مرجع احراز رابطه کارگری کارفرمایی

مرجع احراز رابطه کارگری کارفرمایی خ. م.: موضوع این پرونده، الزام سازمان تامین اجتماعی به احتساب مدت اشتغال یک فرد در سنوات پرداخت حق بیمه و برقراری مستمری بازماندگان او م. ب.. شاکی ادعا کرده است که علی‌رغم اشتغال به مدت 177 روز در یک شرکت در سال 1390، حق بیمه مربوطه پرداخت نشده و این امر منجر به تضییع حقوق وی شده است. شعبه بدوی دیوان عدالت اداری با استناد به ماده 148 قانون کار و آرای هیات عمومی دیوان، حکم به الزام سازمان تامین اجتماعی به احتساب این مدت در سنوات پرداخت حق بیمه و برقراری مستمری صادر نمود. شعبه تجدیدنظر پس از بررسی، دادنامه بدوی را تایید و ابرام کرد و اعلام نمود که دلیلی قانونی برای نقض آن وجود ندارد. این تصمیم بر اساس ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 صادر شده و رای صادره قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/06/31 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: احراز رابطه کارگر- کارفرمایی و مدت آن در صلاحیت مراجع حل اختلاف اداره کار م. ب.. رای شعبه بدوی دیوان عدالت اداری با عنایت به ماده 148 قانون کار مبنی بر الزام کارفرمایان کارگاه های مشمول قانون مزبور به بیمه کردن کارگران خود و توجها به اینکه احراز رابطه کارگری و کارفرمایی بین اشخاص بر اساس مادتین 2 و 3 قانون مذکور و همچنین احراز مدت رابطه کارگزینی بین طرفین، به حکم قانون در صلاحیت مراجع حل اختلاف کارگر و کارفرما است و آرای مزبور نیز به موجب مفاد دادنامه شماره --- - 29 مورخ 1386/01/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری، برای سازمان تامین اجتماعی لازم الاجرا بوده و با عنایت به وظایف و مسئولیت های اصولی سازمان تامین اجتماعی در باب تعمیم و گسترش انواع بیمه های اجتماعی و استقرار نظام هماهنگ و تناسب با برنامه های تامین اجتماعی و شمول قانون تامین اجتماعی به افرادی که به هر عنوان در مقابل دریافت مزایا و حقوق، کار می کنند و توجها به اینکه شمول مقررات قانون تامین اجتماعی در باب کارکنان مشمول از بدو ورود به خدمت است و با التفات به اینکه به موجب رای شماره... هیات حل اختلاف اداره کل کار و امور اجتماعی، اشتغال آن مرحوم در شرکت ر.الف. در سال 90 به مدت 177 روز و عدم پرداخت حق بیمه این مدت به سازمان تامین اجتماعی احراز گردیده و با وصف [اینکه] اشتغال شاکی طی این مدت و عدم پرداخت حق بیمه و عدم احتساب آن در سنوات پرداخت حق بیمه، خلاف مقررات آمره تامین اجتماعی بوده و موجب تضییع حق مشارالیه است و ایضا با احتساب این مدت در سنوات پرداخت حق بیمه، شرایط مقرر در بند 3 ماده 80 قانون تامین اجتماعی نیز محقق می‌گردد، لذا ب. ت. ب. مراتب، به تجویز بند الف ماده 4 قانون تامین اجتماعی و آرای 518 - 517 مورخه 1386/07/15 و 678 مورخه 1386/08/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری، حکم به الزام اداره کل تامین اجتماعی استان مازندران نسبت به احتساب این مدت در سنوات پرداخت حق بیمه وی و برقراری مستمری بازماندگان از تاریخ فوت صادر و اعلام می‌گردد. این رای ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری م. ب.. رییس شعبه --- دیوان عدالت اداری - عبدالمنافی رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری با مداقه در اوراق و محتوای پرونده، نظر به این که دادنامه صادره از شعبه بدوی دیوان، با رعایت تشریفات قانونی اصدار یافته و دلیل قانونی بر نقض آن وجود نداشته و از ناحیه ت. ن. خ. هم ایرادی بر مخدوش بودن رای معترض عنه ابراز نشده است، لذا شعبه دهم تجدیدنظر دیوان با در نظرگرفتن مراتب فوق البیان، به استناد ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ، ضمن رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه شعبه بدوی را تایید و ابرام می کند. رای صادره قطعی است. مستشاران شعبه دهم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری خضرایی- دلاوری