علم قاضی

علم قاضی خ. م.: در تاریخ 20 اردیبهشت 1393، دادنامه‌ای در خصوص قتل عمدی دو نفر صادر گردید. متهم در دادگاه حاضر و به ارتکاب قتل اعتراف کرده و ناتوانی مالی را به عنوان انگیزه خود بیان نموده است. اولیای دم مقتولین شامل والدین یکی از مقتولین و جد پدری و مادری مقتول دیگر، اقدام به طرح شکایت نمودند. بر اساس گزارشات و تحقیقات، آثار خفگی و خون بر روی اجساد مشاهده گردید و متهم به تفصیل به نحوه ارتکاب قتل و تلاش برای القای آن به عنوان حادثه‌ای ناشی از گازگرفتگی اشاره کرده است. دادگاه با استناد به مواد مرتبط قانون مجازات اسلامی، متهم را به پرداخت دیه و قصاص نفس محکوم نمود. در مرحله تجدیدنظر، دیوان عالی کشور با رد درخواست تجدیدنظر و تایید رای دادگاه کیفری، بر صحت و قانونی بودن تصمیمات اتخاذ شده تاکید کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/02/20 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: قاضی دادگاه می‌تواند بر مبنای علم متعارف حاصل از قرائن و امارات موجود در پرونده به صدور حکم بپردازد رای خلاصه جریان پرونده حسب محتویات پرونده در مورد آقای ف.ش. فرزند ص.، متولد 1370 ، با وکالت تسخیری آقای ر.ک. دایر بر قتل عمدی مقتولین به اسامی مرحوم الف.ش. فرزند ف. و قتل مرحومه خانم م.ج. فرزند ب. موضوع شکایت اولیای دم مرحوم الف. به اسامی آقای ص.ش. فرزند ن. (جد پدری مقتول) و خانم ج.ق. فرزند ش. (مادربزرگ جد پدری مقتول) و آقای ب.ج. فرزند ش. (جد مادری مقتول) و خانم ش.ظ. فرزند ب. (جد مادری مقتول) و اولیای دم مرحومه خانم م.ج. به اسامی آقای ب.ج. (پدر مقتول) و خانم ش.ظ. (مادر مقتول) که در شعبه اول دادگاه کیفری استان ل تحت رسیدگی قرار گرفته و در تاریخ 17/9/92 مبادرت به صدور دادنامه شماره --- نموده؛ نظر به گزارش مرجع انتظامی وفق صفحه اول پرونده در مورخ 30/10/91 همسر آقای ف.ش. و فرزند وی به ترتیب به اسامی خانم م.ج. همسر متهم و آقای ….ش. فرزند متهم به علت گازگرفتگی دچار خفگی شده اند و فوت نموده‌اند و آثار خون بر روی بالش متوفی به نام خانم م.ج. مشاهده گردیده است و آقای ح.ج. برادر مقتول به شرح صفحه 13 پرونده اعلام داشته که: داماد وی ساعت 6 صبح به وی زنگ زده و گفته خواهر وی و خواهرزاده وی در اثر خفگی گاز فوت نموده‌اند و به همراه وی به بیمارستان رفته است است. بازپرسی در تاریخ 30/10/91 به شرح صفحه 8 پرونده از محل حادثه بازدید و صراحتا به آثار حلق آویز فشار بر گردن خانم م.ج. اشاره و در پایان اعلام داشته: احتمال قتل وجود دارد. و خانم پ.ج. در صفحه 17 بیان داشته که با شوهرش وارد هال محل وقوع حادثه شده که به محض ورود و احساس بوی شدید گاز نموده و از بوی گاز انسان خفه می شد و برق منزل نیز خاموش بود. آقای ص.ش. پدر متهم در صفحه 29 گفته که متهم ساعت چهار صبح نزد وی آمده و وی را از خواب بیدار کرده و گفته که همسرش و پسرش را گاز خفه نموده و اعلام داشته که متهم اعتیاد به مواد مخدر نداشته است و اختلافی با همسرش نداشته است و در ادامه گفته که اگر با طناب خفه شده اند ف. متهم خودش بوده چون دیگر کسی آنجا نبوده است. متهم به نام ف.