مصادیق افزایش خواسته

مصادیق افزایش خواسته خ. م.: موضوع مورد بحث در این پرونده، دعوی مربوط به مطالبه اجرت المثل از سوی خ. ه. علیه خوانده‌ها در خصوص یک دستگاه سوئیت و آپارتمان‌های واقع در یک پلاک ثبتی مشخص م. ب.. خ. ه. د. دادخواست خود، تقاضای پرداخت سهم خود از اجرت المثل سوئیت مذکور از تاریخ معین را مطرح کرده‌اند. دادگاه بدوی با استناد به مواد 337 و 582 قانون مدنی و ماده 198 قانون آیین دادرسی، دعوی خ. ه. را نسبت به خوانده اول مورد پذیرش قرار داده و وی را به پرداخت مبلغ 67.700.000 ریال محکوم کرده است. همچنین در خصوص دعوی تقابل، دادگاه حکم به پرداخت اجرت المثل به مبلغ 108.850.000 ریال صادر نموده و در سایر موارد، دعوی‌ها را رد کرده است. دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی مستندات و لایحه، ایرادات مطرح‌شده را غیرموجه تشخیص داده و در عین حال، مبلغ اجرت المثل را به 68.833.430 ریال اصلاح کرده و دادنامه بدوی را تایید نموده است. این رای قطعی و غیرقابل تجدیدنظر م. ب.. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/01/21 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در دعوای مطالبه اجرت المثل ایام تصرف، افزودن خلع ید تا پایان جلسه نخست دادرسی مصداق افزایش خواسته نبوده و خواسته جدید تلقی می‌شود و در قالب افزایش خواسته قابلیت استماع ندارد. رای دادگاه بدوی در این پرونده در تاریخ 5/3/89 آقای غ.ظ. به وکالت از جانب آقایان و خانم ها م. و ه. و ل. و ژ.ش. و پ.ک. د. ب. ط. خانم و.ش. و آقای م.ن. با وکالت آقای م.ح. به خواسته مطالبه قدرالسهم خ. ه. از اجرت المثل یک دستگاه سوئیت واقع در حیاط ملک پلاک ثبتی شماره 712/67 بخش --- تهران از تاریخ 16/8/83 تقدیم و متقابلا در تاریخ 7/12/89 آقای م.ح. به وکالت از جانب خانم و.ش. د. ب. ط. خانم پ.ک. به خواسته مطالبه قدرالسهم خواهان از اجرت المثل منزل ویلایی به پلاک ثبتی فوق الاشاره از تاریخ 1/3/88 تقدیم، که پرونده های موصوف با صدور قرار رسیدگی توام، تجمیع می‌گردد. دادگاه ب. ت. ب. رسیدگی های معموله و استماع اظهارات و مدافعات وکلای متداعیین و مداقه در مستندات ابرازی ایشان؛ الف) در خصوص دعوی اصلی مطروحه به طرفیت خانم و.ش.، با عنایت به استقرار مالکیت رسمی خانم پ.ک. نسبت به دو دانگ مشاع از ملک موصوف و همچنین استقرار مالکیت مشاعی و موروثی متداعیین نسبت به چهار دانگ دیگر آن و با التفات به احراز تصرفات انحصاری خوانده خانم و.ش. در سوئیت موضوع دعوی و با امعان نظر به عدم موافقت خ. ه. ب. استفاده انحصاری و مجانی خوانده از سوئیت مشاعی موصوف، دعوی خ. ه. را نسبت به خ. ر. ا. خانم و.ش. وارد تشخیص و ن. ب. ا. خوانده دلیل و مدرکی که مثبت بی حقی خ. ه. د. طرح دعوی و یا مشروعیت تصرفات انحصاری خویش در سوئیت مرقوم باشد، به دادگاه ارایه ننموده و در پرونده نیز موجود نمی‌باشد و ب. ت. ب. اینکه کارشناس رسمی منتخب دادگاه به موجب نظریه وارده به شماره 497 - 31/2/91 دفتر دادگاه اجرت المثل شش دانگ سوئیت مرقوم را از تاریخ 16/8/83 (تاریخ فوت مرحوم ق.ش.) لغایت 9/6/85 به مبلغ 75 . 000 . 000 ریال ارزیابی نموده که سهم خانم پ.ک. بر مبنای دو دانگ ایشان مبلغ 25 . 000 . 000 ریال بوده و الباقی ( 50 . 000 . 000 ریال) قدرالسهم متداعیین از اجرت المثل معینه می‌باشد، لذا ضمن پذیرش دعوی مطروحه و مستندا به مواد 337 و 582 قانون مدنی و ماده 198 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 67 . 700 . 000 ریال (مبلغ 31 . 250 . 000 ریال سهم خانم پ.ک. و الباقی سهم پسر دو برابر دختر) د. ح. خ. ها صادر و اعلام می‌نماید، خ. ه. موظف به پرداخت مبلغ 1 . 134 . 000 ریال بابت مابه التفاوت هزینه دادرسی د. ح. صندوق دولت می‌باشند. ب) در خصوص دعوی تقابل مطروحه به طرفیت خانم پ.ک.، با عنایت به استقرار مالکیت مشاعی و موروثی خواهان در ملک موضوع دعوی و توجها به محکومیت خوانده تقابل به پرداخت اجرت المثل قدرالسهم خواهان تقابل از تاریخ 1383/08/16 لغایت 1388/02/31 طی دادنامه شماره --- مورخ 17/9/88 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران و با التفات به احراز تصرفات انحصاری خوانده تقابل در آپارتمان طبقه اول ملک موضوع دعوی، دعوی وکیل خواهان تقابل را نسبت به مطالبه اجرت المثل آپارتمان طبقه اول وارد تشخیص و ن. ب. ا. کارشناس منتخب دادگاه به موجب نظریه وارده به شماره 497 - 31/2/91 دفتر دادگاه، قدرالسهم خواهان تقابل از اجرت المثل آپارتمان واقع در طبقه اول ملک موضوع دعوی از تاریخ 1/3/88 لغایت 7/12/89 را به مبلغ 108 . 850 . 000 ریال ارزیابی نموده، لذا ضمن پذیرش دعوی مطروحه و مستندا به مواد 337 و 582 قانون مدنی حکم بر محکومیت خوانده تقابل به پرداخت مبلغ 108 . 850 . 000 ریال بابت اجرت المثل از تاریخ 1/3/88 لغایت 7/12/89 صادر و اعلام می‌نماید خواهان تقابل مکلف به پرداخت مبلغ 1 . 150 . 000 ریال بابت ما به التفاوت هزینه دادرسی د. ح. صندوق دولت م. ب.. ج) در خصوص آن قسمت از خواسته خ. د. ت. مبنی بر مطالبه اجرت المثل آپارتمان طبقه دوم ملک موضوع دعوی، نظر به عدم احراز تصرفات خوانده در آپارتمان مرقوم و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم بر رد دعوی صادر می‌گردد. د) در خصوص دعوی مطروحه از سوی خواهان های دعوی اصلی به طرفیت آقای م.ن. به خواسته مطالبه اجرت المثل سوئیت متنازع فیه، ن. ب. ا. خوانده اخیر تصرف استقلالی در سوئیت مرقوم نداشته و تصرفات وی در سوئیت مذکور به تبع تصرفات همسرش (خوانده خانم و.ش.) بوده که مشارالیها نیز به شرح بند الف فوق به پرداخت اجرت المثل، محکوم گردیده لذا بنا به مراتب فوق و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم بر رد دعوی مطروحه به طرفیت خوانده آقای م.ن. صادر می‌گردد. ه-) در خصوص خواسته خلع ید مطروحه از سوی خ. د. ت. که در جلسه اول رسیدگی و در قالب افزایش خواسته مطرح گردیده، ن. ب. ا. خواسته مرقوم از مصادیق افزایش خواسته نبوده بلکه خواسته و دعوی جدید محسوب و طرح آن در قالب افزایش خواسته فاقد وجاهت قانونی م. ب. لذا مستفاد از ماده 96 و مستندا به ماده 2 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرار عدم استماع آن و اعلام می‌گردد. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمودی رای دادگاه تجدیدنظر استان خانم و.ش. با وکالت آقای م.ح. به طرفیت - 1 آقای م. و خانم ها 2 - ه. 3 -ل. 4 -ژ. همگی ش. و 5 پ.ک. نسبت به دادنامه شماره --- - 25/7/91 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران م. ب.. براساس دادنامه موصوف دعوی اصلی تقدیمی تجدیدنظرخواندگان دایر به مطالبه اجرت المثل ایام تصرف در یک دستگاه سوئیت واقع در حیاط پلاک ثبتی --- بخش --- تهران از تاریخ 16/8/83 لغایت 30/5/84 با اتکا به نظریه کارشناس، مورد پذیرش قرارگرفته، حکم بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 67/700/000 ریال د. ح. تجدیدنظرخواندگان صادرشده و در خصوص دعوی تقابل تقدیمی ت. ن. خ. به طرفیت ت. ن. خ. ردیف پنجم به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام تصرف از تاریخ 1/2/88 با اتکا به نظریه کارشناس حکم بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 108/805/000 ریال بابت اجرت المثل ایام تصرف در آپارتمان طبقه اول جزء پلاک ثبتی فوق الذکر از تاریخ 1/3/88 لغایت 7/12/89 د. ح. ت. ن. خ. صادرشده و راجع به دعوی مطالبه اجرت المثل آپارتمان طبقه دوم ملک موضوع دعوی ب. ت. ب. عدم احراز تصرفات، حکم به رددعوی صادرشده و در خصوص دعوی خلع ید مطروحه ازسوی ت. ن. خ. به این جهت که دعوی مذکور در قالب افزایش خواسته مطرح شده و موضوع از مصادیق افزایش خواسته نبوده بلکه دعوی جدید محسوب می‌شود، قرار عدم استماع دعوی صادر شده است. اینک بابررسی محتویات و مستندات پرونده و مطالعه لایحه ابرازی وکیل ت. ن. خ. هر چند د. ا. م. ایراد موجه و مدللی که با یکی از جهات تجدیدنظرخواهی منطبق بوده و موثر در نقض و بی اعتباری دادنامه معترض عنه باشد اقامه نگردیده لیکن ب. ت. ب. اینکه خواسته دعوی اصلی مطالبه اجرت المثل از تاریخ 16/8/83 لغایت 30/5/84 بوده و تا جلسه اول نیز افزایش نیافته محاسبه اجرت المثل تا تاریخ 9/5/86 محمول بر اشتباه بوده، فلذا میزان اجرت المثل موضوع محکومیت ت. ن. خ. مستلزم اصلاح م. ب. بنا به مراتب مذکور به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی و با رعایت ماده 351 قانون مرقوم ضمن رد اعتراض و اصلاح اجرت المثل موضوع محکومیت ت. ن. خ. از مبلغ 67/700/000 ریال به مبلغ 688/334/30 ریال دادنامه تجدیدنظرخواسته که من حیث المجموع موافق موازین قانونی با رعایت اصول دادرسی صادر شده تایید و استوار می‌گردد. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه دوبحری - نورزاد