محاسبه مابه التفاوت بیمه پردازی بابت سنوات ارفاقی در برقراری مستمری بازنشستگی پیش از موعد

رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری دادنامه شماره: 9109970901501577 مورخ 1391/07/24 با عنایت به اوراق و محتوای پرونده و پاسخ مشتکی‌عنه به شماره ... مورخ ... که به شماره .. مورخ ... ثبت دفتر لوایح پیوست پرونده بوده، نظر به این‌که شاکی بر اساس مقررات قانون بازنشستگی پیش از موعد مصوب قانون بازنشستگی پیش از موعد مصوب 5/6/1386 مجلس محترم شورای اسلامی، با جمع سنوات واقعی و ارفاقی بازنشسته گردیده و ب. ت. ب. این‌که بابت سنوات ارفاقی حق بیمه کسر و به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت گردیده و بر مبنای تبصره ذیل ماده 77 قانون تأمین اجتماعی، استحقاق دریافت مابه‌التفاوت بیمه‌پردازی بابت سنوات ارفاقی دو سال آخر را دارا بوده، لذا شعبه 15 دیوان با در نظرگرفتن مراتب فوق‌البیان به استناد مفهوم مخالف مواد 13 و 14 مصوب 9/03/85 مجلس مارالذکر و 25/09/85 مجمع محترم تشخیص مصلحت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، حکم به ورود شکایت و الزام خوانده به محاسبه مابه‌التفاوت بیمه‌پردازی بابت سنوات ارفاقی ظرف دو سال آخر پرداخت حق بیمه خواهان، در برقراری مستمری از زمان بازنشستگی صادر و اعلام می‌کند. رأی اصداری طبق ماده 7 قانون دیوان قطعی است. رئیس شعبه 15 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه تقوی ـ محدث رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری نظر به این‌که به موجب ماده 77 قانون تأمین اجتماعی، تعیین مستمری بازنشستگی بر اساس میانگین آخرین دو سال دستمزد و حقوقی که مبنای پرداخت حق بیمه بوده صورت می‌گیرد و به موجب بند 5 ماده 2 قانون مذکور، دستمزد عبارت است از مزدی که در مقابل کار به بیمه‌شده پرداخت می‌شود و چون در مدت سنوات ارفاقی، بیمه‌شده مشغول کار نبوده و دستمزد دریافت نداشته است، لذا احتساب و تعیین مستمری بر اساس آخرین دستمزد و مبنای حق بیمه امکان‌پذیر نمی‌باشد، علی‌هذا رأی مذکور برخلاف بیّن قانون تشخیص و با رعایت رأی وحدت رویه شماره 674-4/10/91، ضمن نقض رأی معترض‌عنه، حکم به رد شکایت صادر و اعلام می‌گردد. رأی صادره قطعی است. مستشاران شعبه اول تجدیدنظر دیوان عدالت اداری مولابیگی ـ فرجی فهرست شعبه بدوی دیوان عدالت اداری شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری نقد رأی محاسبه مابه التفاوت بیمه پردازی بابت سنوات ارفاقی در برقراری مستمری بازنشستگی پیش از موعد در تاریخ 11 بهمن 1393، شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به بررسی پرونده‌ای پرداخت که در آن درخواست شاکی به استناد قانون بازنشستگی پیش از موعد مصوب 5 شهریور 1386، برای دریافت مابه‌التفاوت بیمه‌پردازی مربوط به سنوات ارفاقی دو سال آخر مطرح شده بود. شعبه بدوی دیوان با استناد به تبصره ذیل ماده 77 قانون تامین اجتماعی و مواد 13 و 14 آن، حکم به ورود شکایت و الزام به محاسبه مابه‌التفاوت بیمه‌پردازی صادر کرد. با این حال، شعبه تجدیدنظر با استناد به ماده 77 قانون تامین اجتماعی و بند 5 ماده 2 آن، به این نتیجه رسید که به دلیل عدم دریافت دستمزد در مدت سنوات ارفاقی، احتساب مستمری بر اساس آخرین دستمزد امکان‌پذیر نیست. بنابراین، رای بدوی نقض و حکم به رد شکایت صادر گردید. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/11/11 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: ب. ت. ب. عدم پرداخت حقوق و دستمزد و عدم کسرحق بیمه در سنوات ارفاقی، محاسبه مابه التفاوت بیمه پردازی بابت سنوات ارفاقی طی دو سال پرداخت حق بیمه در برقراری مستمری بازنشستگی فاقد وجاهت قانونی است. رای شعبه بدوی دیوان عدالت اداری دادنامه شماره: --- مورخ 1391/07/24 با عنایت به اوراق و محتوای پرونده و پاسخ مشتکی‌عنه به شماره... مورخ... که به شماره.. مورخ... ثبت دفتر لوایح پیوست پرونده بوده، نظر به این‌که شاکی بر اساس مقررات قانون بازنشستگی پیش از موعد مصوب قانون بازنشستگی پیش از موعد مصوب 1386/06/05 مجلس محترم شورای اسلامی، با جمع سنوات واقعی و ارفاقی بازنشسته گردیده و ب. ت. ب. این‌که بابت سنوات ارفاقی حق بیمه کسر و به سازمان تامین اجتماعی پرداخت گردیده و بر مبنای تبصره ذیل ماده 77 قانون تامین اجتماعی، استحقاق دریافت مابه‌التفاوت بیمه‌پردازی بابت سنوات ارفاقی دو سال آخر را دارا بوده، لذا شعبه --- دیوان با در نظرگرفتن مراتب فوق‌البیان به استناد مفهوم مخالف مواد 13 و 14 مصوب 9/03/85 مجلس مارالذکر و 25/09/85 مجمع محترم تشخیص مصلحت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، حکم به ورود شکایت و الزام خوانده به محاسبه مابه‌التفاوت بیمه‌پردازی بابت سنوات ارفاقی ظرف دو سال آخر پرداخت حق بیمه خواهان، در برقراری مستمری از زمان بازنشستگی صادر و اعلام می‌کند. رای اصداری طبق ماده 7 قانون دیوان قطعی است. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری نظر به این‌که به موجب ماده 77 قانون تامین اجتماعی، تعیین مستمری بازنشستگی بر اساس میانگین آخرین دو سال دستمزد و حقوقی که مبنای پرداخت حق بیمه بوده صورت می‌گیرد و به موجب بند 5 ماده 2 قانون مذکور، دستمزد عبارت است از مزدی که در مقابل کار به بیمه‌شده پرداخت می‌شود و چون در مدت سنوات ارفاقی، بیمه‌شده مشغول کار نبوده و دستمزد دریافت نداشته است، لذا احتساب و تعیین مستمری بر اساس آخرین دستمزد و مبنای حق بیمه امکان‌پذیر نمی‌باشد، علی‌هذا رای مذکور برخلاف بیّن قانون تشخیص و با رعایت رای وحدت رویه شماره 674 - 4/10/91 ، ضمن نقض رای معترض‌عنه، حکم به رد شکایت صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره قطعی است.