از حق، موضوع، حقوق ارتفاقی یا انتفاعی موجود در ملک دیگری است نه در ملک خویش که در این صورت با تعریف مزاحمت انطباق خواهد داشت، علی‌هذا از آنجا که دلیلی بر سبق تصرف یا سکونت شاکی در منزل متنازع‌فیه ارائه نگردیده است، لذا وقوع بزه انتسابی محرز نبوده و ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته، مستندا به اصل برائت و تبصره 1 از ماده 22 قانون اصلاحی تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب حکم بر برائت ت. ن. خ. خ.ک. الف. صادر و اعلام می‌گردد که بدین وصف اعتراض نماینده دادستان نیز سالبه به انتفاء موضوع است. رای صادره قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشاران