مرجع تشخیص نوع اراضی در اتهام تغییر کاربری اراضی زراعی

رأی خلاصه جریان پرونده م. ا. د. بر حسب شکایت مدیر جهاد کشاورزی شهرستان خ. به اتهام تغییر کاربری اراضی زراعی به میزان تقریبی 133 متر مربع به صورت غیرمجاز تحت تعقیب قرار گرفته و پس از صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست درباره او در شعبه 101 دادگاه عمومی جزائی خ. محاکمه شده و دادگاه به موجب دادنامه شماره 461-1392/5/13 به شرح استدلال‌های معنون در آن نتیجه‌گیری کرده که (به نظر می‌رسد محل متنازع‌فیه خارج از حریم اراضی زراعی و داخل در محدوده حریم قابل توسعه شهری بوده) و به لحاظ عدم احراز وقوع بزه و عدم توجه اتهام به متهم رأی بر برائت او صادر کرده است. اداره شاکی از این رأی درخواست تجدیدنظر کرده است. پرونده در شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان اردبیل مورد رسیدگی قرار گرفته و دادگاه طبق دادنامه شماره مذکور در بالا نظر دادگاه نخستین را در خروج زمین موضوع شکایت از شمول قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها صحیح ندانسته و ضمن نقض رأی آن دادگاه با احراز بزهکاری متهم او را به استناد مواد 1 و 3 اصلاحی قانون مذکور با اعمال تخفیف به پنج میلیون ریال جزای نقدی و قلع و قمع بنای احداثی صادر کرده است. م. ن. ب. رأی اخیر از دیوان عالی کشور به استناد بندهای (ث ، ج و چ) ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری درخواست اعاده دادرسی کرده است. درخواست او در تاریخ ۱۳۹۴/7/27 در دبیرخانه ثبت و برای رسیدگی به این شعبه ارجاع و منتهی به قرار رد درخواست گردیده است. با این وصف نامبرده برای بار دوم درخواست اعاده دادرسی کرده که در تاریخ ۱۳۹۴/8/16 در دبیرخانه دیوان عالی کشور ثبت و برای رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. م. ع. د. لایحه تقدیمی اظهار داشته زمینی که در آن احداث بنا کرده، قبل از اقدام او به احداث بنا زمین کشاورزی نبوده و کوره آجرپزی بوده و دادگاه در این مورد رسیدگی و تحقیق کافی نکرده و ضمن ارائه تصاویر نامه‌های بعضی از ادارات شهرستان خ. به استناد بندهای (ث) و (چ) ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری تقاضای پذیرش درخواست را نموده است. لایحه تقدیمی زمان شور خوانده می‌شود. عضو ممیز - جواد اسلامی هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و مشاوره در خصوص موضوع، چنین رأی می‌دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور درخواست م. ا. د. با هیچ یک از جهات اعاده دادرسی که مورد استناد او قرار گرفته انطباق ندارد و در خور پذیرش نیست، زیرا اولاً - دلیلی دال بر وقوع زمین موضوع شکایت در محدوده قانونی شهر خ. ارائه نشده است. ثانیاً - مرجع تشخیص اراضی سازمان جهاد کشاورزی است و نظر آن سازمان به منزله نظر کارشناس رسمی است ؛ بنا به مراتب و مستنداً به ذیل ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری قرار رد درخواست را صادر و اعلام می‌نماید. رئیس و عضو معاون شعبه 34 دیوان عالی کشور جواد اسلامی - حسن قاسمی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی مرجع تشخیص نوع اراضی در اتهام تغییر کاربری اراضی زراعی در تاریخ 27 آبان 1394، دیوان عالی کشور به درخواست اعاده دادرسی مربوط به اتهام تغییر کاربری غیرمجاز اراضی زراعی به مساحت تقریبی 133 متر مربع رسیدگی کرد. پس از صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست، دادگاه عمومی جزایی در تاریخ 13 مرداد 1392، متهم را به دلیل عدم احراز وقوع بزه و خروج زمین از شمول قانون حفظ کاربری