طرح شکایت کیفری و تحقق افترا

رأی خلاصه جریان پرونده به موجب دادنامه شماره 1258- ۱۳۹3/10/23 شعبه 104 دادگاه عمومی جزایی س. آقایان ع. و ن. شهرتین م. و م. ز. و الف. الف. و ع. و ش. با وکالت آقای م.الف. به اتهام افتراء نسبت به شاکی و مستنداً به ماده 177 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رأی بر برائت صادر شده است و به موجب دادنامه شماره 159- ۱۳۹4/3/3 شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان ک. دادنامه بدوی نقض و با استناد به ماده 697 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 هر یک از متهمان به تحمل یک سال حبس که نیمی از آن به مدت دو سال تعلیق شده، محکوم شده‌اند .آقای ع. ل. وکیل دادگستری به وکالت از محکومٌ‌علیهم ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور ، مستنداً به بند 6 ماده 272 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری خواستار اعاده دادرسی گردیده است و در توضیح بیان نموده که: 1- بند 6 ماده 272 به لحاظ عدم تناسب جرم با کیفر 2- مردود بودن آقای م. ه. قاضی مرحله بدوی از نظر قانونی به لحاظ اظهارنظر وی با دستور جلب به دادرسی و مجاز نبودن به اظهارنظر در مرحله تجدیدنظر 3- جرم افترا (بر فرض وقوع) در تاریخ ۱۳۹1/12/15 بوده و این تاریخ قبل از لازم الاجراء شدن قانون مجازات اسلامی سال 1392 م. ب. و باید به قانون وصول برخی از درآمدهای دولت استناد می‌شد و این مهم مدّ نظر قرار نگرفته است . 4- حق تظلم‌خواهی که حق هر ایرانی است از موکلین من سلب شده و به اتهام تظلم‌خواهی محکوم به مجازات افتراء شده اند . 5- موکلین بیش از پنجاه سال سنّ دارند ولی از مجازات‌های جایگزین حبس در مورد آنان استفاده نشده و کیفر متناسب با جرم نیست. پرونده ، پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور ، در مورخ ۱۳۹4/3/19 به این شعبه ارجاع گردیده است و به شرح آتی اظهارنظر و اتخاذ تصمیم می‌نماید. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد : رأی شعبه دیوان عالی کشور تقاضای آقایان ع. و ن. م. و م. ز. و الف. الف. با وکالت آقای ع. ل. مبنی بر تجویز اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره 159- ۱۳۹4/3/3 صادر شده از شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان ک. موجه م. ب. زیرا با صرف نظر از وجود جهات ردّ قانونی جهت اصدار رأی توسط آقای م. ه. در دادگاه تجدیدنظر استان ک. به لحاظ اظهارنظر ماهوی ایشان در جایگاه ریاست شعبه 104 دادگاه جزائی س. در دادنامه شماره 569- ۱۳۹3/5/11 (موضوع بند د ماده 46 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری) ب. ت. ب. این که عمل محکوم علیهم شکایت به مرجع قضائی بوده و بر فرض عدم توانائی در اثبات ادعای خود به لحاظ این که اقدام آنان بر اساس تکلیف قانونی و فاقد عنصر معنوی خاص چنین جرمی بوده از مصادیق افتراء و جرم نبوده و منطبق با بند چ ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری م. ب.. بنابراین با استناد به ماده 476 قانون مذکور ضمن تجویز اعاده دادرسی نسبت به دادنامه مذکور ، پرونده را جهت رسیدگی مجدد به دادگاه هم‌عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی ارجاع می‌نماید. رئیس و عضو معاون شعبه 33 دیوان عالی کشور محمد نیازی - سید مجتبی قریشی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی طرح شکایت کیفری و تحقق افترا موضوع این پرونده، درخواست اعاده دادرسی به اتهام افتراء م. ب.. متهمان در پی صدور دادنامه‌ای از سوی شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان، به یک سال حبس محکوم شده‌اند که نیمی از آن به مدت دو سال تعلیق گردیده است. وکیل متهمان با استناد به بند 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری، درخواست اعاده دادرسی را به دلایل زیر مطرح کرده است: عدم تناسب جرم با کیفر، مردود بودن قاضی بدوی، عدم توجه به تاریخ وقوع جرم که پیش از لازم‌الاجرا شدن قانون جدید بوده و سلب حق تظلم‌خواهی از متهمان. شعبه دیوان عالی کشور پس از بررسی ادعاها و مستندات، درخواست اعاده دادرسی را موجه تشخیص داده و به استناد ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری، پرونده را برای رسیدگی مجدد به دادگاه همعرض ارجاع می‌دهد. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/05/25 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: صرف طرح شکایت کیفری و عدم اثبات ادعای شاکی، مصداق بزه افترا نیست. رای خلاصه جریان پرونده به موجب دادنامه شماره --- - 1393/10/23 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی س. آقایان ع. و ن. شهرتین م. و م. ز. و الف. الف. و ع. و ش. با وکالت آقای م.الف. به اتهام افتراء نسبت به شاکی و مستندا به ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رای بر برائت صادر شده است و به موجب دادنامه شماره --- - 1394/03/03 شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان ک. دادنامه بدوی نقض و با استناد به ماده 697 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 هر یک از متهمان به تحمل یک سال حبس که نیمی از آن به مدت دو سال تعلیق شده، محکوم شده‌اند.آقای ع. ل. وکیل دادگستری به وکالت از محکومٌ‌علیهم ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور، مستندا به بند 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری خواستار اعاده دادرسی گردیده است و در توضیح بیان نموده که: 1 - بند 6 ماده 272 به لحاظ عدم تناسب جرم با کیفر 2 - مردود بودن آقای م. ه. قاضی مرحله بدوی از نظر قانونی به لحاظ اظهارنظر وی با دستور جلب به دادرسی و مجاز نبودن به اظهارنظر در مرحله تجدیدنظر 3 - جرم افترا (بر فرض وقوع) در تاریخ 1391/12/15 بوده و این تاریخ قبل از لازم الاجراء شدن قانون مجازات اسلامی سال 1392 م. ب. و باید به قانون وصول برخی از درآمدهای دولت استناد می‌شد و این مهم مدّ نظر قرار نگرفته است. 4 - حق تظلم‌خواهی که حق هر ایرانی است از موکلین من سلب شده و به اتهام تظلم‌خواهی محکوم به مجازات افتراء شده اند. 5 - موکلین بیش از پنجاه سال سنّ دارند ولی از مجازات‌های جایگزین حبس در مورد آنان استفاده نشده و کیفر متناسب با جرم نیست. پرونده، پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور، در مورخ 1394/03/19 به این شعبه ارجاع گردیده است و به شرح آتی اظهارنظر و اتخاذ تصمیم می‌نماید. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور تقاضای آقایان ع. و ن. م. و م. ز. و الف. الف. با وکالت آقای ع. ل. مبنی بر تجویز اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره --- - 1394/03/03 صادر شده از شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان ک. موجه م. ب. زیرا با صرف نظر از وجود جهات ردّ قانونی جهت اصدار رای توسط آقای م. ه. در دادگاه تجدیدنظر استان ک. به لحاظ اظهارنظر ماهوی ایشان در جایگاه ریاست شعبه --- دادگاه جزایی س. در دادنامه شماره --- - 1393/05/11 (موضوع بند د ماده 46 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری) ب. ت. ب. این که عمل محکوم علیهم شکایت به مرجع قضایی بوده و بر فرض عدم توانائی در اثبات ادعای خود به لحاظ این که اقدام آنان بر اساس تکلیف قانونی و فاقد عنصر معنوی خاص چنین جرمی بوده از مصادیق افتراء و