قابلیت تعلیق بزه تحریک و ترغیب دیگری به ارتکاب عمل منافی عفت از طریق سامانه رایانه ای

رأی دادگاه بدوی به موجب کیفرخواست شماره 3004340 - 1393/12/4 صادر شده از دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه ٢١ تهران 1- ع.الف. ف. مسلمان و متأهل و فاقد سابقه ی کیفری 2 - م. الف. متأهل و مسلمان و فاقد سابقه ی محکومیت کیفری متهم هستند به ارتکاب رابطه نامشروع در فضای مجازی، موضوع شکایت ع. و.ب. «همسر متهمه»; . با این توضیح که؛ شاکی با تقدیم شکوائیه و ارائه مستنداتی از مطالب مستهجنِ رد و بدل شده، فیمابین همسرش م. الف با فردی به نام ع.الف. ف. در فضای مجازی که مدعی است با رؤیت تلفن همراهش، به طور اتفاقی به آن دست یافت، اظهار داشت؛ همسرش با این فرد رابطه ی نامشروع دارد. بدواً از شرکت ارتباطات سیار همراه اول، به شرح برگ 125، مالکان تلفن های همراه ***و*** استعلام به عمل آمده است که پاسخ آن به شرح برگ 126 پرونده، حکایت از تعلق تلفن های یاد شده به متهمان دارد و متهمه به شرح برگ 132 پرونده، ضمن قبول ارتباط با متهم ع.الف. ف. در فضای مجازی، شدیداً منکر هرگونه رابطه ی فیزیکی و یا ملاقات حضوری با متهم گردید و اظهار داشت: شخصی «که بعداً معلوم شد متهم است»;، در صفحه ی Instagram وی به گونه ای پیغامی گذاشت که فکر می کرد نویسنده او را می شناسد و از روی کنجکاوی، هویتِ طرف را می پرسد ولی طرف مقابل شماره تلفن خ. ر. ب. ایشان می دهد تا در viber با هم چت کنند و در آن محل پاسخ سؤال وی را بدهد. سپس متهم در این فضا بدواً از زندگی متهمه سؤال می کند و او را خواهر خطاب می کند و اظهار می دارد کاری می کند که زندگی وی و شوهرش عالی بشود و به حکایت متون ضم پرونده «اوراق 8 تا 124»; وی بدواً با بیان مطالبی هرچند سکس، حسب ظاهر به متهمه می آموخت تا چگونه با شوهرش رابطه ی زنا شویی داشته باشد و از این طریق وانمود می کرد قصد دارد زندگی آنها را بهبود بخشد، اما در ادامه، با ابراز علاقه به متهمه و به کار بردن عباراتی به معاشقه می پردازد که با مخالفت متهمه مواجه و بارها متهمه اعتقادات مذهبی را مانع اینگونه رفتارها اعلام و اظهار می دارد فقط می خواست یک رابطه ی ساده در فضای مجازی داشته باشد و نمی تواند به خواسته های او تن بدهد. «ص 9 و 82»; . متهم با این بیان که برای بهتر شدن زندگی متهمه لازم است او را ببیند و برای رسیدن به این مقصود اصرار دارد با او رابطه ی جنسی داشته باشد و با این قول که به پایین تر از ناف او کاری نداشته باشد که متهمه مخالفت می کند «ص24 تا 39»; و در برابر اصرار متهم برای ارسال عکس برای متهم ، عکس با حجابی را برایش ارسال می کند «ص 36»; اما متهم به او می گوید: مرا غریبه دانستی، به من اعتماد کن، من عکس بی حجاب عشقم را می خواهم «ص 36 و 43»; متهمه می گوید من هنوز کمی اعتقادات دارم و اجازه بدهید من راحت باشم. متهم در ادامه برای متقاعد کردن متهمه برای ملاقات حضوری، به بیان مطالب مستهجن و هرزه نگاری روی آورده است که به جهت رعایت عفت کلام از ذکر جزئیات خودداری می گردد «ص52 تا 55»; و اصرار می کند تا متهمه را ملاقات کند «ص62 تا 74»; اما در مقابل، متهمه از پذیرش آن امتناع و مقاومت می کند و اظهار می دارد؛ از ملاقات با مرد غریبه، هم از نظر اعتقادی و هم از لحاظ اجتماعی و خیانت به همسر، می ترسد. لکن متهم او را به اینگونه رابطه و عمل منافی عفت، تشویق می کند «ص73 تا 82»; . متهمه در این شرایط رابطه را قطع می کند و در خصوص علت نگهداری مطالب در گوشی همراه خود، اظهار می دارد، می ترسید که این