اراضی زراعی، برائت داد. شاکی، که اداره جهاد کشاورزی بود، به این رای تجدیدنظر کرد و دادگاه تجدیدنظر استان اردبیل، با نقض رای نخست، متهم را به پرداخت جزای نقدی و قلع و قمع بنا محکوم نمود. متهم به این رای از دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی کرد که در تاریخ 27 مهر 1394 ثبت و رد شد. درخواست دوم متهم در تاریخ 16 آبان 1394 نیز با ادعای غیرکشاورزی بودن زمین و عدم رسیدگی کافی دادگاه، ثبت گردید. دیوان عالی کشور پس از بررسی، با استناد به عدم ارائه دلیل کافی برای وقوع زمین در محدوده قانونی شهر و اینکه نظر سازمان جهاد کشاورزی به منزله نظر کارشناس رسمی است، درخواست اعاده دادرسی را رد کرد و قرار مذکور را صادر نمود. این رای بر اساس ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری صادر گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/08/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در بررسی اتهام تغییر کاربری اراضی زراعی، مرجع تشخیص اراضی، سازمان جهاد کشاورزی بوده و نظر آن سازمان به منزله ی نظر کارشناس رسمی است. رای خلاصه جریان پرونده م. ا. د. بر حسب شکایت مدیر جهاد کشاورزی شهرستان خ. به اتهام تغییر کاربری اراضی زراعی به میزان تقریبی 133 متر مربع به صورت غیرمجاز تحت تعقیب قرار گرفته و پس از صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست درباره او در شعبه --- دادگاه عمومی جزایی خ. محاکمه شده و دادگاه به موجب دادنامه شماره --- - 1392/05/13 به شرح استدلال‌های معنون در آن نتیجه‌گیری کرده که (به نظر می‌رسد محل متنازع‌فیه خارج از حریم اراضی زراعی و داخل در محدوده حریم قابل توسعه شهری بوده) و به لحاظ عدم احراز وقوع بزه و عدم توجه اتهام به متهم رای بر برائت او صادر کرده است. اداره شاکی از این رای درخواست تجدیدنظر کرده است. پرونده در شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان اردبیل مورد رسیدگی قرار گرفته و دادگاه طبق دادنامه شماره مذکور در بالا نظر دادگاه نخستین را در خروج زمین موضوع شکایت از شمول قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها صحیح ندانسته و ضمن نقض رای آن دادگاه با احراز بزهکاری متهم او را به استناد مواد 1 و 3 اصلاحی قانون مذکور با اعمال تخفیف به پنج میلیون ریال جزای نقدی و قلع و قمع بنای احداثی صادر کرده است. م. ن. ب. رای اخیر از دیوان عالی کشور به استناد بندهای (ث، ج و چ) ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری درخواست اعاده دادرسی کرده است. درخواست او در تاریخ 1394/07/27 در دبیرخانه ثبت و برای رسیدگی به این شعبه ارجاع و منتهی به قرار رد درخواست گردیده است. با این وصف نامبرده برای بار دوم درخواست اعاده دادرسی کرده که در تاریخ 1394/08/16 در دبیرخانه دیوان عالی کشور ثبت و برای رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. م. ع. د. لایحه تقدیمی اظهار داشته زمینی که در آن احداث بنا کرده، قبل از اقدام او به احداث بنا زمین کشاورزی نبوده و کوره آجرپزی بوده و دادگاه در این مورد رسیدگی و تحقیق کافی نکرده و ضمن ارائه تصاویر نامه‌های بعضی از ادارات شهرستان خ. به استناد بندهای (ث) و (چ) ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری تقاضای پذیرش درخواست را نموده است. لایحه تقدیمی زمان شور خوانده می‌شود. عضو ممیز - جواد اسلامی هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و مشاوره در خصوص موضوع، چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور رئیس و عضو معاون شعبه --- دیوان عالی کشور