ضمانت اجرای استناد به بخشنامه خلاف قانون

رأی شعبه دیوان عدالت اداری نظر به محتوای پرونده، مدارک ارائه شده از سوی شرکت شاکی و لایحه دفاعیه سازمان مشتکی عنه و صورتجلسه اظهارات وکیل شرکت شاکی و نماینده سازمان در جلسه دادرسی مورخ ... شعبه سیزدهم دیوان عدالت اداری، ب. ت. ب. مقررات ماده 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387 مجلس شورای اسلامی که در بند 4 آن، قانون تشکیل و اداره مناطق ویژه اقتصادی مصوب 1384 را از مقررات قانون مذکور مستثنی نموده است، بدین معنا مناطق مذکور از شمول قانون ارزش افزوده سال 1387 خارج بوده، اخذ مالیات ارزش افزوده در مناطق مذکور ممنوع است و دفاع سازمان مبنی بر اینکه حسب بخشنامه شماره 37756/9246 ـ 4/30 مورخ 1/9/1376 و بخشنامه 54409 مورخ 26/5/1388 سازمان امور مالیاتی تنها آن دسته از اشخاص که مقیم مناطق آزاد تجاری و ویژه اقتصادی می‌باشند، معاف از مالیات ارزش افزوده بوده و ب. ت. ب. اینکه شرکت شاکی مقیم منطقه ویژه اقتصادی (عسلویه) نبوده مشمول ماده 52 قانون مارالذکر نبوده، غیر وارد می‌باشد؛ چه اینکه ب. ت. ب. اطلاق بند 4 ماده 52 قانون ارزش افزوده، قید اقامت جهت عدم شمول مقررات قانون ارزش افزوده اطلاق، مذکور را مقید نموده که نیازمند امر قانون‌گذار بوده، بنابراین استناد به بخشنامه سازمان امور مالیاتی ب. ت. ب. اصل 170 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران غیر موجه و این قسمت از دفاع سازمان غیر وارد، بنا به مراتب مذکور شکایت شاکی در خصوص اخذ مالیات ارزش افزوده از شرکت شاکی ب. ت. ب. محل ارائه خدمت به استناد بند 4 ماده 52 قانون ارزش افزوده غیر قانونی و حکم به نقض رأی معترض به و ارجاع امر به هیأت هم عرض صادر می‌شود و هیأت هم عرض موظف است که موافق مراتب مذکور با استناد به تبصره ذیل ماده 14 قانون دیوان عدالت اداری در تصمیم بعدی خود آن را رعایت و اقدام به اتخاذ تصمیم قانونی نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 13 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه سبزواری نژاد ـ رشیدی فهرست شعبه دیوان عدالت اداری نقد رأی ضمانت اجرای استناد به بخشنامه خلاف قانون در تاریخ 11 آذر 1391، شعبه سیزدهم دیوان عدالت اداری به بررسی شکایتی پرداخت که در آن، یک شرکت به دلیل دریافت مالیات بر ارزش افزوده از سوی سازمان امور مالیاتی به دلیل عدم اقامت در منطقه ویژه اقتصادی عسلویه، اعتراض کرده بود. شاکی استدلال کرد که بر اساس بند 4 ماده 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387، مناطق ویژه اقتصادی از شمول این قانون مستثنی بوده و اخذ مالیات در این مناطق ممنوع است. در مقابل، سازمان امور مالیاتی با استناد به بخشنامه‌های مربوطه، ادعا کرد که معافیت مالیاتی تنها شامل اشخاص مقیم در مناطق آزاد تجاری و ویژه اقتصادی می‌شود. دیوان عدالت اداری با رد استدلال‌های سازمان و با استناد به اطلاق بند 4 ماده 52، اعلام کرد که قید اقامت به‌طور غیرموجهی در این قانون لحاظ شده و بنابراین اخذ مالیات از شاکی غیرقانونی است. در نتیجه، دیوان رای معترض به را نقض کرده و موضوع را به هیات هم عرض ارجاع داد تا بر اساس تبصره ذیل ماده 14 قانون دیوان عدالت اداری، تصمیم قانونی اتخاذ شود. رای صادره قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/09/11 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: استناد هیات حل اختلاف مالیاتی به بخشنامه خلاف قانون سازمان امور مالیاتی از موجبات نقض رای در دیوان است. رای شعبه دیوان عدالت اداری نظر به محتوای پرونده، مدارک ارائه شده از سوی شرکت شاکی و لایحه دفاعیه سازمان مشتکی عنه و صورتجلسه اظهارات وکیل شرکت شاکی و نماینده سازمان در جلسه دادرسی مورخ... شعبه سیزدهم دیوان عدالت اداری، ب. ت. ب. مقررات ماده 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387 مجلس شورای اسلامی که در بند 4 آن، قانون تشکیل و اداره مناطق ویژه اقتصادی مصوب 1384 را از مقررات قانون مذکور مستثنی نموده است، بدین معنا مناطق مذکور از شمول قانون ارزش افزوده سال 1387 خارج بوده، اخذ مالیات ارزش افزوده در مناطق مذکور ممنوع است و دفاع سازمان مبنی بر اینکه حسب بخشنامه شماره 37756/9246 - 4/30 مورخ 1376/09/01 و بخشنامه 54409 مورخ 1388/05/26 سازمان امور مالیاتی تنها آن دسته از اشخاص که مقیم مناطق آزاد تجاری و ویژه اقتصادی می‌باشند، معاف از مالیات ارزش افزوده بوده و ب. ت. ب. اینکه شرکت شاکی مقیم منطقه ویژه اقتصادی (عسلویه) نبوده مشمول ماده 52 قانون مارالذکر نبوده، غیر وارد می‌باشد؛ چه اینکه ب. ت. ب. اطلاق بند 4 ماده 52 قانون ارزش افزوده، قید اقامت جهت عدم شمول مقررات قانون ارزش افزوده اطلاق، مذکور را مقید نموده که نیازمند امر قانون‌گذار بوده، بنابراین استناد به بخشنامه سازمان امور مالیاتی ب. ت. ب. اصل 170 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران غیر موجه و این قسمت از دفاع سازمان غیر وارد، بنا به مراتب مذکور شکایت شاکی در خصوص اخذ مالیات ارزش افزوده از شرکت شاکی ب. ت. ب. محل ارائه خدمت به استناد بند 4 ماده 52 قانون ارزش افزوده غیر قانونی و حکم به نقض رای معترض به و ارجاع امر به هیات هم عرض صادر می‌شود و هیات هم عرض موظف است که موافق مراتب مذکور با استناد به تبصره ذیل ماده 14 قانون دیوان عدالت اداری در تصمیم بعدی خود آن را رعایت و اقدام به اتخاذ تصمیم قانونی نماید. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه سبزواری نژاد - رشیدی