قسامه

قسامه خ. م.: در تاریخ 11 خرداد 1393، دیوان عالی کشور دادنامه‌ای صادر کرد که به بررسی پرونده‌ای مربوط به دو فقره قتل عمدی پرداخت. متهمان به مشارکت در قتل یک پدر و پسر در تاریخ 30 فروردین 1383 متهم شدند و در دادگاه عمومی جزایی به مجازات قصاص محکوم گردیدند. پس از نقض رای دادگاه در دیوان عالی و ارسال پرونده به دادگاه کیفری استان، متهم ردیف دوم به ارتکاب قتل‌ها اعتراف نمود، در حالی که م. ر. ا. انکار کرد و در نهایت تبرئه شد. دادگاه کیفری استان م. ر. ا. را به 15 سال حبس و متهم ردیف دوم را به قصاص محکوم کرد. وکلای متهمان و اولیای دم به این حکم اعتراض کردند و ادعا نمودند که تیراندازی با استفاده از سه سلاح انجام شده و تبرئه م. ر. ا. موجه نیست. دیوان عالی کشور با اشاره به نواقص دادنامه تجدیدنظر و عدم رعایت قاعده مدعی و منکر، حکم برائت م. ر. ا. را غیرموجه تلقی کرده و با استناد به بند 2 شق ب ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری، دادنامه مورد نظر را نقض و پرونده را برای رسیدگی مجدد به شعبه مربوطه ارجاع کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/03/11 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در موارد لوث، چنانچه متهم بینه بر برائت خود نداشته باشد اجراء قسامه با اولیای دم است و نوبت به اجراء قسامه به متهم نمی رسد. رای خلاصه جریان پرونده آقایان 1 - م.ب. فرزند ف.، متولد سال 54 ، ساکن... 2 - الف.خ. فرزند الف.، متولد سال 63 ، متهمند اولی و دومی به مشارکت در دو فقره قتل عمدی مرحومان الف. و ص.الف. (پدر و پسر) در تاریخ 30/1/83 به وسیله سلاح جنگی که با شکایت اولیاء مورد تعقیب قرار گرفته اند و در شعبه --- دادگاه عمومی جزایی الف به موجب دادنامه شماره --- - 31/3/88 محکوم به قصاص شد و رای صادره در این شعبه از دیوان عالی مطرح و رای صادره نقض و به دادگاه کیفری استان ارسال که در شعبه فوق الذکر (شعبه پنجم کیفری استان ف) مورد رسیدگی و متهم ردیف دوم پس از دستگیری به هر دو قتل به تنهایی اعتراف نموده است و دادگاه با اکثریت آراء در دادنامه شماره --- - 10/9/92 با ملاحظه اظهارات متهم ردیف دوم و انکار ردیف اول اتهام ردیف اول را از مشارکت در دو فقره قتل (هر چند در شعبه عمومی بدوی اعتراف نموده نقض) و به تبرئه نامبرده رای صادر نموده و معاونت در دو فقره قتل را محرز دانسته و نامبرده را به 15 سال حبس با احتساب ایام بازداشتی محکوم نموده و ردیف دوم را با ملاحظه به اظهارات وی به دو فقره قصاص نفس محکوم نموده (و اقلیت مسئله را تبانی دانسته و عقیده به مشارکت هر دو در قتل دارد و رای صادره مورد اعتراض وکیل متهم ردیف دوم (الف.) و اولیای دم و نماینده دادستان نسبت به م. ر. ا. واقع شده و عنوان نموده‌اند که تیراندازی توسط سه سلاح بوده و تبرئه دیگران موجه نبوده و پرونده به این شعبه از دیوان عالی کشور ارسال گردیده است. رای شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. این که نواقص اعلامی در دادنامه سابق الصدور این شعبه دیوان عالی کشور به شرح رای شماره --- - 4/2/92 به طور کامل و شفاف مرتفع نشده است و صدور رای برائت آقای م.ب. از بزه شرکت در قتل عمدی بدون اجرای قاعده مدعی و منکر موجه نمی‌باشد که فقهای عظام از جمله حضرت امام (ره) می فرماید: لو لم یحصل اللوث فالحکم فیه کغیره من الدعاوی فللولی مع عدم البینه احلاف المنکر یمینا واحدا - تحریر 2 /الثالث القسامه الاول فی اللوث که ذیل ماده 315 قانون مجازات اسلامی مصوب 1/2/92 نیز مشعر به این معنا م. ب.. به علاوه اقاریر متهم در نزد مامورین و برخی از قضات محاکم حداقل موجب لوث م. ب. که اولیای دم با اجرای قسامه می‌توانند خواستار قصاص شوند مضافا با این که با اصرار اولیای دم مقتولان دایر به شرکت آقای ….خ. در قتل، محکومیت وی به عنوان قاتل انحصاری و قصاص بدون پرداخت فاضل دیه در صورت گذشت یکی از اولیای دم موجه نمی‌باشد، لذا در مجموع دادرسی ناقص تشخیص دادنامه تجدیدنظرخواسته شماره --- - 10/9/92 صادره از شعبه پنجم دادگاه کیفری استان ف نقض و مستندا به بند 2 شق ب ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری جهت رسیدگی مجدد به همان شعبه ارجاع می‌گردد. رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار فاضل - رزاقی