مشمولان احتساب اضافه کار در پاداش پایان خدمت

رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری نظر به محتوای پرونده و مقررات ماده 59 قانون برنامه پنجم توسعه، هر چند که تاریخ بازنشستگی شاکی در سال 1389 بوده است، لکن مقررات مذکور که بیان می‌دارد افرادی که اقدام به دریافت اضافه کار به طور مستمر [نموده‌اند] و از آنان کسوری کسر گردیده، باید متناسب با مدت دریافت اضافه کار مستمر که از آن کسور کسر گردیده، اقدام به محاسبه آن در پاداش پایان خدمت گردد و اصولاً مقررات مذکور ناظر به گذشته است. بنابراین شامل افرادی که حتی در سال 1389 بازنشسته شده‌اند خواهد شد. لهذا شکایت شاکی وارد و حکم به محاسبه اضافه کار در پاداش پایان خدمت شاکی صادر و اعلام می‌دارد. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 13 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه سبزواری نژاد ـ رشیدی فهرست شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری نقد رأی مشمولان احتساب اضافه کار در پاداش پایان خدمت در تاریخ 25 بهمن 1391، شعبه دیوان عدالت اداری به بررسی دعوی مرتبط با احتساب اضافه‌کار در محاسبه پاداش پایان خدمت پرداخت. درخواست‌کننده خواستار احتساب فوق‌العاده اضافه‌کار در محاسبه پاداش پایان خدمت خود بود. طرف مقابل به عدم پرداخت مستمر این فوق‌العاده استناد کرد. دیوان عدالت اداری با استناد به رای وحدت رویه شماره 670 مورخ 23 شهریور 1388 و بند 9 ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری، اعلام نمود که پرداخت اضافه‌کار تنها در صورتی مجاز است که خدمات خارج از وقت اداری و به درخواست دستگاه مربوطه انجام شده باشد و در صورت عدم تحقق این شرایط، پرداخت آن الزامی نیست. دیوان همچنین تاکید کرد که درخواست‌کننده نتوانسته است شواهد کافی برای اثبات استمرار در پرداخت فوق‌العاده اضافه‌کار ارائه دهد و بنابراین خواسته وی فاقد وجاهت قانونی تشخیص شد. بر اساس مواد 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385، حکم به رد شکایت صادر و این رای به‌عنوان رای قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/11/25 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اضافه کار در صورتی در پاداش پایان خدمت محسوب می‌گردد که حالت استمرار داشته باشد. رای شعبه دیوان عدالت اداری خواسته شاکی احتساب اضافه کار در پرداخت پاداش پایان خدمت به شرح متن دادخواست تقدیمی است. ب. ت. ب. مفاد لایحه تقدیمی مشتکی‌عنه [شرکت کشت و صنعت هفت‌تپه] که دلالت بر عدم پرداخت مستمر فوق‌العاده مزبور به شاکی دارد، با وصف اینکه مطابق رای وحدت رویه شماره 670 - 1388/09/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری و مستفاد از بند 9 ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری، پرداخت مبالغی تحت عنوان اضافه‌کار، منوط به انجام خدمات خارج از وقت اداری توسط کارمند و به درخواست دستگاه متبوعه م. ب. و در صورت عدم تحقق شرایط دوگانه مذکور، پرداخت فوق‌العاده اضافه‌کار الزام‌آور نمی‌باشد و فوق‌العاده مذکور فی نفسه در حالت استمرار قرار ندارد و موضوع از شمول رای وحدت رویه شماره 657 و 658 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در این خصوص خارج م. ب. و با این توصیف چون ملاک احتساب و پرداخت پاداش پایان خدمت به مستخدمین رسمی و ثابت واجد شرایط، به ازای هر سال خدمت معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق‌العاده‌های مستمر دریافتی ماخذ کسر کسور بازنشستگی م. ب. و بر اساس محتویات پرونده، استمرار در پرداخت فوق‌العاده اضافه‌کار به شاکی فوق‌الذکر محرز تشخیص نمی‌گردد و شاکی نیز دلیلی کافی در این خصوص ارائه ننموده است، بنابراین اجابت خواسته مشارالیه مبتنی بر احتساب فوق‌العاده اضافه کار در پرداخت پاداش پایان خدمت فاقد موجب قانونی تشخیص می‌گردد و تخلفی از قوانین و مقررات در این خصوص مشهود نمی‌باشد. علیهذا وفق مواد 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 حکم به رد شکایت صادر و اعلام می‌شود. این رای وفق ماده 7 قانون اخیرالذکر قطعی است. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه در تاریخ 24 آبان 1391، شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به بررسی شکایتی پرداخت که در آن شاکی به عدم احتساب اضافه‌کار در پاداش پایان خدمت خود اعتراض کرده بود. شاکی با استناد به ماده 59 قانون برنامه پنجم توسعه، ادعا نمود که با وجود بازنشستگی در سال 1389، باید اضافه‌کار مستمر که از آن کسور کسر شده، در محاسبه پاداش پایان خدمت وی لحاظ گردد. دیوان عدالت اداری با تاکید بر این نکته که مقررات مربوطه ناظر به گذشته بوده و شامل افرادی که در سال 1389 بازنشسته شده‌اند نیز می‌شود، شکایت شاکی را وارد دانسته و حکم به احتساب اضافه‌کار در پاداش پایان خدمت وی صادر کرد. رای صادره از سوی دیوان به صورت قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/08/24 پیام: احتساب اضافه‌کاری مستمر در پاداش پایان خدمت مذکور در قانون برنامه پنجم توسعه نسبت به بازنشستگان پیش از تصویب این قانون نیز اعمال می‌گردد. رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری نظر به محتوای پرونده و مقررات ماده 59 قانون برنامه پنجم توسعه، هر چند که تاریخ بازنشستگی شاکی در سال 1389 بوده است، لکن مقررات مذکور که بیان می‌دارد افرادی که اقدام به دریافت اضافه کار به طور مستمر [نموده‌اند] و از آنان کسوری کسر گردیده، باید متناسب با مدت دریافت اضافه کار مستمر که از آن کسور کسر گردیده، اقدام به محاسبه آن در پاداش پایان خدمت گردد و اصولا مقررات مذکور ناظر به گذشته است. بنابراین شامل افرادی که حتی در سال 1389 بازنشسته شده‌اند خواهد شد. لهذا شکایت شاکی وارد و حکم به محاسبه اضافه کار در پاداش پایان خدمت شاکی صادر و اعلام می‌دارد. رای صادره قطعی است. سبزواری نژاد - رشیدی