فروش جهیزیه ی زوجه توسط زوج

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای ر.م.ق.ل. متولد 1363 دایر بر سرقت موضوع شکایت خانم ز. ن. حسب مفاد کیفرخواست صادره به شماره 4276 دادگاه از توجه به مجموع اوراق پرونده، شرح شکوائیه شاکی، تحقیقات انجام شده در دادسرا، بررسی مفاد اظهارات متهم در مراحل تحقیقات در دادسرا و نیز در جلسات رسیدگی در دادگاه، استماع اظهارات شهود مورد استنادی شاکیه ب. ت. ب. اینکه بردن اموال متعلق به شاکیه به‌ عنوان جهیزیه به منزل متهم (به‌ عنوان همسر وی) بر مبنای توافق بوده است که مشروح اموال (جهیزیه) به‌ صورت مکتوب در سند عادی مورخ 1391/6/16 آمده است و اینکه اظهارات متهم در مرحله تحقیقات مبنی بر اینکه اموال را خودم تهیه کردم، با اظهارات شهود و مستند شاکیه منطبق نیست زیرا موضوع اموال موردنظر شاکیه غیر از اموالی است که متهم ادعا نموده است ضمن اینکه اموال موردنظر متهم که خودش آن‌ها را خریداری نموده است، مورد تأیید شاکی نیز قرار گرفته است ولی این ادعا، دلیلی بر رفع اتهام (به جهت اینکه اموال مورد ادعای شاکی با اموال مورد ادعای متهم مطابقت ندارد) نمی‌تواند باشد، بنابراین رفتار ارتکابی مشارالیه تحت عنوان سرقت نمی‌تواند تلقی شود و دادگاه اقدام متهم را با مفاد ماده 674 قانون مجازات اسلامی عدم تحویل جهیزیه شاکی را که ب. ت. ب. اختلافات پیش‌آمده (ضمن تصحیح عنوان سرقت) مصداق خیانت در امانت محسوب می‌نماید، که دارای وصف کیفری تشخیص و النهایه وی را به مجازات شش ماه حبس محکوم می‌نماید رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه 102 دادگاه جزایی اسلامشهر - کریمی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده آقای ر. م. (م. ع.) از دادنامه 1270 مورخ 1393/10/30 شعبه 102 دادگاه جزایی اسلامشهر در مهلت مقرر قانونی تجدیدنظرخواهی نموده است که به‌ موجب دادنامه فوق‌الذکر ت. ن. خ. از جهت جرم خیانت در امانت به مجازات مقرره حسب مواد استنادی قانونی در دادنامه بدوی محکوم گردیده است حال ب. ت. ب. محتویات از اظهارات شاکیه و ت. ن. خ. و مدارک ابرازی توسط ت. ن. خ. و اظهارات شهود جرم ارتکابی آقای ر. م. از جهت خیانت در امانت (فروش جهیزیه ت. ن. خ.) محرز م. ب. و بر تعیین مجازات حسب ماده استنادی قانونی ایرادی وارد نمی‌باشد و رأی وفق موازین قانونی و ب. ر. م. رسیدگی و دادرسی صادر گردیده و طبق بند الف از ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب 78 رأی تأیید می‌گردد و رأی قطعی است. شعبه 41 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار عبدالعلی قنبری - یاسینی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی فروش جهیزیه ی زوجه توسط زوج در تاریخ 3 تیرماه 1394، دادگاه بدوی به اتهام سرقت رسیدگی نمود. شاکی در شکایت خود بیان کرد که اموال متعلق به او به عنوان جهیزیه به منزل متهم منتقل شده است. پس از بررسی مدارک و اظهارات شهود، دادگاه نتیجه‌گیری کرد که انتقال اموال بر اساس توافق بوده و ادعای م. م. ب. خرید این اموال با ادعای شاکی همخوانی ندارد. در نتیجه، رفتار متهم تحت عنوان سرقت تلقی نگردید و به عنوان خیانت در امانت، بر اساس ماده 674 قانون مجازات اسلامی، به شش ماه حبس محکوم شد. رای صادره قابل تجدیدنظر در مهلت بیست روزه بود. دادگاه تجدیدنظر استان با بررسی اظهارات شاکی و متهم و مدارک ارائه‌شده، جرم خیانت در امانت متهم را محرز دانسته و رای بدوی را از نظر قانونی صحیح و معتبر تشخیص داد. بر اساس بند الف از ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب 1378، رای بدوی تایید و قطعی اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/04/03 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: فروش جهیزیه زوجه توسط زوج با وجود سایر شرایط، مصداق بزه خیانت در امانت است. در خصوص اتهام آقای ر.م.ق.ل. متولد 1363 دایر بر سرقت موضوع شکایت خانم ز. ن. حسب مفاد کیفرخواست صادره به شماره 4276 دادگاه از توجه به مجموع اوراق پرونده، شرح شکوائیه شاکی، تحقیقات انجام شده در دادسرا، بررسی مفاد اظهارات متهم در مراحل تحقیقات در دادسرا و نیز در جلسات رسیدگی در دادگاه، استماع اظهارات شهود مورد استنادی شاکیه ب. ت. ب. اینکه بردن اموال متعلق به شاکیه به‌ عنوان جهیزیه به منزل متهم (به‌ عنوان همسر وی) بر مبنای توافق بوده است که مشروح اموال (جهیزیه) به‌ صورت مکتوب در سند عادی مورخ 1391/06/16 آمده است و اینکه اظهارات متهم در مرحله تحقیقات مبنی بر اینکه اموال را خودم تهیه کردم، با اظهارات شهود و مستند شاکیه منطبق نیست زیرا موضوع اموال موردنظر شاکیه غیر از اموالی است که متهم ادعا نموده است ضمن اینکه اموال موردنظر متهم که خودش آن‌ها را خریداری نموده است، مورد تایید شاکی نیز قرار گرفته است ولی این ادعا، دلیلی بر رفع اتهام (به جهت اینکه اموال مورد ادعای شاکی با اموال مورد ادعای متهم مطابقت ندارد) نمی‌تواند باشد، بنابراین رفتار ارتکابی مشارالیه تحت عنوان سرقت نمی‌تواند تلقی شود و دادگاه اقدام متهم را با مفاد ماده 674 قانون مجازات اسلامی عدم تحویل جهیزیه شاکی را که ب. ت. ب. اختلافات پیش‌آمده (ضمن تصحیح عنوان سرقت) مصداق خیانت در امانت محسوب می‌نماید، که دارای وصف کیفری تشخیص و النهایه وی را به مجازات شش ماه حبس محکوم می‌نماید رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه --- دادگاه جزایی اسلامشهر - کریمی رای دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده آقای ر. م. (م. ع.) از دادنامه --- مورخ 1393/10/30 شعبه --- دادگاه جزایی اسلامشهر در مهلت مقرر قانونی تجدیدنظرخواهی نموده است که به‌ موجب دادنامه فوق‌الذکر ت. ن. خ. از جهت جرم خیانت در امانت به مجازات مقرره حسب مواد استنادی قانونی در دادنامه بدوی محکوم گردیده است حال ب. ت. ب. محتویات از اظهارات شاکیه و ت. ن. خ. و مدارک ابرازی توسط ت. ن. خ. و اظهارات شهود جرم ارتکابی آقای ر. م. از جهت خیانت در امانت (فروش جهیزیه ت. ن. خ.) محرز م. ب. و بر تعیین مجازات حسب ماده استنادی قانونی ایرادی وارد نمی‌باشد و رای وفق موازین قانونی و ب. ر. م. رسیدگی و دادرسی صادر گردیده و طبق بند الف از ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب 78 رای تایید می‌گردد و رای قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار