مبدأ محاسبه نفقه فرزند

مبدأ محاسبه نفقه فرزند خ. م.: در تاریخ 9 دی‌ماه 1393، دادگاه عمومی حقوقی تهران به دعوای مربوط به مطالبه نفقه فرزند مشترک رسیدگی کرد. خ. ب. ا. به رای طلاق و بند مربوط به نفقه، ادعا نمود که با عدم پرداخت اقساط مهریه، نفقه بر عهده پدر قرار دارد. در مقابل، خوانده استدلال کرد که نفقه بر عهده مادر است و او به تعهدات خود عمل کرده است. دادگاه بدوی با استناد به ماده 1206 قانون مدنی، دعوی خواهان را رد کرد و نفقه آینده را مشروط به اثبات عدم پرداخت اقساط مهریه دانست. این رای قابلیت اعتراض داشت. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه درخواست تجدیدنظرخواهی را پذیرفت و نفقه ماهیانه را از زمان تقدیم دادخواست تا صدور رای به مبلغ سه میلیون ریال تعیین کرد، اما نفقه گذشته را غیرقابل مطالبه اعلام و رای بدوی را در این خصوص تایید نمود. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/10/09 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: هرچند نفقه فرزند نسبت به آینده قابل مطالبه بوده و نفقه ایام گذشته قابلیت مطالبه را ندارد، ولی از زمان تقدیم دادخواست که به منزله مطالبه است، نفقه وی مورد حکم قرار می‌گیرد. رای دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خانم ن.ه. فرزند ع. با وکالت آقای …. ب. به‌ طرفیت آقای م.ک. فرزند الف. با وکالت آقای م.الف. به‌ خواسته مطالبه نفقه فرزند مشترک از زمان صدور رای طلاق تا زمان صدور حکم وکیل خ. ا. د. است به موجب رای شماره --- صادر شده از شعبه --- دائر بر طلاق بین طرفین، حضانت فرزند مشترک به نام ب. متولد 1386/11/20 به زوجه واگذار شده است و در بند -د- رای مذکور مقرر شده است تا زمانی که اقساط مهریه به موقع پرداخت گردد نفقه به عهده مادرش م. ب. و ب. ت. ب. محتویات اجراییه 9200014 شعبه --- معلوم می‌شود که اقساط به موقع پرداخت نشده است لذا از مفهوم مخالف مقرره فوق استفاده می‌شود که خوانده مکلف به تادیه و پرداخت نفقه فرزند مشترک م. ب. وکیل خ. ا. د. است که اولا از مخالف بند - د- استنباط می‌شود که نفقه بر عهده مادر است اما پدر را مکلف به پرداخت نفقه نکرده است و ثانیا بر اساس اظهارنامه شماره 7126 مورخ 1391/05/11 خوانده تا تاریخ 1389/06/31 به تعهد خود عمل کرده است. دادگاه ب. ت. ب. جامع محتویات پرونده و اظهارات وکلای طرفین و ب. ت. ب. اینکه عبارت ((و تا زمانی که اقساط مهریه به موقع پرداخت می‌گردد نفقه فرزند بر عهده مادرش م. ب.)) مفهوم مخالف ندارد وفق ماده 1206 قانون مدنی نفقه گذشته فرزند قابل مطالبه نیست و از طرفی در همان دادنامه فقط در صورت استرداد طفل و سلب حضانت از مادر مخارج قبلی که برای طفل شده قابل مطالبه از سوی مادر شده است و در واقع این عبارت ((در صورت استرداد طفل و سلب حضانت از مادر... مخارج قبلی که برای طفل شده است قابل مطالبه از سوی زوجه خواهد بود)) مفهوم مخالف دارد که عبارت است از اینکه در صورت عدم استرداد طفل و عدم سلب حضانت از مادر و در واقع بقاء حضانت با مادر، نفقه فرزند مشترک قابل مطالبه از سوی مادر نیست، لذا دادگاه دعوای خواهان را مبنی بر مطالبه نفقه گذشته فرزند مشترک از زمان طلاق تا زمان صدور رای حاضر را وارد ندانسته و مستندا به ماده 1257 قانون مدنی دعوای وی را رد می‌نماید بدیهی است حق خواهان جهت مطالبه نفقه آتیه فرزند مشترک حسب ماده 1206 قانون مدنی در صورت اثبات به موقع پرداخت نشدن اقساط مهریه، از زمان تقدیم دادخواست لغایت آتیه، محفوظ است و مستلزم تقدیم دادخواست جدید م. ب.. این رای حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و رسیدگی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - حیدری رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص دادخواست تجدیدنظرخواهی ن.ه. با وکالت الف.ب. به طرفیت م.ک. با وکالت م.الف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1393/07/28 در پرونده کلاسه --- صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم به رد دعوی صادر گردید با ملاحظه پرونده اظهارات طرفین اینکه نفقه فرزند نسبت به آینده قابل مطالبه است و تکلیف پدر م. ب. از مصادیق حکم است و اینکه نفقه ایام گذشته (اقارب مثل فرزند) قابل مطالبه نیست لکن نفقه از تقدیم دادخواست به منزله مطالبه است ایراد تجدیدنظرخواهی را وارد دانسته مستندا به مواد 1206 قانون مدنی و 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه فوق ‌الذکر در این قسمت از زمان تقدیم دادخواست تا زمان صدور رای ماهیانه سه میلیون ریال ت. ن. خ. د. ح. ت. ن. خ. صادر گردید و در مورد اینکه بایستی نسبت به نفقه آینده دادخواست صحیح بوده و نفقه گذشته بنا بر نص قانون قابل مطالبه نمی‌باشد ایراد تجدیدنظرخواهی نسبت به این قسمت وارد نمی‌باشد زیرا دادنامه تجدیدنظرخواسته بر اساس محتویات پرونده و دلائل و مدارک ابرازی صحیحا و مطابق مقررات قانونی و خالی از هر گونه اشکال صادر شده و ت. ن. خ. د. ا. م. از رسیدگی دلیل یا مدرک قانع کننده و محکمه پسندی که نقض و بی ‌اعتباری دادنامه معترض‌ عنه را ایجاب نماید ابراز ننموده و لایحه اعتراضیه متضمن جهت موجه نیست و تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از شقوق ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی مطابقت ندارد لذا دادگاه ادعای ت. ن. خ. را وارد و محمول بر صحت تشخیص نداده دادنامه مورد اعتراض را منطبق با مقررات و اصول دادرسی می‌داند مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد دادخواست تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته را نسبت به قسمت مطالبه اخیر از زمان دادخواست تایید می‌نماید. این رای قطعی است. رییس و مستشار دادگاه شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران خالقی- نجفی سواد روردباری