فردی سازی بازپروری در پرتو الگوهای سه گانه اصلاح مجرمین (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
نویسندگان:
شهرام ابراهیمی مجتبی ملک افضلی اردکانی
منبع:
آموزه های حقوق کیفری بهار و تابستان 1403 شماره 27
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق حقوق جزا و جرم شناسی
doi:
10.30513/cld.2025.6725.2076
شماره صفحات:
۳۵ - ۵۸
دریافت مقاله
تعداد دانلود :
۱۶۵
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۴۱
سال ۱۴۰۴ (۱)
- آموزه های حقوق کیفری بهار و تابستان 1404 شماره 29
سال ۱۴۰۳ (۲)
- آموزه های حقوق کیفری پاییز و زمستان 1403 شماره 28
- آموزه های حقوق کیفری بهار و تابستان 1403 شماره 27
سال ۱۴۰۲ (۲)
- آموزه های حقوق کیفری پاییز و زمستان 1402 شماره 26
- آموزه های حقوق کیفری بهار و تابستان 1402 شماره 25
سال ۱۴۰۱ (۲)
- آموزه های حقوق کیفری پاییز و زمستان 1401 شماره 24
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید بهار و تابستان 1401 شماره 23
سال ۱۴۰۰ (۲)
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید پاییز و زمستان 1400 شماره 22
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید بهار و تابستان 1400 شماره 21
سال ۱۳۹۹ (۲)
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید پاییز و زمستان 1399 شماره 20
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید بهار و تابستان 1399 شماره 19
سال ۱۳۹۸ (۲)
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید پاییز و زمستان 1398 شماره 18
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید بهار و تابستان 1398 شماره 17
سال ۱۳۹۷ (۲)
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید پاییز و زمستان 1397 شماره 16
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید بهار و تابستان 1397 شماره 15
سال ۱۳۹۶ (۲)
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید پاییز و زمستان 1396 شماره 14
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید بهار و تابستان 1396 شماره 13
سال ۱۳۹۵ (۲)
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید پاییز و زمستان 1395 شماره 12
- آموزه های حقوق کیفری بهار و تابستان 1395 شماره 11
سال ۱۳۹۴ (۲)
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید پاییز و زمستان 1394 شماره 10
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید بهار و تابستان 1394 شماره 9
سال ۱۳۹۳ (۲)
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید پاییز و زمستان 1393 شماره 8
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید بهار و تابستان 1393 شماره 7
سال ۱۳۹۲ (۲)
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید پاییز و زمستان 1392 شماره 6
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید بهار و تابستان 1392 شماره 5
سال ۱۳۹۱ (۲)
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید پاییز و زمستان 1391 شماره 4
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید بهار و تابستان 1391 شماره 3
سال ۱۳۹۰ (۲)
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید پاییز و زمستان 1390 شماره 2
- آموزه های حقوق کیفری دوره جدید بهار و تابستان 1390 شماره 1
سال ۱۳۸۹ (۲)
- آموزه های حقوقی پاییز و زمستان 1389 شماره 14
- آموزه های حقوقی بهار 1389 شماره 13 (پیاپی 35)
سال ۱۳۸۸ (۱)
- آموزه های حقوقی تابستان 1388 شماره 12 (پیاپی 32)
سال ۱۳۸۷ (۱)
- الهیات و حقوق دانشگاه رضوی (آموزه های حقوقی) سال هشتم تابستان 1387 شماره11 (پیاپی 28)
سال ۱۳۸۶ (۱)
- الهیات و حقوق دانشگاه رضوی (آموزه های حقوقی) سال هفتم بهار 1386 شماره 10 (پیاپی 23)
سال ۱۳۸۵ (۲)
- الهیات و حقوق دانشگاه رضوی (آموزه های حقوقی) سال ششم تابستان 1385 شماره 9 (پیاپی 20)
- الهیات و حقوق دانشگاه رضوی (آموزه های حقوقی) سال ششم بهار 1385 شماره 8 (پیاپی 19)
سال ۱۳۸۴ (۱)
- الهیات و حقوق دانشگاه رضوی (آموزه های حقوقی) سال پنجم بهار و تابستان 1384 شماره 6 و 7 (پیاپی 15 و 16)
سال ۱۳۸۳ (۱)
- الهیات و حقوق دانشگاه رضوی (آموزه های حقوقی) سال چهارم پاییز 1383 شماره 5 (پیاپی 13)
سال ۱۳۸۲ (۱)
- الهیات و حقوق دانشگاه رضوی (آموزه های حقوقی) سال سوم پاییز و زمستان 1382 شماره 3 و 4 (پیاپی 9 و 10)
سال ۱۳۸۱ (۱)
- الهیات و حقوق دانشگاه رضوی (آموزه های حقوقی) سال دوم زمستان 1381 شماره 2 (پیاپی 6)
سال ۱۳۸۰ (۱)
