رأی
مرجع صالح رسیدگی به اعتراض نسبت به قرار منع تعقیب بازپرسی در جرایم در صلاحیت دادگاه کیفری یک
رأی خلاصه جریان پرونده
آقای ع.ف.و. به وکالت از آقای ….خ. به دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان قم شکایت کرده آقای م.ق. موکل وی را به قصد رساندن به محل زندگی سوار موتور سیکلت خود می کند امّا ایشان با حیله و فریب موکل را به منزل پدرش واقع در نیروگاه می برد، ایشان به همراه پدرش آقای ع.ق. و برادرش آقای ه.ق. ابتدا تمام اسناد و شناسنامه و کارت پایان خدمت ، گوشی موبایل موکل را میگیرند و سپس موکل را به مدت سه روز در زیر زمین منزل حبس می کنند و موکل را تهدید جانی می نمایند و از ایشان نوشته اخذ می کنند که با رضایت خودش به منزل آنها آمده است و موکل از ترس جانش آن را نوشته و امضاء کرده و موکل از ترس جانش هیچ سر و صدایی نکرده است و در نهایت در روز سوم خانواده موکل متوجه می شوند شخصی بنام م.ق. که چند هفته قبل رابطه دوستی برقرار کرده وی را ربوده و در منزل پدرش حبس کرده است. مشتکی عنهم پس از تماس خانواده موکل با پلیس 110 وی را از حبس آزاد کرده اند، حال با عنایت به اینکه مشتکی عنهم مرتکب جرم آدم ربایی و حبس غیر قانونی شده اند از دادسرای محترم تقاضای رسیدگی و تعقیب متهمین به جرم آدم ربایی و حبس غیر قانونی م. ا. .کلانتری 30 پس از تحقیقاتی که از شاکی و گواهان و مشتکی عنهم بعمل آورده پرونده را طی گزارش مورخه 94/4/2 بدادسرا ارسال کلانتری در گزارش اعلام کرده چندین نوبت تلفنی با شاکی تماس گرفته تا جهت مواجهه حضوری در کلانتری حاضر ولیکن نامبرده از حضور در کلانتری امتناع می کند. در حالیکه ب. ت. ب. عدم حضور شاکی در این کلانتری پرونده جهت کسب تکلیف، به حضور ارسال میگردد پرونده به شعبه هفتم دادیاری ارجاع و دادیار مرجوع الیه بموجب قرار شماره 00358 - 94/4/11 ب. ت. ب. مجازات قانونی جرم اعلام شده مستنداً بماده 302 قانون آئین دادرسی کیفری قرار عدم صلاحیت بشایستگی دادگاه کیفری یک قم صادر نموده است. پرونده به شعبه سوم دادگاه کیفری یک قم ارجاع و دادگاه مرجوع الیه بموجب رأی شماره 00001 -94/5/11 اعلام کرده از آنجا که جرائم عنوان شده از جرائمی نمی باشد که باید مستقیماً در دادگاه مورد رسیدگی قرار گیرد و باید با صدور کیفر خواست بدادگاه فرستاده شود و برابر ماده 382 قانون آئین دادرسی کیفری بدون کیفر خواست دادگاه نمی تواند رسیدگی کند مقرر است دفتر پرونده از آمار کسر و جهت انجام تحقیقات مقدماتی و در صورت احراز از جرم و اتخاذ تصمیم قانونی پرونده بدادسرا ارسال گردد. پرونده به شعبه هفتم دادیاری ارجاع و دادیار مرجوع الیه پرونده را بکلانتری مربوطه ارسال تا طبق دستورات قضایی صادره اقدام نمایند. کلانتری پس از انجام اقداماتی پرونده را طی گزارش مورخه 94/6/26 بدادیاری ارسال داشته در گزارش اعلام شده در اجرای دستور حضرتعالی مبنی بر دعوت طرفین و انجام مواجهه حضوری فیما بین آنها و بررسی موارد اعلامی در لایحه شاکی به استحضار می رساند طرفین احضار و بشرح صورتجلسه پیوست متهمان درکلانتری حاضر لیکن علیرغم دعوت شاکی نامبرده از حضور در کلانتری امتناع نموده است و بهمین دلیل امکان مواجهه حضوری میسر نگردیده است بطرفین ابلاغ تا در مورخه 94/6/28 در آن شعبه حاضر گردند. آقای … به معاونت دادسرا اعلام کرده رسیدگی بموضوع در صلاحیت بازپرس م. ب. پرونده به شعبه 14 بازپرسی ارجاع و بازپرس مرجوع الیه به شرح قرار شماره 00550 - 1394/7/29 بزهی را متوجه مشتکی عنهم ندانسته و مستنداً بماده 265 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 قرار منع تعقیب صادر نموده است قرار در تاریخ 94/8/18 به آقای ع. ف.و. وکیل شاکی ابلاغ و مشارالیه طی لایحه ایکه در تاریخ 94/8/30 تقدیم شعبه بازپرسی نموده به قرار صادره اعتراض نموده است پرونده به شعبه 103 دادگاه کیفری ارجاع و دادگاه مرجوع الیه طی رأی شماره 01135- 1394/9/7 رسیدگی به اعتراض را در صلاحیت دادگاه کیفری یک اعلام و پرونده به شعبه سوم دادگاه کیفری یک ارجاع و شعبه مرجوع الیه بموجب رأی شماره 00066 - 1394/9/24 رأی بدوی را مورد تائید قرار داده است . دادنامه در تاریخ 1394/9/28 به آقای ع.ف.و. وکیل شاکی ابلاغ لایحه ای از ایشان ملاحظه نگردید دادنامه در تاریخ 1394/10/2 به آقای ….خ. ابلاغ و مشارالیه طی لایحه ایکه بشماره 00277 - 94/10/23 ثبت دفتر دادگاه شده فرجام خواهی نموده است. لایحه در موقع شور قرائت خواهد شد . پرونده بدیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است . هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … آباد عضو ممیز و نظریه کتبی جناب آقای … دادیار محترم دیوان عالی کشور مبنی بر معتقد به صلاحیت دیوان عالی کشور در رسیدگی به اعتراض بوده و نیز تقاضای اتخاذ تصمیم قانونی شایسته را دارم مشاوره نموده چنین رأی صادر می کند.
رأی شعبه دیوان عالی کشور
طبق ماده 271 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1393 مرجع رسیدگی به اعتراض شاکی یا م. ن. ب. قرارهای قابل اعتراض بازپرس دادگاهی است که صلاحیت رسیدگی به آن اتهام را دارد. در ما نحن فیه، رسیدگی به اتهام آدم ربایی موضوع ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1375 در صلاحیت دادگاه کیفری یک و قرار منع تعقیب آن نیز قابل اعتراض در دادگاه کیفری یک است و مطابق قسمت اخیر ماده 273 قانون فوق الاشعار در صورت تأیید قرار منع تعقیب این رأی قابل تجدید نظر است و با عنایت به اینکه طبق تبصره ذیل ماده 80 قانون آئین دادرسی کیفری قرارهای قابل اعتراض مربوط به تحقیقات مقدماتی جرایمی که در صلاحیت دادگاه کیفری یک بوده و بطور مستقیم در دادگاه کیفری یک رسیدگی می شوند دادگاه تجدید نظر است بدیهی م. ب. قرار منع تعقیب جرایم در صلاحیت کیفری یک صادره توسط بازپرس که به تأیید دادگاه کیفری یک رسیده و مورد اعتراض قرار گرفته رسیدگی به اعتراض در صلاحیت دادگاه تجدید نظر است. و همچنین با عنایت به اینکه در قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 هر جا رسیدگی در صلاحیت دیوان عالی کشور باشد، از واژه قابل فرجام است استفاده شده است. بنابراین چنانچه دادگاه کیفری یک قرار منع تعقیب بازپرسی را مورد تأیید قرار دهد، چون مطابق قسمت اخیر ماده 273 قانون آئین دادرسی کیفری قابل تجدید نظر است، مرجع تجدید نظر آن دادگاه تجدید نظر م. ب.. لذا با اعلام اینکه رأی معترض عنه قابل طرح در دیوان عالی کشور نمی باشد، پرونده به دادگاه صادر کننده رأی ارسال تا بمرجع صالح ارسال نمایند .