مکاتبات در آینده زمینه ی سوء استفاده ی متهم را از وی ایجاد کند. برای همین، علی رغم اصرار م. م. ب. پاک کردن مطالب «ص23»;، آن را در گوشی تلفن همراه خود نگهداری کرد تا اینکه همسرش مطلع گردیده و اقدام به شکایت کرد. لذا دادگاه با التفات به مراتب فوق و اینکه هیچگاه ملاقات حضوری محقق نشده است و در تفهیم اتهام به عمل آمده «ص136»; نیز رابطه نامشروع در حد فضای مجازی وایبر قید شده است اما به عقیده دادگاه برای تحقق موضوع ماده 637 کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 و مستند کیفرخواست، رابطه ی فیزیکی از قبیل تقبیل و مضاجعه، ضرورت دارد. اما این امر از طریق فضای مجازی ممکن نیست، لذا به استناد ماده 177 قانون آیین دادرسی کیفری رأی بر برائت متهمان از بزه رابطه نامشروع صادر و اعلام می کند. مع الوصف؛ بر خلاف کیفرخواست و همانطور که دادیار محترم اظهار نظر به شرح برگ 155 متذکر شده بودند، ب. ت. ب. ادله دیجیتالی و مستندات ابرازی و ملاحظه متون مستهجن و همچنین نظریه اداره بررسی فنی ادله دیجیتالِ پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات فاتب، علی رغم دفاعیات بلاوجه متهم که مدعی است گوشی تلفن وی خراب و غیر قابل استفاده شده بود و آن را مقابل پاساژ علاء الدین به فرد غریبه ای که قادر به معرفی وی نمی باشد، فروخته است و احتمال می دهد تمام این مکالمات از سوی خریدار گوشی تلفن باشد، صرف نظر از اینکه قادر به اعلام شماره سریال گوشی خود، جهت شناسایی استفاده کننده احتمالی آن، نبود «ص151»; ب. ت. ب. اینکه 1- متهم از طریق viber عکس خود را برای متهمه ارسال کرده است 2- مشخصات و شغل و محل کار خ. ر. ب. درستی اعلام و اصرار داشت تا متهمه به بهانه خرید پرده به محل کارش «پرده فروشی»; مراجعه نماید، اما متهمه اظهار می داشت: من الآن قصد خرید پرده ندارم. 3- نام و سن فرزندش را به درستی اعلام کرده بود و از مریضی همسرش و عدم رابطه جنسی با او سخن می گفت و سایر امارات و قرائن که استفاده شخص دیگری از viber تلفن همراه متهم را منتفی می نماید و مثبت بزهکاری متهم است، لذا عمل ارتکابی متهم ع.الف. ف. را منطبق با بند ب ماده 743 قانون مجازات اسلامی «ماده 15 قانون جرایم رایانه ای»; تشخیص و به استناد آن و با رعایت ماده 27 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، ع.الف. ف. را بابت تحریک و ترغیب و دعوت از م. الف.، به ارتکاب عمل منافی عفت، از طریق سامانه رایانه ای و فضای مجازی، به تحمل یک سال حبس تعزیری و پرداخت بیست میلیون ریال جزای نقدی ، با احتساب ایام بازداشت قبلی، د. ح. صندوق دولت، محکوم می کند. اما با ملاحظه ی وضع اجتماعی و سوابق زندگی م. ع. و علل و عوامل مؤثر در ارتکاب جرم و وضعیت تأهل و سرپرستی خانواده و جهالت مرتکب و با التفات به خصیصه ی بازدارندگی احکام تعلیقی به استناد ماده 46 قانون مجازات یاد شده قرار تعلیق اجرای حبس به مدت 2 سال صادر و اعلام می گردد تا چنانچه تا پایان مدت تعلیق مرتکب یکی از جرایم عمدی موضوع ماده 54 قانون یاد شده نشود مجازات مذکور کان لم یکن و الا قرار تعلیق لغو و علاوه بر مجازاتِ جرم اخیر، مجازاتِ معلق نیز در باره وی اجراء خواهد شد.این رأی حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظراستان تهران م. ب.. رئیس شعبه ١٠٨٩ دادگاه عمومی جزایی تهران- عـیـسـی غـفــاری المشیری رأی دادگاه تجدیدنظر استان آقای ع. و.ب. از دادنامه شماره 00046 مورخ 94/1/25 شعبه 1089 دادگاه عمومی جزایی تهران تجدیدنظر خواهی کرده است به موجب دادنامه موصوف آقای ع.