شرط لازم برای ارتکاب بزهِ ایجاد مزاحمت در اماکن عمومی

رأی خلاصه جریان پرونده به دلالت دادنامه شماره 300416 مورخه 04/04/93 شعبه 103 دادگاه عمومی جزایی ساوه آقای ع. حسب شکایت شکات خانم م. و خانم ر. و آقای ق. به اتهام مزاحمت برای بانوان، تهدید به ضررهای نفسانی و ضرب و جرح عمدی و توهین و قذف تحت پیگرد قرار گرفته و ب. ت. ب. محتویات پرونده و کیفرخواست دادسرا و شکایت شکات و اظهارات گواه و مشاهده فیلم مأخوذه منضم به پرونده و دفاعیات غیرموجه متهم از حیث توهین بزهکار شناخته شده و به پرداخت یک میلیون ریال جزای نقدی محکوم و در مورد اتهام تهدید به لحاظ عدم کفایت دلیل و از حیث مزاحمت بانوان ب. ت. ب. این که م. همسر دائمی اوست و با حکم تمکین جهت بردن وی به منزل اقدام نموده که با ممانعت بستگان مواجه شده و فیلم مذکور نیز حکایت از صدق اظهارات متهم دارد و موضوع منصرف از ماده 669 قانون مجازات اسلامی است، حکم برائت صادر گردیده ولی در پی تجدیدنظرخواهی خانم م. شعبه پنجم دادگاه تجدیدتنظر استان مرکزی ب. ت. ب. این که متهم اقرار نموده: با حکم تمکین صادره می خواستم به زور او را به منزل ببرم و نمی آمد مجبور شدم او را به زور ببرم و در جلوی دادگستری کشان کشان می بردم و این که صدور حکم تمکین مجوزی برای اجرای آن توسل به قهر نبوده و عمل ارتکابی وی از مصادیق بارز مزاحمت بانوان در اماکن و معابر عمومی است مستند به ماده 619 قانون مجازات اسلامی ضمن نقض حکم برائت وی نامبرده را به تحمل شش ماه حبس و 74 ضربه شلاق محکوم و در مورد بزه توهین دادنامه تجدیدنظرخواسته را تأیید و قطعی نموده و متذکر شده اجرای دادنامه با رعایت ماده 134 قانون مجازات اسلامی م. ب.. اینک م. ع. ب. تقدیم لایحه ای به دیوان عالی کشور که حین المشاوره قرائت خواهد شد اجمالاً با اشاره به جرم نبودن اقدام وی نسبت به همسر خویش مؤیداً به نظریه مشورتی 10/11/79 اداره حقوقی قوه قضائیه که مزاحمت را مخصوص افراد نامحرم دانسته ولی دادگاه تجدیدنظر امر به معروف او را نسبت به همسرش جرم دانسته مستند به بند 6 ماده 272 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی نموده که پرونده بعد از ثبت کلاسه دفتر کل به این شعبه ارجاع با تهیه گزارش در دستور کار قرار گرفته است. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده نسبت به دادنامه شماره 7000620 مورخه 19/06/93 مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی آقای ع. نسبت به دادنامه شماره مرقوم وارد و موجه به نظر می رسد زیرا مفهوم و منطوق ماده 619 قانون مجازات اسلامی 1375 دلالت کلی بر غیر اعضاء خانواده دارد که از مانحن فیه منصرف است از طرف دیگر م. ع. ب. اخذ حکم تمکین زوجه به تصور ذیحق دانستن خویش اقدام عملی برای اجرای آن انجام داده که فاقد سوءنیت مجرمانه منطبق با ماده مذکور تشخیص می گردد و نظریه مشورتی شماره 7/10153 مورخه 10/11/79 اداره حقوقی قوه قضائیه نیز مورد قبول و صائب است، لذا در خصوص درخواست آقای ع. مستند به بند 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و مادتین 274 و 275 قانون یاد شده ضمن تجویز اعاده دادرسی و توقف اجرای حکم رسیدگی مجدد به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی محول و ارجاع می گردد. مستشار شعبه سی وهفتم دیوان عالی کشور ـ عضو معاون قائم مقامی ـ خسروی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی شرط لازم برای ارتکاب بزهِ ایجاد مزاحمت در اماکن عمومی در تاریخ 25 آبان 1393، دیوان عالی کشور به درخواست اعاده دادرسی نسبت به یک دادنامه رسیدگی نمود. موضوع این پرونده شامل اتهامات مزاحمت، تهدید، ضرب و جرح عمدی و توهین به شاکیان بود. در مرحله نخست، متهم به پرداخت جزای نقدی محکوم و از اتهام‌های تهدید و مزاحمت برائت یافت. پس از تجدیدنظرخواهی شاکیان، دادگاه تجدیدنظر متهم را به شش ماه حبس و 74 ضربه شلاق محکوم کرد، در حالی که حکم برائت در خصوص توهین تایید شد. در درخواست اعاده دادرسی، متهم به نظریه مشورتی اداره حقوقی قوه قضائیه استناد کرده و ادعا نمود که عمل او نسبت به همسرش جرم محسوب نمی‌شود. دیوان عالی کشور با استناد به ماده 619 قانون مجازات اسلامی و نظریه مشورتی مذکور، درخواست اعاده دادرسی را موجه تشخیص داده و حکم به تجویز اعاده دادرسی و توقف اجرای حکم صادر کرد. همچنین، پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه دیگری از دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی ارجاع گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/08/25 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: مرتکبینِ بزهِ ایجاد مزاحمت برای بانوان در اماکن عمومی، باید غیر از اعضای خانواده شاکی باشند رای خلاصه جریان پرونده به دلالت دادنامه شماره --- مورخه 04/04/93 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی ساوه آقای ع. حسب شکایت شکات خانم م. و خانم ر. و آقای ق. به اتهام مزاحمت برای بانوان، تهدید به ضررهای نفسانی و ضرب و جرح عمدی و توهین و قذف تحت پیگرد قرار گرفته و ب. ت. ب. محتویات پرونده و کیفرخواست دادسرا و شکایت شکات و اظهارات گواه و مشاهده فیلم ماخوذه منضم به پرونده و دفاعیات غیرموجه متهم از حیث توهین بزهکار شناخته شده و به پرداخت یک میلیون ریال جزای نقدی محکوم و در مورد اتهام تهدید به لحاظ عدم کفایت دلیل و از حیث مزاحمت بانوان ب. ت. ب. این که م. همسر دائمی اوست و با حکم تمکین جهت بردن وی به منزل اقدام نموده که با ممانعت بستگان مواجه شده و فیلم مذکور نیز حکایت از صدق اظهارات متهم دارد و موضوع منصرف از ماده 669 قانون مجازات اسلامی است، حکم برائت صادر گردیده ولی در پی تجدیدنظرخواهی خانم م. شعبه پنجم دادگاه تجدیدتنظر استان مرکزی ب. ت. ب. این که متهم اقرار نموده: با حکم تمکین صادره می خواستم به زور او را به منزل ببرم و نمی آمد مجبور شدم او را به زور ببرم و در جلوی دادگستری کشان کشان می بردم و این که صدور حکم تمکین مجوزی برای اجرای آن توسل به قهر نبوده و عمل ارتکابی وی از مصادیق بارز مزاحمت بانوان در اماکن و معابر عمومی است مستند به ماده 619 قانون مجازات اسلامی ضمن نقض حکم برائت وی نامبرده را به تحمل شش ماه حبس و 74 ضربه شلاق محکوم و در مورد بزه توهین دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید و قطعی نموده و متذکر شده اجرای دادنامه با رعایت ماده 134 قانون مجازات اسلامی م. ب.. اینک م. ع. ب. تقدیم لایحه ای به دیوان عالی کشور که حین المشاوره قرائت خواهد شد اجمالا با اشاره به جرم نبودن اقدام وی نسبت به همسر خویش مویدا به نظریه مشورتی 10/11/79 اداره حقوقی قوه قضائیه که مزاحمت را مخصوص افراد نامحرم دانسته ولی دادگاه تجدیدنظر امر به معروف او را نسبت به همسرش جرم دانسته مستند به بند 6 ماده 272 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی نموده که پرونده بعد از ثبت کلاسه دفتر کل به این شعبه ارجاع با تهیه گزارش در دستور کار قرار گرفته است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 19/06/93 مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور مستشار شعبه سی وهفتم دیوان عالی کشور - عضو معاون