ش. در صفحه 31 پرونده صراحتا اعلام داشته است که: اول همسرش به نام م.ج. را با طناب خفه کرده و سپس فرزندش را خفه کرده و دوباره پشیمان شده و سپس به وی نفس مصنوعی داده و سپس بعد از مدتی چون دیده که همسرش مرده است در جهت کشتن فرزند به نام الف.ش. از طریق خفه کردن با دست اقدام کرده و می خواسته که خود را بکشد که جرات نکرده است و سپس کپسول گاز را باز کرده است و اختلافی با همسرش نداشته است و در صفحه 32 متهم انگیزه قتل را عدم درآمد کافی و ناتوانی از درآمد جهت امرار معاش خود اعلام داشته و در صفحه 36 الی 38 پرونده نزد بازپرس نحوه تعیین طناب و خفه کردن همسر و فرزندش را توضیح داده است و سپس کپسول گاز را باز نموده تا وانمود کند که بر اثر گاز گرفتگی کشته شده اند. پدر متهم به عنوان جد پدری مقتول به نام الف.ش. شکایت نموده است و در صفحه 69 متهم اقرار به کشتن مقتولین از طریق خفه کردن اقرار و اعتراف نموده است. در صفحه 70 پرونده بیان داشته که: یک روز قبل از حادثه این تصمیم را گرفتم و این که واقعیت است که می گویم. و در صفحات 71 و 72 اعلام داشته: ساعت 11 شب که از دامادمان به نام ه. در منزلش در جلوی درب ورودی حیاط ما م. ب. رفتم و بچه ام را به نام الف. را بغل کردم داشتم به منزل خودمان می رفتم که در داخل حیاط دیدم یک نفر کاپشن مشکی قد بلند از منزل من بیرون آمد و چون دیوار حیاط منزلمان کوتاه بود از روی دیوار همسایه مان فرار کرد و من سریع الف. را داخل منزل گذاشتم و رفتم دنبالش که دیگر او را ندیدم و نشناختم و برگشتم به منزل دیدم که همسرم روی رختخواب خودش دراز کشیده بود که همسرم می گفت من کسی را ندیدم و هرچه از وی سئوال کردم همین یک جمله را تکرار می کرد. و من الف. و همسرم را خفه کردم و فکر کردم دیگر چاره ای ندارم پسرم را خفه کردم و جرات نکردم خودم را بکشم. گواهی فوت مقتولین از ناحیه پزشکی قانونی وفق صفحات 76 الی 78 منعکس گردیده و در صفحات 79 الی 81 متهم مجددا به جزئیات قتل مقتولین پرداخته و اعلام داشته زمانی که با الف. وارد اتاق شدم و الف. به سمت همسرم رفت همسرم الف. را هل داد و الف. گریه کرد و سپس من دو سیلی به همسرم زدم و قسم به ابوالفضل خوردم که اگر پسرم را بزند یا چیزی بخواهد به او ندهد می کشمت و خفه ات می کنم و سپس الف. که کنار ما بود بلند شد که به سمت من بیاید که همسرم نگذاشت و سپس چون قسم خورده بودم رفتم بندی که روی ریگلاتور کپسول بود باز کردم و همسرم متوجه نشده بود سپس به خاطر این که همسرم را بترسانم الف. را گرفتم و به همسرم گفتم که اگر به حرفم گوش نکنی من هم الف. را خفه می کنم و همسرم فکر کرد که شوخی می کنم و الف. که حالش خوب شد رفت سر جای من دراز کشید طناب را دور گردن همسرم انداختم و فشار دادم و سپس من اعصابم خراب بود متوجه نشدم و وقتی پتو را برداشتم دیدم همسرم دیگر نفس نمی کشد و فوت کرده. سپس الف. را خفه کردم. پس از کسب نظریه پزشکی قانونی و گواهی انحصار وراثت مرحوم م.ج. و گواهی حصر وراثت آقای ….ش. و قرار مجرمیت و کیفرخواست پرونده در دادگاه با کسب اظهارات مجدد متهم که در تاریخ 4/8/92 متهم منکر قتل همسرش و اعلام کرده خودش از طریق طناب حلق آویز کرده ولیکن قتل فرزندش را پذیرفته است و شکایت شکات و دفاعیات وکیل متهم و اعلام رضایت جد و جد پدری مقتول به نام الف.ش. و نظر به این که حسب اظهارات متعدد متهم مقتول به نام الف. پس از به قتل رسیدن م.ج. به قتل رسیده، فلذا مرحوم الف.ش. پس از فوت مادرش م.ج. به نسبت دو سوم از دیه مشارالیه ارث خواهد برد و پس از فوت وی جد و جد پدری و مادری وی از مشارالیه ارث خواهند برد. و نظر به تحقیقات و گزارشات مراجع انتظامی و سایر قرائن و امارات موجود بزه انتسابی در دادگاه محرز و مسلم دانسته و با استناد به مواد 220 - 612 قانون مجازات اسلامی از باب قتل مرحوم الف. ب. ت. ب. این که ورثه وی جد و جد پدری و مادری اش تلقی می کردند حکم بر محکومیت متهم مذکور مستندا به مواد 294 - 297 بند الف ماده 302 - 495 و 496 قانون مجازات اسلامی به پرداخت یک سوم دیه کامله یک مرد مسلمان بالسویه د. ح. آقای ب.ج. جد مادری و خانم ش.ظ. جد مادری مقتول به نام الف.ش. و در خصوص مابقی جنبه خصوصی بزه قتل مقتولین مذکور نظر به اعلام گذشت جد و جد پدری مقتول به نام الف.ش. و نظر به قابل گذشت بودن بزه مستندا به بند دوم ماده 6 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری قرار موقوفی تعقیب متهم مذکور صادر و در خصوص قتل مرحوم م.ج. مستندا به بند ب ماده 206 بند اول ماده 231 مواد 232 و 261 و 265 قانون مجازات اسلامی حکم بر محکومیت متهم مذکور به قصاص نفس از طریق به دار آویختن در زندان خرم آباد پس از قطعیت دادنامه و تقاضای قصاص از ناحیه اولیای دم و استیذان مقام معظم رهبری دامت برکاته با شرایط پرداخت 18/14 دیه کامل یک مرد مسلمان بالسویه از ناحیه اولیای دم مقتول به نام مرحوم م.ج. به اسامی ب.ج. و خانم ش.ظ. پدر و مادر مقتوله علت این امر این بوده که اولا- مقتول مونث بوده و قاتل مذکر می‌باشد، ثانیا- فرزند مقتوله که بعد از مقتوله یعنی مادرش فوت نموده از مادرش ارث می برد که ب. ت. ب. قتل وی جد و جدّه مادر نیز از وی ارث برده اند که این امور در احتساب دیه مذکور از باب رد دیه به قاتل متهم لحاظ گردیده است به متهم مذکور صادر و اعلام می‌گردد. رای شعبه دیوان عالی کشور تجدیدنظرخواهی آقای ر.ک. وکیل تسخیری م. ع. آقای ف.ش. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 17/9/92 صادره از شعبه اول دادگاه کیفری استان ل وارد به نظر نمی رسد زیرا از ناحیه ت. ن. خ. اعتراض موجه و مدللی که موجبات نقض دادنامه معترض عنه را ایجاب نماید ابراز و اقامه نشده است و از حیث استدلال و رعایت اصول دادرسی و موازین قانونی هم خدشه و ایراد موثری بر آن وارد نیست و دادگاه نیز با استناد به علم که حصول آن نیز متعارف ب. ت. ب. مفاد رای صادره بوده است اقدام به صدور رای نموده است، علی هذا رای اصداری با لحاظ کلیه قرائن و امارات موجود فاقد هر گونه اشکال و ایراد بوده و با استناد به بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته را عینا تایید و ابرام می‌نماید. رئیس شعبه بیست و نهم دیوان عالی کشور - مستشار راجی - حاتمی