جرم نبوده و منطبق با بند چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری م. ب.. بنابراین با استناد به ماده 476 قانون مذکور ضمن تجویز اعاده دادرسی نسبت به دادنامه مذکور، پرونده را جهت رسیدگی مجدد به دادگاه هم‌عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی ارجاع می‌نماید. رئیس و عضو معاون شعبه --- دیوان عالی کشور در تاریخ 30 آبان 1394، دادگاه بدوی به اتهام افترا علیه فردی 80 ساله که کشاورز و فاقد سابقه کیفری بود، حکم به محکومیت وی به تحمل 91 روز حبس تعزیری صادر کرد. این حکم بر مبنای شکایت شاکی و ادعای وکیل و. م. ب. طرح شکایت واهی از سوی متهم صادر گردید. دادگاه بدوی با استناد به ماده 697 قانون مجازات اسلامی، انتساب بزه به متهم را محرز دانست. متهم به این حکم اعتراض نمود و دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی محتویات پرونده و اظهارات طرفین، به این نتیجه رسید که شواهد کافی برای اثبات اتهام وجود ندارد و صرف طرح شکایت نمی‌تواند دلیلی بر تحقق جرم باشد. بر این اساس، با استناد به ماده 4 قانون آیین دادرسی کیفری و بندهای مربوطه، دادگاه تجدیدنظر حکم بدوی را نقض و متهم را از اتهام افترا تبرئه کرد. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/08/30 پیام: صِرف طرح شکایت کیفری که منجر به برائت مشتکی عنه گردد،مثبِت بزه افترا نیست. در خصوص اتهام اقای ع.الف.، 80 ساله، شغل کشاورز، متاهل و فاقد سابقه کیفری با وکالت اقای و.الف. دائر بر طرح شکایت واهی موضوع شکایت اقای ع.ع.الف. با وکالت اقای ح.الف.م. با عنایت به اوراق و محتویات پرونده شکایت شاکی و اظهارات وکیل وی و نیز تصویر دادنامه های ارائه شده از طرف شاکی که با وجود صدور رای در دادگاه بدوی و تائید آن از طرف مرجع تجدید نظر مجددا متهم مبادرت به طرح شکایت در خصوص همان موضوع از شاکی نموده است. انتساب بزه فوق به متهم محرز و مسلم است و دادگاه مستندا به ماده 697 قانون مجازات اسلامی حکم به محکومیت متهم به تحمل 91 روز حبس تعزیری صادر و اعلام می‌گردد رای صادره حضوری و ظرف مدت 20 روز از ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی در مرجع تجدید نظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه --- جزایی کهریزک -ضیاء قدوسی نیا رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظر خواهی آقای ع.الف. با وکالت آقای و.الف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1394/05/18 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی بخش ک. که به موجب آن حکم به محکومیت نامبرده به شرح مندرجات رای مذکور به اتهام افترا از طریق طرح شکایت علیه شاکی خصوصی آقای ع.الف. به تحمل نود و یک روز حبس تعزیری صادره شده است. دادگاه ب. ت. ب. مفاد شکایت مطروحه و اظهارات نامبرده و وکیل وی در مقام شرح شکایت و مفاد اظهارات متهم ووکیل وی و مدافعات انجام شده است و مفاد لایحه تجدیدنظر خواهی و ن. ب. ا. محتویات پرونده حکایتی از وجود دلیلی که به طور قطع ویقین دلالت بر تحقق ارکان متشکله اتهام منتسب به متهم بنماید ندارد و صرف طرح شکایت که منجر به برائت طرف شکایت گردد مثبت اتهام نبوده است و موجب ثبوت جرم نمی گردد. با التفات به اصل لازم الرعایه برائت تجدیدنظر خواهی موجه تشخیص و مستندا به مدلول ماده 4 قانون آیین دادرسی کیفری و مدلول بند ت ذیل ماده 450 قانون مذکور و مدلول بند ب ماده 455 قانون آیین دادرسی مذکور ضمن نقض رای تجدیدنظر خواسته آقای ع.الف.ع. را از اتهام افتراء انتسابی به وی در این پرونده تبرئه مینماید. این رای قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار سیدکاظم ساداتی - حسن کریمی یزدی