الف. ف. به لحاظ تحریک و ترغیب و دعوت همسر ت. ن. خ. به ارتکاب عمل منافی عفت از طریق سامانه رایانه ای و فضای مجازی به تحمل یک سال حبس که به مدت دو سال معلق شده و پرداخت مبلغ بیست میلیون ریال جزای نقدی به نفع صندوق دولت با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم شده است دادگاه ب. ت. ب. بررسی اوراق و مستندات پرونده و تشکیل جلسه دادرسی و استماع اظهارات طرفین د. ا. م. ایراد و اعتراض موثر و مدللی که موجب نقض و بی اعتباری اساس دادنامه و محکومیت ت. ن. خ. را فراهم کند مطرح نشده است به اعتقاد دادگاه درخواست تشدید مجازات از ناحیه ت. ن. خ. موجه م. ب. و تعلیق مجازات حبس ت. ن. خ. شایسته تایید نیست از این رو به استناد ماده 458 قانون آئین دادرسی کیفری و رعایت بند پ ماده 47 قانون مجازات اسلامی 1392 ضمن حذف تعلیق مجازات از متن دادنامه تجدیدنظر خواسته وفق بند الف ماده 455 قانون آئین دادرسی کیفری دادنامه موصوف با حذف تعلیق اجرای مجازات به شرح فوق تایید و استوار می شود این رای قطعی است. شعبه 56 دادگاه تجدیدنظراستان تهران - مستشار و مستشار حسین آژیده - یوسف رمضانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی قابلیت تعلیق بزه تحریک و ترغیب دیگری به ارتکاب عمل منافی عفت از طریق سامانه رایانه ای در تاریخ 7 اردیبهشت 1395، دادگاه بدوی به بررسی کیفرخواستی پرداخته است که در آن اتهام ارتکاب رابطه نامشروع در فضای مجازی مطرح شده است. شاکی، همسر یکی از متهمان، با ارائه مستنداتی از مکاتبات نامناسب بین همسرش و متهم دیگر، شکایت خود را ثبت کرده است. متهمه، در حالی که ارتباط در فضای مجازی را تایید کرده، هرگونه رابطه فیزیکی را انکار کرده و مدعی شده است که تنها قصد برقراری ارتباط ساده داشته است. دادگاه ب. ت. ب. عدم وجود ملاقات حضوری و استناد به ماده 637 قانون مجازات اسلامی، متهمان را از اتهام رابطه نامشروع تبرئه کرده است. با این حال، یکی از متهمان به دلیل تحریک و ترغیب همسر شاکی به ارتکاب عمل منافی عفت، به یک سال حبس تعزیری و پرداخت 20 میلیون ریال جزای نقدی محکوم گردید که اجرای حبس به مدت دو سال معلق شد. در مرحله تجدیدنظر، درخواست ت. ن. خ. برای تشدید مجازات تایید و تعلیق مجازات حذف گردید. رای نهایی دادگاه تجدیدنظر به تایید محکومیت متهم و حذف تعلیق مجازات منجر شد و این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/02/07 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: بزه تحریک و ترغیب و دعوت دیگری به ارتکاب اعمال منافی عفت از طریق سامانه رایانه ای وفضای مجازی غیرقابل تعلیق است. به موجب کیفرخواست شماره 3004340 - 1393/12/04 صادر شده از دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه 21 تهران 1 - ع.الف. ف. مسلمان و متاهل و فاقد سابقه ی کیفری 2 - م. الف. متاهل و مسلمان و فاقد سابقه ی محکومیت کیفری متهم هستند به ارتکاب رابطه نامشروع در فضای مجازی، موضوع شکایت ع. و.ب. «همسر متهمه»;. با این توضیح که؛ شاکی با تقدیم شکوائیه و ارائه مستنداتی از مطالب مستهجنِ رد و بدل شده، فیمابین همسرش م. الف با فردی به نام ع.الف. ف. در فضای مجازی که مدعی است با رویت تلفن همراهش، به طور اتفاقی به آن دست یافت، اظهار داشت؛ همسرش با این فرد رابطه ی نامشروع دارد. بدوا از شرکت ارتباطات سیار همراه اول، به شرح برگ 125 ، مالکان تلفن های همراه -*و-* استعلام به عمل آمده است که پاسخ آن به شرح برگ 126 پرونده، حکایت از تعلق تلفن های یاد شده به متهمان دارد و متهمه به شرح برگ 132 پرونده، ضمن قبول ارتباط با متهم ع.