قانون استخدامی حاکم

قانون استخدامی حاکم خ. م.: در تاریخ 3 دی 1391، شعبه دیوان عدالت اداری به شکایت یکی از افراد علیه اداره کل زندان‌ها و اقدامات تامینی و تربیتی استان تهران و سازمان تامین اجتماعی استان تهران رسیدگی کرد. شاکی درخواست محکومیت خواندگان به پرداخت حق بیمه از تاریخ 2 خرداد 1364 تا 29 اسفند 1365 را مطرح و مدعی شد که به عنوان پاسدار بند در سازمان زندان‌ها مشغول به کار بوده و به گواهی‌های ارائه‌شده استناد کرد. در ابتدا، خوانده اول اعلام کرد که سابقه شغلی شاکی وجود ندارد، اما در لایحه‌ای بعدی، اشتغال وی را تایید کرد و ادعا نمود که کارکنان تا تاریخ 11 اردیبهشت 1370 مشمول قانون استخدام کشوری نبوده و حق بیمه‌ای از آنان کسر نشده است. خوانده دوم نیز تاکید کرد که کارکنان سازمان زندان‌ها مشمول قانون تامین اجتماعی نبوده و در صورت پذیرش سوابق، شاکی باید مابه‌التفاوت را پرداخت کند. دیوان با استناد به ماده واحده قانون مقررات اداری و استخدامی دادستانی کل مصوب 11 اردیبهشت 1370 و رای وحدت رویه هیات عمومی دیوان عدالت اداری، شکایت را نسبت به خوانده اول در خصوص پرداخت کسورات قانونی وارد دانسته و رای به ورود صادر کرد. اما نسبت به خوانده دوم، به دلیل شمول قانون استخدام کشوری برای شاکی، دعوی را رد کرد. رای صادره قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/10/03 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: کارکنان سازمان‌ زندان‌ها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور به موجب ماده واحده «قانون مقررات اداری و استخدامی دادستانی کل، دادسراها، دادگاه‌های انقلاب اسلامی، سازمان زندان ها و سازمان قضایی نیروهای مسلح»;، از تاریخ 11/2/1370 مشمول قانون استخدام کشوری شده‌اند. رای شعبه دیوان عدالت اداری ب. ت. ب. اینکه آقای (م.خ.) در دادخواست تقدیمی علیه اداره کل زندان‌ها و اقدامات تامینی و تربیتی استان تهران و سازمان تامین اجتماعی استان تهران تقاضای صدور حکم به محکومیت ادارات خوانده به پرداخت حق بیمه از تاریخ 2/3/64 لغایت 29/12/65 در اداره کل زندان ها و اقدامات تامینی و تربیتی استان تهران را مطرح نموده و مدعی است تمام وقت در پست سازمانی کارمند سازمان زندان‌ها به عنوان پاسدار بند خدمت کرده و جهت تصدیق موضوع مورد ادعایش به گواهی شماره... اداره کل زندان‌ها و اقدامات تامینی و تربیتی استان تهران استناد نموده و فرم ادعای سابقه شماره یک ممهور به مهر سازمان زندان‌ها را نیز ارائه نموده است. خ. ر. ا. علی‌رغم گواهی مذکور طی لایحه شماره... اعلام داشته است سابقه ای از شاکی به دست نیامد و در لایحه بعدی به شماره... انجام وظیفه شاکی از تاریخ 2/3/64 لغایت 29/12/65 را در سازمان زندان ها مورد تایید قرار داده است و عنوان نموده که کارکنان سازمان متبوع تا پیش از تاریخ 11/2/70 مشمول قانون استخدام کشوری نبوده و وجهی بابت کسورات بازنشستگی یا حق بیمه از آنان دریافت نمی‌شده است. خ. ر. د. اعلام داشته است کارکنان سازمان زندان‌ها به موجب ماده واحده قانون مقررات اداری و استخدامی دادستانی کل، دادسراها [، دادگاه‌های انقلاب اسلامی، سازمان زندان ها و سازمان قضایی نیروهای مسلح] از تاریخ 11/2/70 مشمول قانون استخدام کشوری شده اند و هیچ‌گاه در زمره مشمولین قانون تامین اجتماعی نبوده‌اند و حق بیمه و کسورات از کسر نشده و به سازمان تامین اجتماعی واریز نشده است و در صورت پذیرش سوابق، شاکی می‌تواند با پرداخت مابه التفاوت متعلقه، سوابق خ. ر. ب. سازمان تامین اجتماعی منتقل نماید. ب. ت. ب. مراتب مذکور و ملاحظه شرح شکایت و اسناد و مدارک ابرازی علی الخصوص تایید اشتغال توسط سازمان زندان ها به مدت مورد ادعای شاکی (طی شماره...) و ب. ت. ب. ماده واحده قانون مقررات اداری و استخدامی دادستانی کل، دادسراها، دادگاه‌های انقلاب اسلامی، سازمان زندان ها و سازمان قضایی نیروهای مسلح مصوب 11/2/70 مجلس شورای اسلامی و شمول قانون استخدام کشوری به نامبرده و با عنایت به رای وحدت رویه هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره 279 - 31/3/88 شکایت را نسبت به خ. ر. ا. در حد پرداخت کسورات قانونی به ماخذ زمان اشتغال وارد تشخیص و به استناد رای مذکور و مواد 7 و 13 قانون دیوان عدالت اداری رای به ورود صادر و اعلام می‌نماید. نسبت به خ. ر. د. ن. ب. ا. شاکی مشمول قانون استخدام کشوری بوده است، در وضعیت موصوف دعوی به سازمان تامین اجتماعی توجه نداشته و به استناد بند ب ماده 20 آیین دادرسی دیوان عدالت اداری قرار رد دعوی صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه فرجی - اسکندری