شعبه بیستم دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون
محمد ناصری صالح آباد - محمد افرا
فهرست
خلاصه جریان پرونده
شعبه دیوان عالی کشور
نقد رأی
مرجع صالح رسیدگی به اعتراض نسبت به قرار منع تعقیب بازپرسی در جرایم در صلاحیت دادگاه کیفری یک
در تاریخ 28 شهریور 1395، دادنامهای در خصوص شکایت از اتهام آدمربایی و حبس غیرقانونی صادر گردید. شاکی ادعا نمود که متهم با فریب، شاکی را به منزل خود برده و به مدت سه روز او را حبس و تهدید جانی کرده است. شاکی درخواست رسیدگی و تعقیب متهم به جرم آدمربایی و حبس غیرقانونی را مطرح کرد. در مراحل رسیدگی، عدم حضور شاکی در مواجهه حضوری مورد اشاره قرار گرفت و پرونده به دادگاه کیفری یک ارجاع شد. دادگاه با استناد به ماده 382 قانون آیین دادرسی کیفری، اعلام نمود که بدون کیفرخواست، امکان رسیدگی به پرونده وجود ندارد و پرونده را به دادسرا بازگرداند. در ادامه، بازپرس با استناد به ماده 265 همان قانون، قرار منع تعقیب صادر کرد که این قرار به تایید دادگاه کیفری یک رسید. شاکی به این قرار اعتراض کرد و پرونده به دیوان عالی کشور ارسال شد. دیوان عالی با استناد به مواد 271 و 273 قانون آیین دادرسی کیفری، اعلام کرد که رسیدگی به اعتراض در صلاحیت دادگاه تجدیدنظر است و رای معترض علیه قابل طرح در دیوان عالی کشور نمیباشد. بنابراین، پرونده به دادگاه صادرکننده رای ارسال گردید.
تاریخ دادنامه قطعی: 1395/06/28
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: در جرایمی که رسیدگی به آنها در صلاحیت دادگاه کیفری یک است، چنانچه دادگاه قرار منع تعقیب صادره توسط بازپرس را تاییدکند، رسیدگی به اعتراض نسبت به آن در صلاحیت دادگاه تجدیدنظر است.
رای خلاصه جریان پرونده
آقای ع.ف.و. به وکالت از آقای ….خ. به دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان قم شکایت کرده آقای م.ق. موکل وی را به قصد رساندن به محل زندگی سوار موتور سیکلت خود می کند امّا ایشان با حیله و فریب موکل را به منزل پدرش واقع در نیروگاه می برد، ایشان به همراه پدرش آقای ع.ق. و برادرش آقای ه.ق. ابتدا تمام اسناد و شناسنامه و کارت پایان خدمت، گوشی موبایل موکل را میگیرند و سپس موکل را به مدت سه روز در زیر زمین منزل حبس می کنند و موکل را تهدید جانی می نمایند و از ایشان نوشته اخذ می کنند که با رضایت خودش به منزل آنها آمده است و موکل از ترس جانش آن را نوشته و امضا کرده و موکل از ترس جانش هیچ سر و صدایی نکرده است و در نهایت در روز سوم خانواده موکل متوجه میشوند شخصی به نام م.ق. که چند هفته قبل رابطه دوستی برقرار کرده وی را ربوده و در منزل پدرش حبس کرده است. مشتکی عنهم پس از تماس خانواده موکل با پلیس 110 وی را از حبس آزاد کرده اند، حال با عنایت به اینکه مشتکی عنهم مرتکب جرم آدم ربایی و حبس غیر قانونی شده اند از دادسرای محترم تقاضای رسیدگی و تعقیب متهمین به جرم آدم ربایی و حبس غیر قانونی م. ا..کلانتری 30 پس از تحقیقاتی که از شاکی و گواهان و مشتکی عنهم به عمل آورده پرونده را طی گزارش مورخه 94/4/2 بدادسرا ارسال کلانتری در گزارش اعلام کرده چندین نوبت تلفنی با شاکی تماس گرفته تا جهت مواجهه حضوری در کلانتری حاضر ولیکن نامبرده از حضور در کلانتری امتناع می کند. در حالی که ب. ت. ب. عدم حضور شاکی در این کلانتری پرونده جهت کسب تکلیف، به حضور ارسال میگردد پرونده به شعبه هفتم دادیاری ارجاع و دادیار مرجوع الیه به موجب قرار شماره --- - 94/4/11 ب. ت. ب. مجازات قانونی جرم اعلام شده مستندا به ماده 302 قانون آیین دادرسی کیفری قرار عدم صلاحیت بشایستگی دادگاه کیفری یک قم صادر نموده است. پرونده به شعبه سوم دادگاه کیفری یک قم ارجاع و دادگاه مرجوع الیه به موجب رای شماره --- - 94/5/11 اعلام کرده از آنجا که جرائم عنوان شده از جرائمی نمیباشد که باید مستقیما در دادگاه مورد رسیدگی قرار گیرد و باید با صدور کیفرخواست به دادگاه فرستاده شود و برابر ماده 382 قانون آیین دادرسی کیفری بدون کیفرخواست دادگاه نمی تواند رسیدگی کند مقرر است دفتر پرونده از آمار کسر و جهت انجام تحقیقات مقدماتی و در صورت احراز از جرم و اتخاذ تصمیم قانونی پرونده بدادسرا ارسال گردد. پرونده به شعبه هفتم دادیاری ارجاع و دادیار مرجوع الیه پرونده را بکلانتری مربوطه ارسال تا طبق دستورات قضایی صادره اقدام نمایند. کلانتری پس از انجام اقداماتی پرونده را طی گزارش مورخه 94/6/26 بدادیاری ارسال داشته در گزارش اعلام شده در اجرای دستور حضرتعالی مبنی بر دعوت طرفین و انجام مواجهه حضوری فیما بین آنها و بررسی موارد اعلامی در لایحه شاکی به استحضار می رساند طرفین احضار و به شرح صورتجلسه پیوست متهمان درکلانتری حاضر لیکن علیرغم دعوت شاکی نامبرده از حضور در کلانتری امتناع نموده است و بهمین دلیل امکان مواجهه حضوری میسر نگردیده است بطرفین ابلاغ تا در مورخه 94/6/28 در آن شعبه حاضر گردند. آقای … به معاونت دادسرا اعلام کرده رسیدگی به موضوع در صلاحیت بازپرس م. ب. پرونده به شعبه --- بازپرسی ارجاع و بازپرس مرجوع الیه به شرح قرار شماره --- - 1394/07/29 بزهی را متوجه مشتکی عنهم ندانسته و مستندا به ماده 265 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 قرار منع تعقیب صادر نموده است قرار در تاریخ 94/8/18 به آقای ع. ف.و. وکیل شاکی ابلاغ و مشارالیه طی لایحه ایکه در تاریخ 94/8/30 تقدیم شعبه بازپرسی نموده به قرار صادره اعتراض نموده است پرونده به شعبه --- دادگاه کیفری ارجاع و دادگاه مرجوع الیه طی رای شماره --- - 1394/09/07 رسیدگی به اعتراض را در صلاحیت دادگاه کیفری یک اعلام و پرونده به شعبه سوم دادگاه کیفری یک ارجاع و شعبه مرجوع الیه به موجب رای شماره --- - 1394/09/24 رای بدوی را مورد تائید قرار داده است. دادنامه در تاریخ 1394/09/28 به آقای ع.ف.و. وکیل شاکی ابلاغ لایحه ای از ایشان ملاحظه نگردید دادنامه در تاریخ 1394/10/02 به آقای ….خ. ابلاغ و مشارالیه طی لایحه ایکه به شماره 00277 - 94/10/23 ثبت دفتر دادگاه شده فرجام خواهی نموده است. لایحه در موقع شور قرائت خواهد شد. پرونده به دیوانعالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … آباد عضو ممیز و نظریه کتبی جناب آقای … دادیار محترم دیوان عالی کشور مبنی بر معتقد به صلاحیت دیوان عالی کشور در رسیدگی به اعتراض بوده و نیز تقاضای اتخاذ تصمیم قانونی شایسته را دارم مشاوره نموده چنین رای صادر می کند.
رای شعبه دیوان عالی کشور
طبق ماده 271 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1393 مرجع رسیدگی به اعتراض شاکی یا م. ن. ب. قرارهای قابل اعتراض بازپرس دادگاهی است که صلاحیت رسیدگی به آن اتهام را دارد. در ما نحن فیه، رسیدگی به اتهام آدم ربایی موضوع ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1375 در صلاحیت دادگاه کیفری یک و قرار منع تعقیب آن نیز قابل اعتراض در دادگاه کیفری یک است و مطابق قسمت اخیر ماده 273 قانون فوق الاشعار در صورت تایید قرار منع تعقیب این رای قابل تجدید نظر است و با عنایت به اینکه طبق تبصره ذیل ماده 80 قانون آیین دادرسی کیفری قرارهای قابل اعتراض مربوط به تحقیقات مقدماتی جرایمی که در صلاحیت دادگاه کیفری یک بوده و به طور مستقیم در دادگاه کیفری یک رسیدگی میشوند دادگاه تجدید نظر است بدیهی م. ب. قرار منع تعقیب جرایم در صلاحیت کیفری یک صادره توسط بازپرس که به تایید دادگاه کیفری یک رسیده و مورد اعتراض قرار گرفته رسیدگی به اعتراض در صلاحیت دادگاه تجدید نظر است. و همچنین با عنایت به اینکه در قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 هر جا رسیدگی در صلاحیت دیوان عالی کشور باشد، از واژه قابل فرجام است استفاده شده است. بنابراین چنانچه دادگاه کیفری یک قرار منع تعقیب بازپرسی را مورد تایید قرار دهد، چون مطابق قسمت اخیر ماده 273 قانون آیین دادرسی کیفری قابل تجدید نظر است، مرجع تجدید نظر آن دادگاه تجدید نظر م. ب.. لذا با اعلام اینکه رای معترض عنه قابل طرح در دیوان عالی کشور نمیباشد، پرونده به دادگاه صادر کننده رای ارسال تا بمرجع صالح ارسال نمایند.
در تاریخ 20 شهریور 1395، دادنامهای در خصوص اتهامات اخلال در نظم دادگستری، توهین، فحاشی و ضرب و جرح صادر گردید. در تاریخ 9 اسفند 1394، بازپرس شعبه اول دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان مربوطه، قرار جلب به دادرسی علیه چند نفر صادر کرد و در رابطه با شکایت والدین طفلی به اتهام ربودن و تهدید، قرار منع تعقیب صادر نمود. معترضان به این قرار، شکایت خ. ر. ب. دادگاه کیفری 2 ارجاع دادند که در تاریخ 11 فروردین 1395، دادگاه اعتراض آنها را رد و قرار منع تعقیب را تایید کرد. پس از آن، معترضان درخواست اصلاح دادنامه را به دلیل سهو قلم مطرح کردند که دادگاه این درخواست را پذیرفت و اصلاحاتی انجام داد. با این حال، معترضان مجدداً به دادنامههای صادره اعتراض کردند و پرونده به دیوان عالی کشور ارسال شد. دیوان عالی کشور با استناد به مواد 271 و 302 قانون آیین دادرسی کیفری، اعلام کرد که رسیدگی به اعتراض شاکی خصوصی در صلاحیت دادگاه کیفری 1 است و بنابراین، این قضیه غیر قابل طرح در دیوان عالی کشور بوده و پرونده به مرجع ذیربط اعاده شد.
تاریخ دادنامه قطعی: 1395/06/20
پیام: در جرایمی که رسیدگی به آنها در صلاحیت دادگاه کیفری یک است، چنانچه دادگاه قرار منع تعقیب صادره توسط بازپرس را تایید کند، رسیدگی به اعتراض نسبت به آن، در صلاحیت دادگاه تجدیدنظر استان است.
به طوریکه محتویات پرونده حکایت دارد آقای بازپرس شعبه اول دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان ب. به شرح اعلام نظر مورخه 94/12/9 ضمن صدور قرار جلب به دادرسی آقایان ر.ر.، و ع.م. از حیث اخلال در نظم دادگستری و توهین و فحاشی و مشارکت در ایراد ضرب و جرح نسبت به خانم ر.الف. و همچنین آقای ر.م. از جهت ایراد ضرب و جرح نسبت به آقای ….الف. و نیز آقای س.الف. در مورد توهین و فحاشی نسبت به آقای ر.م. که در حال حاضر این قسمت از نظریه ابرازی مورد توجه و نظر نبوده در بخش دیگری از قرار صادره اعلام نظر نموده است به اینکه.... و اما در خصوص شکایت س. و ر. والدین طفل الف. مبنی بر ربودن فرزند 11 ساله و تهدید و مزاحمت علیه ر.م. به لحاظ عدم کفایت ادله اثباتی و مستندا به مواد 264 و 265 از قانون اخیرالذکر (آیین دادرسی کیفری) قرار منع تعقیب نامبرده صادر میشود... قرار صادره ظرف ده روز پس از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در محاکم صالح م. ب.... و ب. ت. ب. اینکه آقای س.الف. و خانم ر.الف. با تقدیم لایحه ای نسبت به آن قسمت از قرار صادره که مبنی بر منع پیگرد اقای ر.م. از حیث آدم ربائی از طریق ربودن طفل 11 ساله و ایضا تهدید و ایجاد مزاحمت بوده، ا عتراضاتی عنوان و نقض آن را درخواست نموده اند. بدل پرونده به دادگستری شهرستان ب. ارسال و با ارجاع آن بشعبه یکصد و یکم کیفری 2 شهرستان مزبور، در تاریخ 95/1/11 دادگاه مرجوع الیه در وقت فوق العاده نسبت به موضوع رسیدگی و مبادرت به صدور دادنامه شماره --- - 950 - 95/1/12 نموده که متن دادنامه صادره عینا به شرح زیر است.... اعتراض خانم ر.الف. و آقای س.الف. نسبت به قرار منع تعقیب صادره از ناحیه شعبه بازپرس دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان ب. که دادستان محترم نیز با آن موافقت کرده است در پرونده کلاسه --- موضوع شکایت نامبردگان علیه آقای ر.م. مبنی بر آدم ربائی از طریق ربودن طفل 11 ساله ایضا تهدید و ایجاد مزاحمت در معبر عمومی وارد نیست. زیرا دلیل و مدرکی که قرار صادره را مخدوش کند ارائه نشده و تشریفات دادرسی نیز در صدور آن رعایت گردیده است و دادگاه ضمن رد اعتراض به استناد ماده 273 قانون آیین دادرسی کیفری، قرار معترض عنه را تایید مینماید. این رای قطعی است..... و متعاقبا چون معترضان به قرار صادره طی شرحی با اشاره به اینکه در رای صادره ذکری از قابل اعتراض بودن آن نشده، اصلاح دادنامه مزبور را خوا ستار گردیده اند سوابق امر مجددا در شعبه --- دادگاه کیفری 2 شهرستان ب. مورد رسیدگی واقع و شعبه مرقوم این بار طبق دادنامه شماره --- - 950 95/4/22 در خصوص مورد چنین رای صادر نموده است.... در خصوص درخواست آقای س.الف. مبنی بر اصلاح دادنامه شماره --- - 950 صادره از این دادگاه در پرونده کلاسه --- ب. ت. ب. محتوای پرونده و درخواست مطرح شده از سوی نامبرده ب. ت. ب. اینکه در تنظیم دادنامه سهو قلمی رخ داده است دادگاه اولا درخواست را وارد دانسته و ثانیا به استناد ماده 381 قانون آیین دادرسی کیفری با درج و اضافه کردن متن: رای صادره راجع به آدم ربائی قابل فرجامخواهی در دیوان محترم عالی کشور ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ م. ب. دادنامه موصوف را اصلاح مینماید... تسلیم رونوشت بدون رای تصحیحی ممنوع م. ب.. رای صادره به تبع رای اصلی در مورد آدم ربائی ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل فرجامخواهی در دیوان عالی کشور م. ب. و راجع به سایر موارد قطعی م. ب.... و در ادامه کار چون آقای س.الف و ر.الف. ضمن لایحه ای نسبت به دادنامه های مزبور نیز اعتراض نموده و رسیدگی قانونی را درخواست کرده است. در اجرای قسمت اخیر دادنامه اصلاحی، پرونده امر به دیوانعالی کشور ارسال و نهایتا رسیدگی به موضوع به این شعبه محول گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید، پس از قرائت گزارش آقای … (عضو ممیز) و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … (دادیار دیوانعالی کشور) اجمالا مبنی بر ب. ت. ب. گزارش عضو محترم ممیز، ن. ب. ا. به استناد ماده 271 قرارهای قابل اعتراض بازپرس باید در دادگاهی رسیدگی شود که صلاحیت رسیدگی به اتهام را دارد و ن. ب. ا. موضوع آدم ربایی از جرایم موضوع ماده 302 قانون آیین دادرسی کیفری م. ب. که در صلاحیت دادگاه کیفری 1 م. ب. و دادگاه کیفری 2 صلاحیت رسیدگی به اعتراض را نداشته است، لذا تقاضای نقض دادنامه را دارم در خصوص دادنامه شماره --- - 95/4/22 فرجام خواسته مشاوره نموده، چنین رای می دهد:
همانطوری که در ماده 271 قانون آیین دادرسی کیفری آمده، رسیدگی به اعتراض شاکی یا م. ن. ب. قرارهای قابل اعتراض با دادگاهی است که صلاحیت رسیدگی به آن اتهام را دارد و ب. ت. ب. اینکه در پرونده مطروحه، بزه عنوان شده از جرائم مذکور در بند ت ماده 302 قانون یاد شده بوده و پرونده متشکله نیز منتهی به صدور قرار منع پیگرد شده است، رسیدگی به اعتراض شاکی خصوصی نسبت به قرار مزبور، در صلاحیت دادگاه کیفری 1 بوده و در ادامه نیز چنانچه قرار صادره در مرجع مرقوم مورد تایید واقع شود، تصمیم دادگاه طبق ماده 273 قانون مارالذکر قابلیت تجدیدنظر داشته که در این صورت هم به قرینه ذکر کلمه دادگاه در ماده 274 همان قانون و اینکه رسیدگی در مقام تجدیدنظر از خصائص دادگاه تجدیدنظر محسوب شده و دیوانعالی کشور مرجع رسیدگی فرجامی به آراء صادره میباشد، تصمیم متخذه توسط دادگاه کیفری 1 قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان خواهد بود. فلذا با اعلام غیر قابل طرح بودن قضیه در دیوانعالی کشور، سوابق امر را جهت هر گونه اقدام مقتضی بمرجع ذی ربط اعاده می دارد.
رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار
سیداحمد حسینیان - علی مبشری
موارد مرتبط 50
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رد اعتراض نسبت به ابقای قرار بازداشت موقت
مواد 271 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
ورشکستگی به تقلب
مواد 271 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
عدم شناسایی متهم
مواد 270 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
فرجامخواهی از حکم صادره در خصوص توهین به کارمند دولت
مواد 271 و 272 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
مصداق مجرمانه معاونت در خودکشی
مواد 270 و 271 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
ورشکستگی به تقلب
مواد 271 و 273 از قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
عدم شناسایی متهم
مواد 270 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
رد اعتراض نسبت به ابقای قرار بازداشت موقت
مواد 271 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
رابطه سببیت در تصادفات رانندگی
مواد 270 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
تفاوت محاربه و افساد فی الارض
مواد 271 و 272 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
رأی دادگاه بدوی
مواد 270 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
رأی دادگاه بدوی
مواد 270 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
رأی دادگاه بدوی
مواد 270 و 271 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
شرایط رسیدگی به جرم های ارتکاب یافته در حوزه های قضایی مختلف (و 310 ق.آ.د.ک)
مواد 270 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
رأی دادگاه بدوی
ماده 270 و 271 و 273 از قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
رأی دادگاه بدوی
مواد 270 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
رأی دادگاه بدوی
مواد 271و273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
رأی دادگاه بدوی
مواد 270 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
رأی دادگاه بدوی
مواد 271 و 273 قانون ایین دادرسی کیفری
-
رأی
هماستناد
عنصر قانونی بزه شروع به آدم ربایی
ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 است
-
رأی
هماستناد
آدم ربایی از طریق خدعه و فریب
ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 مجموع جرائم ارتکابی متهمان تهدید با
-
رأی
هماستناد
شرط تحقق بزه آدم ربایی
ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375
-
رأی
هماستناد
تأثیر رضایت بزه دیده در اثنا تحقق بزه آدم ربایی با وسیله نقلیه
ماده 621 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
قاعده منع تشدید مجازات در مرحله تجدیدنظر در مورد مجازات های ثابت-
ماده 621 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
آدم ربایی به قصد سرقت اموال
مواد 621 و 652 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375
-
رأی
هماستناد
شبهه در شرایط مسئولیت کیفری
قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و ماده 621
-
رأی
هماستناد
تشدید مجازات در مرحله تجدیدنظر
ماده 621 و 42 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
تهدید به عنوان مقدمه بزه آدم ربایی
ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 هر یک از متهمان (ف
-
رأی
هماستناد
تقدم اخذ مال بر مانور متقلبانه در بزه کلاهبرداری
مواد 621 و 662 و 677 و 709 و 714 و 134 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
مصداق بزه توقیف غیرقانونی
ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 نیست بلکه قابل انطباق با عنوان توقی
-
رأی
هماستناد
تأثیر حضور وکیل تسخیری بر رأی صادره در فرض عدم دسترسی به متهم
قانون مجازات اسلامی وماده 621
-
رأی
هماستناد
شرط تحقق بزه آدم ربایی
ماده 621 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
رسیدگی به پرونده قتل عمد، کلاهبرداری و سرقت تعزیری در دادگاه کیفری نوجوانان؛ صدور احکام حبس و شلاق برای متهمان
قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و مواد 621
-
رأی
هماستناد
محدویت دادگاه به اتهامات مندرج در کیفرخواست
ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 حکم به محکومیت همه متهمین به تحمل ی
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390000131132مورخ 1402/01/22 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 621 قانون مجازات اسلامی
-
رأی
هماستناد
تأثیر عدم حضور دادستان بر اعتبار رأی صادره
قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و ماده 621
-
رأی
هماستناد
تهدید با چاقو و آدم ربایی
مواد 621 و 617 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375
-
رأی
هماستناد
نحوه تعیین مجازات معاون در فرض تعدد جرم
مواد 621، 668، 673 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375
-
رأی
هماستناد
میزان ارش البکاره در بزه زنای به عنف
قانون مجازات اسلامی مصوب 92 و ماده 621
-
رأی
هماستناد
تأثیر اظهارات شاکی پس از صدور حکم قطعی در تجویز اعاده دادرسی
ماده 621 قانون مجازات اسلامی
نظریات مشورتی 4
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/963 مورخ 1395/04/27
قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 ناظر به ماده 621
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/3215 مورخ 1397/12/19
ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 در خصوص مفهوم ربایش است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/2812 مورخ 1397/11/27
ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 و تغییرات در نظام حقوق کیفری به سمت
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1805 مورخ 1399/01/26
قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 یا قسمت پایانی ماده 621
نشستهای قضایی 4
-
نشست قضایی
هماستناد
تاثیر حسن نیت در تحقق بزه آدم ربایی
ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 وجود داشته باشد و در این فرض
-
نشست قضایی
هماستناد
تفاوت آدم ربایی و بازداشت غیرقانونی
مواد 621 و 583 قانون مجازات اسلامی
-
نشست قضایی
هماستناد
مقایسه فلسفی مواد 621 و 631 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 (طفل ربایی)
مواد 621 و 631 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 (طفل ربایی
-
نشست قضایی
هماستناد
صدق عنوان جرم «آدم ربایی» بر عمل ربایش اقارب
ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 (تعزیرات
مواد مرتبط 2
-
اعمال
از این صفحه
ماده 621 — قانون مجازات اسلامی
ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1375 در صلاحیت دادگاه کیفری یک و قرا
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 273 — قانون آیین دادرسی کیفری
مطابق قسمت اخیر ماده 273 قانون آئین دادرسی کیفری قابل تجدید نظر است
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