الف. ف. در فضای مجازی، شدیدا منکر هرگونه رابطه ی فیزیکی و یا ملاقات حضوری با متهم گردید و اظهار داشت: شخصی «که بعدا معلوم شد متهم است»;، در صفحه ی Instagram وی به گونه ای پیغامی گذاشت که فکر می کرد نویسنده او را می شناسد و از روی کنجکاوی، هویتِ طرف را می پرسد ولی طرف مقابل شماره تلفن خ. ر. ب. ایشان می دهد تا در viber با هم چت کنند و در آن محل پاسخ سوال وی را بدهد. سپس متهم در این فضا بدوا از زندگی متهمه سوال می کند و او را خواهر خطاب می کند و اظهار می‌دارد کاری می کند که زندگی وی و شوهرش عالی بشود و به حکایت متون ضم پرونده «اوراق 8 تا 124 »; وی بدوا با بیان مطالبی هرچند سکس، حسب ظاهر به متهمه می آموخت تا چگونه با شوهرش رابطه ی زنا شویی داشته باشد و از این طریق وانمود می کرد قصد دارد زندگی آنها را بهبود بخشد، اما در ادامه، با ابراز علاقه به متهمه و به کار بردن عباراتی به معاشقه می پردازد که با مخالفت متهمه مواجه و بارها متهمه اعتقادات مذهبی را مانع اینگونه رفتارها اعلام و اظهار می‌دارد فقط می خواست یک رابطه ی ساده در فضای مجازی داشته باشد و نمی تواند به خواسته های او تن بدهد. «ص 9 و 82 »;. متهم با این بیان که برای بهتر شدن زندگی متهمه لازم است او را ببیند و برای رسیدن به این مقصود اصرار دارد با او رابطه ی جنسی داشته باشد و با این قول که به پآیین تر از ناف او کاری نداشته باشد که متهمه مخالفت می کند «ص 24 تا 39 »; و در برابر اصرار متهم برای ارسال عکس برای متهم، عکس با حجابی را برایش ارسال می کند «ص 36 »; اما متهم به او می گوید: مرا غریبه دانستی، به من اعتماد کن، من عکس بی حجاب عشقم را می خواهم «ص 36 و 43 »; متهمه می گوید من هنوز کمی اعتقادات دارم و اجازه بدهید من راحت باشم. متهم در ادامه برای متقاعد کردن متهمه برای ملاقات حضوری، به بیان مطالب مستهجن و هرزه نگاری روی آورده است که به جهت رعایت عفت کلام از ذکر جزئیات خودداری می‌گردد «ص 52 تا 55 »; و اصرار می کند تا متهمه را ملاقات کند «ص 62 تا 74 »; اما در مقابل، متهمه از پذیرش آن امتناع و مقاومت می کند و اظهار می دارد؛ از ملاقات با مرد غریبه، هم از نظر اعتقادی و هم از لحاظ اجتماعی و خیانت به همسر، می ترسد. لکن متهم او را به اینگونه رابطه و عمل منافی عفت، تشویق می کند «ص 73 تا 82 »;. متهمه در این شرایط رابطه را قطع می کند و در خصوص علت نگهداری مطالب در گوشی همراه خود، اظهار می دارد، می ترسید که این مکاتبات در آینده زمینه ی سوء استفاده ی متهم را از وی ایجاد کند. برای همین، علی رغم اصرار م. م. ب. پاک کردن مطالب «ص 23 »;، آن را در گوشی تلفن همراه خود نگهداری کرد تا اینکه همسرش مطلع گردیده و اقدام به شکایت کرد. لذا دادگاه با التفات به مراتب فوق و اینکه هیچگاه ملاقات حضوری محقق نشده است و در تفهیم اتهام به عمل آمده «ص 136 »; نیز رابطه نامشروع در حد فضای مجازی وایبر قید شده است اما به عقیده دادگاه برای تحقق موضوع ماده 637 کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 و مستند کیفرخواست، رابطه ی فیزیکی از قبیل تقبیل و مضاجعه، ضرورت دارد. اما این امر از طریق فضای مجازی ممکن نیست، لذا به استناد ماده 177 قانون آیین دادرسی کیفری رای بر برائت متهمان از بزه رابطه نامشروع صادر و اعلام می کند. مع الوصف؛ بر خلاف کیفرخواست و همانطور که دادیار محترم اظهار نظر به شرح برگ 155 متذکر شده بودند، ب. ت. ب. ادله دیجیتالی و مستندات ابرازی و ملاحظه متون مستهجن و همچنین نظریه اداره بررسی فنی ادله