- الهیات و حقوق دانشگاه رضوی (آموزه های حقوقی) سال اول زمستان 1380 شماره 1 (پیاپی 2)
چکیده
فردی سازی در حوزه علوم جنایی را می توان به عنوان فرایندی چندلایه در نظر گرفت که از مراحل مختلفی تشکیل شده است. در نخستین مرحله، فردی سازی قانونی قرار دارد که در آن قانون گذار، مجازات را متناسب با شدت جرم تعیین می کند، اما به دلیل ماهیت کلی و غیرشخصی قوانین، ویژگی های فردی مجرمان کمتر مورد توجه قرار می گیرد. در مرحله بعد، فردی سازی قضایی مطرح می شود که در آن، قاضی ضمن بررسی ویژگی های شخصیتی، روان شناختی و اجتماعی متهم، می کوشد تا مجازاتی متناسب با شرایط فردی او تعیین کند. علاوه بر این، فردی سازی در مرحله اجرای مجازات نیز اهمیت دارد، به ویژه در نظام هایی که اجرای احکام جنبه قضایی دارد. در این مرحله، امکان تعدیل یا تغییر نحوه اجرای مجازات متناسب با وضعیت زندانی فراهم است. فراتر از این سطوح، فردی سازی بازپروری مطرح می شود که هدف آن، اصلاح و بازتوانمندسازی مجرم و پیشگیری از تکرار جرم است. این فرایند مستلزم طراحی برنامه های بازپروری فردمحور بر اساس الگوهای اصلاحی موجود است تا هر فرد، متناسب با نیازها و شرایط خود، تحت برنامه های آموزشی، درمانی و مهارت آموزی قرار گیرد و مسیر بازگشت به جامعه برای او هموار شود. «الگوی شناختی – رفتاری » با تمرکز بر اصلاح الگوهای فکری و رفتاری فرد، به ایجاد تغییرات درونی در مجرمان کمک می کند و زمینه های بازپروری آن ها را فراهم می سازد. « الگوی ریسک - نیاز - پاسخ دهی» با شناسایی و رفع نیازهای خاص هر فرد، شرایطی ایجاد می کند که خطر تکرار جرم کاهش یابد. «الگوی زندگی های سعادتمند» با تأکید بر ایجاد فرصت هایی برای زندگی سالم و هدفمند، به مجرمان کمک می کند تا مسیرشان را از بزهکاری به سوی بازتوانی و رشد شخصی تغییر دهند. به کارگیری همزمان این سه الگو می تواند تأثیر قابل توجهی در بهبود وضعیت فردی مجرمان، کاهش نرخ تکرار جرم و در نهایت، تسهیل بازگشت موفق آن ها به جامعه داشته باشد.
Individualization of Rehabilitation in the Light of the Tripartite Models of Offender Reform
In the field of criminal sciences individualization can be observed as a multi-layered process comprising distinct stages. The first stage involves legal individualization, wherein legislators prescribe punishments proportionate to crime severity. But, due to the generic and impersonal nature of laws, the personal characteristics of offenders receive limited consideration. The subsequent stage entails judicial individualization, wherein the judge through examination of the defendant's personality traits, psychological profile, and social circumstances seeks to impose a sentence tailored to their individual conditions Furthermore, individualization remains vital during punishment execution—particularly in systems where sentence enforcement retains judicial oversight. At this stage, adjustments to the execution modality may be made based on the prisoner’s evolving circumstances. Beyond these tiers, rehabilitative individualization takes effect, aiming to reform and reintegrate offenders while preventing recidivism. This process requires the design of person-centered rehabilitation programs based on existing correctional models, ensuring each individual receives tailored educational, therapeutic, and vocational training—adapted to their specific needs and circumstances—to facilitate their reintegration into society. The Cognitive-Behavioral Model facilitates offender rehabilitation by targeting cognitive and behavioral patterns to induce intrinsic change The Risk-Need-Responsivity (RNR) Model identifies and addresses individual-specific needs to mitigate recidivism risks. The Good Lives Model (GLM)—emphasizing creating opportunities for healthy, purpose-driven living helps offenders redirect their paths from criminal behavior toward personal growth and rehabilitation. Integrated implementation of these three models could significantly enhance personal rehabilitation of offenders, reduce recidivism rates, and facilitate successful societal reintegration.
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
