مرجع قضایی صالح در رسیدگی به جرایم اطفال

رأی خلاصه جریان پرونده به دلالت دادنامه شماره 89000512ـ21/11/89 شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی بخش (از استان )، آقایان 1ـ س.ه. فرزند ج. 2ـ ح.ک. فرزند ع. 3ـ ر.ب. فرزند ق. 4ـ الف.ک. 5ـ ب.ش. فرزند ع.، از حیث اتهام تهدید و انجام عمل شنیع لواط به صورت تفخیذ، به علاوه ردیف اول تا سوم، دایر بر آدم ربایی، موضوع شکایت آقایان ع. و ر.ک.، تحت تعقیب قرار گرفته و برابر استدلال مقید در دادنامه صدرالذکر، مجرمیت مشارالیهم احراز و مستنداً به مواد 18، 47، 105، 120، 121، 621 و 669 از قانون مجازات اسلامی، حکم بر محکومیت هر یک از متهمین بابت تهدید، به تحمل 74 ضربه شلاق تعزیری و از حیث لواط تفخیذی، به تحمل یک صد ضربه شلاق و از جهت آدم ربایی، با اعمال ماده 22 قانون مجازات اسلامی، ردیف اول به تحمل 30 ماه حبس تعزیری و ردیف دوم و سوم به تحمل 15 ماه حبس محکوم و با تجدیدنظرخواهی از رأی مزبور، شعبه 17 دادگاه تجدیدنظر استان رسیدگی و به شرح دادنامه شماره 9000934 ـ 13/6/90، اعتراض شاکی (مجنی علیه) آقای ر.ک.، از حیث قلت مجازات در بحث آدم ربایی وارد تشخیص و مجازات متهمین س.ه.، ح.ک. و ر.ب.، ب. ت. ب. نحوه وقوع جرم، انگیزه وقوع جرم و استفاده از وسیله نقلیه در آدم ربایی و سن مجنی علیه در زمان وقوع جرم، و به لحاظ بیم متهمین و سایرین، با استناد به تبصره 3 ماده 22 قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب، تشدید و ردیف اول به تحمل ده سال، ردیف دوم و سوم هر کدام به تحمل هفت سال حبس محکوم و راجع به متهمین الف.ک. و ب.ش.، دایر بر وسیله تهدید قرار دادن فیلم مستهجن، ب. ت. ب. محتویات پرونده و مقررات ماده 5 قانون نحوه مجازات اشخاصی که در امور سمعی و بصری فعالیت های غیر مجاز می نمایند، رسیدگی به موضوع را خارج از صلاحیت دادگاه بدوی و در صلاحیت ذاتی دادگاه انقلاب اسلامی لار تشخیص و اعتراض ت. ن. خ. را در این قسمت وارد تشخیص و ضمن نقض این قسمت از دادنامه بدوی، پرونده به دادگاه انقلاب اسلامی لار ارجاع گردیده است. دادسرای عمومی و انقلاب ، در خصوص اتهام وسیله تهدید قرار دادن عکس و فیلم مستهجن گرفته شده از شاکی، برای تمامی پنج نفر یادشده قرار مجرمیت و کیفرخواست صادر و دادرس دادگاه انقلاب اسلامی ، عهده دار رسیدگی شده و شرح رأی شماره 91000301 ـ 28/5/91، با این استدلال که متهمین در هنگام طرح شکایت، طفل محسوب می شده اند و حدود شش ماه بعد از وقوع بزه، مبادرت به طرح شکایت شده است، خود را صالح به رسیدگی ندانسته و مستنداً به ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری، قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه عمومی بخش به جانشینی از دادگاه اطفال صادر و پرونده پس از ارسال و وصول به شعبه اول دادگاه عمومی بخش ارجاع و شعبه موصوف به شرح رأی شماره 91000104ـ21/9/91 علی رغم اذعان به سن متهمین درکمتر از 18 سال در زمان وقوع جرم و صراحت تبصره ماده 220 قانون یادشده، صلاحیت خویش را نپذیرفته و با حدوث اختلاف، پرونده جهت رسیدگی و حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال و رسیدگی، پس از وصول و ثبت به کلاسه فوق، به این شعبه محول شده است.هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … و بررسی اوراق پرونده مشاوره نموده، چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اختلاف واقعه به شرح قرارهای اصداری، ن. ب. ا. برابر محتویات پرونده و اسناد ابرازی، میزان سن تمامی متهمین در زمان وقوع جرم، به کمتر از 18 سال تمام، محرز و مسلم است، لهذا مستنداً به دلالت آراء وحدت رویه صادره از هیأت عمومی دیوان عالی کشور به شماره های 6514ـ3/8/79، 686ـ5/2/85 و 687ـ2/3/85، عقیده دادرس دادگاه انقلاب اسلامی صحیح و موجه تشخیص و با تأیید صلاحیت رسیدگی دادگاه عمومی بخش ، ترجیحاً شعبه اول و نقض قرار صادره ذیربط، «حل اختلاف»; و پرونده، جهت ادامه رسیدگی به دادگاه اخیرالذکر اعاده می گردد. رئیس شعبه 14 دیوان عالی کشور ـ عضو معاون صابر ـ خلف رضایی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی مرجع قضایی صالح در رسیدگی به جرایم اطفال در تاریخ 6 دی‌ماه 1391، دیوان عالی کشور پرونده‌ای را مورد بررسی قرار داد که در آن متهمان به اتهامات تهدید، لواط تفخیذ و آدم‌ربایی تحت تعقیب بودند. بر اساس دادنامه‌ای قبلی، مجرمیت متهمان احراز و مجازات‌های متناسبی برای آنان تعیین گردید. پس از تجدیدنظرخواهی، دادگاه تجدیدنظر استان به دلیل شدت جرم و شرایط خاص، مجازات متهمان را تشدید کرد. اتهام تهدید با استفاده از فیلم مستهجن به دادگاه انقلاب اسلامی ارجاع شد، اما آن دادگاه به دلیل سن متهمان در زمان وقوع جرم، صلاحیت خود را رد کرد. پرونده به دادگاه عمومی بخش ارجاع و در نهایت به دیوان عالی کشور ارسال شد. دیوان عالی کشور با استناد به آراء وحدت رویه، سن متهمان را کمتر از 18 سال تشخیص داد و صلاحیت دادگاه عمومی بخش را تایید و قرار عدم صلاحیت دادگاه انقلاب را نقض نمود. در نهایت، پرونده برای ادامه رسیدگی به شعبه اول دادگاه عمومی بخش اعاده شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/10/06 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: ملاک صلاحیت دادگاه اطفال، سن متهمان در زمان وقوع بزه است. رای خلاصه جریان پرونده به دلالت دادنامه شماره --- - 21/11/89 شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی بخش (از استان)، آقایان 1 - س.ه. فرزند ج. 2 - ح.ک. فرزند ع. 3 - ر.ب. فرزند ق. 4 - الف.ک. 5 - ب.ش. فرزند ع.، از حیث اتهام تهدید و انجام عمل شنیع لواط به صورت تفخیذ، به علاوه ردیف اول تا سوم، دایر بر آدم ربایی، موضوع شکایت آقایان ع. و ر.ک.، تحت تعقیب قرار گرفته و برابر استدلال مقید در دادنامه صدرالذکر، مجرمیت مشارالیهم احراز و مستندا به مواد 18/47/105 ، 120 ، 121 ، 621 و 669 از قانون مجازات اسلامی، حکم بر محکومیت هر یک از متهمین بابت تهدید، به تحمل 74 ضربه شلاق تعزیری و از حیث لواط تفخیذی، به تحمل یک صد ضربه شلاق و از جهت آدم ربایی، با اعمال ماده 22 قانون مجازات اسلامی، ردیف اول به تحمل 30 ماه حبس تعزیری و ردیف دوم و سوم به تحمل 15 ماه حبس محکوم و با تجدیدنظرخواهی از رای مزبور، شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان رسیدگی و به شرح دادنامه شماره --- - 13/6/90 ، اعتراض شاکی (مجنی علیه) آقای ر.