دیجیتالِ پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات فاتب، علی رغم دفاعیات بلاوجه متهم که مدعی است گوشی تلفن وی خراب و غیر قابل استفاده شده بود و آن را مقابل پاساژ علاء الدین به فرد غریبه ای که قادر به معرفی وی نمی‌باشد، فروخته است و احتمال می دهد تمام این مکالمات از سوی خریدار گوشی تلفن باشد، صرف نظر از اینکه قادر به اعلام شماره سریال گوشی خود، جهت شناسایی استفاده کننده احتمالی آن، نبود «ص 151 »; ب. ت. ب. اینکه 1 - متهم از طریق viber عکس خود را برای متهمه ارسال کرده است 2 - مشخصات و شغل و محل کار خ. ر. ب. درستی اعلام و اصرار داشت تا متهمه به بهانه خرید پرده به محل کارش «پرده فروشی»; مراجعه نماید، اما متهمه اظهار می داشت: من الان قصد خرید پرده ندارم. 3 - نام و سن فرزندش را به درستی اعلام کرده بود و از مریضی همسرش و عدم رابطه جنسی با او سخن می گفت و سایر امارات و قرائن که استفاده شخص دیگری از viber تلفن همراه متهم را منتفی می‌نماید و مثبت بزهکاری متهم است، لذا عمل ارتکابی متهم ع.الف. ف. را منطبق با بند ب ماده 743 قانون مجازات اسلامی «ماده 15 قانون جرایم رایانه ای»; تشخیص و به استناد آن و با رعایت ماده 27 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 ، ع.الف. ف. را بابت تحریک و ترغیب و دعوت از م. الف.، به ارتکاب عمل منافی عفت، از طریق سامانه رایانه ای و فضای مجازی، به تحمل یک سال حبس تعزیری و پرداخت بیست میلیون ریال جزای نقدی، با احتساب ایام بازداشت قبلی، د. ح. صندوق دولت، محکوم می کند. اما با ملاحظه ی وضع اجتماعی و سوابق زندگی م. ع. و علل و عوامل موثر در ارتکاب جرم و وضعیت تاهل و سرپرستی خانواده و جهالت مرتکب و با التفات به خصیصه ی بازدارندگی احکام تعلیقی به استناد ماده 46 قانون مجازات یاد شده قرار تعلیق اجرای حبس به مدت 2 سال صادر و اعلام می‌گردد تا چنانچه تا پایان مدت تعلیق مرتکب یکی از جرایم عمدی موضوع ماده 54 قانون یاد شده نشود مجازات مذکور کان لم یکن و الا قرار تعلیق لغو و علاوه بر مجازاتِ جرم اخیر، مجازاتِ معلق نیز در باره وی اجراء خواهد شد.این رای حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران- عیسی غفاری المشیری رای دادگاه تجدیدنظر استان آقای ع. و.ب. از دادنامه شماره --- مورخ 94/1/25 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران تجدیدنظر خواهی کرده است به موجب دادنامه موصوف آقای ع.الف. ف. به لحاظ تحریک و ترغیب و دعوت همسر ت. ن. خ. به ارتکاب عمل منافی عفت از طریق سامانه رایانه ای و فضای مجازی به تحمل یک سال حبس که به مدت دو سال معلق شده و پرداخت مبلغ بیست میلیون ریال جزای نقدی به نفع صندوق دولت با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم شده است دادگاه ب. ت. ب. بررسی اوراق و مستندات پرونده و تشکیل جلسه دادرسی و استماع اظهارات طرفین د. ا. م. ایراد و اعتراض موثر و مدللی که موجب نقض و بی اعتباری اساس دادنامه و محکومیت ت. ن. خ. را فراهم کند مطرح نشده است به اعتقاد دادگاه درخواست تشدید مجازات از ناحیه ت. ن. خ. موجه م. ب. و تعلیق مجازات حبس ت. ن. خ. شایسته تایید نیست از این رو به استناد ماده 458 قانون آیین دادرسی کیفری و رعایت بند پ ماده 47 قانون مجازات اسلامی 1392 ضمن حذف تعلیق مجازات از متن دادنامه تجدیدنظر خواسته وفق بند الف ماده 455 قانون آیین دادرسی کیفری دادنامه موصوف با حذف تعلیق اجرای مجازات به شرح فوق تایید و استوار می‌شود این رای قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار