عدم تحقق تمرد به دلیل فرار

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقایان1- م.ک. 2- الف.م. 3- م.ر. دایر بر تمرد نسبت به ضابطین قضایی موضوع گزارش ضابطین قضایی با عنایت به دلایل منعکس در کیفرخواست صادره از دادسرای ناحیه 18 تهران به شماره 211 مورخه 2/2/91 ارتکاب بزه انتسابی از نظر دادگاه محرز و مسلم م. ب. لذا دادگاه با استناد به شق 3 ذیل ماده 607 قانون مجازات اسلامی هر یک را به تحمل 91روز حبس محکوم می نماید. رأی دادگاه حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب. و پرواضح است که رأی صادره در باب متهمین ردیف 1 و2 غیابی محسوب و ظرف 10 روز قابل واخواهی است. دادرس شعبه1140دادگاه عمومی جزایی تهران احمدی شهربابک رأی دادگاه تجدیدنظر استان آقای س.ل. در تاریخ 19/4/1391به وکالت از آقای م.ر. فرزند ق. فقط مبادرت به تجدیدنظرخواهی از دادنامه شماره 195 مورخ 31/2/1391 صادره ازشعبه1140 دادگاه عمومی تهران مشعر بر محکومیت موکلش نموده و ارائه لایحه دفاعیه را به بعد موکول و تاکنون ارائه ننموده که نظر به مراتب و ملاحظه پرونده و محکومیت ت. ن. خ. به تحمل نود و یک روز حبس به اتهام تمرد در برابر مأمورین انتظامی موجه به نظر می رسد. زیرا بزه تمرد مطابق مواد 607 قانون مجازات اسلامی هرگونه حمله یا مقاومت نسبت به مأمورین دولت در حین و به سبب انجام وظیفه آنان است که در مانحن فیه اساساً رخ نداده و فرارکردن از مصادیق تمرد محسوب نمی شود ولو اینکه متواری سابقه دار باشد همان طوری که مع الاسف نه در قرار نهایی دادسرا و نه کیفرخــواست و نه دادنــامه تجــدیدنظرخــواسته نوع رفتارمحکومٌ علیه که تمرد محسوب شود ذکر نشده و دلیلی هم بر ارتکاب آن ارائه نشده لهذا و با قبول درخواست و مستنداً به بند یک از شق ب از ماده 257 قانون دادرسی کیفری و اصل 37 قانون اساسی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته در این بخش رأی بر برائت ت. ن. خ. را از اتهام انتسابی صادر و اعلام می دارد رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 19 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشاردادگاه محمدی - ایرانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی عدم تحقق تمرد به دلیل فرار در تاریخ 14 بهمن 1391، دادگاه بدوی به اتهام تمرد تعدادی از افراد، با استناد به گزارش ضابطین قضایی و کیفرخواست صادره، ارتکاب بزه انتسابی را محرز تشخیص داده و هر یک از آنان را به تحمل 91 روز حبس محکوم کرد. این رای به صورت حضوری صادر شده و ظرف مدت 20 روز قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. در ادامه، یکی از وکلا در تاریخ 19 تیر 1391 نسبت به دادنامه بدوی تجدیدنظرخواهی کرد، اما لایحه دفاعیه‌ای ارائه نداد. دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی مستندات و ب. ت. ب. عدم وجود دلایل کافی برای اثبات تمرد، به استناد بند یک شق ب از ماده 257 قانون دادرسی کیفری و اصل 37 قانون اساسی، دادنامه بدوی را نقض و رای بر برائت ت. ن. خ. صادر نمود. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/11/14 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: فرار متهم حتی اگر سابقه دار باشد از مصادیق تمرد نیست در خصوص اتهام آقایان 1 - م.ک. 2 - الف.م. 3 - م.ر. دایر بر تمرد نسبت به ضابطین قضایی موضوع گزارش ضابطین قضایی با عنایت به دلایل منعکس در کیفرخواست صادره از دادسرای ناحیه 18 تهران به شماره 211 مورخه 2/2/91 ارتکاب بزه انتسابی از نظر دادگاه محرز و مسلم م. ب. لذا دادگاه با استناد به شق 3 ذیل ماده 607 قانون مجازات اسلامی هر یک را به تحمل 91 روز حبس محکوم می‌نماید. رای دادگاه حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب. و پرواضح است که رای صادره در باب متهمین ردیف 1 و 2 غیابی محسوب و ظرف 10 روز قابل واخواهی است. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران رای دادگاه تجدیدنظر استان آقای س.ل. در تاریخ 1391/04/19 به وکالت از آقای م.ر. فرزند ق. فقط مبادرت به تجدیدنظرخواهی از دادنامه شماره --- مورخ 1391/02/31 صادره ازشعبه --- دادگاه عمومی تهران مشعر بر محکومیت موکلش نموده و ارائه لایحه دفاعیه را به بعد موکول و تاکنون ارائه ننموده که نظر به مراتب و ملاحظه پرونده و محکومیت ت. ن. خ. به تحمل نود و یک روز حبس به اتهام تمرد در برابر مامورین انتظامی موجه به نظر می‌رسد. زیرا بزه تمرد مطابق مواد 607 قانون مجازات اسلامی هرگونه حمله یا مقاومت نسبت به مامورین دولت در حین و به سبب انجام وظیفه آنان است که در مانحن فیه اساسا رخ نداده و فرارکردن از مصادیق تمرد محسوب نمی شود ولو اینکه متواری سابقه دار باشد همان طوری که مع الاسف نه در قرار نهایی دادسرا و نه کیفرخواست و نه دادنامه تجدیدنظرخواسته نوع رفتارمحکومٌ علیه که تمرد محسوب شود ذکر نشده و دلیلی هم بر ارتکاب آن ارائه نشده لهذا و با قبول درخواست و مستندا به بند یک از شق ب از ماده 257 قانون دادرسی کیفری و اصل 37 قانون اساسی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته در این بخش رای بر برائت ت. ن. خ. را از اتهام انتسابی صادر و اعلام می‌دارد رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشاردادگاه موضوع مورد بررسی، تجدیدنظرخواهی نسبت به دادنامه‌ای است که در ارتباط با اتهامات تمرد نسبت به ماموران حین انجام وظیفه، رانندگی بدون گواهینامه و تخریب عمدی صادر شده است. ت. ن. خ. که به مجازات حبس و پرداخت جزای نقدی محکوم شده بود، در لایحه تجدیدنظرخواهی خود به دفاع از خود پرداخته است. <br>دادگاه پس از بررسی دقیق محتویات پرونده، در خصوص اتهام تمرد، به این نتیجه رسید که فرار ت. ن. خ. از دستور توقف ماموران، مصداق تمرد محسوب نمی‌شود و بر این اساس حکم برائت صادر کرد. همچنین در مورد اتهام تخریب عمدی، دادگاه دریافت که ت. ن. خ. قصد تخریب نداشته و خسارت وارده ناشی از فرار از ماموران بوده است؛ بنابراین حکم برائت دیگری صادر شد. <br>با این حال، در خصوص اتهام رانندگی بدون گواهینامه، ب. ت. ب. مستندات موجود و اقرار تجدیدنظرخواه، دادگاه اعتراض را رد کرده و دادنامه اولیه را تایید نمود. این رای بر اساس بندهای «الف» و «ب» ماده 455 قانون آیین دادرسی کیفری صادر و قطعی اعلام گردید. پرونده کلاسه *تصمیم نهایی شماره * اقای م. خ. فرزند ر. به نشانی * 1. تمرد نسبت به ماموران حین انجام وظیفه 2. رانندگی بدون گواهینامه گردشکار: دادگاه ب. ت. ب. محتویات و مندرجات وانجام مشاوره ختم دادرسی را اعلام و به شرح زیر مبادرت به صدور رای می نماید. در خصوص تجدیدنظرخواهی م. ع. اقای م. م. فرزند ف. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/08/03 صادره از شعبه *با لحاظ صدور قرار قبولی تجدیدنظرخواهی به شرح دادنامه به شماره *مورخ 1400/11/09 ت. ن. خ. موصوف به اتهامات 1 تمرد نسبت به مامورین دولت در حین انجام وظیفه به تحمل هفت ماه و شانزده روز حبس تعزیری حسب کیفرخواست صادره از سوی دادسرای عمومی و انقلاب *2 رانندگی بدون گواهینامه در موضوع گزارش مامورین انتظامی 3 تخریب عمدی یک دستگاه خودروی سواری به پلاک انتظامی *حسب شکایت ت. ن. خ. اقای م. ج. به ترتیب به پرداخت جزای نقدی به مبلغ سی و دو میلیون ریال در اتهام ردیف دوم و تحمل ده ماه و شانزده روز حبس تعزیری محکوم گردیده است. دادگاه با التفات به مفاد لایحه تجدیدنظرخواهی و از توجه به محتویات پرونده الف: از بابت محکومیت در اتهام ردیف اول با عنایت به اینکه فرار ت. ن. خ. با عدم توجه به دستور توقف مامورین انتظامی از مصادیق تمرد با مستفاد از ماده 607 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 75 محسوب نمی گردد. زیرا در مانحن فیه حمله یا مقاومتی با علم و اگاهی نسبت به مامورین در حین انجام وظیفه صورت نگرفته و مشار الیه با مشاهده مامورین بدون مقاومت متواری شده است. و در واقع مرتکب تخلف در رانندگی گردید.لذا با پذیرش تجدیدنظرخواهی مستندا به بند ب ماده 455 قانون ایین دادرسی کیفری با نقض این بخش از دادنامه تجدید نظرخواسته با استناد به ماده 4 همان قانون حکم برائت صادر و اعلام میدارد. ب: از حیث محکومیت به اتهام ردیف سوم ب. ت. ب. اینکه ت. ن. خ. فاقد قصد تخریب عمدی خودروی شاکی را داشته بلکه برای فرار از دست مامورین با سهل انگاری و تخلف در رانندگی موجب ورود خسارت به اتومبیل شاکی گردیده لذا با پذیرش تجدیدنظرخواهی مستندا به بند ب ماده 455 قانون ایین دادرسی کیفری با نقض این قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته با استناد به ماده 4 همان قانون به لحاظ عدم احراز سو نیت حکم برائت صادر و اعلام می‌گردد. ج: اما از بابت تجدیدنظرخواهی از حیث محکومیت در اتهام ردیف دوم ب. ت. ب. گزارش مامورین و اقرار صریح تجدیدنظرخواهی در نتیجه ایراد و اعتراض موجه و موثری که موجبات نقض و بی اعتباری این بخش از دادنامه معترض عنه را ایجاب نماید. ابراز و اقامه نشده و از حیث رعایت تشریفات قانونی و مبانی استنباط و توجه به مستندات فاقد اشکال م. ب.. لذا با رد اعتراض به استناد بند الف ماده 455 از قانون ایین دادرسی کیفری دادنامه تجدیدنظرخواسته تایید می‌گردد. رای صادره قطعی است رئیس شعبه *س. ج. ا. ی. مستشار شعبه *ر. ص.