ک.، از حیث قلت مجازات در بحث آدم ربایی وارد تشخیص و مجازات متهمین س.ه.، ح.ک. و ر.ب.، ب. ت. ب. نحوه وقوع جرم، انگیزه وقوع جرم و استفاده از وسیله نقلیه در آدم ربایی و سن مجنی علیه در زمان وقوع جرم، و به لحاظ بیم متهمین و سایرین، با استناد به تبصره 3 ماده 22 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب، تشدید و ردیف اول به تحمل ده سال، ردیف دوم و سوم هر کدام به تحمل هفت سال حبس محکوم و راجع به متهمین الف.ک. و ب.ش.، دایر بر وسیله تهدید قرار دادن فیلم مستهجن، ب. ت. ب. محتویات پرونده و مقررات ماده 5 قانون نحوه مجازات اشخاصی که در امور سمعی و بصری فعالیت های غیر مجاز می نمایند، رسیدگی به موضوع را خارج از صلاحیت دادگاه بدوی و در صلاحیت ذاتی دادگاه انقلاب اسلامی لار تشخیص و اعتراض ت. ن. خ. را در این قسمت وارد تشخیص و ضمن نقض این قسمت از دادنامه بدوی، پرونده به دادگاه انقلاب اسلامی لار ارجاع گردیده است. دادسرای عمومی و انقلاب، در خصوص اتهام وسیله تهدید قرار دادن عکس و فیلم مستهجن گرفته شده از شاکی، برای تمامی پنج نفر یادشده قرار مجرمیت و کیفرخواست صادر و دادرس دادگاه انقلاب اسلامی، عهده دار رسیدگی شده و شرح رای شماره --- - 28/5/91 ، با این استدلال که متهمین در هنگام طرح شکایت، طفل محسوب می شده اند و حدود شش ماه بعد از وقوع بزه، مبادرت به طرح شکایت شده است، خود را صالح به رسیدگی ندانسته و مستندا به ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری، قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه عمومی بخش به جانشینی از دادگاه اطفال صادر و پرونده پس از ارسال و وصول به شعبه اول دادگاه عمومی بخش ارجاع و شعبه موصوف به شرح رای شماره --- - 21/9/91 علی رغم اذعان به سن متهمین درکمتر از 18 سال در زمان وقوع جرم و صراحت تبصره ماده 220 قانون یادشده، صلاحیت خویش را نپذیرفته و با حدوث اختلاف، پرونده جهت رسیدگی و حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال و رسیدگی، پس از وصول و ثبت به کلاسه فوق، به این شعبه محول شده است.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … و بررسی اوراق پرونده مشاوره نموده، چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اختلاف واقعه به شرح قرارهای اصداری، ن. ب. ا. برابر محتویات پرونده و اسناد ابرازی، میزان سن تمامی متهمین در زمان وقوع جرم، به کمتر از 18 سال تمام، محرز و مسلم است، لهذا مستندا به دلالت آراء وحدت رویه صادره از هیات عمومی دیوان عالی کشور به شماره های 6514 - 3/8/79 ، 686 - 5/2/85 و 687 - 2/3/85 ، عقیده دادرس دادگاه انقلاب اسلامی صحیح و موجه تشخیص و با تایید صلاحیت رسیدگی دادگاه عمومی بخش، ترجیحا شعبه اول و نقض قرار صادره ذیربط، «حل اختلاف»; و پرونده، جهت ادامه رسیدگی به دادگاه اخیرالذکر اعاده می‌گردد. رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - عضو معاون